Wat moet je denken om te doen wat je doet?

Wat moet je denken om te doen wat je doet?

Rare vraag op het eerste gezicht zal je misschien denken.
Waar slaat dat op?

Je denk toch ná voordat je iets doet?
Je doet toch dingen omdat je juist nagedacht hebt?

Dàt nadenken bedoel ik niet.
Dàt nadenken kan gebaseerd zijn op een tactiek, een doel een effect wat je wil bereiken en soms zal je tot de conclusie komen dat je juist het tegenovergestelde bereikt van wat je bedoelde.

Je denkt (gelooft) namelijk iets en doordat je dat gelooft ga je de dingen doen op de manier waarop je ze doet. Dat is wat men "overtuigingen noemt", overtuigd zijn ( aangenomen hebben dat iets "waar" is) dat iets op een bepaalde manier nodig is te doen.

Op een abstracter niveau wil je bijvoorbeeld "opvoeden", "mensen kansen tot ontplooiing geven" en in de praktijk kan blijken dat je bewerkstelligt door je typische of a-typische manier van handelen) dat mensen zich juist kleiner of ondergeschikter gaan voelen in plaats dat je ze biedt wat je oorspronkelijke bedoeling was. Het woord bedoeling heeft alles met het oorspronkelijke -doel- te maken, wat nagestreefd wenste te worden, zolas bijvoorbeeld ontpooiingskansen en groeikansen bieden.

Ik zag pas geleden op de tv een programma over opvoeding waarbij diverse ouders er van overtuigd waren dat ze hun kinderen dienden te slaan omdat die kinderen anders niet genoeg zouden presteren, of om hun eigen gezag te doen gelden. Met verbazing heb ik aangehoord hoe het ieder van die ouders nog meer uit evenwicht bracht, terwijl ze ongeacht de uitkomst ervan alsmaar door bleven gaan met dat gedrag op die manier te blijven volharden en te blijven “communiceren” op deze manier terwijl vrijwel iedere ouder aangaf zich er persoonlijk ook niet lekker bij te voelen. Van luisteren was geen sprake, zelfs niet meer naar zichzelf.

Dit is een duidelijk voorbeeld waarbij hun overtuiging hen doet handelen. Er zat géén overtuiging achter dat hun kinderen gezonde weldenkende kinderen zijn, die zich zonder slaan zelfs gezonder zouden kunnen ontwikkelen. Eigenlijk was dat slaan een uiting van die ouders van hun eigen innerlijk gevoel van onmacht, het onvoldoende vertrouwen hebben in het leven met zijn zelf-oplossend en zelf-herstellend vermogen. Eigenlijk geloofden ze nog maar in één oplossing, en die werd gebaseerd op hun eigen onmacht gevoelens helaas. Deze ouders hadden geen vertrouwen meer, niet in zichzelf en niet in hun kinderen, ondanks dat ze dit naar zichzelf tegenspraken. Ze hadden daardoor geen vertrouwen in hun kinderen, (dat was de onderliggende overtuiging op niveau 3, zie verdere uitleg nadien) die hun gedrag (op niveau 5 gedrag, activiteiten en communicatie stroom) bepaalde. Dit gebeurt vaak als ze in zichzelf hun eigen onvoorwaardelijk vertrouwen nog onvoldoende herkennen en daardoor vertrouwen ook nog niet kunnen erkennen en toekennen aan anderen. Terwijl in ieder van ons alle mogelijkheden zitten, dus ook de oplossingen!

De vraag “wat moet je denken om te doen wat je doet” komt uit de NLP en heeft te make met persoonlijke bewustwording en persoonlijke ontwikkeling.
Het bedoelt te zeggen:"Wat is wat je gelooft, dat maakt dat je doet wat je doet", ofwel wàt is je overtuiging die sturend is in je gedrag. Veel overtuigingen zijn niet bewust, bewustwording is daarom van zo'n groot belang. (Daarom vind ik mijn vak ook zo leuk! Het biedt een scala aan mogelijkheden veel van die onbewuste overtuigingen in het bewustzijn te helpen krijgen. Een power en een immense verandering kan dat teweeg brengen. Veel mensen met met veel power in zich, kunnen zoals het voorbeeld straks aangeeft met dezelfde snelheid zichzelf de goede kant kunnen sturen, waar ze zichzelf soms voorheen behoorlijk in een ongewenste richting in stuurden,

Mijn oorspronkelijke vraag komt uit wat wordt genoemd de “logische niveaus” van de antropoloog Gregory Bateson.

Het is een indeling die te maken heeft met de zes logische niveaus van de mens, in een natuurlijke hiërarchie waarin levensdoel aan de top staat. Niveau 1 is het hoogste.. Hoe dichter je de top van de logische niveaus nadert, hoe dichter je komt bij “het hart van de zaak”:

1. Levensdoel.
2. Identiteit “Wie ben ik? Welke rol speel ik?”
3. Overtuigingen waarden en criteria. Wat is belangrijk voor mij
4. Capaciteiten vermogens en vaardigheden. Wat kan ik?
5. Gedrag en activiteiten. Wat doe ik?
6. Levensomstandigheden en resultaat. Waar ben ik?


Bedrijfsmatig kan je dit schema verwoorden naar een bedrijf of afdeling:

1. Visie
2. Mission Statement, strategische keuze
3. bedrijfscultuur, kwaliteitsnormen, ongeschreven regels
4. beschikbare menselijke en technische bronnen
5. Activiteiten en communicatiestroom
6. werkvloer en resultaat.

Ik zal een voorbeeld geven:
Je wilt iets bereiken.
Je hebt het nog niet bereikt en je wil het wel heel graag bereiken.

Dat is dus het punt wat je nu bereikt hebt. Punt 6 dus. Waar ben ik nu.

Ik haal even een stuk tekst aan uit het boek:”NLP voor managers” van Paul Liekens.
Blz. 12. Minder doen, meer bereiken.

De vraag is niet zozeer:”wat moet ik nog meer doen om mijn doelen te bereiken?”
De vraag is eerder: Hoe heb ik mezelf onbewust tegengehouden, wat kan ik voortaan beter niet meer doen of beter minder doen?

De meeste managementboeken zijn er op gericht de vaardigheden van een manager op te vijzelen en hem technieken aan te leren waardoor efficiënter gedrag ontstaat.
Wij gaan echter veel verder, we gaan tot het niveau van Zijn, het niveau van identiteit en missie of visie, de bron waaruit al het andere voortspruit e van waaruit ook de managersfuctie is ontstaan. En zoals je uit ervaring weet: als je iets bij de bron verandert, verandert alles wat daaruit voortkomt.

De grondregel is dat elke blijvende verandering kan plaatsvinden vanuit een hoger niveau.

Wij gaan ons intensief met de genoemde niveaus bezig houden (zo schrijft Paul Liekens), als je de niveaus door elkaar haalt, ontstaan er problemen. Als je het niveau van identiteit, ik ben verwart met wat je hebt of kunt of waar je werkt, dan word je kwetsbaar. Want als er iets dramatisch gebeurt met je bedrijf, en je hebt er je mee geïdentificeerd dan ga je als persoon mee ten onder. Als je wat jij op identiteitsniveau bent, gescheiden houdt van je werk, van wat je kunt of de plaats waar je woont, dan sta je onafhankelijker ten opzichte van wat er in de buitenwereld met je gebeurt.

Manage eerst jezelf en daarna je medewerkers, zo schrijft Paul Liekens blz. 14.

Op blz 19 geeft hij nog wat belangrijke basis stellingen, zoals:

Positieve intentie, een heel belangrijke voor ieder van ons om te herkennen, te kennen en te erkennen.

Falen of feedback:
Leer wat we falen pleegden te noemen voortaan uitsluitend als feedback te ervaren.

Positieve intentie:
Achter elke handeling of gedraging, hoe destructief ook, schuilt een (onbewuste, onzichtbare) goede bedoeling van degene die zo handelt of zich \o gedraagt, zoals zelfverkenning, streven naar veiligheid, bevrediging van behoeften.

Keuze
Iedereen maakt te allen tijde de beste keuze die hij op dat moment kan maken. Iedereen heeft minstens drie keuzemogelijkheden om een situatie te beleven.

De logische niveaus van Bateson blijken een belangrijk indeling die het inzichtelijk maakt hoe het een en ander oorzakelijk op te gaan lossen indien ze als problematisch ervaren worden.

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Het mooie van "in contact gaan"

Het mooie van het leven is "in contact gaan".
Het delen van ervaringen. Het delen van wat er leeft en waar men mee bezig is.

Ik merk het vaak tijdens de coaching.
Mensen hebben een enorme behoefte om "in contact" te zijn, maar "onze maatschappij" zit soms best wat onhandig in elkaar.

Er heerst enorm veel eenzaamheid, waar dat niet zou hoeven.
Soms kunnen kleine "gelegenheden" enorme mogelijkheden bieden.

In het dorp waar ik ooit woonde, stonden drie bankjes bij het water.
Een sociale ontmoetingsplaats waar veel gebruik van werd gemaakt.
Het even zijn ervaringen kunnen uitwisselen, geeft mensen het gevoel onderdeel te zijn van een groter geheel, een gemeenschap.

Gemeenschap, gemeenschappelijk, het woord zegt het eigenlijk al, we hebben zovele gemeenschappelijke ervaringen.
Op dat bankje in ons dorp werden vele ervaringen uitgewisseld, mensen wisselen op die manier ook hun oplossingen aan elkaar, ervaren mensen hoe anderen anders of hetzelfde omgingen met ervaringen.
Door ervaringen uit te wisselen, vergroot men de mogelijkheden tot oplossingen en kan men veel sneller tot de ontdekking komen als men op een doodlopende weg blijkt belandt zelfs zonder dit te beseffen.

Ervaringen bespreken is in wezen kennis uitwisselen en is van groot belang voor de persoonlijke ontwikkeling.

Vaak merk ik tijdens coaching dat ik kennis aandraag, die in wezen vrij simpel is, maar die, als die eerder beseft zou zijn (eerder geweten) dat men veel eerder had kunnen "ingrijpen" en onder ingrijpen versta ik in dit geval andere dingen doen dan dat men deed om tot oplossingen te komen.

Wat van belang is bij ervarings uitwisseling,is dat men dit het beste kan doen met mensen die "bewust" bezig zijn in het leven. Onder bewust versta ik i8n dit geval, ervaringen ook echt ervaren hebben, gevoeld, doorleefd en daardoor zich bewust zijn wat voor een uitwerking dingen hadden.

Ik kom nogal eens mensen tegen met een burn-out die als "advies" kregen om uit te rusten en dus thuis te blijven tot het over zou zijn.
Soms kunnen "adviezen" behoorlijk tegendraads werken.
Stel dat je burn-out voortkomt uit "onvoldoende je grenzen gesteld te hebben", dan is de zaak oorzakelijk aanpakken de ultieme oplossing. Thuis zitten lost dan in wezen niets op.

Hetzelfde doet zich vaak voor bij rouw of depressieve gevoelens en wordt aangeraden om te gaan hardlopen op fietsen.
In de praktijk kan men heel lang denken "goed bezig te zijn" door het lijf flink aan de gang te zetten. In wezen is men fysiek bezig om een stofje aan te maken wat op hele korte termijn (ik spreek nu in een tijdspanne van kwartieren, half uren tot hooguit een paar uur!) waarin men inderdaad het gevoel kan krijgen dat het hardlopen en fietsen "helpt", omdat men op het signaal van dat hele korte termijn afgaat. Wat men "vergeet waar te nemen" is dat al bij het losmaken van de schoenveters na het hardlopen (of fietsen), het hoofd weer net zo hard op volle toeren aan het zorgen maken is.

Een wandeling in de natuur zou zoveel meer effect kunnen hebben, maar dan niet "langs alles heen lopend", maar "waarnemend" van wat er NU en om je heen aanwezig is.
Persoonlijk heb ik geweldige inzichten opgedaan tijdens de urenlange wandelingen die ik met een vriendin maakte. Heel rustig wandelend en ondertussen de levensstroom door je heen laten gaan, zien wat je ziet, voelen wat je voelt en dat indien mogelijk kunnen delen met iemand die je graag mag.

Vriendschappen zijn een weldaad!
Niet dat ze alles kunnen oplossen, maar echte vrienden kunnen enorm helpen in tijden dat mensen het moeilijk hebben.

Niemand kan het leven voor je "oplossen", je blijft altijd zelf degene die "het leven in al zijn facetten tegenkomt", maar ik merk dat vriendschappen enorm helpen bij het "doorleven", ofwel het "verwerken" van het leven.

Ga bij voorkeur niet in "de afzondering", omdat dat de eenzaamheid uiteindelijk alleen maar vergroot. Durf te voelen, ga je gevoel niet uit de weg! We zijn allemaal alleen als het er op aankomt, maar juist door in contact te gaan, is men helend bezig voor zichzelf (en vaak gelijktijdig voor die ander!).

Twijfel je omdat je je bezwaard zou voelen omdat men zich nog niet happy voelt en je een ander zou belasten?

Mensen zijn in wezen enorm bereid de delen.
Zou je zelf een ander behulpzaam zijn indien nodig, meestal wel!
In moeilijke tijden maakt men vaak de beste vrienden en komt men ook tot de ontdekking wie je echte vrienden zijn.
Geef je vrienden de gelegenheid je vrienden te zijn, je biedt hen daarmee ook hun levensvreugde.
Persoonlijk heb ik altijd heel goede herinneringen aan de moeilijkste tijden, zowel van mezelf als die van anderen.

We zijn tenslotte toch om elkaar te helpen nietwaar?

Was daar niet zelfs een liedje van?

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Geven en wederkerigheid

Alsjeblieft dank je wel ...

Ooit in een grijs verleden, overkwam het mij,
Niet zo maar 1 keer, 2 keer, 3 keer, nee het was een gewoonte geworden.

Ik ben een “gever”, ik geef graag, ik deel graag.
Dat deed ik dus,
Dat deed ik dus toen
En dat doe ik nog steeds.

Alleen in mijn omstandigheden is een wijziging gekomen … een kwestie van persoonlijke ontwikkeling.

Eerst gaf ik, en gaf ik en gaf ik ... en ...
Bij sommige mensen was dat heerlijk, die zag je blij zijn, die gaf ik graag.
Niet dat ze van mij blij werden, ze waren het al en bleven het, die deden al iets waardoor ze in staat waren bij te zijn, wederkerigheid, uitwisseling .....

Bij allen kreeg ik regelmatig iets terug, een blij gezicht, een glimlach een dank je wel ...
Niet dat ik om die reden iets gaf, want dat hoefde niet, ik was toch al een gever.

Bij sommige mensen kon ik geven wat ik wou,
Ze waren al niet blij, ze werden niet blij en ze gaven niets terug …
Ze vonden het vanzelfsprekend dat ik gaf.
Natuurlijk is het vanzelfsprekend dat ik gaf, want ik was een gever
.. en ik ben nog steeds een gever …

Alleen ...
Die vanzelfsprekendheid ...
Die is fnuikend, ik heb er menig relatie op zien stranden, menig huwelijk staat daardoor op scherp, menig bedrijf wordt er inwendig mee om zeep geholpen.
.... die vanzelfsprekendheid ……

Niet dat ik er aan onderdoor ga hoor ... ik heb er mee om te gaan, en dat is best lastig soms.
Mijn weg gaat door .... ik geef toch wel ...
Maar niet vanzelfsprekend maar aan mensen die van alles vanzelfsprekend vinden ...

Water naar de zee dragen ...
Dat is toch verleden tijd…..?

© Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Geraakt worden en ons onderbewuste

Soms worden we geraakt en weten we niet eens waardoor of door wie of door wat.

Ons onbewuste is voortdurend in verbinding met alles, ook met dàt wat voor ons nog niet bewust is.

Verdriet van anderen kan bij ons resoneren en ons daarmee raken, zelfs zonder dat we weten waar het mee te maken heeft.

In de trein (ik zit alleen nooit in de trein) kan je naast iemand zitten en op onbewust niveau geraakt worden door verdriet van een ander, die in je nabijheid zit.
Het hoeft niet eens in de directe nabijheid te zijn, je kan resoneren op iets wat ver van je af lijkt te staan maar het in wezen emotioneel niet ver van je af staat.

Ooit pikte ik zelfs onbewust op dat een goede vriend van me zeer ernstig ziek was, zonder dat ik hiervan op de hoogte was. Ik was ineens voortdurend met mijn gedachte bij hem. Pas achteraf besefte ik wat er gebeurd was.

Ooit reed ik op de fiets en ging mijn blik een bepaalde kant op en wist ik dat daar belangrijke dingen voor mij in het verschiet lagen, ik wist alleen nog niet wat.
Niet lang erna bleek ik vriendschap te sluiten met iemand die daar woonde. Pas veel later heb ik beseft wat er gebeurd was.

In wezen raken dingen ons omdat wij "in verbinding staan", "open staan" en herkennen wij diep in ons wat bij ons leeft.

We worden ook niet door iedereen geraakt, we worden geraakt met die thema's en mensen die als het ware bij onze golflengte passen. Het gebeurt ook niet voor niets.
Het is heel helend, want ons onderbewust-zijn maakt ons bewust van wat belangrijk voor ons is.

We kunnen geraakt worden door het verdriet bij anderen, eigenlijk we raken ook ons eigen gevoel aan. Het is heel helend om juist met die mensen die ons raken, in contact te gaan en ons gevoel te delen.
Dat delen van het gevoel is helend voor beiden, zelfs als we denken dat we die anderen daar helemaal niet mee helpen of zelfs het idee hebben dat we anderen maar zouden opzadelen met ons verdriet. Zeker mannen wordt geleerd even "flink" te zijn en alles zelf op te moeten lossen, terwijl het vaak flink kan zijn om in contact te gaan!. Ook voor mannen is het delen van groot belang. Het feit dat mensen elkaar raken, geeft de gelegenheid juist om samen dingen op te lossen die vaak in je eentje een te zware dobber zijn. Bovendien, we zijn niet voor niets met ons allen en niet in ons eentje op deze wereld gezet? Persoonlijke ontwikkeling en verbondenheid hebben veel met elkaar te maken.

We kunnen elkaar zo ontzettend makkelijk behulpzaam zijn, door met elkaar die dingen te delen die gedeeld kunnen worden. Gedeelde smart is inderdaad halve smart.
Niet dat daarmee het verlies gehalveerd wordt, maar het wordt draaglijker en je opent je weer voor het leven. Het leven gaat door ... blijft je kansen bieden (zelfs las je je daar nog voor afsluit!)... omarm ze ... en deel je verdriet, je staat niet alleen in verdriet ....

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Anderen overtuigen

Anderen willen overtuigen ... zonde van je tijd!
Een harde uitspraak lijkt het.
Maar waarom zouden we anderen wensen te overtuigen?
Ik heb het nu over het trachten te overtuigen door middel van woorden.

Ik zeg niet dat het verkeerd is als mensen overtuigd raken van dingen waarvan jij misschien vindt dat ze waardevol zijn.
Maar .. leef het gewoon voor ... dat raakt de beleving!

Ik zeg niet dat er niet gecommuniceerd dient te worden, graag zelfs.
Maar is trachten te overtuigen werkelijke communicatie?

Soms hoor en zie ik mensen die keihard roepen wat ze zelf niet wensen neer te zetten wat ze van anderen verwachten.

Ik heb heel wat ideeën over hoe andere mensen zouden kunnen leven.
Maar neem van mij aan, als de ander overtuigd dient te worden van jouw of mijn gelijk, dan zit er hoe dan ook ergens een missing link in communicatie tussen de zender en ontvanger.

Zowel een "zender" als een "ontvanger" die zich niet verbonden voelt, die kan je niet veranderen, hooguit... heel misschien ...door vooral jezelf te blijven en te leven wie je in oorsprong bent en dat is liefdevol en in verbinding.

Ik zal open blijven staan voor elke verbinding, ook als de ander nog geen verbinding blijkt te kunnen aangaan.
Die openheid behoort weer bij de eigen authenticiteit, liefdevol openstaan.

De ander is vrij zijn eigen leven te bepalen, zelfs als dat minder liefdevol toegaat.
Dat is de vrijheid van ieder individu.

Ik ben dol op authentieke mensen, ze zijn bereid zichzelf en hun omgeving liefdevol te voeden. Ze zijn bereid mensen in hun kracht te brengen!

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Social Media - Facebook, LinkedIn Twitter en Hyves

Wilt je met me connecten via Facebook, LinkedIn Twitter of Hyves vanuit belangstelling voor persoonlijke ontwikkeling?

Ik ben te vinden op:

https://www.facebook.com/yvonnemooijman

Facebook groep "Persoonlijke ontwikkeling"

http://nl.linkedin.com/in/yvonnemooijman

http://twitter.com/YvonneMooijman

http://ontwikkelingsproces.hyves.nl/

We ontmoeten elkaar daar ...

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

PRINCIPES

..
Vaak hebben we als mensen geen idee van waaruit we met de regelmaat van de klok beslissingen nemen.

Ken je de term: Een principieel besluit?

Het is het moment dat niemand je meer uit je kracht, je bron krijgt.

Je bron is je principe. Je bron wéét ten alle tijden wat juist is en is in staat vanuit die -bron van principe- een besluit te nemen dat alle levensgebieden tegelijkertijd evenwichtig kan bedienen.

Een principieel besluit betekent zoals ik al wel eens eerder schreef, dat er eigenlijk maar één juiste oplossing overblijft en dat is ook het enige besluit wat je een blijvend goed gevoel kan geven.

Stel je zou iemand een “kunstje flikken”, je neemt het nare gevoel altijd met je mee!

Waarom is het zo dat leven vanuit principes altijd een blijvend goed gevoel geven?

Omdat principes onveranderlijk zijn, het is je diepste bron van je bestaan.

Niemand kan je dieper raken dat tegen je te zeggen dat je je niet aan bepaalde principe houdt.
We worden als het ware rechtstreeks in onze ziel geraakt als iemand ons zou suggereren dat we bijvoorbeeld niet integer zouden handelen.

Integriteit bijvoorbeeld is een principe                .

Als we “overstag zouden gaan” dan neemt ons systeem ons dat ernstig kwalijk, ons “geweten, letterlijk ge-weten” neemt dit gegeven nadien bij voortduring in ons mee.

“Heb je last van je geweten”, wordt dat in de volksmond genoemd.

Stel, je maakt een onderlinge afspraak waarop beiden in vertrouwen hun besluiten gaan nemen.

Je zou iemand niet meer vertrouwen als die eenzijdig de afspraak niet na zou komen, daar waren we met zijn allen als initiatiefnemer van overtuigd..

Stel ik benadeel iemand ongewild, mijn geweten zou alles in het werk stellen om een oplossing aan te dragen die overeenkomt met de intentie.

Al zou ik er lange tijd voor krom moeten liggen, mijn systeem heeft in principe maar één juiste oplossing, het integer afwerken, dus gemaakte afspraken nakomen, ongeacht de gevolgen al zijn ze nog zo zwaar.

We zouden ons ten alle tijden verantwoordelijk blijven voelen ook voor eventuele fouten en vergissingen, die zouden we niet afwentelen op een ander.

Het is als een spirituele bankrekening die we naar elkaar hebben.

We kunnen dus het allerbeste voor zowel ons eigen systeem als dat van een ander, integere en principiële besluiten nemen, dat houdt zowel ons systeem als dat van een ander gezond.

Mij werd ooit overduidelijk duidelijk, wat er gaat optreden als mensen niet vanuit principes leven, maar als één van de diverse levensthema’s, hier even levenscentra genoemd, het gaat overnemen.

Ik kan u aanraden het boek van Stephen R. Covey te lezen. Lees eerst de bladzijde over principes eens rustig door en ervaar hoe dat voelt. Nadien kan je de diverse aparte levenscentra van waaruit mensen kunnen leven eens rustig doorlezen en voelen wat het met je doet.

Als mensen zich onvoldoende bewust zijn dat uit principes leven de enige juiste levenshouding is, gaan ze uit onwetendheid vanuit één van de levensgebieden leven die ze als het ware als centrum gaan inrichten.

Het is een spirituele levenshouding die altijd aangenaam is, zowel voor het eigen systeem als voor het systeem van de ander, als we vanuit principes leven.

Lees na de inzichten die je opdoet nog eens opnieuw de bladzijde door van principes.

Wordt je bewust, vanuit welk centrum je misschien onbedoeld gewend was te leven, wordt je bewust dat leven vanuit één van de centra, zijnde huwelijkspartner, gezin, geld, werk, bezit, genot, vriendschap, vijandschap, kerk, het ik/ego altijd onbalans oproept.

Geen enkel van deze centra geeft rust en evenwichtigheid.

Wordt je bewust van het effect van leven vanuit principes.

Het is een hele kluif om door te nemen, ik heb het over de tekst uit het boek van Stephen R.Covey “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap.”

Wil je het goed doorgronden, ga dan eens na hoe diverse anderen tov jou staan, zodat je gaat herkennen hoe jij soms benaderd voelde, of hoe jij je partner of zakenpartner benadert vanuit de diverse centra.

Zie wat de diverse centra van invloed op je leven hebben.

Onbalans ontstaat als je één van de levensgebieden voorrang geeft.

Dat geldt voor ieder individu, evenals voor iedere organisatie.

Waar in een organisatie veranderingen plaats vinden bij mensen en het oorspronkelijke principe gaat ingeruild worden voor "waarden", (bijvoorbeeld geld of ego boven principes) dan is het niet meer wat het was. (Voor de goede verstaander zal het zo nu en dan in de verleden tijd schrijven van mij bij organisatie een voldoende aanwijzing kunnen zijn dat oorspronkelijke opzet wel eens behoorlijk onderuitgehaald is geworden en wordt door persoonlijke onbalans van deelnemers die negatief door kan werken in de entiteit van een organisatie, absoluut hoogst onaangenaam!).

Ik wens je veel succes net de diverse inzichten.

Als transformationeel coach bied ik mensen de mogelijkheid inzicht in zichzelf te verschaffen.

Hierdoor wordt het op natuurlijke wijze mogelijk de beste kansen uit jezelf naar boven te halen.

Vanuit meer ontspanning en inzicht kan je je doelen met minder inspanning en meer ontspanning weer te bereiken.

© Yvonne Mooijman


Voor diepergaande info over dit onderwerp adviseer ik het boek:

De zeven spirituele eigenschappen van effectief leiderschap Stephen R. Covey
blz. 92 t/m 109

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Misverstanden in communicatie

Misverstanden in communicatie:

Communicatie daar worden diverse dingen onder verstaan:

1. informatieoverdracht (inhoud overbrengen van de ene persoon naar de andere)
2. de communicatie-kanalen waarlangs men communiceert
3. marketingtechnisch, een product aan de man brengen

Omdat aan woorden soms meerder betekenissen toegekend worden is het van belang zo specifiek mogelijk te benoemen wàt je precies bedoelt te zeggen.

Ik wil het hier hebben over 1. informatie overdracht.

Binnen informatie overdracht hebben we met meerdere facetten te maken

We hebben te maken met oa.:

1. een zender
2. een ontvanger
3. intenties van de zender
4. intenties van de ontvanger
5. het verleden van de zender
6. het verleden van de ontvanger
7. gevoelens en emoties van de zender
8. gevoelens en emoties van de ontvanger
9. de invulling die de zender geeft aan woorden
10. de invulling die een ontvanger geeft aan woorden
11. het openstaan voor informatie door de zender
12. het openstaan voor informatie door de ontvanger

Het is van belang te herkennen dat we tijdens een gesprek te maken hebben met wisselende rollen van zowel zender als ontvanger.

Als we bedenken dat we per tijdseenheden slechts een fractie van de impulsen die we krijgen kunnen verwerken met onze hersenen. Bij 7 eenheden per 20.000 informatie die we tegelijk kunnen verwerken zul je begrijpen dat we nimmer hetzelfde zullen waarnemen als onze buurman. Die 7 eenheden die we binnen krijgen worden dan ook nog eens binnen gelaten via ons eigen filtersysteem dat gebaseerd is op onze specifieke persoonlijke ervaring.

Ons filter systeem is als het ware onze roze of blauwe bril waardoor we waarnemen.
Als we dit alleen al weten, zou het ons een stuk milder kunnen stemmen als we in meningsverschil komen met onze medemensen. Het is namelijk al een geweldig goed dat we elkaar überhaupt zo nu en dan al begrijpen. Dus prijs je gelukkig en wees vooral MILD.

Om zo snel mogelijk praktisch te kunnen worden, wil ik beginnen met wat suggesties om eens op de inhoud van communicatie te letten. Wees gerust, je herkent altijd makkelijker bij een ander, dus je zult eerst waarnemen in communicatie van een ander wat voor een effecten zich voordoen. Neem gerust aan dat we allemaal hetzelfde doen en dat we stapje voor stapje ons kunnen bewust worden wat er gebeurt in communicatie. Mettertijd en door oefening en bewust worden kunnen we onze eigen communicatie gaan verhelderen.

Richt je vooral op jezelf als zender. Daar kan je je met een gerust hard op storten, daar heb je zelf het meeste toegang toe.
Maak je nog niet ongerust als de ander nog niet hoort wat je bedoelt, dat is van later orde.

Richt je vooral op luisteren, eerst vooral luisteren naar jezelf, je innerlijke stem, (het bandje in je hoofd wat vaak afspeelt en wat je van alles over jezelf vertelt). Je innerlijke stem bepaalt namelijk erg veel, veelal onbewust nog.
Geeft niet, het zal gaandeweg duidelijker worden wat je er mee kan.

Wees je als eerste bewust dat, doordat we een fractie van de werkelijkheid slechts waarnemen, en dat die niet hetzelfde zal zijn als de aanname van de werkelijkheid van de ander.
We zien en ervaren allemaal onze eigen werkelijkheid. We brengen onszelf dan ook het meest in verlegenheid las we aannemen dat we gelijk hebben. We nemen waar en die waarneming is onze aanname van wat er werkelijk gebeurt.

Wanneer krijgen we onszelf het meeste op de kast?

Als een ander ons gaat vertellen wat waar is, als iemand je gaat vertellen dat je het verkeerd ziet.
Dat gegeven op zich is al lastig, als die ander daarvan overtuigd is, want dat communiceert ontzettend moeizaam.
Nog lastiger gaat het worden als we zoals zo velen hebben geleerd dat alles wat geschreven of gezegd wordt “waar” is.

We leerden wat je ouders, de school, de kerk, de politie, de politiek, de bank, ieder die met een beetje overtuiging dingen uitsprak, dat we dat voor waar moesten aannemen.
Dit is één van de eerste dingen die ik mensen aanraad om af te leren.

Niets is waar.
Ook wat ik zeg is niet “de waarheid”.
Alles is een mening van diegene die informatie op zich af heeft gehad en die daar een conclusie voor zichzelf aan verbonden heeft.
Dit is een belangrijk gegeven in de persoonlijke ontwikkeling.

Alle wat iemand zegt, dus ook wat jij zegt, is jouw conclusie op grond van een fractie van de informatie die op je af is gekomen.
Het is dus niet meer en niet minder dan een persoonlijk gefilterde mening.

Suggestie 1.

Het is handig als je je bewust bent dat je een mening kan inbrengen en dat je daar alleen maar voor jezelf een tijdelijk waarheidsgehalte aan hebt gegeven.

Dat tijdelijk waarheidsgehalte heeft te maken met voortschrijden inzicht wat we kunnen verkrijgen. Ontwikkeling zogezegd. Nieuwe inzichten die we nadien kunnen toelaten.

Suggestie 2.

Het is handig als je je bewust bent zo expliciet mogelijk te verwoorden wat je bedoelt.

Neem het woord “we / wij” als voorbeeld.
Afhankelijk van diverse samenstellingen kan met we , jij en ik samen bedoeld worden.
In geval van een conflict zou dat we wel eens niet jij en ik maar twee anderen lijnrecht tegenover jou kunnen zijn, en dus van een wij samen geen sprake is.

Wees zo secuur mogelijk in het benoemen wat je precies bedoelt te zeggen.
Lees elders van mij over communiceren


Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Afleren II

Afleren II

Zoals ik al vertelde, ik leer vooral ….. AF in het proces van persoonlijke ontwikkeling.

Wat is nou verstandig om af te leren?

Nou gewoon, van al die dingen die we zo gedachteloos en al onbewust doen voor we er erg in hebben “omdat” ze gewoon van ons verwacht worden en we die “dus al gedaan hebben voor we het weten”.

Een voorbeeld?

Soms krijg je wel eens van die vragen waarbij we wel eens denken … moet dat nou….?!
Nou…. die bedoel ik nou!

We hebben zo geleerd om “beleefd” te zijn.
Nou ben ik een voorstander van beleefd hoor, absoluut, ik hou van beschaving!
Maar we leerden netjes altijd beleefd antwoord te geven, we leerden niet nadenken of het nou wel zinvol is om te antwoorden op alle vragen die ons zomaar gevraagd worden.

Ooit kreeg ik eens lieve brief (leek het) met de nodige vragen …
Leuk, een uitnodiging om met de bus (gezellig!) met een aantal mensen op bezoek te gaan (gratis jawel!) om naar Amsterdam te komen., een bezoek aan de beurs, jawel, er zou ons worden uitgelegd wat daar nou allemaal gebeurde met “ons geld” (wat we al of niet ter beschikking zou hebben om te beleggen).

Een groep zou toch mooi gefêteerd worden.

Ik heb Amsterdam niet gezien en Amsterdam heeft mij niet gezien.
Ik kreeg wat de kriebels (niet van die bus hoor, al hou ik ook daar niet zo van!)
Ken je de uitdrukking ... “ik voelde het aan mijn water?”

Duurde ook even hoor, voor ik sommige dingen doorzag ....

Kortom, menigeen ging dankbaar op het aanbod in en jawel hoor “de meneer” die dit allemaal zo aardig georganiseerd had, die zou nadien je best adviseren hoe dat nou het beste zou kunnen, die had daar allemaal best verstand van.

Je voelt hem al?
Er vertelde me iemand enthousiast dat ze had gereageerd en netjes beleefd een bedank brief had geschreven dat ze dan niet kon maar wel èrg belangstellend was.

Kijk, dit waren nou de klanten die meneer het liefste had, niet mee en voldoende informatie zonder dat het geld kost!

Die meneer .....ik ben ook niet naar de rechtbank geweest daarna!


© Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Nieuwsbrief

Mocht je belangstelling hebben in persoonlijke ontwikkeling, dan kan je je kosteloos aanmelden voor mijn nieuwsbrief op deze weblog.
Rechts in de zijbalk onder het item "aan te raden boeken" staat de mogelijkheid hiervoor om je in te schrijven.
Je wordt dan via de nieuwsbrief op de hoogte gehouden van nieuwe ontwikkelingen.

Voor hen die zich zouden willen aansluiten bij mijn hyvesgroep:
http://ontwikkelingsproces.hyves.nl/
Wees welkom ....

Graag wil ook connecten op LinkedIn, u vindt mij daar op http://nl.linkedin.com/in/yvonnemooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Omgaan met kritiek

Ontvangen ...

Kritiek kunnen ontvangen
Feedback kunnen ontvangen

Een van de belangrijkste dingen die van belang zijn om goed te kunnen blijven communiceren is het in ontvangst kunnen nemen en verwerken van kritiek of feedback.
Een belangrijk onderdeel van persoonlijke ontwikkeling.

Kan je dat namelijk onvoldoende dan staat je persoon (fundament) als het ware gebouwd op drijfzand en dat is hoogst onplezierig, zowel voor jezelf als de ander die je tracht te ondersteunen.

Ondersteunen ... met kritiek?
Ja ... Ondersteunen met kritiek, ... of .... uhhh ... had je ingevuld dat dat een heel andere bedoeling zou hebben?

Ik hoor het je denken ... althans de enkeling die grote moeite heeft met omgaan met kritiek.

Kritiek is toch bedoeld om me af te breken?
Kritiek is toch bedoeld om me te vertellen dat ik het hartstikke fout heb gedaan?
Me onderuit te halen?
Me tegen te houden?
Me dingen te laten doen die ik helemaal niet wil?
Me te stoppen, remmen?
Kritiek is toch altijd gebaseerd op emotioneel gedoe?
Dat kan je toch niet serieus nemen?
...
...

Weet je, ik ben ontzaglijk blij met de jarenlange ervaring die ik inmiddels heb opgebouwd met schrijven in diverse fora wereldwijd en de diverse email kringen waar altijd het nodige aan ervaring wordt uitgewisseld. Het heeft me een schat aan ervaring opgeleverd in soms langdurige en vaak pijnlijke processen waar het ging over kritiek of feedback kunnen ontvangen. Het genot van het mee kunnen helpen oplossen van soms werkelijk heel penibele situaties doet toch ook weer heel erg goed!

Het liefst zie ik dan ook dingen geschreven worden, raar zal je denken, want juist het geschreven woord kan zo pijnlijk duidelijk zijn. Het gaat me dan ook om de duidelijkheid !

Haha ... Nou hou ik niet van pijn of pijnlijk hoor!

Ik zit redelijk gezond in elkaar, ik hou van harmonie, ik hou van lief voor elkaar zijn ik hou van openheid, transparantie en vooral van elkaar ondersteunend bezig zijn.
Vooral aan dat laatste daar hecht ik grote waarde aan.

Ik zei ... het liefst zie ik dat dingen geschreven worden, waarom dan?
Weet je, vanuit mijn professie is het van belang de grote lijnen te kunnen gaan herkennen, om zodoende degene waar het om gaat te kunnen ondersteunen in zijn proces.

Niet dat de mensen die moeilijk feedback kunnen ontvangen nou de makkelijkste mensen zijn om mee te werken hoor, geenszins want juist zij zijn vaak genieën in het storten van kritiek, zelfs zonder dat ze dat als kritiek geven ervaren naar een ander. Welnee joh, ik ben gewoon transparant, wordt er dan gezegd, ik zie het toch zo gebeuren! Het is gewoon de waarheid wat ik vertel!
Hoe meer er geschreven wordt, pijnlijk soms ja, hoe duidelijker het beeld wordt en hoe minder je er omheen kan op den duur.

Het gevolg is dan, je zou het zo kunnen raden, dat alles wat ik zal zeggen ook opgepakt zou kunnen worden als “de waarheid” (kritiek werd vaak als waarheid geïnterpreteerd) terwijl het altijd slechts een mening is van iemand persoonlijk, die zelfs helemaal niet van toepassing zou hoeven zijn.
Ik heb het wel eens over me heen gekregen: “Heb jij altijd gelijk?”, “jij maakt zeker nooit fouten, kom op vertel je fouten!” Je snapt het al, graag wordt het hele verhaal die richting op gestuurd, maar dat gaat gegarandeerd de oplossing niet opleveren.

Doorgaan daarop geeft alleen nog maar meer verwarring. Stoppen daarmee vaak idem, dus je zal iets moeten! Toch?

Van belang, doe wat je goeddunkt.

Ja mooie ben jij, hoor ik je denken, zo komen we er toch nooit uit?

Ik neem mensen altijd erg serieus, ook in hun onbalans.

Ik heb wel eens opmerkingen gehoord ... die persoon kan je toch niet serieus meer nemen met wat hij roept ...!

Dat is nou net het lastige, als je het niet meer serieus neemt en het laat gebeuren zonder het serieus te nemen, dan zal het pijnlijke met name nooit opgelost worden, de essentie zal blijven doorgaan. De ander zal je zwijgen gemakshalve invullen als :”Wie zwijgt stemt toe”.
Je raadt het al, het kan zomaar gewoon door blijven gaan en je wil tenslotte een oplossing toch?

Lastig!

Vertel me ... Wat doet kritiek met je ... en wat doe jij met kritiek?

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Afleren .....

Ik heb geweldig leuk werk …
Ik leer mensen niets, hooguit af!

Hoezo hooguit af?

Nou weet je .. in oorsprong zijn we Liefde, het alom volledig potentieel.
We zijn het veld van alle mogelijkheden, zoals Deepak Chopra dat beschrijft.

Soms komen mensen in mijn praktijk, meestal met een probleem.
In eerste instantie dichten ze dat probleem graag aan een ander toe.
Als die ander nou maar anders is of doet, is er met mij niets aan de hand, wordt er dan voorzichtig gesuggereerd.

Hoe onmachtig moet je je dan voelen!
En dat blijkt ook vaak aan de boosheid, woede en frustratie die meestal breed uitgemeten ter tafel verschijnt. Want als je het gevoel hebt dat die ander dient te veranderen dan moet je je wel erg onmachtig voelen, want een ander hebben we geheel niet in de hand, onszelf zelfs soms nauwelijks!

Ik heb een klein tafeltje, ik laat alles wat gezegd wordt op dat tafeltje terecht komen en neem er alleen zorgvuldig vanaf waar ik iets mee kan. Wat niet persoonlijk voor mij is bedoeld laat ik er sowieso al op liggen, van de rest neem ik alleen af wat ondersteunt.

Maar goed, velen komen bij mij zonder dat ze deze mogelijkheid van waarnemen kenden, ze lieten alles als ware het een kouwe douche bij hen binnen komen wat gezegd werd door anderen, dus logisch dat je woedend, kwaad gefrustreerd en teleurgesteld kan worden.

Zoals ik al zei:”We zijn het volledig potentieel van alle mogelijkheden, onbegrensde mogelijkheden dus!”
Het enige wat ons tegenhoudt dat ten toon te spreiden zijn onze eigen beperkingen waarin we geloven, onze eigen belemmerende overtuigingen.

Onze kern van alle mogelijkheden hebben we met al die belemmerende overtuigingen als het ware helemaal omwikkeld..
Het belangrijkste wat ons te doen staat is dus af-wikkelen, loslaten dus.


Zoals ik al zei: “Ik leer mensen niets, hooguit af!”
Afleren dus, afwikkelen dus in het proces van persoonlijke ontwikkeling!

Aanleren hoef ik niets, want binnen in die kern zit gewoon al onze onvoorwaardelijke Liefde.
Die hebben we niet te leren …. Die hoeven we niet te leren, die hadden we altijd reeds tot onze beschikking, we konden er gewoon nog even niet helemaal bij. Die eigen belemmerende overtuigingen van ons, die hoeven we alleen maar van onze liefdevolle kern AF te wikkelen. Loslaten dus!

Afleren is lastig ... omdat ... het lijkt en je nog reageert alsof je niet meer weet wat er binnen in je verborgen zit.
We her-inneren het ons als het ware niet meer!
Herinnneren ofwel her-inneren, het opnieuw bij onszelf naar binnen gaan met onze aandacht, kan ons pas echt weer doen herinneren wie we echt zijn, LIEFDE dus!

Als we echt alles losgelaten hebben blijven wij als liefdevolle mens over die volstrekt vertrouwen heeft in zichzelf en alle anderen.

Mensen realiseren zich nog erg weinig dat je met loslaten heel veel te winnen hebt, voor jezelf en voor een aangenamer wereld!

Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Soms word je getest ...

...

Soms word je getest ...

Puur voor ons zelf, door onszelf, nog even kijken, even kijken hoe we er nu in staan, als onderdeel van onze persoonlijke ontwikkeling.

Raak ik nog steeds van slag, of minder, of nog minder, heel even nog, of kom ik tot de ontdekking dat ik "deze" nu wel zo ongeveer gehad had ...

Het leven test je soms, om even te beseffen, dat we mensen zijn, die groeien ....

©Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Blijdschap is de weg van succes

Succes is de weg.
Succes is geen doel!

Succesvol worden?
Wat is dat!

We zijn toch al succesvol? Of niet?

Of voelt dat niet zo?
Of NOG niet zo?

Wat is succesvol?

Een dik salaris?
Een fikse auto voor de deur?
Een glanzende carrière?
Vier vakanties op een jaar?
Een TOP positie in een bedrijf?
Bedrijfs eigenaar zijn?
De baas zijn over vele werknemers?
Macht hebben?
Een positie hebben waarin je anderen gaat vertellen wat ze voor je moeten doen?

Stel er wat mij betreft één vraagje achter ….
Maakt dit mij blij?
Nee... ECHT blij … bedoel ik …

En stel je gerust daarna ook de vraag … heb ik anderen oprecht blij weten te maken op de manier waarop ik succesvol ben geworden, heb ik hen weten te betrekken zodat ik ook hen succesvol en gelukkig kon laten zijn …..

Voel je je helemaal OK met wat je bereikt hebt en vooral op de manier waarop je dat bereikt hebt.

Voel je je oprecht gelukkig met wie je bent en wat je uitstraalt …

Zo ja … besef …. je bent al succesvol …

Het doet me vaak aan filmbeelden van mensen in Afrika denken, maar ik vrouwen en mannen en kinderen in “verhoudingsgewijs financiële armoede” succesvol zie zijn.

Vaak wens ik vele “zogenaamde succesvolle mensen” die blijdschap toe die daar van de gezichten zie afstralen.

Blijdschap, innerlijke blijdschap …............ dat is werkelijk succesvol zijn!

© Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Ik zie je ploeteren ......

Ik zie je ploeteren door het leven
Met even geen vertrouwen in anderen
Wanhopen over wat je nog niet bereikte.
Duwen sleuren en trekken
Klagen en mopperen
Niet zien wat je al hebt.

Je hebt al zo veel
En tegelijkertijd zo weinig voor je gevoel
Ik zou willen dat ik je dankbaarheid kon geven,
Ik heb het geprobeerd en dat geven is me gelukt
Ik zou je ook graag nog geven
Dat je al het aan jou "gegevene" ook nog zal kunnen ontvangen.

Ik weet
En vertrouw
Dat eens die tijd komt
Dat je de weg daarin naar jezelf opent
Of je wel of niet achteraf herkent wat je kreeg
Is voor mij niet zo van belang

Ik gaf je slechts een bevestiging
Van wat je reeds in je zelf al aanwezig had,
Maar nog niet zien kon, of ervaren,
Uiteindelijk ben je zelf
Diegene,
Die
Het jezelf weer geeft en ontvangt

In liefde de poging ondernomen,

©Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Frustratie overwinnen

Een frustratie overwin je door ..... je behoefte aan een beter verleden los te laten.


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Voorbij onze aannames .....

..

Voorbij onze aanname van "goed" en "slecht" daar is een plek,

Ik en jij …..vinden elkaar pas dáár …… als "wij"

We vinden pas dáár ... onszelf …… en ……tevens….. "elkaar".


©Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Rouwverwerking

Rouw verwerking heeft alles te maken met het verwerken van verlies.

Verlies van een geliefde, een zoon, een dochter, een vriend, een vriendin, een dierbare.

Verlies kan optreden door overlijden, scheiding, verhuizing, emigratie.

Dit zijn zo meestal de eerste gedachten die opkomen als je over rouw en verlies praat.

Rouw ontstaat ook bij verlies van een baan, maar ook bijvoorbeeld na scheiding als de omgeving van een partner "partij kiest". Dit zijn vaak rouw processen die niet zo gauw als zodanig herkend worden

In mijn praktijk kom ik allerlei rouwverwerking tegen.

Waar heeft rouw mee te maken?

Ik schrijf hier beslist binnenkort uitgebreider over.
Zie mijn artikelen over rouwverwerking in mijn nieuwste weblog op mijn website.

Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Vrijheid en Verantwoordelijkheid - Wetten en wetmatigheden

Vrijheid en verantwoordelijkheid - wetmatigheden en wetten.

De natuur heeft haar wetmatigheden.

Liefde is er één van.

Wetten echter werden / worden "in het leven geroepen" door hen die onvoldoende geloof en vertrouwen hebben in onze oorspronkelijke natuurlijke wetmatigheid, namelijk liefde en verantwoordelijkheid voor ons zelf en liefde en verbondenheid met en voor de ander (= de "zelfs niet" "andere" zelf, want we zijn één in oorsprong).

Vrijheid kunnen en durven toestaan in jezelf is een blijk van hoogste Liefde voor zichzelf en de ander.

Mogen wij leven in Vrijheid en Liefde

Wij zijn in staat te leven in Liefde en Vrijheid.

Vanuit Liefde ervaar je je verbondenheid, en verantwoordelijkheid nemen is inherent aan Liefde.


Take Care
Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Succes en Liefde

Sinds enige tijd gaat mijn belangstelling uit naar een aantal specifieke boeken die te maken hebben met succes.

Nu even niet succes waar het gaat over “gelukkig zijn”, maar op de één of andere manier krijg ik momenteel boeken in mijn gezichtsveld die te maken hebben met “financieel succes”.

Boeiend .....en herkenning, veel herkenning .....

Stuk voor stuk boeken namelijk die hetzelfde beschrijven als wat ik voorheen las in diverse andere boeken over persoonlijke ontwikkeling.

Wat ik nu lees, zijn stuk voor stuk boeken die te maken hebben met een onderbouwing die absoluut ook hartstikke spiritueel blijkt te zijn. Nou durf ik te wedden dat ik ook een bepaalde groep specifieke boeken lees, zeker niet de agressieve verkoop boeken, die boeien mij niet.

Wel boeiend hoor....

Wat me sterkt opvalt, maar dat is een gemaakte verwarring die me al eerder opviel ook in spirituele boeken, is dat er twee termen regelmatig voor elkaar ingewisseld worden, terwijl ik er toch van overtuigd ben voor mezelf dat de twee echt een volstrekt andere oorsprong en inhoud hebben.

Welke twee woorden worden dan verward?

Ik kom regelmatig verwarring tegen in het gebruik van het woord:

WETMATIGHEDEN en WETTEN.

Wat is voor mij het verschil tussen deze woorden?

Wetmatigheden hebben voor mij te maken met een natuurlijke processen. Beschrijvingen van herkenningspunten dat de natuur volgend natuurlijke wetmatigheden verloopt, als het ware een menselijke herkenning van wat er zich voortdurend in de natuur afspeelt, noem het een historie beschrijving van ervaringen. Deze wetmatigheden zaten dus al in de natuur ingebakken, wij mensen hebben hier niets mee van doen gehad. We hebben ze hooguit opgemerkt, beschreven, maar daar hield onze invloed dan ook op, we hebben ze zeker niet zelf gemaakt!

Wetten, zo kom ik meer en meer tot de conclusie, zijn regels die door mensen ingesteld werden en worden, maar pas als ze de wetmatigheden van de natuur onvoldoende kennen en onderkennen, waardoor uit "angst" , "onvoldoende vertrouwen van zichzelf en daardoor onvoldoende vertrouwen in anderen" regels (wetten) "in het leven geroepen worden", om maar grip te kunnen blijven houden op de "werkelijkheid", op de omgeving.

Zo kan je vanuit Liefde, vertrouwen hebben, vertrouwen in jezelf en vertrouwen dat de ander voor zichzelf kan denken en bepalen, en dat ieder zijn eigen oplossingen heeft zonder dat ze daarmee minder zouden zijn.

Vanuit onze natuur hoeft de één een ander niet "te bepalen", niemand "weet beter of minder beter", hooguit zal de weg waarlangs "anders zijn", we zijn allen één uit dezelfde bron met dezelfde kennisbron, namelijk oprecht Liefde.

Vanuit liefde hoef je geen wetten "in het leven te roepen", vanuit Liefde durf je vertrouwen.

Ik heb het volste vertrouwen dat "in verbinding blijven" met de diepste bron in jezelf en die van de ander, (wat één en dezelfde bron blijkt als we daar zijn) ons in verbinding met elkaars liefde brengt.

Voorbij de mis-verstand-en, voorbij het ego, voorbij wetten, voorbij de angst, zullen we elkaar pas kunnen vinden in Liefde, onze enige echte natuurlijke Bron ... Liefde.

Voor mij is angst een nog niet volledig omvatte Liefde.

Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Link naar een aantal zeer interessante boeken

Tijdens mijn vakantie heb ik een paar zeer interessante boeken gelezen:

Robert Kiyosaky "Rijke pa arme pa"
Robert Kiyosaki "Cashflow kwadrant"

Ik heb rechts in mijn weblog een mogelijkheid toegevoegd om deze en een aantal andere zeer interessante boeken te bekijken en eventueel rechtstreeks te kunnen bestellen.

Voor mij waren deze boeken beiden een pracht voorbeeld van "overtuigingen" die men jarenlang kan hebben aangenomen, waarbij na het lezen van het boek zeer duidelijk wordt dat niet alles wat wij maar al te vaak voor waarheid hebben aangenomen, ook werkelijk waar zou zijn.
Het geeft een totaal nieuwe kijk op onze mogelijkheid om rijkdom toe te laten.
Ik heb er van genoten en het heeft me zeer veel inzicht verschaft op het gebied van persoonlijke ontwikkeling.
Ik wens een ieder zeer veel plezier met het lezen!

www.succesboeken.nl

Hartelijke groet,
Take Care
Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Wacht alsjeblieft niet tot mijn begrafenis ......we leven nu!

..

Ooit ga je dood ... schreef iemand, het zette me zoals gewoonlijk aan het mijmeren en filosoferen ...

Als ik nu dood zou gaan ... ik zou geen spijt hebben ... ik heb gegeven wat ik te geven had, ik heb het nodige gekregen en ben bereid nog alles in het leven te geven en te ontvangen wat het me te geven en nog te bieden heeft ... en daar trek ik met genoegen nog een jaar op 20 tot 30 voor uit (daar kom ik later op terug!), voor minder ga ik niet!

Schrijven over doodgaan ... niet dat ik vind dat mijn tijd al gekomen is .... als dàt zo zou zijn, dan had ik, een maand geleden, al trampoline springend met een sierlijke zwaai mijn nek gebroken kunnen hebben inclusief al mijn botten gebroken, ik zou er bont en blauw uit hebben kunnen zien .. dat had wel een aparte dood geweest, minstens uniek met mijn leeftijd!

Dat ging niet door dus .... geen blauwe plek zelfs, al mijn botten nog heel (was gelijk een goede test, mijn nek niet gebroken, stijf als een plank, dat wel ...(maar zeker niet tussen de planken zogezegd!) kortom het leven liet weer even zien dat ik “spring”-levend ben en kon blijven en redelijk wat hebben kan ... Ik ga dus gewoon verder waar ik gebleven was ...!

Stel nou dat ... ik toch ... of, hèt toch, “mijn tijd zou zijn geweest” ...?

Dan had iedereen minstens gegrinnikt over de manier waarop ... “al trampoline springend middenin een schaterlach het leven uit gesprongen ...”, (tja, halverwege de sprong zei iemand iets leuks en toen dook ik letterlijk in een deuk van die trampoline af!)  het zal toch op je grafsteen staan ...

Dat zou wel minstens een zaal vol glimlachende mensen opgeleverd hebben ...

Kijk dat is nou wat ik wil ... dat als ik er niet meer ben, ik een zaal vol glimlachend grinnikende mensen bijeen heb, die met plezier op mij terug kijken.

Als er dan toch een begrafenis volgt ... dan graag een met koffie, thee en warm appelgebak met vanillesaus en een ijs bolletje, en daarna voor ieder die er van houdt een glaasje port (een glas wijn voor de wijnliefhebber) en bonbons ... waarbij ieder mag proosten om mijn bestaan ... want weet wèl ... ik zal nooit weg zijn ...! Ik leef in mijn nageslacht en de harten voort ... en op Google kunnen ze me niet eens meer wissen, al wist ik niet eens dat men daar alles bijhield wat ik schreef ...tegen de tijd dat ik daar achter kwam was er toch geen helpen meer aan, een goed excuus om maar op dezelfde voet door te gaan ....!

O ja, graag volop bloemen op mijn begrafenis, liefst allemaal witte (ik twijfel nog, rood met wit en geel paars en oranje lijkt me ook heel mooi!), vooral heel veel rozen, rode rozen dan en witte en gele en dan graag van die lekker geurende ..., lelietjes van dalen zijn ook prachtig, daar heb ik ook wat mee!
In mei had je vroeger ook van die geurende prachtige witte bloemen, maar ik kan niet garanderen dat ik in mei ga! Ik heb ooit wel mijn zoon voorgesteld om in ieder geval met een beetje behoorlijke temperatuur te gaan, ooit stonden we toch eens "in een vreselijke kou" op een begrafenis in februari, waarop ik hem spontaan beloofde voor beter weer te "zorgen", ik wil tenslotte niemand in de kou laten staan op mijn begrafenis, maar ach .. op sommige dingen heb je niet direct invloed.

Kou was het énige waar ik niet tegen kon. (Nou ja... bijna het enige dan!).

Bij de bevalling van de oudste deed ik de ziekenbroeders van de ambulancewagen versteld staan door ze "gerust te stellen" (Ze vielen namelijk in voor de "vaste ploeg" die op een jaarlijks uitje was.) Ze zaten zoals de meeste ambulance broeders niet te wachten op een bevalling. Zo zeiden ze zelfs bij binnenkomst letterlijk tegen elkaar ... "oei oei een bevalling we hebben veel liever een hartaanval....." tja ....... die bezorgde ik hen ook zo wat met mijn opmerking door te zeggen dat een bevalling voor mij geen probleem was maar dat ze vooral moesten zorgen dat ik "geen koude voeten kreeg", omdat ik alleen met koude voeten "niet te pruimen ben".
Tja.... kou .... !

Het enige wat ik met mijn begrafenis wens is, dat er niemand in de zaal zit die zich voor zijn kop kan slaan omdat hij of zij ooit nog iets leuks met me van plan was ... van plan om me nog te bellen, of op te zoeken, met me uit te gaan, nog iets tegen me had willen zeggen, nog iets voor me had willen doen, waardering had willen uitspreken, excuses had willen maken maar het nooit aandurfde, me een knuffel had willen geven, het hof willen maken en het had nagelaten, me een liefdesverklaring had willen doen, me nog een keer had willen opzoeken of spreken, met me had willen wandelen en het had nagelaten, me dingen had toegezegd die er niet van waren gekomen, kortom ... ik hoop dat ieder alles richting mij heeft gedaan wat in oorsprong de bedoeling was geweest.

Ik voelde hem al weer aankomen toen ik net schreef dat ik nog voor zo'n 20 tot 30 jaar ging, vandaar dat ik meteen zei dat ik er nog op terug zou komen!

Enerzijds barst ik namelijk van het engelen geduld, anderzijds wil ik zo graag dat mensen met me leven alsof met mijn laatste dag is en ze niet nog alle tijd hebben om de dingen maar uit te stellen en vooruit te blijven schuiven. Ik was 18 en 24 jaar oud en had twee ervaringen die me deden beseffen dat het leven NU geschiedt en in een split second letterlijk kan zijn afgelopen!

Ik zie om me heen gebeuren dat mensen leven alsof ze de zekerheid hebben levenslang met elkaar door te kunnen, niets is zeker in het leven ... behalve doodgaan!
Dus lieve mensen, leef vandaag, geniet vandaag en heb lief vandaag en stel niets uit (en zeker mij niet meer)!

Dat vooruit schuiven wat ik net beschreef, wat mensen vaak doen, dat roep ik wel eens verkeerd op ... ik ben het me bewust,....... weet je ... mensen denken wel eens dat ze dingen nog wel even kunnen uitstellen, omdat "alles voor mij goed is", zo ook uitstellen (denken ze) ... want "ze heeft toch een engelen geduld". Mensen denken daardoor wel eens vlot "dat ze alles wel kunnen maken" omdat ik normaal gesproken "niet lastig ben".

Een levensgrote vergissing is dat ... ik DOE namelijk niet lastig ...en dat is typisch heel wat anders voor mij! Ik "heb" het best wel eens ergens héél erg lastig mee! Zéker als ik mensen graag om me heen zie omdat ze me lief zijn en "ze" wel eens "te druk zijn" met voortdurend allerlei andere dingen, belangrijke besluiten niet nemen, of zich afsluiten!

Ik denk dan zelfs wel eens letterlijk .... ik mag toch hopen dat je je later niet je haren uit je kop trekt vanwege de dingen die je argeloos naliet doordat je ze vooruit schoof ........

Leuk zou ik het vinden als ook alle mensen die “wat moeite” met mij hadden, zouden verschijnen.
De "zeker-weters" die besloten hadden dat het leven hen niet goedgezind was, de chronisch ontevredenen, de gefrustreerden en hen die zo boos op het leven konden zijn. Ik daagde hen uit in mijn werk, liefdevol en vasthoudend.

Een "etter" kon ik dan zijn, door hen in de onmogelijke positie te brengen om mij te overtuigen van hun gelijk..... een moeilijke en volstrekt onmogelijke taak voor hen .... en ik.... met een gave van oeverloos geduld. Onmogelijk moet ik voor velen geweest zijn, maar de enkelingen die ik aan het "wankelen" heb gebracht in hun eigen ondermijnende overtuiging, die maakten het ruimschoots goed voor mij.
De rest ..... wens ik alle liefde van de wereld toe .....

Ook de “eikeltjes” waarin ik bereid was “het toekomstige en al in aanleg aanwezige eikenbos” te blijven zien, met wie ik in gesprek ging en bleef ... lastig als ik voor hen kon zijn, maar altijd vanuit liefde ... dat zeker te weten ... om het beste in hen naar boven te kunnen brengen ..... vooral door zichzelf!

De mensjes die het lastig vonden “in contact te gaan” ... mensen die de neiging hadden zich “af te sluiten” vooral mensen die diep van binnen heel boos op “het leven” waren, ze boeiden me. Hen helpen in te zien dat die boosheid geen zin had, hen zelf voornamelijk ondermijnde, ze de werkelijke zin in het leven weer te leren ontdekken, dat boeide me ... mensen weer in nieuwe mogelijkheden leren denken in plaats van steeds oude pijn blijven vermijden, waardoor we in plaats van overleven, weer gaan leven.

Oude pijn is als een paarse olifant, je wil hem niet paars maar als je er aan denkt blijft hij paars!

Dat alles was een stuk passie van me ...

“Lastig” kon ik daardoor voor enkelen zijn, omdat ik was wie ik was en me niet wenste aan te passen aan hun “verwachtingen”, ik bleef bij voorkeur wie ik was ... omdat ik vastberaden kon zijn, vastberaden om de diepste intentie van die persoon te leren kennen en gewoon belangstellend te zijn naar die diepste kern, en dat is hinderlijk voor hen die zich terug wilden trekken en soms al een stevig muurtje hadden gebouwd. Tja.... die torentjes waarin mensen zich verschansten, ze boeiden me.

Die muurtjes die alleen in Liefde konden "oplossen" ... ik "wist" het ....!

Een vriend zijn voor hen die dachten geen “vrienden te kunnen zijn”, lastig was ik dan, omdat ik mij niet liet ontnemen om “vriend te zijn” en er te "willen zijn voor een ander". Een werkelijke vriend, dat ben je in essentie of dat ben je niet, dat is voor mij niet afhankelijk of de ander dat “aan kan” en bovendien wist ik..... mensen konden veel meer aan dan in eerste instantie door henzelf werd aangenomen, en bovendien, ik gunde een ieder zijn comfort, en was tegelijkertijd bereid om die comfort-zone stevig op te rekken, zoals ik ook regelmatig iemand zijn "hersenpan" hielp op te rekken door zomaar te zeggen wat ik dacht, vond en voelde .... en tja.... dat is lastig ....

Soms doorbrak ik zo’n muur ... adembenemend was dat voor me ... en alle moeite waard!

Dat is mijn passie ... (zo, gelijk maar even die “grafrede” met mijn passie gekoppeld, twee vliegen in één klap, zoals ik soms zeven levens tegelijk leek te leven ...)

Hoe zagen mensen mij ... ?
Velen zagen de buitenkant, soms ernstig, weloverwogen, diepzinnig, over het algemeen goedgemutst, lol in het leven, humor was belangrijk en een belangrijke energie gever, humor, een goed relativeringsvermogen, in barre tijden heeft dat me er doorheen gesleept.

Barre tijden, ik heb ze gekend zoals ieder ander.
Sommige mensen zeggen wel eens dat je aan het begin van je leven je ouders, familie en alle omstandigheden die je dit leven tegenkomt op onbewust niveau zelf hebt gekozen....
Nou, ik kan je vertellen ..... ik heb mezelf een dik compliment gegeven voor de enorme fantasie die ik toen moet hebben gehad,... en heb regelmatig gedacht .... als ik dit ooit allemaal van te voren bedacht heb .... jeetje.... dan moet ik een uitmuntend creatief voorstellingsvermogen hebben gehad...... Ik kwam regelmatig dermate gekke belachelijke dingen tegen die mijn voorstellingsvermogen ver te boven gingen ....die ik voor mijn gevoel nooit zelf zou hebben kunnen verzinnen, het kwam zelfs niet in me op dat sommige dingen konden gebeuren, .... maar goed, mogelijk had ik dan toen toch meer "in mijn mars" dan ik nu voor mezelf voor mogelijk hou.
Ik wist niet dat ik zó creatief kon zijn, ik heb jarenlang de ene "verrassing" na de andere gehad!

Velen zagen en herkenden ook mijn binnenkant, diepgang, authentiek, bereid om tot het gaatje te gaan om het beste in mensen naar boven te halen .., een groot rechtvaardigheidsgevoel, houden van mensen, waarbij mijn zoon en mijn dochter en hun partners het diepste en warmste plekje in mijn hart hebben ....

Ik was het "duikelaartje" dat altijd "als van nature" weer overeind kwam.
Menigeen heeft de weg en moeite die dat kostte niet herkend.
Velen ook wel, zij die de moeite namen me ècht te leren kennen. Mijn echte vrienden, die de tijd en de aandacht wisten te geven die dat behoefde om mensen echt te leren kennen.

Misverstanden riep het ook op, als mensen dachten dat ik “dus” geen hulp of ondersteuning nodig had, (een groot misverstand!) die komt zelf weer overeind ... dacht menigeen!
Dat voelde wel eens heel lastig, want ook ik had jou even hard nodig ......!

Dat duikelaartje ...ik hoop dat iemand dat duikelaartje voor me meeneemt naar mijn begrafenis, voordien mag ook (lijkt me nog leuker zelfs!) ... het duikelaartje waar ik als kind mee speelde, een ronde onderkant met gewicht en knalgeel en rood en blauw.
Je kon hem een dauw geven en al snel was hij weer terug in evenwicht.

Begrip....., begrip te over gehad....., letterlijk te over, een enkele keer nekte het me, als ik de soms onbegrijpelijke en belachelijke beweegredenen van een ander trachtte te begrijpen, waar ik soms geen herkenning vond in mezelf.

Dan was het leven en de ander soms onbegrijpelijk, dan kon ik het niet invoelen, hooguit er van uitgaan dat sommige dingen alleen maar vanuit een hele diepe existentiële angst kunnen ontstaan. Daar vandaan kon ik dan begrip hebben, maar tegelijkertijd was het soms het moment waarop ik mezelf ernstig tekort deed ... omdat ik me meer inleefde en tijd stak in het "willen begrijpen" van wat soms onbegrijpelijk blijft ..... ten koste van het begrip en gevoel voor wat een situatie voor mezelf betekende .....

Zeldzame momenten waren dat...... hele heftige momenten waren dat, maar toch ...!

Waar ben ik zelf trots op?
Gewoon op mezelf ... om wie ik was, om wat ik deed, om wat ik niet deed ...
Om mijn uithoudingsvermogen, mijn geduld, positieve instelling, mijn inlevingsvermogen .....

Soms leken mensen te “weten” hoe ik in elkaar zat.
Frappant om soms na jaren te horen dat ik "er niet om zou hebben gegeven om uit eten te gaan"....., terwijl ik daar zó intens van kon genieten, maar ja ... als je niet zeurt op momenten dat het er "even niet inzit", wordt "je plaatje" soms knap verkeerd voor je ingekleurd.
Maar ook daar zit ik niet mee. Kon (overigens met oprechte verbazing) de humor er wel van inzien achteraf, na alle pannenkoeken met de kinderen..... onbetaalbare momenten!

Ik hield me nooit bezig met “mezelf profileren”. Het interesseerde me eerlijk gezegd niet zo veel hoe ik “over kwam”. Ik vond het prima zoals ik was, omdat ik voor mezelf kon verantwoorden wat ik deed en niet deed.
Het hoefde voor mij niet altijd binnen “sociaal wenselijke kaders” te passen, ik leefde mijn eigen kaders die ik bij beste weten heb gebouwd, ik hield me niet meer bezig met “verwachtingen”, ik heb dat te lang gedaan …. Dat ligt nu achter mij ... een enkele "vergissing" daargelaten.

Eigen-”wijs” ... doch vriendelijk ... ze was er voor je, je kon op haar rekenen ...

En nou ik dan toch zo ongeveer mijn eigen grafrede geschreven hebben, hoop ik dat ieder me “bij leven” alle goeds over mezelf zullen vertellen ... lijkt me wel zo leuk, om vóóraf, nú dus, te horen wat ik betekend heb voor hen ... of beter gezegd, zeg me simpelweg wat ik werkelijk voor je beteken .... dat maakt het leven leuk ...!

Als kind fantaseerde ik wel eens om op mijn eigen begrafenis “van bovenaf” mee te kijken in de hoop om een echt te weten wat er “in al die hoofden omging”.

Dus doe me een lol ... doe de leuke dingen “bij leven met me” ... NU dus ...... daar hou ik van ... en hou je vooral niet in als het om leuke dingen gaat!

Ga niet voor me denken, dat kan ik zelf, wees vooral de beste uitgave van jezelf en leef dat in relatie met mij!

Zorg dat je op mijn begrafenis kan denken ...” ik heb durven geven wat ik te geven had, ik heb gezegd wat ik te zeggen had, ik heb gedaan wat me te doen stond.
Ik wil dat je op mijn begrafenis denkt ..... ik heb mede dank zij jou het liefdevolste en krachtigste in mezelf geleefd en niet het makkelijkste/zwakste in mezelf, (dat risico loop je namelijk ook ten volle, want weet je nog ... ik deed en DOE niet moeilijk, ik jammerde niet, ik gaf en geef je de volledige vrijheid jezelf in je beste vorm (al of niet) aan te gaan.

Ik wil dat je op mijn begrafenis denkt: "Ik heb het beste in mijzelf naar boven gehaald ..." (en dat lukt alleen als je JEZELF (en de liefde in jezelf) AANGAAT en ... besef ..... die kans heb ik je al ten volle gegeven ....!!)

Ik hoop ... dat het enige dat overblijft om nog te zeggen op mijn begrafenis is ... PROOST ... ik ging voor je .... ik heb van je gehouden en ik heb van je genoten!

En voor allen die van mij hielden en houden en van wie ik hield en hou ... mijn dank is groot en die zal in leven blijven ...!

Met liefde ...

... en voorlopig ga ik nu met genoegen die volgende 30 jaren volmaken!


© Yvonne Mooijman


Meer lezen in: weblog persoonlijke ontwikkeling

Testimonial Marleen

Door het volgen van de workshop "Persoonlijke Effectiviteit" van Yvonne Mooijman, ben ik na 2 weken weer volledig in mijn kracht, energie en positieve zijn terecht gekomen.

Ik ben mij door de aangedragen theorie en ons groepsgesprek bewust geworden van hoe ik mijn probleem en denkproces onbewust in stand hield.

Daardoor blokkeerde ik onbewust ook de oplossing en verergerde de situatie alleen maar.

Veel dank voor deze innerlijke bewustwording en persoonlijke groei en het positieve effect dat het nu heeft op mijn persoonlijke relaties.


Marleen Koning


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Private vouchers, subsidiemogelijkheden voor MKB

Het MKB (Midden en Klein Bedrijf) krijgt regelmatig subsidies.

Veelal zijn ZZPérs (Zelfstandigen Zonder Peroneel) niet op de hoogte dat die mogelijkheid bestaat.

Bij toeval kwam ik er twee jaar geleden achter en maak sindsdien gebruik van de mogelijkheid om deze subsidie aan te vragen.
Mijn kennis is er gigantisch door vergroot geworden!

Kort geleden was er weer een korte periode waarin een voucher (een subsidiemogelijkheid ) aangevraagd kon worden om bepaalde innovatieve dingen te kunnen realiseren.Dit was een pilot waarin 500 private vouchers uitgegeven werden.
Het voordeel van de private voucher is dat het buiten de gebruikelijke kennisinstellingen kunnen worden gebruikt.

Mogelijk dat in het najaar weer een tweede mogelijkheid wordt geboden voor "private innovatieve vouchers".
Er bestaan kleine vouchers (€ 2500,=) en grote vouchers (€7500,=).

Voor wie er meer over wil weten kan even kijken op de internet pagina van SenterNovem. (http://www.senternovem.nl/innovatievouchers/private_vouchers/index.asp)

Syntens is de instantie die ondernemers begeleidt in het aangaan van de contacten tussen MKB en de kennisinstellingen. (http://www.syntens.nl/)

De vouchers zullen mogelijk ingezet kunnen worden voor onderzoek en diensten die ik vanuit mijn bedrijf aanbiedt.

Van belang is te weten dat 1/3 van de grote voucher aan eigen geld ingebracht dient te worden,( dus €2500,=) plus de 19% BTW over het gehele bedrag (€1425,=), welk BTW bedrag uiteraard weer verrekend wordt via de BTW afdracht) . Er is dus sprake van een subsidiebedrag tot € 5000,=. De moeite waard dus om eens op een heel innovatieve manier met uw bedrijf aan de gang te gaan.

Voor wie belangstelling heeft om innovatief te werk te gaan, hou de site van senternovem in de gaten.

Met vriendelijke groet,

Take Care
Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Mindfulness

..
Mindfulness is heel bewust zijn van het hier en nu.

Vanuit mijn coaching leer ik mensen om zich zeer bewust te worden dat er alleen maar NU bestaat.

Je kunt je boos maken over het verleden en daar energie in kwijt raken.
Je kunt je energie kwijt raken in zorgen om de toekomt.

Van belang is dat we NU de dingen doen die we Nu dienen te doen waarmee we onze toekomst creëren.

Uiteraard is actie in het nu van belang voor de toekomst.
Door je nu te richten op die dingen die je nodig vindt, ben je je toekomst tevens aan het creëren.

Persoonlijk heb ik ervaren dat in periodes van ernstige moeilijkheden, het mij overeind heeft gehouden, mijn bewustzijn zeer gericht te houden op het moment NU.

Ben je angst voor de toekomst?
Maak je tijdsoverzicht zo klein mogelijk.

Het werkt. In het NU zijn we eigenlijk nooit bezorgd, dat zijn we als we over straks, morgen, volgende week, volgende maand, volgend jaar, 5 jaar onze toekomst of ons pensioen denken.

Ben je gestrest?
Wees je bewust van wat je momenteel aan het doen bent, loop, doe de vaat, tuinier, sport, maar dan puur sec!
Ga er niet bij denken, richt je aandacht puur op je handelingen, en telkens als je merkt dat je "denkt" ga dan terug met je aandacht met wat je aan het doen bent!

Reageer gerust als je er behoefte aan hebt en er vragen, kennis en/of ervaring mee hebt.

Hartelijke groet,

Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

onze Bron - onze Kennis -2

In aansluiting op mijn vorige tekst over onze Bron:

http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/search/label/Bron (door de link aan te klikken verschijnt hieronder de oorspronkelijke tekst: Onze Bron - onze Kennis 1!), ga ik nu dieper in op het feit hoe we weer in contact kunnen komen met "onze Bron".

Willen we ons leven echt begrijpen en onze missie volgen, dan zullen we in contact dienen te staan met onze Bron.

Als het "leven ons tegen zit",dan dienen wij ons weer beter af te stemmen op onze Bron.

Hoe doen we dat nou?
Is dat een kunstje, een trucje of is daar meer voor nodig?

Is dat moeilijk, of gaat dat als vanzelf?

Ik ga er spoedig verder op in...

© Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Onze Bron - onze Kennis -1

Regelmatig spreken we over "onze Bron" en "onze kennis".
Wat is nou "Onze Bron" en wat is kennis?

Voor mij is "onze Bron" het onmetelijk potentieel van alle bewustzijn. Veel meer dan Wijzelf zijn, Wij zijn slechts een klein stukje, ook een klein stukje van de immense Bron, zoals alle andere mensen onderdeel zijn van de totale Bron.

Onze Bron wordt op vele manieren benoemd, zoals het AL, het allesomvattende, God, (vele geloofsovertuigingen hebben er hun eigen woord of waarde aan gegeven), Hogere Intelligentie.

Uiteindelijk denk ik dat we, vanuit welke hoek we ook denken, we in oorsprong vanuit dezelfde Bron denken, zelfs al lijken we soms mijlenver van elkaar verwijderd in ons denken.

De Bron is voor mij de allesomvattende Intelligentie waar wij met zijn allen deel van uitmaken. Het is voor mij het potentieel aan alle mogelijkheden die in oorsprong in ons aanwezig was en is.

Kennis …, wat betekent kennis in dit geheel?
Kennis, her-kennen, er-kennen.

In onze Bron is alle kennis aanwezig.

Onze Bron is dus ons kennis-centrum.
Wij zijn daar een onderdeel van!

De belangrijkste vraag is voor ons, in hoeverre staan wij nog voldoende in contact met "onze Bron"?

Is kennis nieuw?

Soms, lijkt kennis nieuw, maar in wezen ben ik er van overtuigd dat alle kennis in oorsprong al aanwezig was. Het feit dat ik "vergat" dat ik onderdeel van de potentiële wijsheid ben, maakt dat ik ook diens kennis kwijt raak, althans ….in mijn bewustzijn ….. niet echt dus, het leek maar. IK her-kende het even niet.
Inzicht ….. het naar binnen kijken …. met het zicht op de Bron … en ineens… weten we het weer! Niets nieuws dus …. We weten het wéér!


© Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Secret Millionaire

Soms mijmer ik wel eens ... een paar van die secret millionaires, een handjevol is genoeg! Niet voor mij! Ik doe gewoon de rest!

Niet voor mij die secret millionaires, alhoewel ... ééntje hooguit voor een keer een gezellig etentje en een goed gesprek! Tenzij hij héél gezellig is natuurlijk, maar dat geldt voor alle mensen bij mij, ze moeten wel héél gezellig zijn!

Ik ken een tijd dat het me geholpen zou hebben, niet dat etentje bedoel ik nu hoor, meer dat miljoen en met minder was ik dik tevreden geweest, toen had ik graag zelf een secret millionaire tegen gekomen die me op weg hielp, maar die tijd ligt ver achter me! Ik denk er nog wel eens aan, vandaar dat ik uitstekend aanvoel als anderen zich van God en alles verlaten voelen.

Maar goed .... ik mijmer dus graag!

Dan zie ik van die TV programma's als the secret millionaire en dan denk ik aan al die mensen die ik ken, die ik zo graag zou helpen.
Mensen waarvan ik een enkele keer ook daadwerkelijk heb kunnen helpen, zoals blijkt in mijn weblog-bericht.

Het is zo jammer dat zo weinig zichtbaar is waar er nood is aan financiën terwijl hulp te krijgen is en waar een financieel budget zo hard nodig is.
Mensen die in een te slechte conditie zijn om de coachen richting werk bijvoorbeeld, waardoor ze buiten de boot van de betaling van het UWV vallen.

Pas geleden nog een poging gedaan op landelijk beleidsniveau van het UWV om dit onder de aandacht te brengen, maar helaas, er "moet" binnen de bestaande regels gewerkt worden.

Laat ik nou denken dat regels er waren om dingen mogelijk te maken en beleid ook.
Maar goed ik heb begrip dat instanties binnen hun doelstellingen denken te moeten werken.

Maar wat nou als er tussen al die doelstellingen gaten vallen, waardoor je tussen het wal en het schip in komt te dobberen, te zwemmen of te verzuipen?
Wie doet er wat in onze maatschappij om alle gaten te dichten tussen al die "boten" waar regelmatig mensen uit vallen.

Tja... wat nou, als je te ver heen bent om binnen bestaande doelstellingen te vallen?
Als je toch barstensvol capaciteiten zit?
Te teleurgesteld in de maatschappij om nog vertrouwen te hebben.
Te weinig puf om dat in je eentje te klaren?
En dan laat de maatschappij je ook nog tussen wal en schip vallen.

Prachtig vind ik het als ik dergelijke programma's als secret millionaire zie, ik hou van mensen die het goed hebben en bovenal dit beseffen en weten te waarderen en daar andere mensen ook weer mee verder weten te helpen.

Ik ben geen secret millionaire like Rishi Kartaram, ondernemer in computerspelletjes, directeur van Gameworld BV. Zou me bèst aangenaam lijken trouwens, ik heb óók al wat met computers tenslotte.
Ik herkende prachtige dingen in het bekende TV programma. Ik heb genoten van de man en van de mensen waar hij mee in het programma contact maakte.
Ik ben helaas geen secret millionaire ik ben mijn miljoen op ander manieren waard.

Het brengt me aan het mijmeren...
Aan het mijmeren, hoe ik toch die "boot" ga realiseren, waar liefst geen mensen buiten vallen.

Ik ben al begonnen.
Ik heb mijn intentie al de kosmos in gestuurd en weet dat realisatie het vervolg is.
Vorige week nog had iemand het over fondsen die beschikbaar zijn, aangezwengeld door familieleden van mensen die buiten de boot vielen en die daar fondsen voor in het leven riepen.

Ik ga fondsen vinden ... nog even geen idee waar (heel even hoop ik, dat "nog geen idee waar" bedoel ik dan!) , nog geen idee bij wie, wanneer ... ik weet alleen wel Waarom!
Omdat ik het mensen gun ... en omdat blijkt dat ik ze helpen kan, ik kan het alleen niet alleen!

Fondsen ga ik vinden (ik hoop dat ik mensen tegen kom wiens passie het is om die fondsen te zoeken) om die mensen die nu niet vanuit bestaande regelingen betaald worden om weer naar welzijn gecoacht te kunnen worden.
Als ik zie wat er mogelijk is, óók op momenten dat niemand er meer in gelooft!

Gelukkig ben ik niet de enige die zo denkt.
Goed, de spoeling wordt dun ... maar daar laat ik me simpelweg niet door weerhouden.
Ik ben bijvoorbeeld bezig wegen te zoeken om het leven aangenamer te laten worden, voor iedereen, ook voor hen die helaas de moed in de schoenen zonk.
Het is nooit te laat om te helpen ....
Dat wil zeggen .....
Ik ken helaas mensen bij wie de moed èrg ver in de schoenen zonk ...

Zeker weten ... dat ik niet één maar heel veel meer secret millionaires even in het hart mag raken, gewoon maar even het gevoel aanraken, wie weet wat er allemaal te gebeuren staat! Een dikke multinational met ruime middelen die wil schenken, heb ik ook geen bezwaar!

Liefs
Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Workshop op 1 juli 2009 14.00 - 17.00 uur

Een unieke gelegenheid om via een workshop in Oosterhout nb. op 1 juli 2009 van 14.00 tot 17.00 uur kennis te maken en kennis op te doen over je eigen mogelijkheden en deze snel ten volle te leren benutten.

Ik zie je graag op 1 juli! Schrijf je nu in, vol is vol!

En... inmiddels (28juni) is hij vol!

Hartelijk groet,

Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Geluk, hoe lang wachten we er nog op?

..
Geluk, gelukkig zijn, het lijkt zo ver weg voor velen.
Wanneer was je voor het laatst echt gelukkig?

Pas geleden had ik er nog een gesprek met iemand over.
Veelal wachten mensen met gelukkig zijn tot ze ...... dit hebben, dat gedaan hebben, die persoon dàt doet, ze 10 kilo lichter zijn .... of nog vele voorwaarden meer....!

Stel je voor .....
Dat geluk een keuze is ......
Zou je het je kunnen voorstellen?
Lastig lijkt dat, als je dat nog nooit zo bekeken hebt.
We laten ons vrij gemakkelijk meeslepen als het ons wat minder gaat, ons humeur laten we met het grootste gemak verpesten.
Wie bepaalt nou eigenlijk hoe we ons voelen?

Vaak hoor ik ... als hìj`nou maar anders doet, gaat het me wel beter.
En wàt nou als hìj niet anders gaat doen, maken we ons daàrvan afhankelijk?
Meestal wel .... of toch niet?

Wie is de baas over onze emoties?
Wij?
Of..... de eerste de beste die iets doet wat ons niet zint?

Ik heb besloten dat de ander beter mijn humeur kan overnemen dan dat ik het slechte humeur van een ander over neem. Onvrede, kritiek .... het zijn allemaal van die dingen die ons kunnen raken....
Maar .... wie is de baas?

Wel eens over nagedacht?

Echte vrijheid is .... zelf mijn eigen humeur bepalen...
mezelf niet afhankelijk te maken van wat er rondom me heen gebeurt.

Het duurde "even" voor ik tot dat inzicht kwam ....

Maar sindsdien ...... neem gerust mijn humeur over .... ik geniet sindsdien, .... sinds ik KIES om gelukkig te zijn, méér dan tevreden te zijn ....

Ik raad het je aan ... je zegeningen te tellen ....!

Succes .....!

Yvonne Mooijman



Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Communiceren.

..
Communiceren … waar doen we het voor?

Voor jezelf?
Voor de ander?
Voor jezelf en de ander?

Om iets te zeggen?
Om iets te horen?

Om uit te wisselen?
Of om de ander te vertellen wat je weet?

Om gehoord te worden?
Om gezien te worden?
Om te luisteren?
Of om tot interactie te komen?

Zomaar wat vragen die bij me opkomen als ik soms met verbazing wat teksten lees. Ik lees en schrijf wereldwijd veel op forums, ik zie veel mensen veel teksten schrijven!

Teksten, mooie teksten, minder mooie teksten, korte teksten, lange teksten.

En allemaal hadden ze een bedoeling …

Toch … ?

Er zijn mensen die tegen zichzelf kletsen …
Doe je dat wel eens?

Leuk hoor, en vooral heel leerzaam.
Moet je eens doen!
Kan je lachen!

Tenminste … als je aangenaam communiceert!

Ik klets regelmatig tegen mezelf.

Een leuke manier om tot de ontdekking te komen hoe je communiceert is om met jezelf te communiceren.

Ken je dat ….?
Zinnetjes als:

- Ja, hé dat gaat zomaar niet!
- Gaat niet lukken zo meid, dat zal je anders aan moeten pakken!
- Dit gaat niemand geloven!
- Kom op, dit gaat lukken!

Ga het eens een paar dagen uitproberen en let eens op wat je zoal tegen jezelf zegt.
Soms zie ik teksten van mensen die naar een ander schrijven.
Of óver een ander, gaan ze vertellen dat een ander er geen verstand van heeft (of zo)

Soms zie ik dat mensen vergeten dat er zomaar twee meningen zouden kunnen bestaan, jawel, twee meningen zo maar tegelijkertijd over het zelfde feit!

Kàn helemaal niet, merk je dan onmiddellijk uit dat schrijven…
Dus, de een dient gelijk te hebben ten koste van de ander …

En dáár begin het nou!

Daar begint wàt nou!?

Nou, gewoon, de mis-communicatie.
Want zowel communicatie als mis-communicatie zijn vaak aardig om te zien, maar soms ook pijnlijk!

Soms weet je namelijk al van te voren, wanneer wie waarom tegen het plafond gaat.
Niet dat dàt leuk is!
Althans niet voor de persoon die het zichzelf aandoet.
Want … tegen dat plafond gaan, doe je namelijk altijd helemaal zelf en helemaal alleen!

Alleen?
Ja helemaal alleen.

Die ander fungeert hooguit als zo’n trampoline!

Ook leuke dingen hoor … trampolines, soms … als je er mee om kunt gaan, ik schreef er eerder over, praat me er niet van!

Maar … in communicatie lijkt het leven soms straten breed vol trampolines te staan voor vele mensen.

Trampolines kunnen er ook op een positieve manier zijn.
Van die leuke trampolines bedoel ik nu, van die trampolines waar je als het ware leuke taalspelletjes mee kunt doen.
Je kunt er als het ware mee van de hak op de tak springen, maar dan op een trampoline.

Kortom, waar ik het over wilde hebben, was de communicatie die ik zo nu en dan om me heen lees.


Soms lees ik teksten, geweldig!
Soms dan snap ik precies wat iemand wil!
Soms snap ik alleen maar dat iemand iets niet meer wil!
Dat is jammer, weet je!

Jammer als je weet wat je niet meer wil?
Nou nee , dat is niet jammer natuurlijk, het is alleen jammer als mensen niet of nauwelijks verder komen dan dat!
Soms voel je de boosheid, soms volop frustratie.
Vreemd genoeg nemen die gevoelens vaak zo de overhand dat de lezer een verschrikkelijke behoefte gaat krijgen om af te haken.
En dat kan nou zonde zijn als iemand wezenlijk goede ideeën heeft.

Heb je dat wel eens? Dat je dingen meemaakte die je overweldigd hebben, in negatieve zin?
Je bent nog steeds boos, nog steeds gefrustreerd dat het heeft kunnen plaatsvinden.
En vanuit die frustratie ben je gaan schrijven, omdat je zeker weet dat je het zó niet meer wilt.

Weet je … vervelend hoor, maar dat gaat niet lukken.
Ja tuurlijk, je schrijft ferm, met fikse uitspraken, de boosheid en de frustratie spet of druipt er van af. Misschien lucht het je wel op. Kijk, dat heeft zin! Maar alléén voor jezelf natuurlijk, want voor een ander levert het niets op, en bovendien, die ander heeft die opluchting als oplossing niet nodig. Die ander wil gewoon iets leuks, of iets leerzaams, en dan nog graag in een aangename vorm. En ja, frustratie is nooit aangenaam, en die ander kan daar niets mee, kan je er zelfs niet van af helpen!

Dus als je gefrustreerd ben, dien je wat anders te doen, want dan helpt schrijven naar een ander meestal averechts!
Weet je, meestal is het gevolg dat je lezer af gaat haken, die zit natuurlijk niet te wachten op de frustratie van jou want daar kan hij helemaal niets mee, die brengt hem zelfs in een heel vervelend pakket! Je lezer zal je frustratie voelen en die leest beslist niet om mee te mogen of moeten in een sfeer van frustratie. Bovendien, heb je je ooit afgevraagd wat frustratie is?

Hoe zeg ik dat nu netjes …

Ja, als ik goed voel, dan ben ik gefrustreerd als ik boos ben op mijn verleden, alsof dat verleden zo nooit had mogen verlopen!

Boosheid op de werkelijkheid dus!
En die gaat niet opschieten natuurlijk!

Dat is net zoiets als boos worden op onweer!
Nou, ik kan je vertellen … het onweert gewoon door!
Want het onweert dan gewoon.
En daar boos op worden heeft totaal geen nut.
Het gevolg kan alleen maar worden: Onweer met een pesthumeur.

Nou, laat ik eerlijk wezen, lijkt me knap vervelend!
Als het nou toch onweert, laat het dan gerust onweren met een aangenaam humeur, tenslotte ben ik baas over mijn eigen humeur, als het goed is tenminste!

Frustratie dus, het is zoiets als : een beter verleden wensen, op eisen zelfs.
En tja…. Daar zit em nou de kneep, die zal je nooit krijgen!

Niet dat ik nooit boos bent geweest over mijn verleden hoor. Ik ben super boos geweest, het was niet eerlijk, het had anders gemoeten enzovoort!
Maar schoot ik er mee op?

Echt niet!
Het bracht me verder van huis dan ik al was!

Moet ik dan blij zijn als ik in een situatie zit waar ik niet blij mee ben?

Nee hoor, weet waar je staat, weet wat je niet wil en ga er voor om je toekomst te creëren vanaf dit punt. Een toekomst in de richting waar jij voor wil staan!

Accepteer de werkelijkheid als je startpunt voor nu!
Je hoeft er helemaal niet blij mee te zijn, maar als je het niet als startpunt voor jezelf aanvaart, dan heb je als het ware niet eens een starblok om vanuit te vertrekken.

Je hebt dus veel meegemaakt wat je niet mee viel?

Heb je je frustratie verwerkt?

Dat is je startpunt! De werkelijkheid van nu dus accepteren als je startpunt, daarmee wetend wat je misschien niet meer wilt en van daaruit de beweging inzetten richting de koers waar je naar toe wilt.

Moeilijk?
Ja , want je wilt erkenning!
Erkenning voor je onmogelijke situatie!
Toch?

Desnoods sleuren we er de hele omgeving bij, om toch maar in het gevoel gevoed te worden dat het allemaal zo niet had mogen lopen!

En weet je, zelfs al zouden alle mensen dat doen, dan nog … is het zo’n onverzadigbaar gevoel!
Eigenlijk hadden we het liefst dat het verleden gewoon teruggedraaid zou worden en we het niet mee hadden hoeven maken.

Kijk, en dat zit er nou eenmaal niet in, en daarom kunnen we er voor kiezen om alsmaar te blijven schrijven over onze frustratie, kunnen we er voor kiezen niet verder te komen, omdat al die anderen ons verleden nou eenmaal niet terug kunnen draaien.

Ooit, vroeg iemand mij ooit in een hele moeilijke situatie hoe het met mij ging.
Een aantal maanden eerder zou ik nog hartgrondig gezegd hebben dat het mij verschrikkelijk K…. ging!

Ik gaf echter spontaan vanuit mijn hart antwoord en zei tot mijn eigen stomme verbazing dat het mij goed ging.
En het ging me goed!
Wat bleek?
Ik werd er me pas van bewust op het moment dat ik spontaan het antwoord gaf!
Ik had me los gemaakt van mijn omstandigheden!

Losgemaakt van mijn omstandigheden?
Wat bedoelde ik daar dan mee?
Nou gewoon, mezelf losgemaakt van mijn omstandigheden! Ik wàs namelijk niet meer mijn omstandigheden, mijn omstandigheden waren beslist onaangenaam, maar mij ging het inmiddels uitstekend!

Ik herkende ineens dat ik niet meer de boosheid en de frustratie uitstraalde die ik eerst was.
Ik was voorheen mijn frustratie en mijn boosheid als het ware.
Ik had mij voordien geïdentificeerd met mijn omstandigheden, ik was als het ware mijn omstandigheden, ik was dus ook voor een deel zelf die boosheid!

En ik kan je vertellen, dat schoot niet op!
Dat schoot helemaal niet op!
Dat was zelfs afschuwelijk om mee te maken!

Niemand zat daar op de wachten.
Niemand had de behoefte om in de machteloosheid terecht te komen waar ik de mensen onbewust in bracht, de machteloosheid dat ze aan mijn verleden niets veranderen konden, en mijn boosheid en frustratie niet verwerken konden voor me.

Niemand had behoefte om mijn machteloosheid te ervaren, niemand zoekt dat op!

Tja… en jij en ik maar wachten op bevestiging!
Gaat niet lukken dus!

Die bevestiging …..
Vervelend is dat!
En gelijktijdig helemaal niet vervelend als je beseft dat je uiteindelijk zelf de enige bent die de oplossing in handen hebt!
Je bent zelf de enige die jou die bevestiging het beste kan geven, want jij bent de enige die echt grip zal kunnen krijgen op je eigen leven!
Jij bent dus degene die in staat zal zijn om je verleden te accepteren als een feit, een feit dat vanaf heden veranderbaar is, omdat je beseft dat ze jezelf de creator kan worden van je toekomst!

Niet dat het je niet zou ondersteunen hoor, als een ander je zou kunnen bevestigen dat je verleden minsten heel vervelend was in sommige perioden, dat zou je er extra in kunnen helpen om je eigen nieuwe creatie voor de toekomst aan te gaan.
Maar maak je er alsjeblieft niet van afhankelijk!
Blijf niet hunkeren naar erkenning!
Geef jezelf de erkenning.
Zeg gerust tegen jezelf dat je beter verdiende te krijgen, maar zie te accepteren dat je toch dit verleden kreeg als verleden!

En ja dàn, pas dàn wordt het zinvol om te gaan schrijven, richting toekomst!

Richting toekomst, die pas helder werd voor je mede dankzij je verleden, hoe moeilijk die ook te verwerken was!

Prachtige projecten hebben zich daaruit kunnen ontplooien.
Voorbeelden van mensen die gehandicapt raakten en prachtige uitvindingen deden om de leefbaarheid met mensen met die zelfde handicap te vergroten.
Geweldig is dat!

Wil je dus wezenlijk de wereld verbeteren en daar een werkelijk aandeel in krijgen?
Neem je aandeel dan!

Verwerk je verleden!
En ga daarná schrijven, of produceren, kennis overdragen of wat dan ook, om anderen te helpen.
Communiceren.
Daar had ik het over.
De wezenlijke inhoud van je communicatie komt pas dàn over als je als “zender” helder kan zenden.
En dáár heb je volop grip op!

Herken je hier wat in?
Kan je hier wat mee?
Ik hoor het graag!
Schrijf gerust ...!

Ik wens je veel succes! Veel succes vanaf NU, want vanuit het NU creëer jij je toekomst. Hoe doe je dat?

Lees ook over misverstanden in communicatie.

Lees ook zelfvertrouwen ontwikkelen.

© Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling