Posts tonen met het label geluk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geluk. Alle posts tonen
zaterdag 14 juli 2012
Geluk, nuances tussen stabiliteit en openstellen voor verandering
..
Marja de Vries is schrijfster van het boek De hele olifant in beeld.
Ze schrijft over ons wereldbeeld van "versnippering", doordat we alsmaar verder hebben willen opdelen in deeltjes (om dingen te willen snappen) waardoor wij gewend zijn geraakt dingen en mensen los van elkaar te zien, in plaats van de verbinding die er altijd en wezenlijk tussen ons is.
Alles en iedereen staat met elkaar in verbinding,(ook al zien we dit nog niet) herkennen we dat niet en blijven we in onze versnippering denken, dan gaan we tegen de natuur en diens wetmatigheden in, waardoor we als het ware tegen de natuurlijke stroom op blijven roeien ... bepaald niet de weg om dichter bij ons geluk te komen en ook niet de weg waarbij we werkelijk de verbinding herkennen die er tussen ons mensen aanwezig is.
Ik werd deze week geattendeerd op dit boek en ga het de komende weken lezen!
Yvonne Mooijman
woensdag 9 mei 2012
Gewoon gelukkig zijn ....
Er zijn zo van die simpele dagen die me bewust houden wat geluk voor mij betekent ...
Het mooie is dat er dan helemaal geen wereldschokkende gebeurtenissen voor hoeven plaats te vinden.
Van die dagen dat ik me bewust ben van de bevoorrechte positie waarin ik verkeer, van de vele hele fijne vrienden die ik heb, waarbij ik me bewust ben van mijn zegeningen, en dat zijn er veel. Alles hoeft niet allemaal wereldschokkend te zijn om tot geluk te leiden, de wereld hoeft niet echt op zijn grondvesten te schudden om geluk toe te laten. Het is een kwestie van er voor open staan en toe te laten wat komt en daar binnen mijn juiste keuzes maken.
In de auto zitten 's avonds tegen half twaalf, na anderhalf uur rijden op weg naar mijn vriendin, heerlijk rustig op de weg geweest, en gereden in de wetenschap dat ik de volgende ochtend niet "in hurry" "op tijd" er uit hoef om me achteraan in de file te moeten aansluiten, want ik wil gewoon op tijd kunnen zijn.
Midden op de Veluwe aangekomen en nog even 10 minuten de tijd nemen om in het stikdonker te genieten van de stilte daar om me heen.
Daarna nog even onder het genot van een glaasje port "bij kleppen" bij de open haard, persoonlijke ervaringen uitwisselen en dan het bed in om op mijn gemak er 's morgens uit te kunnen.
Overdag een lange studiedag met zowel 's morgens als 's middags geweldige mensen die hun kennis deelden, waarbij ik in contact kwam met enkele collegae die me uitermate wisten te boeien.
Op de terugweg de file de gelegenheid gegeven zich op te lossen door op de terugweg een andere vriendin te bezoeken en dan weer 's avonds laat met een goed gevoel de dag beëindigen.
Gelukkig zijn behoeft geen wereldschokkend gebeurtenissen.
Vaak kijken we reikhalzend uit naar "het grote geluk", terwijl het vlak voor ons ligt, of we lopen te snel en vergeten dat het geluk soms vlak achter ons loopt waardoor we het niet de kans geven ons in te halen om vervolgens hand in hand verder te kunnen gaan ....
Gelukkig zijn ligt in de waardering in wat IS ... en daarin zijn fijne persoonlijke contacten heel erg waardevol voor mij. Daarin als mens over en weer in elkaar investeren in tijd en aandacht maakt me een blij mens.
Ik prijs me gewoon gelukkig .....
Yvonne Mooijman
Het mooie is dat er dan helemaal geen wereldschokkende gebeurtenissen voor hoeven plaats te vinden.
Van die dagen dat ik me bewust ben van de bevoorrechte positie waarin ik verkeer, van de vele hele fijne vrienden die ik heb, waarbij ik me bewust ben van mijn zegeningen, en dat zijn er veel. Alles hoeft niet allemaal wereldschokkend te zijn om tot geluk te leiden, de wereld hoeft niet echt op zijn grondvesten te schudden om geluk toe te laten. Het is een kwestie van er voor open staan en toe te laten wat komt en daar binnen mijn juiste keuzes maken.
In de auto zitten 's avonds tegen half twaalf, na anderhalf uur rijden op weg naar mijn vriendin, heerlijk rustig op de weg geweest, en gereden in de wetenschap dat ik de volgende ochtend niet "in hurry" "op tijd" er uit hoef om me achteraan in de file te moeten aansluiten, want ik wil gewoon op tijd kunnen zijn.
Midden op de Veluwe aangekomen en nog even 10 minuten de tijd nemen om in het stikdonker te genieten van de stilte daar om me heen.
Daarna nog even onder het genot van een glaasje port "bij kleppen" bij de open haard, persoonlijke ervaringen uitwisselen en dan het bed in om op mijn gemak er 's morgens uit te kunnen.
Overdag een lange studiedag met zowel 's morgens als 's middags geweldige mensen die hun kennis deelden, waarbij ik in contact kwam met enkele collegae die me uitermate wisten te boeien.
Op de terugweg de file de gelegenheid gegeven zich op te lossen door op de terugweg een andere vriendin te bezoeken en dan weer 's avonds laat met een goed gevoel de dag beëindigen.
Gelukkig zijn behoeft geen wereldschokkend gebeurtenissen.
Vaak kijken we reikhalzend uit naar "het grote geluk", terwijl het vlak voor ons ligt, of we lopen te snel en vergeten dat het geluk soms vlak achter ons loopt waardoor we het niet de kans geven ons in te halen om vervolgens hand in hand verder te kunnen gaan ....
Gelukkig zijn ligt in de waardering in wat IS ... en daarin zijn fijne persoonlijke contacten heel erg waardevol voor mij. Daarin als mens over en weer in elkaar investeren in tijd en aandacht maakt me een blij mens.
Ik prijs me gewoon gelukkig .....
Yvonne Mooijman
vrijdag 15 juli 2011
Kan je voor geluk kiezen?
Kiezen voor geluk.
Kan je kiezen voor geluk?
Kan je kiezen voor iets anders?
Als je kan kiezen voor iets anders, waarom zou je dan niet kunnen kiezen voor geluk?
Ja, hoor ik je zeggen, maar ik zit niet lekker in mijn vel, ik ben daar nog niet aan toe vanwege mijn omstandigheden, ik heb het nog te moeilijk met mijn verleden, er is me iets aangedaan waar ik het moeilijk mee heb.
Allemaal plausibele redenen om je niet jofel te voelen, maar hoe lang ga je dat laten voortduren?
Laten voortduren, alsof ik daar zelf zeggenschap over heb?
Zullen we een weddenschap doen?
Je bent er nog niet aan toe, om gelukkig te mogen zijn, vond je?
Geef me 1 plausibele reden waarom.
Stel nou eens, dat de natuur zo in elkaar zit dat als je gelooft wat je zegt, dat dat dan waarheid wordt.
Alles wat je gelooft maakt zich namelijk waar!
Geloof je dat je het kan, dan blijk je iets te kunnen (je stopt er de benodigde energie in) en als je gelooft dat je iets niet kan dan maakt het zich eveneens waar (je zou wel gek wezen er je energie in te stoppen als je er niet in gelooft, dus gebeurt er weinig). Jouw visie, jouw aanname, maakt zich waar, dat is een natuur-wetmatigheid.
Want neem van mij aan, als je gelooft en voorlopig blijft geloven dat je er nog niet aan toe bent, dan durf ik te wedden dat je er ook absoluut niet de benodigde energie in gaat steken.
Durf je het aan om de proef op de som te nemen?
Wat zou er kunnen gebeuren als je er voor zou gaan kiezen om te gaan geloven dat je er wel aan toe bent, om gelukkig te zijn?
Stel dat je zou kunnen geloven dat je zelfs zeggenschap hebt over jezelf “gelukkig kunnen voelen”.
Wanneer voel je je gelukkig?
Als je tevreden bent met de huidige situatie, als die situatie voldoet aan je verwachtingen, toch?
En je bent niet tevreden nu, met je huidige situatie, anders was je wel gelukkig toch?
Stel nu eens dat je van mij niet blij zou hoeven zijn met je huidige situatie, dat mag, je mag van mij gerust helemaal niet blij zijn met je huidige omstandigheden, dat is heel terecht vaak.
Stel nu eens, dat je ontevreden bent met je huidige situatie, dat is goed mogelijk toch?
Heb je je wel eens afgevraagd of je boos bent op of om je omstandigheden?
Ga eens naar je gevoel toe en luister eens naar wat je tegen jezelf zegt.
“Het had niet mogen gebeuren”, “het is niet eerlijk”, “ik voel me verlaten of alleen”, “ik mis mijn geliefde”, je kunt hier alles invullen wat voor jou speelt.
Stel nou dat … jouw verzet tegen de werkelijkheid, je boosheid op de werkelijkheid, je ontevredenheid op de werkelijkheid, jouw geluk in de weg staat?
Heb je enig idee hoeveel energie jouw verzet tegen de werkelijkheid aan jou ontneemt, energie die je zou kunnen omzetten in geluk?
Ik zeg niet dat je blij hoeft te zijn met je omstandigheden, je mag alles anders wensen, maar stop alsjeblieft met iets wat lijkt op boos worden op onweer, het brengt je alleen verder van huis.
Het leven lijkt soms één grote donderwolk als het flink tegen zit, maar zoals alles in de natuur, is alles tijdelijk, tenzij we er zelf een permanent probleem van gaan maken.
Ik ga jouw probleem geenszins ontkennen of bagatelliseren, ik gun je alleen na die enorme onweersbui dat de zon liefst zo spoedig mogelijk weer door mag breken en daar heb je zelf meer de hand in dan je voor mogelijk hield.
Durf je de uitdaging aan, hoe moeilijk je ook zit, om te beseffen dat de realiteit de realiteit is, hoe onbeholpen die ook voor je was en is.
Het liefst zou je de dingen terug willen draaien, het liefst willen we het geluk in dezelfde verpakking dan die we eerder hebben gehad. Maar die verpakking staat niet meer tot je beschikking helaas.
De realiteit van nu is de realiteit van nu en besef dat hopen op een beter verleden je nooit een beter verleden oplevert maar wel je huidig geluk danig in de weg kan staan.
Stel dat je nu zou kunnen kiezen voor een onsje meer geluk (twee onsjes of meer mag ook!), dan is de eerste stap die we te zetten hebben allereerst beseffen dat we het leven niet terug kunnen draaien en dat wat we eerder aan geluk hebben mogen ervaren mogelijk ons niet meer wordt gegeven in dezelfde verpakking.
Maar kijk eens om je heen, en vraag je af of dat wat je ooit had, of je genegen zou zijn dat geluk in andersoortige verpakking toe te laten. Zou je dat willen, datzelfde geluk, maar dan in ander cadeaupapier?
Kijk om je heen en voel, voel hoe geluk in allerlei gedaantes om je heen zou kunnen zijn, zonder dat je het zag.
Durf je om je heen te kijken met de verwonderde blik van een kind, de openhartigheid van een creatief en sprankelend spelend kind.
Maak eens in gedachten de sprong naar jezelf toen je nog gelukkig was en voel de energie.
Ga met deze energie in gedachte eens met die geluk gevende open blik van een kind om je heen kijken en weer werkelijk zo openstaand als een vrolijk opgewekt kind, in welke verpakking het geluk er nu weer voor je is. Durf die speelsheid van het kind in je weer toe te laten, je zult versteld staan.
Ik hoorde ooit eens iemand letterlijk zijn pas nieuw ontdekte geliefde omschrijven als: “een cadeautje, zo lief .... helemaal voor mij alleen en ik mocht het nota bene zelf uitpakken!” Mijn glimlach was groot!
Durf te geloven dat op welk moment je ook bent in je leven, dat “ik ben aan nieuw geluk toe”, je meer zal brengen dan een houding en geloof van “ik ben daar nog niet aan toe.”
Laat het woordje “nog” een weg, lach het geluk toe, glimlach en zeg:”Ik ben weer aan nieuw geluk toe.”
Wedden dat je wint?
Ik wens je alle geluk van de wereld toe, jij bent degene die zichzelf open moeten stellen wil het je ten deel vallen.
Liefs,
© Yvonne Mooijman
Meer lezen in weblog persoonlijke ontwikkeling
Kan je kiezen voor geluk?
Kan je kiezen voor iets anders?
Als je kan kiezen voor iets anders, waarom zou je dan niet kunnen kiezen voor geluk?
Ja, hoor ik je zeggen, maar ik zit niet lekker in mijn vel, ik ben daar nog niet aan toe vanwege mijn omstandigheden, ik heb het nog te moeilijk met mijn verleden, er is me iets aangedaan waar ik het moeilijk mee heb.
Allemaal plausibele redenen om je niet jofel te voelen, maar hoe lang ga je dat laten voortduren?
Laten voortduren, alsof ik daar zelf zeggenschap over heb?
Zullen we een weddenschap doen?
Je bent er nog niet aan toe, om gelukkig te mogen zijn, vond je?
Geef me 1 plausibele reden waarom.
Stel nou eens, dat de natuur zo in elkaar zit dat als je gelooft wat je zegt, dat dat dan waarheid wordt.
Alles wat je gelooft maakt zich namelijk waar!
Geloof je dat je het kan, dan blijk je iets te kunnen (je stopt er de benodigde energie in) en als je gelooft dat je iets niet kan dan maakt het zich eveneens waar (je zou wel gek wezen er je energie in te stoppen als je er niet in gelooft, dus gebeurt er weinig). Jouw visie, jouw aanname, maakt zich waar, dat is een natuur-wetmatigheid.
Want neem van mij aan, als je gelooft en voorlopig blijft geloven dat je er nog niet aan toe bent, dan durf ik te wedden dat je er ook absoluut niet de benodigde energie in gaat steken.
Durf je het aan om de proef op de som te nemen?
Wat zou er kunnen gebeuren als je er voor zou gaan kiezen om te gaan geloven dat je er wel aan toe bent, om gelukkig te zijn?
Stel dat je zou kunnen geloven dat je zelfs zeggenschap hebt over jezelf “gelukkig kunnen voelen”.
Wanneer voel je je gelukkig?
Als je tevreden bent met de huidige situatie, als die situatie voldoet aan je verwachtingen, toch?
En je bent niet tevreden nu, met je huidige situatie, anders was je wel gelukkig toch?
Stel nu eens dat je van mij niet blij zou hoeven zijn met je huidige situatie, dat mag, je mag van mij gerust helemaal niet blij zijn met je huidige omstandigheden, dat is heel terecht vaak.
Stel nu eens, dat je ontevreden bent met je huidige situatie, dat is goed mogelijk toch?
Heb je je wel eens afgevraagd of je boos bent op of om je omstandigheden?
Ga eens naar je gevoel toe en luister eens naar wat je tegen jezelf zegt.
“Het had niet mogen gebeuren”, “het is niet eerlijk”, “ik voel me verlaten of alleen”, “ik mis mijn geliefde”, je kunt hier alles invullen wat voor jou speelt.
Stel nou dat … jouw verzet tegen de werkelijkheid, je boosheid op de werkelijkheid, je ontevredenheid op de werkelijkheid, jouw geluk in de weg staat?
Heb je enig idee hoeveel energie jouw verzet tegen de werkelijkheid aan jou ontneemt, energie die je zou kunnen omzetten in geluk?
Ik zeg niet dat je blij hoeft te zijn met je omstandigheden, je mag alles anders wensen, maar stop alsjeblieft met iets wat lijkt op boos worden op onweer, het brengt je alleen verder van huis.
Het leven lijkt soms één grote donderwolk als het flink tegen zit, maar zoals alles in de natuur, is alles tijdelijk, tenzij we er zelf een permanent probleem van gaan maken.
Ik ga jouw probleem geenszins ontkennen of bagatelliseren, ik gun je alleen na die enorme onweersbui dat de zon liefst zo spoedig mogelijk weer door mag breken en daar heb je zelf meer de hand in dan je voor mogelijk hield.
Durf je de uitdaging aan, hoe moeilijk je ook zit, om te beseffen dat de realiteit de realiteit is, hoe onbeholpen die ook voor je was en is.
Het liefst zou je de dingen terug willen draaien, het liefst willen we het geluk in dezelfde verpakking dan die we eerder hebben gehad. Maar die verpakking staat niet meer tot je beschikking helaas.
De realiteit van nu is de realiteit van nu en besef dat hopen op een beter verleden je nooit een beter verleden oplevert maar wel je huidig geluk danig in de weg kan staan.
Stel dat je nu zou kunnen kiezen voor een onsje meer geluk (twee onsjes of meer mag ook!), dan is de eerste stap die we te zetten hebben allereerst beseffen dat we het leven niet terug kunnen draaien en dat wat we eerder aan geluk hebben mogen ervaren mogelijk ons niet meer wordt gegeven in dezelfde verpakking.
Maar kijk eens om je heen, en vraag je af of dat wat je ooit had, of je genegen zou zijn dat geluk in andersoortige verpakking toe te laten. Zou je dat willen, datzelfde geluk, maar dan in ander cadeaupapier?
Kijk om je heen en voel, voel hoe geluk in allerlei gedaantes om je heen zou kunnen zijn, zonder dat je het zag.
Durf je om je heen te kijken met de verwonderde blik van een kind, de openhartigheid van een creatief en sprankelend spelend kind.
Maak eens in gedachten de sprong naar jezelf toen je nog gelukkig was en voel de energie.
Ga met deze energie in gedachte eens met die geluk gevende open blik van een kind om je heen kijken en weer werkelijk zo openstaand als een vrolijk opgewekt kind, in welke verpakking het geluk er nu weer voor je is. Durf die speelsheid van het kind in je weer toe te laten, je zult versteld staan.
Ik hoorde ooit eens iemand letterlijk zijn pas nieuw ontdekte geliefde omschrijven als: “een cadeautje, zo lief .... helemaal voor mij alleen en ik mocht het nota bene zelf uitpakken!” Mijn glimlach was groot!
Durf te geloven dat op welk moment je ook bent in je leven, dat “ik ben aan nieuw geluk toe”, je meer zal brengen dan een houding en geloof van “ik ben daar nog niet aan toe.”
Laat het woordje “nog” een weg, lach het geluk toe, glimlach en zeg:”Ik ben weer aan nieuw geluk toe.”
Wedden dat je wint?
Ik wens je alle geluk van de wereld toe, jij bent degene die zichzelf open moeten stellen wil het je ten deel vallen.
Liefs,
© Yvonne Mooijman
Meer lezen in weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 10 april 2011
Het gerecht van levensgeluk
Levensgeluk, ego – angst – en het verleden.
Ik zat net even in http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/2008/07/de-betekenis-van-ego.html te lezen, waardoor ik besloot even verder te schrijven over ego, angst en verleden.
In tijden dat het ons niet voor de wind gaat, zijn wij geneigd aan het verleden te blijven hangen en onze toekomst te willen vrijwaren van wat ons angst opriep(verlies).
Kortom, we gaan vanuit angst voor "verlies van geluk", "nieuw geluk" vermijden in plaats van "nieuw geluk" weer toe te laten.
Als we weer zouden kunnen leven volgens ons volledige potentieel (dus niet meer vanuit onze angst!) dan zouden wij ten volle beseffen volledige Liefde en volledige mogelijkheden te zijn, en volledige Liefde en openheid (zonder angst) ondersteunt zowel ons eigen systeem enorm als dat van de anderen om ons heen.
Liefde doet ons altijd groeien, maakt ons gelukkig en blij, dus liefde in ons toelaten is van levensbelang!
Wij beseffen dan dat wij verantwoordelijk zijn voor ons eigen systeem (we "koken onze eigen pot"), ons eigen leven, onze eigen levensvreugde als ook dat van allen om ons heen. Dit betekent dat we in staat zullen zijn de belangen van het groter geheel mee te laten wegen in onze daden.
Ecologie wordt dat ook wel genoemd. In de NLP wordt bijvoorbeeld aangeraden om iedere beslissing die je neemt, op ecologie in te schatten. Heeft de beslissing die we nu maken, waarde voor het hele systeem, of zijn we vanuit ego, onze angst onze eigen zaak aan het behartigen mogelijk en vaak onbewust "ten koste" van onze omgeving.
Egocentrisme betekent dus ook dat we eigen belang laten prevaleren boven het groter belang.
Op momenten dat we erg met onszelf bezig zijn, is ons wereldje soms erg klein, vaak vanuit frustratie, intens verdriet, onmacht of welk gevoel daaraan dan ook ten grondslag mag liggen.
Het is vaak niet onbegrijpelijk wat er gebeurt, maar het “werkt” op dergelijke momenten vaak niet gunstig voor ons, vaak zelfs heel funest!
Stel, je hebt je "afgesloten" omdat je het emotioneel zwaar hebt, je hebt een zwaar verlies geleden.
Het afsluiten heeft beslist een positieve intentie, namelijk je leven weer op de rails zien te krijgen.
Vanuit opvoeding en cultuur kan het zijn dat we de overtuiging hebben dat we dit het beste doen door ons af te sluiten, dit afsluiten gebeurt over het algemeen wat sneller bij mannen dan bij vrouwen, terwijl daar geen serieuze reden voor is die beter werkt.
In mijn praktijk werk en communiceer ik veel met mannen waarbij mij en hen inmiddels gebleken is dat al wat "ze" voorheen cultureel aangenomen hadden en toepasten waarbij ze “in hun eentje een emotioneel verdriet trachtten op te lossen”, hen na verloop van tijd soms héél veel verder van huis bracht dan gedacht.
Menigmaal heb ik vernomen dat de onmacht gigantisch was en het verlangen om tot werkelijke oplossing te komen immens. Uiteindelijk hoor je dan ook vaak dat de echte doorbraak pas kwam door JUIST de gelegenheid te hebben gekregen (en genomen) om over de emoties te hebben kunnen praten. Letterlijk een uitlaad klep te hebben kunnen vinden. Vrouwen zijn wat dat betreft veel minder hard voor zichzelf, ze staan zich deze uitlaad klep toe.
Ik snap volkomen dat men doet wat men geleerd heeft en ik vind het volkomen begrijpelijk hoe gereageerd wordt. Tegelijkertijd geef ik aan waar ik ervaar dat dingen "tegen werken", het geluk verstoren. Ik vind het prachtig om te hebben mogen ervaren dat doordat men wist te herkennen dat ik hun houding niet afwees en wist te accepteren, men herkende dat hun houding vanuit opvoeding en cultuur ingegeven werd, en door deze kennis toe te laten en samen de effecten ervan onder ogen te zien, tot de conclusie te komen dat ze stuk voor stuk in staat waren zeer openhartig en communicatief te zijn.
Dat mannen slechter zouden kunnen communiceren is voor mij volstrekte onzin!
Dat ALS ze slecht communiceren dat ze dat ook erg "goed" doen, ook dáár ben ik overtuigd.
Ik vind het daarom ook een heerlijke uitdaging om daarmee aan de slag te gaan!
Het frappante is dat als mensen "diep in de put geraakt zijn", dat ze daarmee hun kracht al hebben getoond ergens "ver in te kunnen komen", de werkelijke oplossing ligt dan nog in "de neus de juiste kant op te zetten" en met dezelfde kracht Vooruit!
Ook hier ligt "mijn kracht", om mensen daarvan bewust te maken en liefst met de kracht en snelheid waarmee ze voorheen geleefd hebben, want die kracht bewezen ze al zichzelf zonder zich daarvan bewust te zijn!
Voor mij zijn de uitspraken “mannen komen van Mars en vrouwen van Venus” volstrekt onhandig en onlogisch gebleken en ik heb velen op een prachtige wijze geweldig zien groeien in hun levensgeluk, door op een geweldige manier te kunnen communiceren!
Op het moment dat een man beseft dat bij niet "beoordeeld wordt of veroordeeld wordt" is hij tot gigantische communicatie in staat, evenzo als dat voor vrouwen idem geldt!
Wat kan me dat goed doen!
Ook heb ik gezien dat mensen vanuit allerlei aannames over hoe ze dingen dienden op te lossen en hoe ze dachten te "moeten zijn",(waarbij die houding van ego, “ik kan het zelf wel, ik zal me niet laten kennen, ik ga af als ik mijn kwetsbaarheid toon, ga mij niet vertellen hoe ik leven moet ed”,) ongewild in een geweldig isolement terecht kwamen.
Dit geldt zowel voor vrouwen als mannen, alhoewel ik merk dat vrouwen vaak veel spontaner zichzelf aan elkaar "kunnen" tonen, en vanuit hun opvoeding toch wat meer hebben geleerd emoties met elkaar te delen en zich kwetsbaar op te stellen, wat daarmee juist hun enorme kracht blijkt te zijn!
Je kwetsbaar kunnen voelen, geeft aan dat je je toestaat je gevoelens te ervaren, en dat blijkt juist enorm krachtig te zijn!
Op het moment dat je beseft hoe je hier krachtig mee omgaat, besef je pas dat je in het hart van het systeem toegang hebt!
Niets is krachtiger dan dat!
De bereidheid om van elkaar te leren blijkt bij vrouwen veel groter te zijn, bij mannen komt toch vaak het "ego" "nog" even om de hoek kijken in de vorm van “ik wil het zelf kunnen” en uiteraard is daar niets mis mee, ... tot deze houding zeer nadelige effecten blijkt te hebben op zowel de persoon zelf als zijn directe omgeving (en dan vaak helaas vaak de directe omgeving die hem of haar het meest liefdevol nabij staat).
Ik ben altijd weer opgelucht als er een opening tot communicatie ontstaat, vanaf dat moment blijken mannen minstens zo goed te kunnen communiceren als vrouwen.
Het hele “verhaal” dat “mannen zich liever afzonderen” blijkt helemaal niet zo effectief te zijn als gehoopt werd. En uiteraard zijn er momenten voor iedereen waarop enige zelfreflectie (bij zichzelf te rade gaan) zeer effectief is, hetgeen niet wil zeggen dat er “de landkaart” van een ander eens even bij mogen gebruiken zeer effectief kan zijn, en wat dat betreft kan een ander soms een heel verhelderend perspectief blijken te kunnen leveren.
Kortom, ik werk heel graag juist met mannen waar het communicatie betreft en het “managen van emoties. “
Emoties worden door onszelf gecreëerd, hoe gek het ook klinkt en de geheimen over creëren en het managen van emoties zijn voor vrouwen vaak veel meer “gesneden koek” dan voor mannen.
Vrouwen hebben door de eeuwen heen elkaar hierin aardig weten te onderwijzen, waar mannen gewend waren hun “hok in te duiken om het zelf wel uit te vinden”.
Dit delen wat vrouwen makkelijker deden heeft hen veel emotionele wijsheid opgeleverd, dat wordt algemeen erkend en herkend.
Maar dat het een alleenrecht van vrouwen is, is klinkklare onzin!
Soms doet het mij pijn aan mijn hart als ik mensen zie worstelen met hun emoties.
Heel graag deel ik mijn ervaringen met ieder die daar aan toe is.
Emotioneel open staan kan zeer verhelderend werken en mijn coaching en counseling is ook daar op gericht om dat te bewerkstelligen.
Heb je vragen hierover, neem gerust contact op.
Soms is een enkel gesprek al zeer verhelderend om de benodigde inzichten te verschaffen.
Ik wens je toe dat je toekomstige gevoelens je weer vreugde mogen schenken.
Tijdens een bijeenkomst waarbij getraind werd om helder te communiceren waarmee je je bezig houdt (en dat is in een beroep als het mijne niet een echt eenvoudig zaak) , kreeg ik gaandeweg het inzicht dat het werk wat ik doe ( wat mijn PASSIE blijkt te zijn!) inhoud,t dat ik als een soort culinair expert mensen leer welke ingrediënten beschikbaar zijn om een gelukkig en zinvol leven te leiden.
Niemand ontkomt aan de ingrediënten van het leven, maar hoe we er mee omgaan heeft alles met onze "smaak" van het leven te maken!
Daar waar bepaalde ingrediënten (rouw, verlies, heimwee, frustratie, angst, boosheid) een bittere smaak aan het leven gaven, leer ik deze bitterheid te neutraliseren en opnieuw de creatie aan te gaan van een liefdevol smaakvol en culinair levensrecept.
We gaan als het ware shoppen in onze levenswinkel, en leren wat diverse smaken met ons doen en hoe we hier weer een liefdevolle en gelukzalige maaltijd van kunnen maken.
We maken van ons leven samen weer een vijf-sterren restaurant, ik ga niet voor minder!
En wanneer je weet hoe je een exquise kok kan zijn, dan ga je ook niet meer voor minder!
Ik leid je graag op tot je eigen VIJF-STERREN - "LEVENSGELUK"-TOP-KOK
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik zat net even in http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/2008/07/de-betekenis-van-ego.html te lezen, waardoor ik besloot even verder te schrijven over ego, angst en verleden.
In tijden dat het ons niet voor de wind gaat, zijn wij geneigd aan het verleden te blijven hangen en onze toekomst te willen vrijwaren van wat ons angst opriep(verlies).
Kortom, we gaan vanuit angst voor "verlies van geluk", "nieuw geluk" vermijden in plaats van "nieuw geluk" weer toe te laten.
Als we weer zouden kunnen leven volgens ons volledige potentieel (dus niet meer vanuit onze angst!) dan zouden wij ten volle beseffen volledige Liefde en volledige mogelijkheden te zijn, en volledige Liefde en openheid (zonder angst) ondersteunt zowel ons eigen systeem enorm als dat van de anderen om ons heen.
Liefde doet ons altijd groeien, maakt ons gelukkig en blij, dus liefde in ons toelaten is van levensbelang!
Wij beseffen dan dat wij verantwoordelijk zijn voor ons eigen systeem (we "koken onze eigen pot"), ons eigen leven, onze eigen levensvreugde als ook dat van allen om ons heen. Dit betekent dat we in staat zullen zijn de belangen van het groter geheel mee te laten wegen in onze daden.
Ecologie wordt dat ook wel genoemd. In de NLP wordt bijvoorbeeld aangeraden om iedere beslissing die je neemt, op ecologie in te schatten. Heeft de beslissing die we nu maken, waarde voor het hele systeem, of zijn we vanuit ego, onze angst onze eigen zaak aan het behartigen mogelijk en vaak onbewust "ten koste" van onze omgeving.
Egocentrisme betekent dus ook dat we eigen belang laten prevaleren boven het groter belang.
Op momenten dat we erg met onszelf bezig zijn, is ons wereldje soms erg klein, vaak vanuit frustratie, intens verdriet, onmacht of welk gevoel daaraan dan ook ten grondslag mag liggen.
Het is vaak niet onbegrijpelijk wat er gebeurt, maar het “werkt” op dergelijke momenten vaak niet gunstig voor ons, vaak zelfs heel funest!
Stel, je hebt je "afgesloten" omdat je het emotioneel zwaar hebt, je hebt een zwaar verlies geleden.
Het afsluiten heeft beslist een positieve intentie, namelijk je leven weer op de rails zien te krijgen.
Vanuit opvoeding en cultuur kan het zijn dat we de overtuiging hebben dat we dit het beste doen door ons af te sluiten, dit afsluiten gebeurt over het algemeen wat sneller bij mannen dan bij vrouwen, terwijl daar geen serieuze reden voor is die beter werkt.
In mijn praktijk werk en communiceer ik veel met mannen waarbij mij en hen inmiddels gebleken is dat al wat "ze" voorheen cultureel aangenomen hadden en toepasten waarbij ze “in hun eentje een emotioneel verdriet trachtten op te lossen”, hen na verloop van tijd soms héél veel verder van huis bracht dan gedacht.
Menigmaal heb ik vernomen dat de onmacht gigantisch was en het verlangen om tot werkelijke oplossing te komen immens. Uiteindelijk hoor je dan ook vaak dat de echte doorbraak pas kwam door JUIST de gelegenheid te hebben gekregen (en genomen) om over de emoties te hebben kunnen praten. Letterlijk een uitlaad klep te hebben kunnen vinden. Vrouwen zijn wat dat betreft veel minder hard voor zichzelf, ze staan zich deze uitlaad klep toe.
Ik snap volkomen dat men doet wat men geleerd heeft en ik vind het volkomen begrijpelijk hoe gereageerd wordt. Tegelijkertijd geef ik aan waar ik ervaar dat dingen "tegen werken", het geluk verstoren. Ik vind het prachtig om te hebben mogen ervaren dat doordat men wist te herkennen dat ik hun houding niet afwees en wist te accepteren, men herkende dat hun houding vanuit opvoeding en cultuur ingegeven werd, en door deze kennis toe te laten en samen de effecten ervan onder ogen te zien, tot de conclusie te komen dat ze stuk voor stuk in staat waren zeer openhartig en communicatief te zijn.
Dat mannen slechter zouden kunnen communiceren is voor mij volstrekte onzin!
Dat ALS ze slecht communiceren dat ze dat ook erg "goed" doen, ook dáár ben ik overtuigd.
Ik vind het daarom ook een heerlijke uitdaging om daarmee aan de slag te gaan!
Het frappante is dat als mensen "diep in de put geraakt zijn", dat ze daarmee hun kracht al hebben getoond ergens "ver in te kunnen komen", de werkelijke oplossing ligt dan nog in "de neus de juiste kant op te zetten" en met dezelfde kracht Vooruit!
Ook hier ligt "mijn kracht", om mensen daarvan bewust te maken en liefst met de kracht en snelheid waarmee ze voorheen geleefd hebben, want die kracht bewezen ze al zichzelf zonder zich daarvan bewust te zijn!
Voor mij zijn de uitspraken “mannen komen van Mars en vrouwen van Venus” volstrekt onhandig en onlogisch gebleken en ik heb velen op een prachtige wijze geweldig zien groeien in hun levensgeluk, door op een geweldige manier te kunnen communiceren!
Op het moment dat een man beseft dat bij niet "beoordeeld wordt of veroordeeld wordt" is hij tot gigantische communicatie in staat, evenzo als dat voor vrouwen idem geldt!
Wat kan me dat goed doen!
Ook heb ik gezien dat mensen vanuit allerlei aannames over hoe ze dingen dienden op te lossen en hoe ze dachten te "moeten zijn",(waarbij die houding van ego, “ik kan het zelf wel, ik zal me niet laten kennen, ik ga af als ik mijn kwetsbaarheid toon, ga mij niet vertellen hoe ik leven moet ed”,) ongewild in een geweldig isolement terecht kwamen.
Dit geldt zowel voor vrouwen als mannen, alhoewel ik merk dat vrouwen vaak veel spontaner zichzelf aan elkaar "kunnen" tonen, en vanuit hun opvoeding toch wat meer hebben geleerd emoties met elkaar te delen en zich kwetsbaar op te stellen, wat daarmee juist hun enorme kracht blijkt te zijn!
Je kwetsbaar kunnen voelen, geeft aan dat je je toestaat je gevoelens te ervaren, en dat blijkt juist enorm krachtig te zijn!
Op het moment dat je beseft hoe je hier krachtig mee omgaat, besef je pas dat je in het hart van het systeem toegang hebt!
Niets is krachtiger dan dat!
De bereidheid om van elkaar te leren blijkt bij vrouwen veel groter te zijn, bij mannen komt toch vaak het "ego" "nog" even om de hoek kijken in de vorm van “ik wil het zelf kunnen” en uiteraard is daar niets mis mee, ... tot deze houding zeer nadelige effecten blijkt te hebben op zowel de persoon zelf als zijn directe omgeving (en dan vaak helaas vaak de directe omgeving die hem of haar het meest liefdevol nabij staat).
Ik ben altijd weer opgelucht als er een opening tot communicatie ontstaat, vanaf dat moment blijken mannen minstens zo goed te kunnen communiceren als vrouwen.
Het hele “verhaal” dat “mannen zich liever afzonderen” blijkt helemaal niet zo effectief te zijn als gehoopt werd. En uiteraard zijn er momenten voor iedereen waarop enige zelfreflectie (bij zichzelf te rade gaan) zeer effectief is, hetgeen niet wil zeggen dat er “de landkaart” van een ander eens even bij mogen gebruiken zeer effectief kan zijn, en wat dat betreft kan een ander soms een heel verhelderend perspectief blijken te kunnen leveren.
Kortom, ik werk heel graag juist met mannen waar het communicatie betreft en het “managen van emoties. “
Emoties worden door onszelf gecreëerd, hoe gek het ook klinkt en de geheimen over creëren en het managen van emoties zijn voor vrouwen vaak veel meer “gesneden koek” dan voor mannen.
Vrouwen hebben door de eeuwen heen elkaar hierin aardig weten te onderwijzen, waar mannen gewend waren hun “hok in te duiken om het zelf wel uit te vinden”.
Dit delen wat vrouwen makkelijker deden heeft hen veel emotionele wijsheid opgeleverd, dat wordt algemeen erkend en herkend.
Maar dat het een alleenrecht van vrouwen is, is klinkklare onzin!
Soms doet het mij pijn aan mijn hart als ik mensen zie worstelen met hun emoties.
Heel graag deel ik mijn ervaringen met ieder die daar aan toe is.
Emotioneel open staan kan zeer verhelderend werken en mijn coaching en counseling is ook daar op gericht om dat te bewerkstelligen.
Heb je vragen hierover, neem gerust contact op.
Soms is een enkel gesprek al zeer verhelderend om de benodigde inzichten te verschaffen.
Ik wens je toe dat je toekomstige gevoelens je weer vreugde mogen schenken.
Tijdens een bijeenkomst waarbij getraind werd om helder te communiceren waarmee je je bezig houdt (en dat is in een beroep als het mijne niet een echt eenvoudig zaak) , kreeg ik gaandeweg het inzicht dat het werk wat ik doe ( wat mijn PASSIE blijkt te zijn!) inhoud,t dat ik als een soort culinair expert mensen leer welke ingrediënten beschikbaar zijn om een gelukkig en zinvol leven te leiden.
Niemand ontkomt aan de ingrediënten van het leven, maar hoe we er mee omgaan heeft alles met onze "smaak" van het leven te maken!
Daar waar bepaalde ingrediënten (rouw, verlies, heimwee, frustratie, angst, boosheid) een bittere smaak aan het leven gaven, leer ik deze bitterheid te neutraliseren en opnieuw de creatie aan te gaan van een liefdevol smaakvol en culinair levensrecept.
We gaan als het ware shoppen in onze levenswinkel, en leren wat diverse smaken met ons doen en hoe we hier weer een liefdevolle en gelukzalige maaltijd van kunnen maken.
We maken van ons leven samen weer een vijf-sterren restaurant, ik ga niet voor minder!
En wanneer je weet hoe je een exquise kok kan zijn, dan ga je ook niet meer voor minder!
Ik leid je graag op tot je eigen VIJF-STERREN - "LEVENSGELUK"-TOP-KOK
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 20 januari 2011
Soms valt ineens alles op zijn plek
Zomaar ineens kan je zo het gevoel hebben dat alles op zijn plek valt.
De flow zit er in
en belangrijker nog,
de flow lijkt er uit te komen
de flow flowt gewoon door je heen!
Je voelt je gelukkig, je straalt, de dingen gebeuren die je graag zou willen, kortom, je herkent het leven zoals het zou moeten zijn!
Alles valt op zijn plek
Die plek noemen we .... geluk.
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
De flow zit er in
en belangrijker nog,
de flow lijkt er uit te komen
de flow flowt gewoon door je heen!
Je voelt je gelukkig, je straalt, de dingen gebeuren die je graag zou willen, kortom, je herkent het leven zoals het zou moeten zijn!
Alles valt op zijn plek
Die plek noemen we .... geluk.
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 30 mei 2009
Geluk, hoe lang wachten we er nog op?
..
Geluk, gelukkig zijn, het lijkt zo ver weg voor velen.
Wanneer was je voor het laatst echt gelukkig?
Pas geleden had ik er nog een gesprek met iemand over.
Veelal wachten mensen met gelukkig zijn tot ze ...... dit hebben, dat gedaan hebben, die persoon dàt doet, ze 10 kilo lichter zijn .... of nog vele voorwaarden meer....!
Stel je voor .....
Dat geluk een keuze is ......
Zou je het je kunnen voorstellen?
Lastig lijkt dat, als je dat nog nooit zo bekeken hebt.
We laten ons vrij gemakkelijk meeslepen als het ons wat minder gaat, ons humeur laten we met het grootste gemak verpesten.
Wie bepaalt nou eigenlijk hoe we ons voelen?
Vaak hoor ik ... als hìj`nou maar anders doet, gaat het me wel beter.
En wàt nou als hìj niet anders gaat doen, maken we ons daàrvan afhankelijk?
Meestal wel .... of toch niet?
Wie is de baas over onze emoties?
Wij?
Of..... de eerste de beste die iets doet wat ons niet zint?
Ik heb besloten dat de ander beter mijn humeur kan overnemen dan dat ik het slechte humeur van een ander over neem. Onvrede, kritiek .... het zijn allemaal van die dingen die ons kunnen raken....
Maar .... wie is de baas?
Wel eens over nagedacht?
Echte vrijheid is .... zelf mijn eigen humeur bepalen...
mezelf niet afhankelijk te maken van wat er rondom me heen gebeurt.
Het duurde "even" voor ik tot dat inzicht kwam ....
Maar sindsdien ...... neem gerust mijn humeur over .... ik geniet sindsdien, .... sinds ik KIES om gelukkig te zijn, méér dan tevreden te zijn ....
Ik raad het je aan ... je zegeningen te tellen ....!
Succes .....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Geluk, gelukkig zijn, het lijkt zo ver weg voor velen.
Wanneer was je voor het laatst echt gelukkig?
Pas geleden had ik er nog een gesprek met iemand over.
Veelal wachten mensen met gelukkig zijn tot ze ...... dit hebben, dat gedaan hebben, die persoon dàt doet, ze 10 kilo lichter zijn .... of nog vele voorwaarden meer....!
Stel je voor .....
Dat geluk een keuze is ......
Zou je het je kunnen voorstellen?
Lastig lijkt dat, als je dat nog nooit zo bekeken hebt.
We laten ons vrij gemakkelijk meeslepen als het ons wat minder gaat, ons humeur laten we met het grootste gemak verpesten.
Wie bepaalt nou eigenlijk hoe we ons voelen?
Vaak hoor ik ... als hìj`nou maar anders doet, gaat het me wel beter.
En wàt nou als hìj niet anders gaat doen, maken we ons daàrvan afhankelijk?
Meestal wel .... of toch niet?
Wie is de baas over onze emoties?
Wij?
Of..... de eerste de beste die iets doet wat ons niet zint?
Ik heb besloten dat de ander beter mijn humeur kan overnemen dan dat ik het slechte humeur van een ander over neem. Onvrede, kritiek .... het zijn allemaal van die dingen die ons kunnen raken....
Maar .... wie is de baas?
Wel eens over nagedacht?
Echte vrijheid is .... zelf mijn eigen humeur bepalen...
mezelf niet afhankelijk te maken van wat er rondom me heen gebeurt.
Het duurde "even" voor ik tot dat inzicht kwam ....
Maar sindsdien ...... neem gerust mijn humeur over .... ik geniet sindsdien, .... sinds ik KIES om gelukkig te zijn, méér dan tevreden te zijn ....
Ik raad het je aan ... je zegeningen te tellen ....!
Succes .....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 29 november 2008
Gelukkig zijn
..
Tel je zegeningen, deel ze en geluk vermenigvuldigt zich ....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Tel je zegeningen, deel ze en geluk vermenigvuldigt zich ....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 22 augustus 2008
Je kan alleen maar van jezelf leren.
Je kan alleen maar van(uit) jezelf leren...
Via de ander eventueel, door middel van het herkennen van je eigen gevoelens die opgeroepen worden....
Uiteindelijk kom je toch en gelukkig maar weer bij jezelf uit.
Uiteindelijk heb je daarmee altijd het instrument voor jezelf in handen om tot je eigen oplossing te kunnen komen, je eigen geluk.
Je gevoelens ontstaan door je eigen aannames, je eigen onderliggende overtuigingen, die je ooit voor waar aannam en die het vaak niet blijken te zijn, als ze je "onderuit halen in je eigen energie", dan werken ze dus niet gunstig voor je en heb je voor jezelf dus "werk aan de winkel".
Deze voor jezelf bewust te worden, je eigen overtuigingen die je dus niet "dienen", daar ligt uiteindelijk de werkelijke oplossing voor je gevoelens en toekomstig welbevinden.
Dus voelt iets niet goed?
Zegt een ander of doet een ander dingen die je raken?
Gelukkig heb je die ander niet nodig voor je eigen leren, je kan hem hooguit dankbaar zijn dat hij dingen heeft "aangeraakt" bij je, waar je zelf mee aan de slag kunt op je op den duur gelukkiger te kunnen blijven voelen in de toekomst...
Gelukkig ben je voor jezelf altijd beschikbaar voor de oplossing, daar heb je die "ander die jou raakte in jouw gevoelens" dus helemaal niet voor nodig.
Je hoeft die ander niet te veranderen.
Zicht krijgen op je eigen belemmerende overtuigingen en deze weten om te buigen naar voor jou bekrachtigende overtuigingen .... het is een weldaad voor je systeem .... dat is de weg naar je eigen (al bestaande) geluk...!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Via de ander eventueel, door middel van het herkennen van je eigen gevoelens die opgeroepen worden....
Uiteindelijk kom je toch en gelukkig maar weer bij jezelf uit.
Uiteindelijk heb je daarmee altijd het instrument voor jezelf in handen om tot je eigen oplossing te kunnen komen, je eigen geluk.
Je gevoelens ontstaan door je eigen aannames, je eigen onderliggende overtuigingen, die je ooit voor waar aannam en die het vaak niet blijken te zijn, als ze je "onderuit halen in je eigen energie", dan werken ze dus niet gunstig voor je en heb je voor jezelf dus "werk aan de winkel".
Deze voor jezelf bewust te worden, je eigen overtuigingen die je dus niet "dienen", daar ligt uiteindelijk de werkelijke oplossing voor je gevoelens en toekomstig welbevinden.
Dus voelt iets niet goed?
Zegt een ander of doet een ander dingen die je raken?
Gelukkig heb je die ander niet nodig voor je eigen leren, je kan hem hooguit dankbaar zijn dat hij dingen heeft "aangeraakt" bij je, waar je zelf mee aan de slag kunt op je op den duur gelukkiger te kunnen blijven voelen in de toekomst...
Gelukkig ben je voor jezelf altijd beschikbaar voor de oplossing, daar heb je die "ander die jou raakte in jouw gevoelens" dus helemaal niet voor nodig.
Je hoeft die ander niet te veranderen.
Zicht krijgen op je eigen belemmerende overtuigingen en deze weten om te buigen naar voor jou bekrachtigende overtuigingen .... het is een weldaad voor je systeem .... dat is de weg naar je eigen (al bestaande) geluk...!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Abonneren op:
Posts (Atom)