Relaties.

In de coaching krijg ik regelmatig vragen over relaties.

In relatie-therapie werk ik vaak met partners individueel, juist om het eigen aandeel te leren herkennen.

Wat bepaalt nu of een relatie goed is?
Hoe hou je een relatie goed?

Belangrijkste in het geheel is dat voornamelijk de relatie met jezelf van belang is en dat is nog wel eens een probleem.

Nemen we de verantwoording voor ons eigen systeem of maken we ons afhankelijk van anderen voor ons eigen geluk?
Iemand die goed voor zichzelf kan zorgen voor zijn eigen geluk zit in overvloed en kan makkelijker vanuit die overvloed geven.

Er zijn relaties in vele vormen. Ouder-kind relatie, volwassen relaties, werk-relaties, partner-relaties.

Iedere vorm vervult een bepaald levens gebied en ook daar is het van belang dat bijvoorbeeld de ene relatie de andere niet overheerst of compenseert, zoals een werkrelatie van een workaholic een huwelijksrelatie kansloos kan maken en bepaalde relaties met zichzelf zoals egocentrische relaties huwelijks en partnerrelaties en ouder-kind relaties aardig kunnen schaden.

Binnen  ieder levensgebied is het van belang de aandacht te geven aan dat gebied, zodat we als evenwichtige mensen uitgroeien. Geen enkel gebied kan een ander vervangen.

Het dient nooit een keuze van of-of maar van en-en te zijn, dus en een gezonde werkrelatie, en een gezonde ouder-kind relatie en gezonde volwassen relaties.

Zo kan iemand die overmatig sport of werkt of zich overmatig afsluit voor anderen, diverse levensgebieden onthouden van de benodigde energie.

Een relatie is bekrachtigend als we vanuit onze eigen kracht dat aan onszelf en anderen kunnen bieden wat zowel wijzelf als een ander nodig heeft.

Het is geen kwestie van geven en nemen, maar geven en kunnen ontvangen ... kortom van er durven zijn in aanwezigheid ....

Kunnen we geven, zijn we al wel gewend om te geven, zijn we bijvoorbeeld voldoende in staat te herkennen wat voor de ander van belang is binnen de huidige omstandigheden en op dit moment, in welke behoeften van anderen kan en wil je voorzien ...? Kennen we de natuurlijke behoefte "er voor een ander te willen zijn?"

Ben je in staat om wezenlijk "aandacht" te "zijn".

Sterker nog .... zijn we ook in staat om te ontvangen ...?
Kennen we onze eigen verlangens en zijn we in staat die neutraal aan te geven, zodat de ander kan aanvullen indien hij dat wenst?

In wezen is een relatie niet zoals vroeger gedacht werd een belofte aan een ander voor onbepaalde tijd, maar een aaneenschakeling van eigen en gezamenlijke momenten waarbinnen we wensen te geven en te ontvangen. Zijn we in staat liefde te "zijn"

Uit onderzoek is gebleken dat geven, gelukkiger blijkt te maken dan iets te krijgen, terwijl "oprechte aandacht" zowel in de vorm van geven als krijgen weer enorm helend is.

Krijgen is niet altijd in materie bedoeld, de belangrijkste dingen die we kunnen geven kosten zelfs niets, aandacht geven is zo vervullend voor iedereen, door eigen uitstraling geef je vaak al heel veel, door oprechte belangstelling te hebben geef je enorm. Alles is uitwisseling en met name evenwichtige uitwisseling is de sleutel binnen goede relaties.
Een goede relatie is niet iets wat je hebt, maar wat je "bent".
Je bent dus een goed relatie ...

Heb je je al eens afgevraagd wat jou nou net maakt tot de goede relatie?
Wat zijn je eigenschappen die je tot een goede relatie maken?

Een goede relatie is sprankelend, bruist, daar zit aandacht, energie en leven in die naar buiten geuit wordt, daar gebeurt van alles.
In een goede relatie investeert men, stopt men energie, en leeft men via/vanuit het hart over en weer richting de ander.

Vrijheid is in deze de vrijheid om juist die keuzes te maken waarin we wensen te geven en te ontvangen.
Vroeger werd er gesproken in termen van ge-bondenheid, persoonlijk geloof ik meer in verbondenheid met de ander ervaren, hetgeen alleen mogelijk is via de volledige verbinding met ons eigen volwassen deel binnen onszelf.

Ieder heeft de eerste verantwoordelijkheid voor het eigen energiesysteem en als we dat goed aangaan kunnen we als sociale wezens elkaar als mensen prachtig aanvullen.

We kennen de uitspraak: "niemand is geboren om alleen te zijn", waarmee aangegeven wordt hoe belangrijk sociale contacten voor ons zijn.

Binnen een relatie is het van belang te herkennen wat je verlangens en behoeften zijn en het vermogen dat kenbaar te maken. Afhankelijk in hoeverre de ander in staat is zich open te stellen en tegemoet te komen in de uitwisseling en wij in staat zijn dat voor de ander te willen betekenen, ontstaat een relatie in een vorm die mogelijk vervullend voor beiden is.

Is de relatie niet voor beiden vervullend dan ontstaat stagnatie, communicatie is van wezenlijk belang, en binnen die communicatie is ook de non-verbale communicatie van belang, met name het wezenlijke gevoel naar elkaar over weten te brengen dat de ander belangrijk voor je is, vanzelfsprekendheid in de vorm van "dat weet hij/zij toch wel" is funest in relaties.

Het zeggen is van belang, wat ook in de vorm van schijven kan zijn, of voelen aanraken. tederheid is bijvoorbeeld een belangrijke manier van tonen, van respectvolle aandacht, het gaat om het werkelijk overbrengen van gerichte aandacht.

Wat zijn je valkuilen?
Vaak komen we patronen tegen binnen relaties, de rode draad die nog wel eens terug wil komen als blijkt dat we een oud patroon nog niet opgelost hebben.
We komen dan vaak die mensen tegen die ons in staat stellen dat stuk te overwinnen.

Stel, je bent geneigd je eigen belang ondergeschikt te maken aan het belang van de ander, dan zal je dat stuk in jezelf aan dienen te gaan. Leer open te zijn in wat je behoeften zijn en dat is vaak afhankelijk van je persoonlijke omstandigheden, dat wisselt in tijd en plaats.
Uiteraard heeft een relatie twee componenten, jij en je partner.

We kunnen wel wijzen, "als hij of zij nou verandert dan gaat het mij beter" en uiteraard is er evenwichtige uitwisseling nodig wil een relatie kans van slagen hebben.

Van belang is dat je bij jezelf herkent wat je "wensen" zijn binnen een relatie. Een partner kan vaak op meerder vlakke een aanvulling geven, en dat hoeft zeker niet op ieder vlak.
Vandaar dat relaties zulke verschillende vormen kunnen hebben.

Indien een relatie onevenwichtig is opgebouwd is het van belang het eigen stuk aan te gaan. Afhankelijk van de ander zal nadien blijken of die ander gezond in de relatie wil staan en als een van de partners niet genegen is zich voor een gezonde ondersteunende relatie in te zetten dan is er eigenlijk al geen sprake meer van een goede relatie en zal het van belang zijn de juiste eigen keuzes te maken en dat kan afhaken zijn.
Zoals ik pas een spreuk las: "Waar geen wil is ben ik weg", hetgeen een gezonde conclusie kan zijn bij ongezonde onevenwichtige relaties.

Een gezonde liefdevolle echte relatie is een aanvulling op een goede relatie met jezelf.
Het biedt meerwaarde, de aanvulling op en niet de invulling voor eigen geluk.

Een relatie heeft kans van slagen als beide partners goed voor zichzelf zorgen, hun eigen wensen en verlangens kennen en vooral het besef hebben dat geven en kunnen ontvangen van belang zijn.

Als mensen sowieso een relatie aangaan in welke vorm dan ook, dan geeft dat al aan dat er componenten aanwezig zijn die elkaar aantrekken, dat er herkenning in elkaar is, op welk vlak dan ook.

Kortom, ik wens ieder een sprankelende persoonlijkheid in zichzelf en in de ander te herkennen ...

Yvonne Mooijman

Hoe bewust zijn we van ons eigen onbewuste aanbod.....

..
Hoe bewust zijn we van ons eigen onbewuste aanbod..... en nemen we werkelijk onze kansen  waar ........ nemen we onze kansen waar in de vorm van het waarnemen van mogelijkheden die ons door ons eigen onbewuste aangeboden worden aan onszelf? 

Vaak denken we dat we bewust kiezen in het leven, maar het leven kiest voor ons ... en stroomt met een gerust hart door ons heen ... vaak zonder het te beseffen ....

Lastig soms, als je denkt  "de zaak net lekker in de hand te hebben" en het leven je soms ineens iets  "aanreikt" wat zomaar buiten je verwachtingen lag. Zelfs heel positieve mogelijkheden kunnen we als ongewenst verklaren, omdat ze de dagelijkse gang van zaken wel eens zouden kunnen doorbreken, gewoontedieren als we soms zijn ....

Je zat er zomaar niet op te wachten ..... en toch ... bleek je er onbewust hoe dan ook "even" voor open gestaan te hebben, anders kon het zich niet op je pad openbaren  ....

We proberen het leven vaak voor onszelf  "pasklaar en inpasbaar" te maken, lijkend alsof we het dan weer zelf in de hand hebben, maar het leven is simpelweg "doorstroming aan energie" en op onbewust niveau blijken we op momenten dat we "daar weer aan toe zijn om het aan te kunnen gaan", ineens "open te hebben gestaan" voor "het leven zoals het zich soms onverwacht aan ons aandient."
Eén ding is zeker, we zijn aan de verandering toe en we kunnen de verandering aan, anders reikte ons onderbewuste het ons niet aan. Aan ons om het aanbod aan te gaan ....

Ons onbewuste (die tot belangrijkste taak heeft ons onvoorwaardelijk te bieden wat we nodig hebben voor gezonde groei) "weet" en "biedt aan" ... in soms volkomen onverwachte vormen.
Op een onbewaakt moment glipt het leven ineens bij ons naar binnen en zijn we als van de een op de andere seconde ineens een "ander mens" dan er voor!

Zoals ineens een "onverwachte blik" of "aanwezigheid van iemand" je plotseling een volkomen ander mens kan doen voelen...
Liefde op het eerste gezicht doet hetzelfde ... ineens ben je als het ware niet meer dezelfde dan wie je was voor die onverwachte ont-moet-ing  (het "moest" kennelijk zo zijn), het diende op je pad te verschijnen en je kon er als het ware niet om heen  ... het veranderde je ogenblikkelijk, zonder keuze ... je werd door jezelf als het ware gekozen en verkozen het te beleven, letterlijk te be-"leven" ....
Nou zijn deze laatste fenomenen behoorlijk zeldzaam in zijn soort.en daardoor tevens zo herkenbaar.

Vaker voltrekt het zich op subtieler niveau.

Soms is ons leven redelijk comfortabel en hebben we het gevoel dat als het zo nog 100 jaar door zou lopen we het toch maar mooi "gemaakt" hebben, we hebben het gewoon fijn voor elkaar, alles lijkt voorspelbaar, afgepast, inclusief beperkingen die we op de koop toe nemen .... want het is zo lekker "betrouwbaar" en "afgepast", en "op maat" (wel onze oude kleding-maat waar we inmiddels uit blijken te zijn  gegroeid, maar ach ...  het voelde tenslotte zo vertrouwd, die oude versleten jas!) ... lekker ingepakt en  overzichtelijk enzo, je weet gewoon precies wat je te wachten staat .... je kan de klok er bijna op gelijk zetten .....

En dan opeens "gebeurt er iets." ( ... een nieuwe jas!)

Prijs je heel gelukkig als het dingen zijn die je overkomen die je "goed zouden kunnen doen", het zouden even zo goed dingen kunnen zijn die je leven "behoorlijk negatief op zijn kop zouden kunnen zetten."

Feit is dat het leven "kruispunten" creëert, kruispunten waarop we kunnen aarzelen, de weg terug kunnen willen gaan bewandelen die zo vertrouwd leek, maar waar we tenslotte ook voordien doorgewandeld hadden in onze nog oude jas, waar het leven door ging, en eigenlijk is er geen weg terug, we ontwikkelen en zijn nooit meer dezelfde als voorheen. We groeien en hebben in onze groei nieuwe omgevingen, nieuwe jassen, nieuwe omstandigheden, nieuwe mensen  nodig om te kunnen ontplooien wie we in diepste wezen zijn ... en kort gezegd .. we zijn gewoon liefde ... die vorm wil krijgen, die  uiting wil geven .....die zich wil verwezenlijken ....

Liefde zonder vorm is als werkelijk verlangen zonder uiting  ....

Het leven dient zich bij ons aan. En nooit voor niets ....
Het is ons ontwikkelingsproces ....

Vaak juist op momenten dat alles "zijn gebruikelijke gangetje gaat", ontplooien er zich ineens nieuwe mogelijkheden.

Het doet me ineens denken aan een van de belangrijkste momenten in mijn leven.
Ik had mijn leven dik op orde (dacht ik), de paden leken gebaand, ik had er lekker grip op en dat voelt altijd wel lekker en het leek heel handzaam, gestroomlijnd, vaststaand, veilig en comfortabel .... en natuurlijk had ik me dingen onthouden ... maar die redeneerde ik gewoon weg of had ze voor mijn eigen gevoel gewoon even afgesloten, ik leek te leven maar leefde simpelweg eigenlijk al lang niet meer mijn werkelijke verlangens ... die had ik "voor het gemak" even weggestopt voor mijn gevoel ... daar had ik de stroming gewoon even stopgezet, anders zou ik het gevoeld kunnen hebben en dat had kunnen "verstoren", niet handig dus. We zijn tot veel in staat ...!

Het leven leek zich zelfs in een zekere "vast vorm" gegoten te hebben waarbinnen ik functioneerde, vastigheid (terwijl werkelijk leven en ontplooien doorstroming betekent ..........het was dus overleven en geen leven meer ondanks dat ik zeker geloofde te leven, we kunnen onszelf aardig bedotten als we ons dat toestaan ....... en dus ineens .... gebeurt er iets ..... wat de doorstroming een kans gaat geven ... want leven dient te stromen ... en niet vast te zitten in oude niet meer ont-wikkel-ende patronen.

Oude patronen dienden zich letterlijk te ont-wikkelen, los te wikkelen dus, zodat we weer uitkomen bij onze liefdevolle eigen kern .... ons werkelijk verlangen te leven ... onze diepste kern te leven .....liefde zijn ... liefde geven en dus liefde Leven en be-Leven....

In mijn geval was dat jaren geleden dat ik "mezelf ineens in volle hevigheid tegen kwam"  via een simpele "toevallige ontmoeting,"  Heel simpel in zijn eenvoud via een vriendschappelijke omhelzing, heel onschuldig, een begroeting zoals ik ze dagelijks kreeg, maar met een voor mij volkomen onverwachte menselijke "lading" die me ter plekke van mijn stuk bracht .... alsof er een tsunami van onbewuste herkenning door me heen ging en het "kon niet anders" dan dat ik me bewust werd,  .... in een "split second" bewust van iets wat ik voorheen kennelijk niet bewust was en voilá  ...... ineens is alles anders ..... Wat stil stond stoomde ineens ... zonder waarschuwing vooraf ... het was alsof ineens een weg geopend was, een sluisdeur die gewoon ineens open bleek te staan die ik toch stevig gesloten leek te hebben voorheen, zonder te weten!

Ineens was er een stroming op gang gekomen die blijkbaar ooit tot stilstand was gekomen ..... een stroming die eenmaal in gang gezet een zo'n natuurlijke kracht had dat die met de beste wil van de wereld niet meer terug te draaien viel, al zou ik willen ...!
Mijn onbewuste had het even van mij overgenomen om me weer terug op mijn pad te zetten, mijn pad wat ik te bewandelen had, maar waarvan ik kennelijk tijdelijk een te vertrouwd zijpad had verkozen.

Ik had er niet om gevraagd ... ik kreeg het gewoon "op mijn dak" en al mijn gebruikelijke overlevingsmechanismen bleken ter plekke niet meer te werken, een vreemde gewaarwording!

Ik...... die  voorheen leek het,  "alles in de hand" had en ineens daar stond ik dan ... met het leven dat weer door mij heen wenste te stromen waar het het voorheen even niet meer had gedaan. De deurtjes die ik onbewust voor mezelf gesloten bleek te hebben,  die ik ineens met geen mogelijkheid meer dicht kon houden ... het licht stroomde ineens weer naar binnen en waar licht is is lucht en waar lucht is wordt weer geleefd ... (en wat voor een weerstand kan dat in ons verstand oproepen! En gelukkig maar dat ons onbewuste zo veel meer "weet" dan onze beperkte mind, onze mind die ons vaak slechts in de herhaalmodus zet van oude versleten banen paden en patronen)

Er voltrok zich een transformatie .... leuk?
Nou, ik kan je zeggen dat binnen een transformatie het blijkt dat alle gebruikelijke "zekerheden" zelfs nooit geen zekerheden  bleken te zijn geweest, alle houvast leek even als sneeuw voor de zon gesmolten, het was alsof een ijsmuur die ik ooit om me heen had gebouwd als smeltwater was verdwenen.
Het voelde warm dat wel ... dat zeker ... en heel bekend warm ... alsof het een herinneren was van wat "ooit was"  en "weer mocht zijn." Het bood me dus heel wat meer dan ik tot dan toe had ... en gelijktijdig voelde het nog onwennig en oncomfortabel! Het had even tijd nodig om te wennen en toe te laten maar het heeft me alles gebracht wat ik nodig had om weer bij mijzelf uit te komen ...

Deze gebeurtenis heeft me nooit meer losgelaten en was de eerste in een serie van momenten van bewustwording. Bewustwording dat het leven mij mijn mogelijkheden  "aanreikt", bewust maakt van wat mogelijk is, ons meenemend naar plekken waar we voor even onze "gesloten deuren" niet anders dan wijd open kunnen hebben staan, om ons ons uitzicht te geven op "wat mogelijk is."

Aan ons ...  om te doen wat ons te doen staat ...
Durven we het aan ... de "onzekerheid"  van al onze mogelijkheden ... (we hebben maar 1 zekerheid en dat is dat we dood gaan, en dat is de uiteindelijke werkelijke ultieme stilstand in ons leven. Wie weet gaan we wel dood juist als we het leven onvoldoende door ons heen laten gaan!)

Misschien kiezen we wel voor ons beperkte "veiligheid", onze zo bekende comfort-zone, waarin we ons veilig wanen in onze stoel met te hoge leuningen ..... en stevenen we zo af op een leven waarin we ons meer dood dan "levendig" voortbewegen ....

Persoonlijk kies ik voor levendig, sprankelend, het champagnegevoel van bruisend mogen zijn ... passie, blij  zijn, onvoorspelbaar te zijn zelfs voor mezelf! Ik hou ook van mensen om me heen die hun proces aan durven gaan, die open staan zich bewust te worden van hun verlangens en daardoor sprankelend blijven en het leven willen mee beleven in ont-wikkeling en waardoor oude belemmerende patronen doorbroken kunnen worden.

Kortom ... te gaan voor het leven en alles en ieder die ik daarin tegenkom een leven wat me biedt om weer bij mezelf te mogen uitkomen ...bij wat ik mezelf en mijn omgeving te bieden heb .... gewoon liefde zijn dus ... en dat vrijelijk te mogen laten stromen .... er te mogen zijn ... in volle omvang .... zoals ik ben ...

Durven we het aan werkelijk voor ons potentieel te gaan, onszelf te zijn in heel onze omvang, liefde te zijn en te delen, onderdeel van het groter geheel te durven zijn ipv ons vertrouwde verleden te herhalen  en te blijven waarin we zaten, gelijktijdig onze werkelijke verlangens op te offeren en op een spaarpitje te zetten.

Ook dat kan ... alles kan ..... koffie kan .... thee kan .....

en dan ineens ... is er die transformatie ..... ook dat kan ....

... zei de vlinder ... die nooit geen rups meer is .... niet meer kan zijn zelfs ...  en gelukkig maar .... ze heeft zich niet verzet en heeft zich overgegeven aan de stroom van het leven ....

.... kan dus zomaar zijn, dat het leven verandert ... en je bewust wordt .... omarm het en ga het liefdevol aan .....

voel .... en beweeg je vrijelijk mee met de stroom .... want .....

stilstand....  blijkt niet te bestaan in de natuur ...

Worden we door "ons" leven door onszelf onbewust verkozen binnen de aangereikte omstandigheden ... met de mogelijkheid mee te gaan in het leven en/of ons ook bewust te kunnen verzetten ....  kiezen we voor stagnatie van onze levensstroom ... of leven we werkelijk onze mogelijkheden ....?

Aan ons .... wat we er mee doen ... 

Yvonne Mooijman

Out of the box denken

Out-of-the box denken.

Zoeken en strijden, doe je in de duisternis daar zal je de oplossing niet vinden.
Vinden, liefde en vertrouwen vind je in het licht en liefde en mede-menselijkheid is licht.

Al jaren hou ik mij bezig met "individuele mensen en hun overtuigingen"" en “onze maatschappij.”
Ik zie er van alles gebeuren en al jaren zie ik mensen strijden om te vinden wat ze zoeken.
En wat hopen ze te vinden? Die alom vertrouwde arm om hen heen, die aanraking in liefde, geborgenheid, je "samen" te weten en dat ten volle te mogen ervaren en voelen.

Velen zijn zoekend, dolend in het donker.
Zich afzettend tegen wat "is", en wat "is" dat "is" (althans tot zo ver!).

Dat “is” is vaak geweldig voor verbetering vatbaar, dus ik begrijp hun “zoeken.”

Het probleem dat ik daar vaak tegen kom is dat het zoeken is in “het oude denken”, het denken in gescheidenheid, het gefragmentariseerd denken, het ik/jij, wij/zij, ik/en de maatschappij, dat levert alleen nog maar meer afgescheidenheid op. Het is als het zoeken in de duisternis, je kan beter in het licht zoeken, dat zal dan geen zoeken meer zijn, maar juist vinden gaan worden.

De felheid waarmee gestreden wordt kan ik volkomen begrijpen, het levert echter extra stress op terwijl het vaak mensen zijn die door hun omstandigheden al meer dan genoeg stress te verwerken hebben.

Zo heel blij word ik dan als ik zie dat spontaan, andere mensen gaan helpen vanuit hun verbondenheid, zelfs al kennen zij de ander niet, ze gaan elkaar helpen in het "vinden".
Mensen die nog geloven in eenheid, die nog geloven in menselijkheid, zelfs al zijn de bewijzen daarvoor soms “met een lantaarntje te zoeken”, maar hun innerlijk weten lijkt nog verbonden met "wat mogelijk zou kunnen zijn."

Het frappante is dat deze twee groepen mensen elkaar aanvullen, en elkaar versterken, positief versterkten.

Waar gisteren nog een "geloof" en wanhoop was over een onmenselijke maatschappij die van macht in elkaar stak, waar bureaucratische beslissingen menselijk welzijn danig in de weg kon staan, kon "het geloof het weten" dat er maar enkele “menselijke mensen” in dat bureaucratische systeem nodig zijn om weer tot menselijke beslissingen te komen, dat mede-menselijk handelen weer mogelijk maken.

Dat is dus wat ik noem het licht in de duisternis!
De oplossing kan zich pas ontvouwen als je er eerst een plaatje van hebt gemaakt, een positief plaatje, een plaatje van vertrouwen, het vertrouwen in "het allerdiepste aanwezige" in de mens, wat in onze maatschappij helaas nog zo sporadisch zich laat zien. Maar het IS er, en DAT geloof zal mogelijk maken dat het zich weer kan ontvouwen.

Als je hier niet meer in gelooft, dan wordt het strijden, durf je vertrouwen toe te laten (zonder zelfs één enkele aanwijzing dat het zou kunnen lukken) dan ontvouwt zich de opening.
Juist die mensen die op deze manier out-of-the-box durven denken, (terwijl het eigenlijk innerlijk weten, innerlijk her-inneren is!!!!) zich niet laten bevriezen door bureaucratie of onmenselijk gedrag, die nog durven geloven in dat wat soms “diep in de mens verscholen blijkt”. Zij zijn in staat behulpzaam te zijn om de benodigde vrije energie mee te geven aan hen die zich uit onmacht nog vaak in de strijd voelen en het daarom in hun eentje niet makkelijk zullen kunnen redden.

Strijd roept strijd op, verwachting van mede-menselijkheid roept mede-menselijkheid op, blijdschap roept blijdschap op.

Ik schreef hier eerder over in een andere vorm in mijn weblog artikel het eikeltje en het eikenbos.

Het echte "out-of-the-box denken" is dus eigenlijk van je Hoofd naar je HART gaan en van daaruit DOEN wat je hart je ingeeft. Betekent wel dat je dat druk... druk .. druk... even zal moeten laten "vieren", dan zegeviert uiteindelijk de Liefde en mede-menselijkheid in ons weer!

Dat we alle dagen met een glimlach op gisteren mogen terugkijken, wens ik iedereen toe...!

© Yvonne Mooijman

We leven NU .... (1)

Een oude tekst van me uit 2010:

..
Ik zat even te mijmeren met mijn gedachten bij enkele bekenden.

Bekenden die een leven achter zich hebben ... en hopelijk ook nog een lang leven vóór zich hebben.

Dit schrijven sluit een beetje aan bij één van mijn vorige schrijfsels, "Wacht niet tot op mijn begrafenis"

Soms kom ik mensen tegen die kennelijk voortdurend dachten dat "hun tijd samen nog wel zou voortduren."
Ik heb het persoonlijk aan den lijve ervaren, één van mijn grote liefdes was er van de één op de andere dag in één klap niet meer toen ik 24 was.
Dat heeft me opmerkzaam gemaakt, sindsdien ben ik me bewust dat het leven "eindig" is, althans ons aardse bestaan en dat vanzelfsprekendheid zo "vanzelfsprekend" niet is.

Dat heeft me doen inzien dat het leven vooral en bovenal zich NU afspeelt, en dat, als je de dingen nu niet doet die nu gewenst zijn, dit tot grote frustratie kan leiden (of beter gezegd lijden met een lange "ij"), en het leven is iets wat typisch niet terug te draaien valt, hoe graag we dat ook soms zouden willen!.

Dit zijn belangrijke facetten geweest in mijn persoonlijke ontwikkeling.

Soms zie ik huwelijken die "hun tijd uitzitten."
"Tijd uitzitten?"
Hoezo tijd?
Welke tijd?
Hebben we de tijd?

Het leven is te waardevol om je tijd uit te zitten en te waardevol om dingen uit te stellen!

Besef toch vooral of je zit waar je wil zitten en zo niet wat je dan wel wil.

Soms zie ik huwelijken en relaties die de indruk hebben, ... straks, als wij met pensioen zijn .... dan gaan we dingen samen doen, en dan komt de klap ... en blijkt er samen geen pensioen, en is het samenzijn dan geen samenzijn meer, doordat één van de partners voortijdig ("vóór""-tijdig in onze gedachtegang!) komt te overlijden.

Droevig om te zien, en nog droeviger om mee te maken.
Ik heb mensen verschrikkelijk boos zien zijn en ik kan er zo goed inkomen!
Het leven bleek volgens hun zeggen "niet eerlijk!"

Het leven IS.... zoals het is ... en we zullen dienen te leren daar uit te halen wat er in zit!

Het leven is NU ...
Ik wens je succes!

Heb je verlangens?
Realiseer ze NU.

Liefs en veel succes,

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Samen ......

Een oude tekst van me die ik tegen kwam van december  2008:

..

We hebben twee deuren naar elkaar in het contact,

Jouw deur en mijn deur!

Je hebt het recht me buiten te houden,

Echter, ik ga jouw deur niet beheren,

Het is jouw deur, jouw verantwoordelijkheid.

Ik kies er vaak voor mijn deur open te laten voor je,

mensen boeien mij, jij boeit mij,

Mijn deur zal nimmer op slot zal zijn, hooguit tijdelijk gesloten,

om op adem te komen als het leven me energie ontnam in plaats van gaf,

doch ik wens mijn deur nimmer voor eeuwig gesloten te houden.

Je mag me toelaten in jouw leven

En ik wil daartoe zeker niet bij je moeten aandringen

Het is simpelweg jouw keuze, we kunnen elkaar verrijken door verbondenheid.

Ander, je boeit me, in elke vorm,

De moeilijkste vorm voor mij, is als de ander zich rücksichtslos afzondert.

En contact niet aan gaat, om welke reden dan ook,

Zelfs als ik aanvoel en in voel wat hiervan de diepere intentie is.

Soms is een keus moeilijk voor me,

Jouw deur gesloten , de mijne open of dicht,

Soms is het moeilijk dan om jouw medemens te zijn

En dan toch gelijktijdig volledig mezelf te zijn.

..

© Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

We leven nu .... (2)

Soms mijmer ik wel eens,
Over nu,
over wat dat inhoudt ...
Rust, er zijn, genieten, me afvragen, oke zijn,
soms alleen zijn, soms samenzijn, vrienden zijn,
laten ontstaan wat ontstaat,
laten zijn wat is,
het leven vindt zijn weg
niets laat zich forceren
een bloem doet geen moeite om in bloei te komen
ineens blijkt hij gewoon te bloeien.
het leven is ...
en dat voelt oke.

In dankbaarheid voor wat is.

© Yvonne Mooijman

Contact gegevens

Take Care - Counseling en Coaching
Yvonne Mooijman
Anton Wachterstraat 24
4906EJ Oosterhout nb

T. 0162 43.82.48
M. 06 53.52.72.73

E. welcome@take-care-oosterhout.nl
http://www.yvonnemooijman.nl/weblog
http://www.take-care-oosterhout.nl



Meer lezen in weblog persoonlijke ontwikkeling

Website Yvonne Mooijman

Ik heb mijn persoonlijke website waarop ik mijn schilderijen,  fotografie en  beroepsmatige artikelen heb staan.

Op deze weblog schrijf ik regelmatig mijn nieuwste teksten.

Wees welkom.

Yvonne Mooijman

Facebookgroep Persoonlijke Ontwikkeling.

In Facebook heb ik de groep Persoonlijke Ontwikkeling opgericht.

Facebook is een mooie manier om in contact te komen en makkelijk in contact te kunnen blijven met vele bekenden en gelijkgezinden.

Door te klikken op Facebookgroep Persoonlijke Ontwikkeling kan ik je toegang tot de groep verschaffen.

Het is een groep mensen die op een erg leuke manier elkaar stimuleren en inspireren, of het nu om kunst, muziek, creativiteit, uitgaan, communicatie, conflicthantering, omgaan met jezelf of omgang met elkaar of anderen gaat, het maakt niet uit. De sfeer is er goed en aangenaam.

Heb je vragen, misschien wel een antwoord op een vraag van een ander, ideeën of suggesties, je bent van harte welkom. Wil je actief schrijven of liever alleen lezen, alles is oké, wees vooral wie je bent. Verras ons met je gezelschap, je positieve inbreng en je aangename aanwezigheid.

Wees welkom, ook als je nog niet bekend bent met Facebook dan is het een mooie manier om er op een leuke manier kennis mee te maken.

Ik voeg je ook graag toe als contact op mijn eigen profielpagina 

Wees welkom,

Hartelijke groet,
Yvonne Mooijman

Breda Jazz Festival hemelvaartsdag 17 mei t/m 20 mei 2012

Jazzfestival Breda wordt dit jaar weer gehouden vanaf Hemelvaartsdag donderdag 17 mei t/m zondag 20 mei in Breda.

Voor de liefhebber, met mooi weer en het juiste gezelschap een heerlijk festijn.

Yvonne Mooijman


Lees andere artikelen op : Persoonlijke ontwikkeling

Vier het leven met me mee!

Hier kan ik dus absoluut niet bij stil blijven zitten ...
Lekker om te swingen en het leven volop te vieren zoals het bedoeld was te zijn.
Vier het leven met me mee ...

Helaas ken ik te weinig artiesten en nummers bij naam, luister om die reden dan ook graag muziek bij anderen. Ik kan enorm genieten van muziek, zowel klassiek, als hele rustige ontspannen muziek en zoals dit nummer, heerlijk swingend waarbij ik helemaal uit mijn dak kan gaan!

Heb je suggesties van dergelijke swingende nummers, of andere mooie muziek, deel ze hier gerust ....
Het is een prima manier voor velen om weer goed in hun energie te komen en ook dat is persoonlijke ontwikkeling!

In mijn studententijd was is geregeld te vinden bij de Roaring Twenties Club in Breda, waar het Bredase Jazz-festival is ontstaan, dat ook dit jaar weer vanaf Hemelvaartsdag 17 mei t/m de zondag 20 mei 2012 in Breda gehouden wordt.

Expositie schilderijen Yvonne Mooijman

Zaterdag 28 + zondag 29 april  11 - 17 uur in Oosterhout expositie van oa. mijn schilderijen tijdens de Oosterhoutse kunstroute.

Yvonne Mooijman

                                                                           Acryl 115 x 75 cm.

Samen met de groep BOAS waar ik regelmatig mee schilder zijn we onderdeel van de kunstroute in Oosterhout.

Onze locatie is in het Tulip Inn Beneluxweg 1 Oosterhout-Zuid (vlak bij afrit Oosterhout-Z van de A27)

Overzicht schilderijen.

Graag wil ik iedereen uitnodigen die belangstellend is.

Mijn laatste doeken zijn acryl in het formaat 115 x 75 cm.


Hartelijke groet en wees welkom,

Yvonne Mooijman

 

Vrijdag 27 april:

Vanmiddag in Tulip Inn de expositie ingericht met een aantal mensen. Leuk om te zien wat er geëxposeerd wordt.

Vanavond naar de openingsborrel geweest in Dorst.  Indrukwekkend wat daar te zien was, de moeite waard. Dus wie dit weekend op een leuke manier wil invullen kan ik aanraden de kunstroute te bekijken. 

Laat je verrassen! 

 

Maandag 30 april:

De expositie was een groot succes. Prima sfeer, prachtig en divers aanbod van kunst.

Leuk om twee dagen met elkaar van de groep BOAS te hebben mogen vertoeven. Altijd weer verrassend elkaar in enigszins andere omstandigheden weer nader te leren kennen. Verrassend!

Ik heb genoten, vond het leuk zowel bekende als onbekende mensen ontmoet te hebben en soms gemeenschappelijkheden in elkaar te herkennen.

Wereldwijd.

Mijn weblog wordt momenteel in 38 landen gelezen

Wayseermanifesto - de weg voelen.

Een boeiend filmpje, waarin wordt uitgelegd dat en waarom uitleg soms niet haalbaar is als je doet wat bij je hoort.

Velen "kennen", "voelen aan", hebben makkelijker hun verbinding met ons aller natuur-wetmatigheden. Heel anders dan wetten die door mensen zijn opgesteld. Weer anderen denken dat het leven bestaat uit "wetten" die door "wel-denkende" mensen zijn opgesteld.

Natuur-wetmatigheden zijn een natuurlijk proces, een natuurlijke manier waarop balans in de natuur gehandhaafd blijft, een van binnenuit "geleid" proces, geleid door een intelligentie die ons "verstand" te boven gaat, maar via onze ziel gevoeld kan worden.

In de natuur is er een streven naar harmonie, een onderlinge verbondenheid waarbinnen geen sprake is van macht versus onmacht maar een samengaan van Kracht en Kracht.

Kijk .. en voel ....


© Yvonne Mooijman

Jeugd is geen leeftijd, maar een geestes-toestand.

Jeugd is geen leeftijd, maar een geestes-toestand.

Inzicht in jezelf - persoonlijk management

..



Een leuke test om te kijken of je linker hersenhelft (analytische vermogen, mentaal) of je rechterhersenhelft in werking is (intuïtief, creatief).

Op het moment dat de danseres met de klok meedraait is je intuïtieve, creatieve hersenhelft aan het werk, op het moment dat je de danseres tegen de klok in ziet dansen, dan is je mentale helft, logisch denken, aan het werk.

Het is heel leuk als je met twee mensen tegelijkertijd kijkt, je zal merken dat je naar hetzelfde filmpje kijkt en tegelijkertijd verschillende dingen kunt waarnemen.
Tik ieder op tafel op het moment dat bij jou de danseres in haar beweging van richting verandert. Je zal ontdekken dat je samen naar hetzelfde beeld. Het blijkt dus dat jouw brein bepaalt wat je waarneemt en niet het filmpje...!

Ben je gewend te veel eenzijdig met je linkerhersenhelft te werken, dan treedt er verkramping op en neemt men op den duur niets meer op, het is dan van belang je rechterhersenhelft meer toe te laten.

Wil je snel toegang hebben tot wat ontspanning, klik dan eens op mijn serie filmpjes waar je vrij gemakkelijk een filmpje kan kiezen wat ontspant, muziek, humor mooi beelden helpen je ontspannen.

Dit filmpje is mooi te gebruiken om te leren ontdekken wat jou kan helpen te ontspannen, zet eens rustgevende muziek aan en kijk wat je reactie in het filmpje is.
Als je de danseres geregeld ziet omdraaien dan zijn je beide hersenhelften in goede samenwerking!

Je zal kunnen merken welk van jouw hersenhelft op dit moment dominant is.

Veel succes !
En vooral ... heel veel plezier!

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Rondom hoogbegaafdheid

Hoogbegaafdheid.

Ik zit elders middenin een discussie over wat nou hoogbegaafdheid is en wat er mee te maken heeft.

Ter illustratie verwijs ik hen graag naar deze link: Hoogbegaafdheid.

Hartelijke groet,

Yvonne Mooijman

Vrede en harmonie

 

Deze video toont een dakloze die in de straten van Santa Barbara (California USA) leeft met z'n "mascottes".
 

Hij is er elke dag en de mensen betalen hem tegenwoordig om foto's te maken.
Daar leeft hij van met z'n dieren die op de 1ste plaats komen.
De dieren zijn goed gevoed, lief en heel sociaal, een hechte "familie".
 

De de hond een "zadel" gemaakt zodat de kat minder hoeft te lopen.
Op een dag naderde een rat heel voorzichtig en ondervond dat de dieren hem niet wilden opeten en besloot te blijven.

De man legt uit dat iemand hem 20 dollar wou geven om z'n dieren te fotograferen. Sinds die dag "werken" de man en de dieren samen in de straat en bewijzen dat het mogelijk is om dieren, gekend als vijanden van mekaar, in harmonie samen te laten leven.

De burgemeester van Santa Barbara maakte deze video om ze als Kerstwens naar z'n familie en vrienden te sturen.

Laat deze mooie beelden niet verloren gaan!!!

Interview met Jan Toye

Jan Toye (63), eigenaar van biermerk Palm, is een captain of industry. Maar Toye financiert ook twee leerstoelen aan de KU Leuven, over het welzijn van jongeren en de risico's van hoogbegaafdheid. Waarom? Zijn zoon stapte in 2004 uit het leven. 'Hij kreeg geen vat op onze wereld.

Interview met Jan Toye over de zelfdoding van zijn zoon, waarna hij een jarenlange speurtocht heeft ondernomen om te achterhalen wat er aan vooraf gegaan is.

Al zoekende vond ik een blog met wat nadere informatie, waarbij met name de toelichting:

"Mijn zoon had een aantal Jezuïtenvrienden waarmee hij tot oa volgende conclusies kwam : Het consumentisme van de westerse wereld is de nieuwe slavernij. Waarbij de slaven die slavernij zelfs aanbidden. Als je de mensen geeft wat ze vragen, heb je ze in je greep.
Ze worden uitgebuit en beseffen het niet. De westerse mens wordt geëxploiteerd en er is roofbouw op consumenten en op de natuur.
Dat soort onrecht kon mijn zoon niet aan..." Deze passage sprak me erg aan.

Wat Jan Toye in dit interview vertelt komt heel sterk overeen met de ervaringen die ik heb vanuit mijn coaching van hoogbegaafden die zich in soortgelijke omstandigheden bevinden en bevonden, en bij wie ik gelukkig "bij leven" in staat bleek deze speurtocht met hen in hun hoofd te hebben mogen meemaken. Een intensieve maar prachtige speurtocht.... van "gevoelens van onmacht en afgescheiden voelen" naar "herkenning van innerlijke Kracht en zingeving in deze wereld"!

Wat ben ik dan blij met ervaringen als deze coach-ervaring in moeilijke omstandigheden

Een prachtige passage uit het interview met de vader van Christoph, Jan Toye is de volgende:

"Door Christoph is mijn zingeving gekanteld.
Nu wil ik meewerken aan een samenleving waarin het individu centraal staat.
Waarin we de kwetsbaarheid van de wereld centraal stellen.
De 'empathic civilization', dixit de Amerikaanse econoom Jeremy Rifkin.
Het klinkt misschien vreemd voor een zakenman, maar ik wil een indignado zijn.
Ik wil deelnemen aan de revolutie die zich op gang trekt. De Arabische lente, Occupy Wall Street, de indignado's: het huidige kapitalistisch systeem heeft zijn grenzen bereikt.

We moeten een maatschappij organiseren waarin niet presteren centraal staat, maar wel de zorg voor elkaar en voor onze blauwe planeet.

Een wereld waarin kinderen zonder druk kunnen opgroeien om hun eigen talenten te ontdekken.
Een wereld waarin we rekening houden met de kwetsbaarheid van elkaar.
Met de kwetsbaarheid van mensen als Christoph. "

Met dank aan Jan Toye, een man naar mijn hart als ik hoor hoe hij om heeft weten te gaan met wat hij tegen kwam in zijn leven! Respect!

Yvonne Mooijman

Zelf beschikking

..

Je kan aan een dier lopen trekken,
duwen en sleuren
Het is eigenzinnig...

Je kan een paard naar de haver toe leiden
en het water te drinken aanbieden

Het bepaalt echter altijd zelf
òf en wanneer het zal drinken.

.... en dat alles is oke

Yvonne
..

Fantasie - of - De leugen regeerde?

Een leuk gesprek, heel openhartig, ondanks dat het best confronterend was.

Het verbaasde haar dat ze hier zo open over had durven spreken want eigenlijk schaamde ze zich over zichzelf, wist best hoe het in elkaar zat, maar had zichzelf graag voorgehouden dat het niet was.

Zichzelf had ze zich jarenlang voor de gek weten te houden, had een beeld over zichzelf gevormd wat niet overeenkwam met de werkelijkheid.

Ze wist dat ze zichzelf voor de gek hield, maar het had haar zo lekker op haar plaats gehouden … het leek zo gemakkelijk, je hoefde geen verantwoordelijkheid te nemen leek het, want niemand had het in de gaten!

En … toch voelde het niet … het voelde niet lekker, ze werd voortdurend met zichzelf geconfronteerd … en tja... ga jezelf maar eens uit de weg … dat gaat niet gemakkelijk lukken, eigenlijk was het een langdurige stiekeme uitputtingsslag geweest, besefte ze nu pas.

Bij toeval kwamen we in gesprek, ach ja … wat is toeval ….!

Ze zat “even” niet lekker in haar vel, en dat had ze lang gezeten zei ze … dacht ze …

Eigenlijk had ze lang, te lang in haar eigen fantasieleven geleefd … geloofde haar eigen verhaal .. zelfs nu terwijl ze geconfronteerd werd met wat niet bleek te kloppen, was ze verbaasd, het was of er niet in haar opgekomen was dat anderen dwars door haal verhaal heen bleken te hebben kunnen kijken.

Niet allemaal natuurlijk, het gros van de mensen was niet echt geïnteresseerd geweest, had haar gelaten, hadden het niet eens ter sprake gebracht … maar nu... nu ze serieus verkering kreeg, eindelijk een werkelijke serieuze relatie aan het opbouwen was, nu werd het menens …

Hij prikte door haar verhaal heen, voelde zich genomen, hij had haar geloofd, natuurlijk had hij haar geloofd.

Tot het verhaal niet meer klopte … en ach.. zei ze “het was toch eigenlijk niet zo belangrijk?”

Ik keek haar aan, me afvragend wat haar deed aannemen dat het niet zo belangrijk was.

Ze was bang, bang om te verliezen, (bleek uit het gesprek) en daarom maakte ze de omstandigheden maar zo dat ze zouden lijken te werken …

En ja … daar prikte hij doorheen … hij onthield beter dan zij wat ze gezegd had en ineens werd ze er mee geconfronteerd, met hem ..., met zichzelf....

In eerste instantie was ze teleurgesteld, teleurgesteld dat het niet zo makkelijk bleek, het had toch een bedoeling, een goede bedoeling zelfs, maar hoe moest het nu?

Het leek zo gemakkelijk het vol te houden, gewoon de werkelijkheid aan te passen zoals het haar uitkwam, ze had er zich nooit vervelend mee gevoeld, het was een onderdeel van haar leven geworden, maar het begon haar nu op te breken.

Ze was gek op hem, hield van hem en nu ... nu vertrouwde hij haar niet.

Dat deed haar pijn, want dat was niet wat ze wilde bereiken ..!

Allerminst zelf, voor de eerste keer merkte ze nu dat iemand als hij, nu eigenlijk was waar ze zo'n verschrikkelijke behoefte aan had en juist nu dreigde ze erdoor hem juist te verliezen, ze had niet eens beseft dat het nou juist dit was waar ze nou eigenlijk zo diep van binnen altijd zo naar verlangd had ...!

Het was een diepte waarin ze nog niet gewend was geweest zich in te bewegen bleek achteraf!

Nu werd ze geconfronteerd met wat ze werkelijk had bereikt, mensen die door haar verhaal heen keken, die haar verhaal niet geloofden en zich genomen voelden, zich niet serieus genomen voelden, die haar niet meer serieus namen, en dat was nou net wat ze nodig had (besefte ze nu pas) , serieus genomen voelen.

Ik was verbaasd, als coach verbaast het me nog steeds hoe mensen soms in staat zijn zichzelf langdurig te bedotten.

Ik zei haar dat.

Zij was ineens heel verbaasd door mijn opmerking.

“Mezelf bedotten”, ik heb hèm toch juist bedot?

“Jawel, je hebt hem ook bedot, maar dat kan je alleen maar als je jezelf hebt weten te bedotten.”,.

Ze keek me aan alsof ze niet begreep wat ik bedoelde, en waarschijnlijk begreep ze dat ook niet.

Ik trachtte het haar uit te leggen.

Hij voelt zich bedot door jou, omdat hij zichzelf serieus neemt!

Hij wil zich niet laten bedotten, hij wil de persoon achter het verhaal leren kennen.

Je had verkering met hem, hij wilde je serieus nemen, maar jij nam jezelf niet serieus.

Ik vertelde haar dat ik lang naar haar verhaal geluisterd had en me vrijwel direct was opgevallen dat ze vrij stellig haar eigen verhaal geloofde waar ik al diverse punten had opgemerkt die met elkaar in tegenstrijd waren.

Ik vertelde haar dat ik soms dingen bewust door laat lopen, een proces eerst open wil leggen, wil zien hoe het hele verhaal wordt, pas dan wordt helder wat er gepasseerd is.

Ik mocht haar, ik voelde aan dat ze het niet voor niets had gedaan, achter ieder gedrag zit een positieve intentie, al is het maar om scheef overeind te kunnen blijven staan en niet om te vallen!

Niet dat ik daarmee het gedrag goedkeur of handig vind, maar het ik vind mensen belangrijk en ik wil in contact met de mens achter zijn verhaal.

Niet dat ik met iedereen dat proces aan ga, zeker te weten van niet.

Eigenlijk is het een dik compliment als ik dit doe, voor degene die het betreft.

Ik kan even goed iemand allerlei verhalen op laten hangen zonder er op in te gaan, ik hoef tenslotte de hele wereld niet te verbeteren.

Ze keek me stomverbaasd aan.

Maar waarom ben je dan met mij nog in gesprek?

Ik keek haar aan en zie: “Je raakt me, en wie weet heeft dit gesprek voor mij ook wel een bedoeling, soms kom je daar jaren later pas achter, en soms niet!”

Ze liet haar hoofd hangen en durfde me niet aan te kijken …

“En ik heb je besodemieterd?”, zei ze.

Nu keek ik haar verbaasd aan : “Je hebt jezelf meer besodemieterd, en dat is je lang gelukt, en nu niet meer.”

Ik zag haar denken … :”en toch schaam ik mij ...”, zei ze.

Ik schoot in de lach … “ik wil niet hard zijn, maar dat lijkt me een prima begin!”

Het leek me wel zo eerlijk haar te vertellen wat ik daarmee bedoelde.

Ik bedoel, dat toegeven dat je je schaamt een begin is, omdat je eindelijk met je gevoel bij jezelf uit komt, voorheen kwam je niet tot schaamte.

Niet dat schaamte zelf wat oplost .. maar het geeft aan dat je met je gevoel jezelf hebt kunnen bereiken en dat is me veel waard, want daar zit het begin voor jou.

Je bent mij niets verschuldigd, natuurlijk wens ik eerlijk benaderd worden en moet me niets op de mouw willen spelden.

Laat ik eerlijk zijn, als ik je verkering zou zijn zou ik geen relatie met je aan willen gaan als jij jezelf nog altijd wat op de mouw speldt.

Je kan pas een goede relatie aan gaan als de ander zichzelf serieus neemt, dus in wezen ben je gewoon nog geen goede relatie … (tja, die was hard, maar ik wilde het haar niet onthouden!)

Ze liet het een en ander op zich inwerken.

Het gesprek verliep dus niet in het tempo waarin ik het nu beschrijf, normaal gesproken duren deze gesprekken gauw twee tot drie uren.

Ondanks dat ik best confronterende dingen tegen haar zei, voelde ze zich voornamelijk opgelucht.

Opgelucht omdat ze merkte dat ze eindelijk een keer serieus genomen had gevoeld.

Ik had het niet “laten gebeuren” maar confronteerde haar met wat ik gehoord had.

Jij neemt me serieuzer dan ik mezelf ooit gedaan heb, en eigenlijk is dat waar ik altijd naar verlangd heb, ik zat er alleen niet op te wachten en verwachtte niet dat iemand me ooit nog serieus zou nemen.

Natuurlijk wist ik wat er gaande was, ik wist alleen niet waarom ik het deed.

Meestal worden mensen boos en wijzen me af, laten me stikken. Ik heb dan een hekel aan mezelf.

Dat maakt dat ik me nog onzekerder ga voelen en nog meer probeer te bereiken wat ik wil en pas mijn verhaal er dan op aan.

Dat is niet de weg heb ik nu begrepen, ik ben blij dat ik nu dit inzicht heb gekregen.

Ik mag mezelf en mijn omgeving wel eens wat serieuzer nemen.

Ik hoop dat ik met mijn vriend er nog uitkom, die moet zich behoorlijk genomen gevoeld hebben.

Als hij me er niet zo op aangesproken zou hebben zou ik nog steeds hetzelfde doen en het bracht me steeds minder bij mijn doel.

“Wat is je doel,” vroeg ik haar?

Ze wilde antwoord geven, maar ze “zat ik haar hoofd”, ze was bereid meteen antwoord te geven, maar dat was niet wat ik bedoelde.

Ga terug naar je gevoel, niet naar wat je denkt … . geef jezelf die drie seconden die je daarvoor nodig hebt, wat voel je dat je nodig hebt …!

Ze nam de tijd om werkelijk in te voelen en er kwam aarzelend uit: “ik wil werkelijk serieus genomen worden,” voor de volle 100% als mens serieus genomen te voelen geloof ik.

Uiteindelijk bleek ze door haar gedrag, hoe onbeholpen het ook was geweest, uiteindelijk daar uitgekomen.

Het mag vreemd klinken, het is wat ik vaak tegen kom!

Al die mensen die haar niet serieus genomen hadden waren ook niet serieus met haar bezig gegaan.

Onbewust zocht ze naar mensen die haar werkelijk serieus konden nemen!

Zolang ze zichzelf echter niet serieus nam, ontmoette ze ook niet de mensen die ze nodig had.

Nu ze een serieuze relatie aan wenste te gaan, kwam ze iemand tegen die zichzelf en haar serieus wenste te nemen.

Ik hoop dat ze de kans nog krijgt bij haar verkering .., zoals ik haar al zei: “Niemand wil besodemieterd worden” ze zal dus eerst met zichzelf aan de slag moeten om haar oude gewoonte om te zetten naar “zichzelf als mens werkelijk serieus te nemen”.

Ze was verbaasd hoe goed het had gedaan om dit gesprek zo te hebben, dit was eigenlijk wat ze wilde.

Niet de confrontatie of zich, alhoewel confrontatie een vorm is van werkelijk contact en dat was waar ze zo zielsveel behoefte aan had.

Ik vertelde haar, dat ze dat contact nu zelf had “geforceerd” vanuit haar “onhandig gedrag”, dit was eigenlijk een vorm van negatieve aandacht vragen.

Onbewust trek je dat aan als er iets dient opgelost te worden.

Je baseerde je leven op een leugen, bovendien was je daarin erg volhardend!

Je onderbewustzijn zal echter altijd volhardender zijn, het is diens taak het hoogst haalbare uit je te halen, je te laten doen wat je bedoeling (DOEL) van je leven is!

Het zal je tegen iedere leugen beschermen, desnoods je leven lang als je erg "eigen-wijs" bent!

Het is de taak van je onderbewuste het te ontmaskeren als je je leven niet vrij van leugens leeft.

je onderbewuste is uiteindelijk je hoofdverantwoordelijk, die zich de stem van je ziel nog herinnert!

Het zal er werkelijk alles aan doen, welke leugen dan ook die je bent gaan "geloven",  te ontmaskeren, het zal je blijvend confronteren met de werkelijkheid, het geeft je signalen, eerst vriendelijke, daarna zal het je klachten voorschotelen, als signaal om de leugen op te lossen, net zo lang tot de pijn van de signalen zo heftig wordt dat je de leugen wel zal moeten "willen" ontmaskeren.

Jij hebt het ver laten "lopen", jij was volhardend in het willen blijven geloven van wat een leugen bleek, je ging als het ware over de rand van de "werkelijkheid" heen.

Maar nu ben je weer bij jezelf!! Je hebt jezelf hervonden, gefeliciteerd!


En je hebt het nog zelf opgelost ook!

Ken je de opmerking:"De leugen regeerde"?


Dat is nu verleden tijd!

Ze keek me aan en zei:" Ik heb het niet op de meest handige manier opgelost geloof ik!"

Nee, op de meest pijnlijke en op de meest langdurige manier dat klopt, je kan je kracht positief en negatief aanwenden blijkt wel weer!

Maar wees gerust, je kracht die in je had heb je aan jezelf bewezen, nu nog de neus de juiste kant op houden en je bent er!

Je hebt de cirkel doorlopen en je bent terug bij jezelf!
Gefeliciteerd!

Ze wist nu dat werkelijk contact ook op de positieve manier kon, zoals ze de opluchting in zichzelf herkende doordat ze zich als mens wezenlijk serieus genomen had gevoeld in het gesprek.

Ondanks de confrontatie had ze zich niet beoordeeld gevoeld waardoor ze zich veilig had gevoeld.

Eigenlijk was ik dus zelf niet erg veilig voor de ander, besefte ze zich nu.

En ook niet voor mezelf dus!

Gelukkig kunnen we als mensen elkaar aanvullen … veiligheid bieden .. eerlijk zijn, het zijn allemaal dingen die we in wezen allemaal in ons hebben, indien we werkelijk met ons gevoel bij onszelf kunnen komen!

We zijn er tenslotte om elkaar te helpen nietwaar?

En we komen elkaar nooit voor niets tegen!

Ik neem je zoals je bent!

Zo ben ik nou eenmaal ….

Ken je die?

De uitspraak dat iemand zegt: ” Zo ben ik nou eenmaal ... “
Vaak komt daar dan nog even achter :”Ze nemen me dus maar zoals ik ben.”

Ik moet altijd even glimlachen als ik dat iemand hoor zeggen ...

Ik neem ze graag zoals ze zijn ... en tja... dat is toevallig meer dan wat ze zeggen te zijn dus!! Vandaar die glimlach ...

Mensen die zich identificeren met gedrag, die maken zich daarmee kleiner dan ze werkelijk zijn.

Je vertoont bepaald gedrag op een bepaald moment, maar je bent zo veel meer dan dat gedrag alleen!

Je bent het veld van alle mogelijkheden, en dàt is dus wat je bent!

Het doet me denken aan het eikeltje en het eikenbos.

Dus.. ik neem iemand dan zoals hij IS, als veld van alle mogelijkheden. (Ik sta dan wel eens in het blauwe hinein te kletsen, dat wel, het eikeltje hoort me dan nog niet, maar het eikebos wel!)

Lichte verbazing nadien als blijkt dat ik hen niet (zoals zij zelf deden), identificeer met hun oude gedrag!

Ik heb dan ook nog eens de neiging om vriendelijk hardop te vertellen dat ik dat nou echt de allergoedkoopste smoes vindt om niet te hoeven veranderen.

Grappig genoeg heb ik meermalen terug gehoord dat door mijn houding mensen zich meer persoonlijk benaderd voelden en het konden waarderen dat ik hen eigenlijk veel serieuzer nam dan menigeen in werkelijkheid deed, menigeen voegt zich ….

Zo ben ik nu eenmaal … tjaa... als je werkelijk tot stilstand wil komen dan moet je dàt vooral blijven roepen, wie weet we daar in tuint!

Ik niet … ik wist dat je meer was!

En ik neem je zoals je bent, dat was toch wat je wilde?!

Met een glimlach!

© Yvonne Mooijman

Lief zijn voor jezelf

Lief zijn ....



Lees ook: Trouw zijn aan jezelf is lief zijn voor jezelf.

Yvonne Mooijman

Vrijheid

..

Vrijheid ... is leven wie je BENT,
jezelf (weer) hervinden in je eigen leven
jezelf weer herkennen in alles wat je bent en doet,
en in alles wat je nalaat.

Vrijheid is jouw werkelijkheid,
niet meer automatisch voldoen aan regels of verwachtingen,
voelde je je niet vrij dan leefde je de koers van anderen
en daar vaart niemand wel bij.

Varen we de koers (verwachtingen) van anderen,
dan voelen we onvrede, we voelen ons niet vrij
we voelen ons gevangen hunkeren naar vrijheid
en uiteindelijk vechten we ons (helaas niet) vrij.

We hunkeren dan nog steeds naar iets onbepaalds
naar die verbondenheid waarnaar we zochten
en we gaan weer zoeken
maar vinden nooit ... buiten ons zelf ... onszelf.

Vaak hielden we onze mond vanwege de "lieve vrede"
maar we brandden van binnen, raakten geïrriteerd
we leefden onbewust boos het pad van verwachtingen
we willen VRIJ.

We willen er graag bij horen
trachten verbondenheid via de ander te ervaren
Uiteindelijk waren we al verbonden,
we ZIJN al onderdeel van het geheel.

soms dachten we onze route te moeten varen
via de verwachting van die ander
maar zonder onze verbinding met ONZE kern,
zullen we altijd zoekende blijven.

Je was en je BENT al vrij
maar je liet je argeloos vangen in je eigen web
je zei ja tegen de ander, waar nee soms jouw weg was
Nee is net als ja, gewoon gewoon neutraal en regelmatig JOUW weg

Voel wie je bent, neem daar de rust voor
pak die 3 seconden om voor even heel diep naar binnen te gaan
je te verbinden met je eigen bron, te ervaren wie je werkelijk bent
geen regels of verwachtingen van buiten bepalen,
voel wie JIJ bent, zo simpel is het, jij bepaalt,

jij bent je droom, jij bent je verlangen.
Jij bepaalt in verbinding met jezelf
daar waar je voelt wat goed voor JOU is
en ontdekt wie jij werkelijk bent

Pas je niet meer aan aan verwachtingen, omstandigheden of je eigen gemakzucht
doorbreek je patroon en zeg gewoon nee,
maar vooral ook JA tegen jezelf en je dromen
herken jezelf, herken je droom, je verlangen en leef JEZELF .....

je bent liefde, je bent waarachtig.
je bent wie je in diepste kern bent,
voel wat jouw verlangens zijn.
ga weer de verbinding aan met JEZELF.

Voel wie je bent
geef uiting aan je realiteit
maak diep contact met jezelf
en voel, leef je verlangen, leef je droom

Geluk zit in jezelf
geen ander die jou gelukkig kan maken
geluk dat BEN je als je bij jezelf komt, bij jouw gevoel
en DAT is VRIJHEID

Vrijheid .. je droom leven, zonder dat iemand bepaalt
jouw droom die via verlangen zijn weg pas herkent
herken wie je bent, laat verwachtingen voor wat ze zijn
leef je droom, leef je liefde je BENT VRIJHEID.

Yvonne Mooijman

Verwachtingen ....

..

Soms krijgen mensen wel eens een reacties op wat ze doen,
men verwachtte dit, de ander dat....
weer een ander die de vorm wat anders had verwacht,
en wij maar wijzigen en ons aanpassen,
totdat we tot de volgende conclusie komen:

We ZIJN OKE,

slechts:

Te diepgaand voor de oppervlakkige
Te serieus voor wie daar niets mee heeft
Te overbezorgd (voor wie me echt niet kent)
Ongeloofwaardig voor wie vertrouwen mist,
Onbegrijpelijk voor wie mijn taal niet verstaat,
Dwingend voor diegene die niet herkent dat hij vrij is om ook nee te zeggen,
Te veel visie voor wie niet weet wat visie werkelijk is,
Te happy voor wie in onvrede in zichzelf leeft,
Een vijand voor wie niet in vrede denkt,
Vrijheid berovend voor wie zijn plaats nog niet inneemt,
Liefde voor wie het al kan toelaten,
Lastig voor diegene die te veel prikkels ervaart,
Te confronterend voor wie zichzelf niet wil zien,
Te lief voor wie anders verwacht,
Te mooi om waar te zijn voor wie niet openstond,
Te lange teksten voor wie van korte teksten houdt,
Te kort voor wie meer verwacht,
Onduidelijk voor wie het niet doorziet,
Te vaak voor wie geen ruimte ziet,
Te weinig voor wie een antwoord verwacht,

.......hoe groter onze reik/rijk wijdte .... des te meer mogelijkheden tot weerstand ertegen,

Het is simpelweg de bedoeling ONS-ZELF te ZIJN ….
en Loesje had gelijk, .... er zijn al genoeg anderen.

Je BENT ....OKE zoals je bent ....

Yvonne Mooijman

............(dankbaar met ieder die me weet te te stimuleren en me weet te waarderen om wie ik ben)


Een tekst van mij van november 2008

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Imagination

Gandhi ......... Be the change

Ontroerend mooi Declan ......

Specialisaties.

..
Graag wil ik even de aandacht vestigen op mijn website waar ik oa. mijn
specialisaties wat uitgebreider heb toegelicht.

Yvonne Mooijman

Een pareltje ....

..

Wat is het leven een feestje, als je in de gelegenheid bent om plots te mogen ontdekken dat iemand zich heeft ontworsteld aan een langdurige pijnlijke diepgaande strijd met zichzelf en de wereld om zich heen.

Te mogen zien dat het leven weer geleefd kan worden en innerlijke barrières zijn overwonnen.

Soms ben je diepgaand met iemand in contact geweest om samen dingen boven tafel te krijgen en ben je nadien niet in de gelegenheid geweest om het vervolg te mogen ervaren en te beseffen dat het werkelijk wezenlijk effect heeft gehad.

Soms krijg ik ineens na jaren zo'n pareltje in huis, dan ben ik diep geroerd en dankbaar!

Yvonne
.

Een overvloedig gelukkig gezond en liefdevol 2012 toegewenst

Dat 2012 aan ieder innerlijke vrede mag geven !

Boekenlijst

Bewustwording:

Bommerez, Jan "Flow en de kunst van het zaken doen"
Bommerez, Jan "Minder moeten meer flow"
Bommerez, Jan "Kan je een rups leren vliegen"

Chopra, Deepak "De verwonding van de ziel"
Chopra, Deepak "Leef-tijd"
Chopra, Deepak "Leven zonder grenzen"
Chopra, Deepak "Leven in Liefde"
Chopra, Deepak "Quantumgenezing"
Chopra, Deepak "de zeven spirituele wetten van succes"
Redfield, James "de Celestijnse belofte"

Autisme:

Kesteren van, Baukje "Een gat waar je hart zit"
Attwood Tony "Het syndroom van Asperger" - een gids voor ouders en hulpverleners.

Persoonlijk leiderschap:


Covey, Stephen "De 8ste eigenschap"
Covey, Stephen "Prioriteiten"
Covey, Stephen "De zeven eigenschappen va effectief leiderschap"
Quinn, Robert E. "Diepgaande verandering"
Quinn, Robert E. "de brug bouwen terwijl je erover loopt"
Rutherford, Darel "Gedachten worden dingen
Senge, Peter "de vijfde discipline"

Communicatie:

Rosenberg Marshall B. "Geweldloze communicatie"

Hoog sensitief gevoeligheid:

Aron Elaine N. "Hoog Sensitieve Personen" - Hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt.

Hoogbegaafdheid, HIQ:

Nauta Noks, Ronner Sieuwke "Ongeleide projectielen op koers" - Werken en leven met hoogbegaafdheid.

Veel leesplezier ...

Yvonne Mooijman

Just stop it .....

Wellicht ten overvloede .... er zit een grond van waarheid in de suggestie "te stoppen" met de patronen die je deed die tot ongewenst gedrag leidden.
Ik hou me graag bezig op dit vlak, op een "subtielere en effectievere manier" dan deze.

Ik vond het filmpje wel humorvol en is daarmee in staat om door dingen even flink uit zijn verband te rukken, waardoor het toch een stukje helderheid kan verschaffen ....

Take Care
Yvonne Mooijman

ADHD en voeding

Onze realiteit is onze illusie

Quantum physics en ons onderbewustzijn

Intentie

Een mooi filmpje om te laten zien dat als iets mis loopt, de echte intentie wel eens als in bijgaand filmpje zou hebben kunnen zijn.

Feelings deep inside ...

Dit filmpje maakte hij op een dieptepunt in zijn leven.
Tevens werd het een omslagpunt, doordat hij zijn gevoelens ging delen ....
Bewondering voor zijn moed ...



In mijn werk heb ik vaker dergelijke diepgaande periodes samen met mensen doorlopen.

Judging

Bepaal weer ZELF wees weer trouw aan jezelf

Loyaliteit, loyaal zijn aan,
aan wie of wat ben ik loyaal?

Loyaliteit heeft te maken met trouw,
zoals je vroeger loyaal aan een werkgever diende te zijn
40 jaar trouwe dienst noemden ze dat wel.

Je diende organisaties of mensen trouw te blijven
soms zag je mensen trouw zijn aan situaties of verwachtingen
zelfs als die mensen of omstandigheden hen niet meer ondersteunden
ofwel dat een omgeving niet meer passend was in iemands ontwikkelingsproces.
Het heeft niet altijd te maken met goed of slecht
soms dienen zich twee of meer wegen aan en dien je jouw pad te volgen
en niet het "pad der verwachtingen".

Langdurige relaties werden als "trouw zijn" bestempeld.
Maar wanneer ben je trouw?
Trouw aan wie of wat?
En bestaat er eeuwige trouw?

Ben ik trouw als ik trouw ben aan een organisatie of werkgever die onvoldoende zorg draagt voor mijn welzijn?
Ben ik trouw als ik trouw ben aan een idee, als het niet overeenkomt met mijn idee?
Ben ik trouw als ik voldoe aan verwachtingen van anderen als het niet mijn pad blijkt te zijn?
Ben ik trouw als ik trouw ben aan een persoon als tijden veranderd zijn?
Ben ik trouw als ik mee ga in een gedachte of een idee wat niet het mijne is?
Ben ik trouw als ik ja en amen zeg?
Ben ik trouw aan mezelf als ik NEE zeg als ja het antwoord zou zijn?
Ben ik trouw aan mezelf als ik JA zeg las nee het antwoord zou zijn? 
Ben ik trouw als ik mee loop en mijn eigen pad niet volg?
Ben ik trouw aan mezelf als ik mijn angst voor verandering laat overheersen en ik daardoor blijf waar ik ben, of bij wie ik ben?
Ben ik trouw aan mezelf als ik doorga met waar ik nou eenmaal mee bezig was?

Trouw is de moed je angst voor verandering aan te gaan, de moed hebben je eigen levenspad te volgen, vanuit werkelijke liefde voor dit leven aan te gaan wat ik nodig heb op mijn pad en dienaangaande mijn keuzes te maken!
Het leven was en is bedoeld om liefde te kunnen verspreiden en verbinding aan te gaan.
 Trouw lijkt een moralistisch gegeven.
Je zou niet "goed" zijn als je niet trouw "zou zijn".

In mijn coachingspraktijk kom ik meer en meer mensen tegen die vast dreigen te lopen met het "thema trouw".

Het zijn vaak mensen die enerzijds zijn gaan voelen en ervaren en zijn gaan twijfelen om daar vervolgens over te gaan nadenken en er dan tegenaan te lopen dat ze verwachten aan morele verplichtingen te moeten voldoen, dus verwachten trouw te moeten blijven maar het één met het ander niet meer kunnen verenigen.

Het leven roept ons voortdurend keuzes op.
Je hebt ook altijd keuzes.

Zo kwam ik ooit een assurantie tussenpersoon tegen die ten koste van gezinnen al geruime tijd verzekeringen af sloot en zich niet meer kon verenigen met wat hij zag gebeuren. Verdienen aan het leed wat hij toebracht.

Hij kwam in spagaat te zitten tussen zijn loyaliteit/trouw aan zijn werkgever/maatschappij en zijn loyaliteit aan zijn eigen gevoel van rechtvaardigheid.

Uiteindelijk had hij de verantwoording voor zijn eigen energie-systeem en hij diende de juiste keuze voor zichzelf te maken.

Onafhankelijk of het nu gaat over een relatie met een werkgever, een partner, een huwelijks relatie, een idee over of iets eeuwig of langdurig dient te zijn, bij trouw is het van belang om TROUW aan JEZELF te zijn.

Ben je niet trouw aan jezelf, dan kom je onherroepelijk in de problemen.

Je systeem, je onderbewustzijn zal er alles aan doen om je in verwarring te brengen, soms kan het letterlijk ziek zijn tot gevolg hebben, verwarring krijg je om er voor te zorgen dat je gedwongen wordt helderheid te krijgen voor jezelf!

Je voelt je als het ware in een spagaat zitten, twee dingen gaan tegelijkertijd aan je trekken als het ware.

Ambivalentie wordt dat ook wel genoemd.je kan je verscheurd voelen, als of er twee paarden aan je trekken, maar dan vanaf verschillende kanten. En het ene paard hoeft niet slecht te zijn, het kunnen twee dingen zijn waartussen je JOUW pad dient te kiezen.

Enerzijds zit je in de spagaat tussen trouw zijn aan jezelf, anderzijds zijn het ideeën over hoe je zou dienen te doen volgens regels van de maatschappij, regel door anderen opgesteld.

Regels kunnen verhelderend lijken, je moet dit, er wordt verwacht dat, het is handig om enz.

Veel regels zijn gemaakt om anderen te "verplichten" te doen wat door anderen gewenst wordt.

Als je echt van iemand houdt, als er echte liefde is, als een relatie voldoening schenkt, als je baas op de juiste manier met je omgaat, als een idee werkelijk bij jou past, dan blijken er geen regels nodig of zelfs zinvol, want het "regelt" zich vanzelf.

Trouw zijn aan regels, trouw zijn aan anderen, trouw zijn aan organisaties, trouw zijn aan ... wat dan ook ...... ?

Kies er voor TROUW te zijn aan JEZELF!

Ben je niet trouw aan jezelf?
Je zal energieverlies kunnen ervaren, verwarring kunnen ervaren, lastige keuzes ervaren.

Denk niet te veel maar VOEL, Voel bij jezelf van binnen ..... voel aan je energiesysteem waar je blij van wordt, wat je energie geeft.
Voel welke keuze je energie onttrekt als je het tegen beter weten in doet.

Kies je er voor aan verwachtingen van anderen te voldoen? Dan zal je systeem in de weerstand schieten, je zal je willen ontworstelen, en terecht, want je zit in je eigen gevangenis .... zet je eigen deur open en wees weer VRIJ!

Vanuit vrijheid kan je je pas verbinden met wat echt bij je hoort.
Creëer je eigen leven ..... wees vooral trouw aan jezelf .... VOEL!
Pas dan ben je werkelijk jezelf, pas dan ervaar je vrijheid
Pas dan weer hecht je geloof aan JEZELF.

Hoe trouw ben ik aan mezelf?
Ben ik trouw aan mezelf?

Lief zijn voor jezelf


© Yvonne Mooijman

Daar boven in de Hemel .....

Gisteravond laat en vandaag ..... ben ik ... in alle rust de dag van gisteren aan het laten "bezinken".

Een heftige dag waarbij we met zijn familie en vrienden, waaronder vele Mensa-vrienden Douwe herdachten, zoals hij zelf wilde, geen afscheid nemen, maar: "zijn leven vieren." Je vierde het leven 44 jaren jong!

Wat zijn we nog steeds ontdaan, en wat zijn we voor elkaar elkaars steun gebleken, het is zo intens voelbaar dat je in onze vriendenkring gemist wordt.

Lieve Douwe ... je leeft in onze harten voort ....

Zoals je zelf zegt : Voort te leven in jullie herinnering tot onze hereniging in Eeuwigheid.

Ik ben tevens een van mijn trouwste lezers van mijn weblog kwijt, maar voel me tevens heel rijk van je zus gisteren te hebben mogen vernemen dat jouw crematie gisteren geïnspireerd is geweest door een oude tekst van mij op deze blog welke ik begin september 2009 schreef. Eind vorig jaar heb jij je door deze tekst laten inspireren. Je hebt naar aanleiding daarvan zoals ik begreep jouw wensen genoteerd en die aan jouw familie kenbaar gemaakt.

Als gevolg daarvan kregen we gistermorgen nog een mailtje van je familie. Je wilde graag kleurrijke kleding (geen zwart)en je wilde graag dat we jouw leven vierden.

Lieve Douwe ... je leeft in onze harten voort ....

Bovenstaand nummer "daarboven in de hemel" werd gisteren voorgedragen/gezongen, het deed ons glimlachend aan je denken.

Zoals één van je vrienden je na je plotselinge overlijden adviseerde in haar schrijven aan jou om daar in de hemel ook internet te nemen.

We houden hoe dan ook, draadloos verbinding .......!

© Yvonne Mooijman

Liefde

..

Liefde kan zich manifesteren als een relatie maar begint in diepe afzondering.
Als je gelukkig bent in je alleen-zijn,
als je de ander geheel niet nodig hebt,
als de ander geen vereiste is,
dan ben je in staat tot liefhebben.
Als de ander een vereiste is, kun je slechts exploiteren, manipuleren, domineren,
maar je kunt niet liefhebben

Osho

..

Ik mis je ...

Lieve Douwe,

Hoe kan zo'n levendig mens nu dood zijn gegaan ...
Wat zal ik je missen en wat mis ik je al.
Altijd blij in elkaars gezelschap
vele goede vrienden onder elkaar.
Veel saamhorigheid,
zoveel samen en toch zo alleen dood gegaan.

Je blijft in mijn gedachten en ik zal de komende tijd nog vaak aan je moeten denken en ik zal je geregeld blijven missen.

Waar las ik het nog deze week ...

Je was er als je gemist wordt bij afwezigheid.

Je werd gevonden doordat je gemist werd … !

Liefs

Yvonne

Ik reik je mijn hand

..

Ik reik je mijn hand ...
Doe wat je wilt
Het is een stukje van mij
En ik ben niet afhankelijk van wat jij er mee kan

Je mag hem aannemen
Je mag hem negeren als je denkt er niets mee te kunnen
Je mag doen wat goed voelt voor jou.
Kan het je behulpzaam zijn dan ben ik er gewoon

Ik ben meer dan mijn reikende hand
Het is slechts een symbool van een mogelijkheid
Je bent me niets verplicht
Misschien is alleen het gebaar al genoeg.

Het blijkt dat het voor mij al genoeg doet
Het is slechts een uiting van mijn zijn
Meer hoef ik niet te zijn
Gewoon mezelf zijn.

Wat wens ik je dan
Met die reikende hand
Het vertrouwen in jezelf
Een keuze te maken die goed voor je is.

Want ook zonder mijn reikende hand
Ben je in staat
Jezelf aan te gaan
Het was slechts een gift van mijn kant

Soms ben ik onzeker
En dan heb ook ik soms behoefte aan een reikende hand
Het was slechts niet meer dan dat
Dat ik je gunde waar ik soms zelf mee geholpen zou zijn.

Geef ik je mijn reikende hand
Weet dan dat jij in staat bleek
Een stukje van jezelf te openbaren
Waarmee je mij de moed gaf me jou de hand te reiken

Ik geef je mijn reikende hand
Als blijk van mijn liefde
Voor een stuk van je wat je me openbaarde waar ik blij mee ben
Een herkenning dus van mezelf in jou ...

Jij bleek in staat mij
me kwetsbaar naar jou te durven opstellen
Bij gevoelens van mijzelf te komen
die mij nu verrijken.

Mijn dank voor het cadeau dat jij aan mij gaf,
ik ben gewoon blij met het vertrouwenwekkende stuk van jou,
wat je geheel onbewust
aan mij van jezelf liet zien!


Een herkenbare tekst die ik van mezelf tegen kwam.
(geschreven in januari 2008)

© Yvonne Mooijman

Mijn blog wordt inmiddels wereldwijd vanuit 22 landen gelezen.

Sinds ik enige tijd kan bij houden vanuit welke landen mijn blog gelezen wordt, blijkt dat mijn blog nu wereldwijd vanuit 22 landen gelezen wordt.
Mijn hartelijk dank en een hartelijke groet aan al mijn lezers.

Yvonne Mooijman

Gelukshormoon

Censuur: Dr. Lenkei Wat u niet mag weten over uw gezondheid

Ik las het onderstaande boek. Ongelooflijk inzichtelijk over de achtergronden waarom artsen medicatie voorschreven of blijven voorschrijven. Medicijnen gestudeerd blijken te hebben ipv gezondheidszorg en vaak kennis blijken te missen over ons natuurlijk zelfgenezend vermogen. Om ook te begrijpen waarom de onrust "occupy" is ontstaat. Het merendeel van de mensen die daar hun onrust uiten zullen nog geen idee hebben wat er in historie achter de macht en onmacht aanwezig is:





Veel wist ik al uit ervaring, veel nieuwe inzichten werden me via dit boek óók duidelijk! Voor € 14,75 een hoop kennis en inzicht en hopelijk voor ieder van ons werkelijk gezondheid zonder belangenverstrengelingen en macht en onmacht gevoelens.

Macht en onmacht zijn thema's die zowel prive als in het bedrijfsleven van toepassing zijn. Ons bewustworden wat de motivatie van anderen is in diens communicatie, biedt ons mogelijkheid om weer vrijer van macht en onmachtgevoelens te geraken. We gaan gezondere keuzes maken zowel voor onszelf als voor anderen.

Niet de macht van anderen bevechten, maar ons onze eigen onmachtgevoelens bewustworden. We hebben lang "geleerd" dat anderen het voor ons "beter" wisten.

Weer zelf denken, zelf weer naar ons eigen gevoelens durven gaan, het geeft nieuwe uitkomsten

Yvonne

Spiegelen

Weerspiegelen ....

Kijk me in mijn ogen en je vindt jezelf …

Kijk me in mijn ogen en je vindt jezelf
Is het je angst, je oordeel of twijfel,
je blijheid, spontaniteit
twijfel of hoop
het is niet mij die je ziet
ik weerspiegel.

Is het wat je denkt of doet
of dat wat je juist vermijdt?
De boog die je om me heen maakte
of de spontaniteit van contact?
Het is niet mij die je ziet
ik weerspiegel.

Kijk, en ervaar
en gun je de rust
voel je vrij en onderzoek
het is niet mij die je ziet,
ik weerspiegel

Reik mij je hand,
raak me aan
ga in contact
via mij
met jezelf
het is niet mij die je ziet
ik weerspiegel.

Wees niet beschroomd,
wees liefdevol
met alles wat je in je voelt
voel hoe het voelt
en ervaar de liefde
het is niet mij die je ziet
ik weerspiegel

Voel de rust in mij
voel de schroom in mij
voel de twinkeling en de glimlach
voel het verlangen en mij
en de liefde in mij
het is niet mij die je ziet
ik weerspiegel.

© Yvonne Mooijman



Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Take this waltz ... Leonard Cohen

..







 Leonard Cohen weet me met zijn stem tot diep in mijn hart te raken.

De diepgang in gevoelens spreekt me aan!

Gevoelens kunnen toelaten, wat een KRACHT!

Gevoelens weten toe te laten en ze gewoon kunnen tonen .... wat een power, wat een Kracht!

Authenticiteit, werkelijk bij jezelf mogen uitkomen ..... een pracht voorbeeld van het leven door je heen laten stromen in verbondenheid!

Dank je wel geleende schouder ....

Dank je wel,

Dank je wel geleende schouder,
dat ik even leunen mocht,
dat ik even klein mocht wezen,
dat een hand de mijne zocht.
Dank je wel, geleende oren
open voor mijn jammerklacht,
open voor mijn diepste wanhoop,
luisterend de halve dag.
Dank je wel dat toen
ik woedend vroeg:
"Heb ik dit nou verdiend?!"
Jij alleen mijn haren streelde.
dank je wel,
je bent een
Vriend.

Persoonlijk geschreven tekst op een Kerstkaart aan mij in 1997, schrijfster bij mij bekend.

Ik ben er en ik besta .....

Een rode draad in het leven en de pijn daarvan in mij of jou.

We trachten mensen te ontzien pijn te vermijden.
Echter nimmer kan wie dan ook de verwerking van wie dan ook overnemen door afwezig te zijn.
Verwerk het leven, accepteer wat is en jij en ik kunnen elkaars vrienden zijn.

Meermalen “overkwam” het mij dat mij gevraagd werd vanwege onverwerkte pijn bij zichzelf of een ander afwezig te zijn, waarbij ik onbedoeld in mijn eigen pijn van onbevestiging van mijn gevoelens terecht kwam zonder dat de ander zijn proces van verwerking in bleek te gaan, dat zelfs mijn afwezigheid een reden bleek te zijn voor de ander om diens verwerking niet aan te “hoeven” gaan,
ik gaf kortweg mijn eigen ruimte prijs ....!

Vaak was ik liefdevol “bereid” voor de ander die situatie tijdelijk aan te gaan. Ik geef graag ruimte waar die nodig is ... tekens echter is mij gebleken dat ik de verwerking van de ander daarmee allesbehalve op weg hielp en vaak juist omdat ik er toe bereid bleek, bleef de ander op zijn plek van on-verwerking en kwam de ander juist niet verder.
Ik bleek juist in mijn meegaandheid, en daarmee tevens ontkenning van mijn eigen gevoel de ander allerminst te helpen en slechts mezelf pijn te doen.

Het zit niet in mijn aard iemand te zullen kwetsen, als geen ander ben ik invoelend naar ieders gevoel
omdat ik in kan voelen, viel ik echter regelmatig in mijn eigen valkuil.
De valkuil van “een pas opzij gaan” voor de ander ten koste van mijzelf, ten koste van eigenwaarde.
Ik diende te leren ook meer invoelend naar juist mijn eigen gevoelens te worden en er simpelweg te mogen "zijn", zonder toestemming, gewoon mijn geboorterecht "zijn".

Via “de ruimte” van een ander kan ik, noch de ander, mijn leven verwerken, gelukkig en blij zijn.
Vertrouw daarom op mijn inzet dat ik via mijn natuurlijke aanwezigheid slechts mijn eigen plaats in gebruik zal nemen, zonder voor welke ander dan ook kwetsend aanwezig te zijn.
Ik kan zelfs nooit de ruimte van een ander innemen daarvoor zijn we te UNIEK en bijzonder!

Ieder is verantwoordelijk voor zijn verwerking, zijn eigen gevoelens, waaraan voorafgaand diens eigen gedachten en overtuigingen ten grondslag liggen

Vraag me echter nooit meer om om welke reden dan ook afwezig te zijn want ook ik besta mèt mijn gevoel zoals ieder ander. Nimmer zal jouw of mijn oplossing mogen zijn dat, juist ik, omdàt ik invoelend ben en respect heb voor het gevoel van de ander dat ik om die reden een afwezige dien te zijn.

Het is mijn soms juist pijnlijke weg, om aanwezig te mogen zijn, uit mijn valkuil te mogen stappen, die stap opzij … en plaats te maken niet de verantwoording op te nemen voor de verwerking of pijn van de ander en die over te pakken, de verwerking daar te laten zijn waar hij hoort en aanwezig dient te zijn, ieder bij zichzelf in volledige aanwezigheid van ieder.

Ik ben verantwoordelijk voor mijn ruimte de oerruimte die ieder heeft als ik mijn ruimte niet vul
doet iets of iemand anders dat, en dat is nooit de bedoeling geweest …... van mijn ruimte
Ik ben er, ik besta ….

Stef Bos vertolkt voor mij het er mogen zijn, de eigen plaats in nemen en het goede gevoel
wat dat teweeg brengt.... Simpelweg je eigen ruimte in mogen nemen in de wetenschap dat dat nou net de bedoeling van het leven was....

De ander spiegelt mij
ik krijg een vraag
en mijn antwoord kan ofwel mijn pijn of vreugde zijn.

© Yvonne Mooijman

Men's Brains, Women's Brains