Hoe kom ik beter in mijn vel te zitten?
Hoe is het zo gekomen?
Oorzaak gevolg
Wat kan ik zelf
De oplossing
Stel dat je niet helemaal lekker in je vel zit?
Dat kan zich op vele manieren uiten, zoals:
Ik voel me lusteloos, ik verveel me, ik kom tot niets, de energie ontbreekt me.
In heftiger gevallen: ik voel me depressief, ik erger me aan alles, alles en iedereen heeft het gedaan en krijgt de schuld, ik geef mezelf de schuld, kortom: ik zit niet lekker in mijn vel.
Hoe komt dat nou?
Er kunnen redenen te over zijn, en iedere reden die ik noem brengt je nog niet naar de oplossing.
Vaak wordt naar lichamelijke oorzaken en medische diagnoses gezocht.
Het is mij echter gebleken dat een medische diagnose vaak geen oorzaak maar een eindproduct blijkt te zijn van een eerdere oorzaak.
Indien je dingen wil oplossen is oorzakelijk oplossen dan ook voor mij een belangrijk gegeven.
Veelal liggen de werkelijke oorzaken in een “overtuiging” die iemand "aanhangt".
Stel, ik raak depressief omdat ik de stellige overtuiging heb dat “ik niets waard ben" en "waardevolle contacten om die reden voor mij dus niet weggelegd zijn", dan mag het niet verbazingwekkend zijn dat er behoorlijk wat levensvreugde gaat ontbreken omdat het niet toegelaten wordt in me.
Overtuigingen als “ik ben niet goed genoeg”, “ik ben het niet waard”, zijn als het ware filters waarlangs wij veel gebeurtenissen in ons leven niet toe laten en als het ware wegfilteren, zodat het leven zich als het ware beperkt gaat afspelen.
De oplossing.
Blijf je "overleven" zoals je altijd al deed, dan mag je het leven verwachten zoals je het altijd al kreeg.
Wil je dus andere dingen in je leven toelaten?
Zoals bijvoorbeeld "overvloed in je leven"?
Dan zal je dus andere dingen toe dienen te laten in je leven, dit heeft te maken met persoonlijke ontwikkeling.
Neem je overtuigingen eens onder de loep.
Herken je uitingen als:
- “dat is niet moor mij weggelegd”,
- “dat is niet voor ons soort mensen”,
- “dat heb ik nou altijd”
Dit zijn aanwijzingen voor een paar van die overtuigingen die ons zogezegd “op onze plaats houden”, maar dan wel op een zeer beperkende plaats!
Coaching en counseling.
In mijn praktijk voor coaching en counseling hou ik me met name bezig met dit onderwerp: “overtuigingen”.
Via een heel simpele effectieve natuurlijke methode die in de NEI (Neuro Emotionele Integratie) gebruikt wordt, achterhalen we samen je gebruikelijke overtuigingen, en waar die je beperken gaan we er mee aan de slag om die te herkennen en om te zetten naar meer effectieve en bekrachtigende overtuigingen, in plaats van beperkende overtuigingen.
Iedereen heeft overtuigingen!
Een prachtig en leerzaam en heel effectief proces, wat per onmiddellijk mooie resultaten gaat opleveren in je huidige leven, het kan gaat je levensvreugde enorm gaan uitbreiden omdat je toegang gaat krijgen tot een veel groter potentieel aan mogelijkheden in je leven, met name toegang tot een heel stuk levensvreugde en effectieve mogelijkheden die je voorheen jezelf als het ware ontnam, doordat je die als het ware weg filterde door voor jou beperkende overtuigingen.
Je kan dit onmiddellijk gaan ervaren in al je levensgebieden, je relaties kunnen verbeteren, zowel privé als zakelijk, je leerprestaties kunnen omhoog gaan, je werk prestaties kunnen gaan verbeteren, je gaat weer toegang krijgen tot veel dingen die je voorheen miste en wat je dan weer minder goed in je vel deed voelen.
Je komt uit de negatieve spiraal en gaat levensgeluk weer makkelijker toelaten.
Het grote voordeel is dat je bewust wordt van de natuur-wet-matigheden die daaraan ten grondslag liggen, waardoor je in de toekomst makkelijker zal herkennen als je onbedoeld in een valkuil van een belemmerende overtuiging zou stappen.
Het herkennen, erkennen en er dan iets mee kunnen doen, dat is een prachtig leerproces waar je levenslang plezier aan zult kunnen beleven.
Je wordt je eigen beste coach in je leven. Ik geef je als het ware toegang tot het gereedschap wat je in de toekomst nodig zal hebben.
Ik leer je hoe je gebruik kunt maken van de kennis uit je eigen onderbewustzijn en geef je de kennis hoe je die kennis kunt gebruiken voor jezelf en hoe je hier gebruik van kunt maken in je relaties met anderen.
Kortom, ik coach je tot je eigen beste coach. Je krijgt de kennis als gereedschap mee, zodat je niet afhankelijk wordt maar zelf aan de slag kunt blijven je eigen levensgeluk ook in de toekomst te vergroten.
Indien wenselijk kan je altijd weer even voor een stukje bewustwording “aan de bel trekken”. Ik leer je timmeren in plaats van de spijkers er voor je in te slaan.
En geloof me, aan je eigen weg timmeren is heel leuk en effectief!
Wil je meer weten hoe dit alles voor jezelf kan uitwerken?
Neem gerust per email of telefonisch contact met me op. Je vindt mijn contactgegevens door te klikken op contactgegevens Yvonne Mooijman. Vanuit je persoonlijke situatie kunnen we dan samen inschatten wat je mogelijkheden zijn .
De coaching wordt ook vaak zakelijk ingezet als POP trajecten die worden gebruikt om in je werksituatie effectiever te kunnen worden.
Ik wens je een heel effectief persoonlijk ontwikkelingsproces.
Zie ook een ander artikelen van mij: niet lekker in je vel zitten 2.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 1 november 2010
zaterdag 30 oktober 2010
Artikel Niet lekker in je vel zitten
..
Graag geef ik een verwijzing naar een ander schrijven van mij over persoonlijke ontwikkeling op:
artikel : niet lekker in je vel zitten
Ik wens je een plezierige dag toe!
Yvonne
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Graag geef ik een verwijzing naar een ander schrijven van mij over persoonlijke ontwikkeling op:
artikel : niet lekker in je vel zitten
Ik wens je een plezierige dag toe!
Yvonne
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 29 oktober 2010
Zowel mijn balans als mijn onbalans kan de jouwe veroorzaken.
..
We zijn allemaal eerst-verantwoordelijken voor ons eigen systeem dat gevoed wordt door ons mentaal en emotionele welzijn, waaruit oa. ons fysieke welzijn voortvloeit.
Uiteindelijk zijn we zelf verantwoordelijk voor ons eigen denken, ons eigen gevoel, ons eigen handelen.
Zit ik goed “in mijn vel”, dan ben ik vaak ook in staat te beseffen dat ik onderdeel ben van het groter geheel waar we met zijn allen deel van uitmaken.
En alles wat ik doe, heeft invloed op mijn omgeving, zowel positief als negatief.
Zit ik slecht in mijn vel, heb ik een kort lontje, ben ik snel geïrriteerd, overhaast, verdrietig gestrest of boos, mijn omgeving krijgt hier onlosmakelijk mee te maken.
Het zou zelfs zo kunnen zijn dan mijn omgeving zich beter van mij zou kunnen afzonderen, als mijn houding een “patroon” zou zijn. Sommige mensen kunnen behoorlijk blijvend in een ongezond patroon vertoeven, en je omgeving, die ook eerst-verantwoordelijk is voor het eigen systeem kan er wel eens verstandig aan doen om afstand te behouden tot personen die energie onttrekken.
Er zijn veel mensen die erg sterk op hun eigen leven gericht zijn, en zich niet erg bezig houden met het welzijn van hun omgeving.
Er zijn ook veel mensen die zich bewust zijn dat we met zijn allen onderdeel zijn van onze leefgemeeschap en die daar erg bevorderlijk voor anderen in bezig zijn.
Soms zitten mensen in een tijdelijk dip, ze hebben een moeilijke tijd achter de rug of zitten daar nog midden in, ik denk aan scheiding, overlijden van een vriend, partner, ouder, kind of vriend.
Verlies van gezondheid, baan, collega's fijne sociale contacten, een nieuwe woonomgeving, veel dingen kunnen van invloed zijn op de geestelijke gesteldheid van mensen.
Pas geleden trof het mij nog dat ik iets hoorde zeggen (wat met de beste intentie was gezegd door iemand die diep in een rouwverwerkingsperiode zat).
Ik hoorde haar letterlijk tegen een vriendin zeggen dat ze de opmerking: “Je mag me altijd bellen” het meest haatte en het meest hypocriet vond.
Haar motivatie was dat ze toch niet zou bellen laat op de avond of 's nachts, en dat die opmerking dus nooit goedbedoeld kon zijn en dus hypocriet en onoprecht was.
Ik schrok geweldig van deze opmerking en de diepe onmacht die ik er in hoorde.
Ze sprak echter wel een beoordeling uit over de intentie van degene die haar persoonlijk iets onbaatzuchtig aanbood.
Ik heb overigens alle begrip dat zij in een zeer verdrietige tijd, zich niet kan verplaatsen in een ander die dit zegt en aanbiedt.
Ik herinnerde mij dat een vriendin van mij wel eens om 1.00 uur 's nachts intens verdrietig opbelde en haar onmacht en verdriet bij me kwijt kon.
Wat ben ik blij dat ik deze zin: “je kan me altijd bellen” , “zeg me als ik iets voor je kan doen”, “de deur staat altijd voor je open, weet dat je welkom bent op welk moment dan ook”, in alle oprechtheid meen en zeg en ondanks onbegrip blijf aanbieden omdat ik het gewoon meen als ik dat zeg.
En ja, dat hij soms verkeerd begrepen of ingevuld wordt, zeker weten, dat is inherent aan het moment waarop ik dat aanbiedt.
Dit zeg ik ook allen op momenten dat het werkelijk zinvol is, en aan de ander om daar al of niet gebruik van te maken, dat is vooraf nooit in te schatten.
De reden waarom ik dit schrijf?
In perioden van rouw en verlies-verwerking ben je niet in harmonie met jezelf, en is het heel gebruikelijk dat je intenties van anderen niet op waarde in zal kunnen schatten.
Besef echter wel dat je te maken kan hebben met mensen die die intentie die ze uitspreken ook werkelijk voor 100% bedoelen. Scheer hen bij voorkeur niet over één kam met inderdaad loze kreten die soms ook geuit worden. Mijn ervaring is echter dat zeker tijdens rouw, je omgeving ook in de onmacht zit, vaak mag je al heel blij zijn dat mensen sowieso het contact nog aangaan.
Ik heb bij chronisch zieken vaak gezien dat omgeving vaak wegblijft, dus prijs je gelukkig dat mensen opmerkingen maken waar je nog niets mee kan, zij voelen zich net zo onmachtig en willen echt oprecht dàt inbrengen wat in hun vermogen ligt en aan jou hier al of niets mee te kunnen.
Het zou heel zonde zijn als je juist hen, die oprecht in staat er voor je te willen zijn, geen recht zou doen door boos op hen te reageren, of door hen af te wijzen vanwege een opmerking die jij niet juist wist in te schatten.
Soms voelen mensen zich “ongemakkelijk” als mensen dingen aanbieden die ze nog niet op waarde weten in te schatten, laat het gebeuren, en prijs je gelukkig met ieder positief aanbod in de goede richting (die je nog niet kan ervaren). En wees gerust, die tijd breekt ook nog aan.
In mijn praktijk kom ik veel mensen tegen die van nature “gevers” en sociaal gevoelige mensen zijn.
Het onbegrip en vaak niet positief weten te waarderen van hun oprecht gemeende intenties, raken ook hen emotioneel en in mijn praktijk kost het vaak weer veel moeite om het onrecht wat hen vaak wordt aangedaan weer recht te breien. Ook zij komen het proces van persoonlijke ontwikkeling tegen, het letterlijk ont-(los) wikkelen van negatieve effecten die inherent zijn aan ieder gedrag.
Zoals in ieder situatie geldt, “ieder doet het beste wat hij op dat moment in zijn vermogen heeft”, het heeft geen zin om te spreken in termen van schuld, omdat de situatie soms in zich heeft dat mensen even niet in staat zijn zich werkelijk in te leven in de gevolgen voor anderen, zeker niet als je zelf in die moeilijke situatie zit.
Van het grootste belang is echter op momenten dat men weer wel beter in zijn vel komt te zitten, waar mogelijk aangerichte schade weer te herstellen die men onbedoeld heeft aan gericht.
We kunnen zoveel milder voor onze omgeving zijn, indien we beseffen dat ieders onbalans weer onbedoeld onbalans bij onze omgeving kon veroorzaken, en evengoed onze balans ook weer meer balans bij anderen kan veroorzaken en het helpt vaak enorm om nadien oprecht terug te komen op onbedoelde “mis-verstanden”. Het betreft vaak mis-understanding, mis-verstaan
van wat de ander oprecht bedoelde.
Verrijk je eigen systeem en dat van je omgeving, door open te staan om mis-understanding weer recht te trekken en mensen uit je omgeving die het beste met je voorhadden, alsnog oprecht positief te benaderen en te waarderen.
Positieve bevestiging doet deze mensen weer de broodnodige energie verkrijgen die ook zij nodig hebben ook overeind te blijven in deze wereld.
Verhoudingsgewijs is de groep mensen die oprecht voor je klaar staat in onze maatschappij al behoorlijk dun gezaaid.
Wees zuinig op hen en koester hen.
Een pluim voor al die kanjers die ondanks veel mis-understanding er toch voor blijven kiezen liever verkeerd verstaan te worden, dan hun hulpvaardige houding op te geven.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
We zijn allemaal eerst-verantwoordelijken voor ons eigen systeem dat gevoed wordt door ons mentaal en emotionele welzijn, waaruit oa. ons fysieke welzijn voortvloeit.
Uiteindelijk zijn we zelf verantwoordelijk voor ons eigen denken, ons eigen gevoel, ons eigen handelen.
Zit ik goed “in mijn vel”, dan ben ik vaak ook in staat te beseffen dat ik onderdeel ben van het groter geheel waar we met zijn allen deel van uitmaken.
En alles wat ik doe, heeft invloed op mijn omgeving, zowel positief als negatief.
Zit ik slecht in mijn vel, heb ik een kort lontje, ben ik snel geïrriteerd, overhaast, verdrietig gestrest of boos, mijn omgeving krijgt hier onlosmakelijk mee te maken.
Het zou zelfs zo kunnen zijn dan mijn omgeving zich beter van mij zou kunnen afzonderen, als mijn houding een “patroon” zou zijn. Sommige mensen kunnen behoorlijk blijvend in een ongezond patroon vertoeven, en je omgeving, die ook eerst-verantwoordelijk is voor het eigen systeem kan er wel eens verstandig aan doen om afstand te behouden tot personen die energie onttrekken.
Er zijn veel mensen die erg sterk op hun eigen leven gericht zijn, en zich niet erg bezig houden met het welzijn van hun omgeving.
Er zijn ook veel mensen die zich bewust zijn dat we met zijn allen onderdeel zijn van onze leefgemeeschap en die daar erg bevorderlijk voor anderen in bezig zijn.
Soms zitten mensen in een tijdelijk dip, ze hebben een moeilijke tijd achter de rug of zitten daar nog midden in, ik denk aan scheiding, overlijden van een vriend, partner, ouder, kind of vriend.
Verlies van gezondheid, baan, collega's fijne sociale contacten, een nieuwe woonomgeving, veel dingen kunnen van invloed zijn op de geestelijke gesteldheid van mensen.
Pas geleden trof het mij nog dat ik iets hoorde zeggen (wat met de beste intentie was gezegd door iemand die diep in een rouwverwerkingsperiode zat).
Ik hoorde haar letterlijk tegen een vriendin zeggen dat ze de opmerking: “Je mag me altijd bellen” het meest haatte en het meest hypocriet vond.
Haar motivatie was dat ze toch niet zou bellen laat op de avond of 's nachts, en dat die opmerking dus nooit goedbedoeld kon zijn en dus hypocriet en onoprecht was.
Ik schrok geweldig van deze opmerking en de diepe onmacht die ik er in hoorde.
Ze sprak echter wel een beoordeling uit over de intentie van degene die haar persoonlijk iets onbaatzuchtig aanbood.
Ik heb overigens alle begrip dat zij in een zeer verdrietige tijd, zich niet kan verplaatsen in een ander die dit zegt en aanbiedt.
Ik herinnerde mij dat een vriendin van mij wel eens om 1.00 uur 's nachts intens verdrietig opbelde en haar onmacht en verdriet bij me kwijt kon.
Wat ben ik blij dat ik deze zin: “je kan me altijd bellen” , “zeg me als ik iets voor je kan doen”, “de deur staat altijd voor je open, weet dat je welkom bent op welk moment dan ook”, in alle oprechtheid meen en zeg en ondanks onbegrip blijf aanbieden omdat ik het gewoon meen als ik dat zeg.
En ja, dat hij soms verkeerd begrepen of ingevuld wordt, zeker weten, dat is inherent aan het moment waarop ik dat aanbiedt.
Dit zeg ik ook allen op momenten dat het werkelijk zinvol is, en aan de ander om daar al of niet gebruik van te maken, dat is vooraf nooit in te schatten.
De reden waarom ik dit schrijf?
In perioden van rouw en verlies-verwerking ben je niet in harmonie met jezelf, en is het heel gebruikelijk dat je intenties van anderen niet op waarde in zal kunnen schatten.
Besef echter wel dat je te maken kan hebben met mensen die die intentie die ze uitspreken ook werkelijk voor 100% bedoelen. Scheer hen bij voorkeur niet over één kam met inderdaad loze kreten die soms ook geuit worden. Mijn ervaring is echter dat zeker tijdens rouw, je omgeving ook in de onmacht zit, vaak mag je al heel blij zijn dat mensen sowieso het contact nog aangaan.
Ik heb bij chronisch zieken vaak gezien dat omgeving vaak wegblijft, dus prijs je gelukkig dat mensen opmerkingen maken waar je nog niets mee kan, zij voelen zich net zo onmachtig en willen echt oprecht dàt inbrengen wat in hun vermogen ligt en aan jou hier al of niets mee te kunnen.
Het zou heel zonde zijn als je juist hen, die oprecht in staat er voor je te willen zijn, geen recht zou doen door boos op hen te reageren, of door hen af te wijzen vanwege een opmerking die jij niet juist wist in te schatten.
Soms voelen mensen zich “ongemakkelijk” als mensen dingen aanbieden die ze nog niet op waarde weten in te schatten, laat het gebeuren, en prijs je gelukkig met ieder positief aanbod in de goede richting (die je nog niet kan ervaren). En wees gerust, die tijd breekt ook nog aan.
In mijn praktijk kom ik veel mensen tegen die van nature “gevers” en sociaal gevoelige mensen zijn.
Het onbegrip en vaak niet positief weten te waarderen van hun oprecht gemeende intenties, raken ook hen emotioneel en in mijn praktijk kost het vaak weer veel moeite om het onrecht wat hen vaak wordt aangedaan weer recht te breien. Ook zij komen het proces van persoonlijke ontwikkeling tegen, het letterlijk ont-(los) wikkelen van negatieve effecten die inherent zijn aan ieder gedrag.
Zoals in ieder situatie geldt, “ieder doet het beste wat hij op dat moment in zijn vermogen heeft”, het heeft geen zin om te spreken in termen van schuld, omdat de situatie soms in zich heeft dat mensen even niet in staat zijn zich werkelijk in te leven in de gevolgen voor anderen, zeker niet als je zelf in die moeilijke situatie zit.
Van het grootste belang is echter op momenten dat men weer wel beter in zijn vel komt te zitten, waar mogelijk aangerichte schade weer te herstellen die men onbedoeld heeft aan gericht.
We kunnen zoveel milder voor onze omgeving zijn, indien we beseffen dat ieders onbalans weer onbedoeld onbalans bij onze omgeving kon veroorzaken, en evengoed onze balans ook weer meer balans bij anderen kan veroorzaken en het helpt vaak enorm om nadien oprecht terug te komen op onbedoelde “mis-verstanden”. Het betreft vaak mis-understanding, mis-verstaan
van wat de ander oprecht bedoelde.
Verrijk je eigen systeem en dat van je omgeving, door open te staan om mis-understanding weer recht te trekken en mensen uit je omgeving die het beste met je voorhadden, alsnog oprecht positief te benaderen en te waarderen.
Positieve bevestiging doet deze mensen weer de broodnodige energie verkrijgen die ook zij nodig hebben ook overeind te blijven in deze wereld.
Verhoudingsgewijs is de groep mensen die oprecht voor je klaar staat in onze maatschappij al behoorlijk dun gezaaid.
Wees zuinig op hen en koester hen.
Een pluim voor al die kanjers die ondanks veel mis-understanding er toch voor blijven kiezen liever verkeerd verstaan te worden, dan hun hulpvaardige houding op te geven.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
aardig zijn, we kunnen het bevorderen
Besef dat ze werkelijk bestaan.
Niet ieder doet iets om hetzelfde terug te krijgen, je doet iets omdat het weergeeft wie je bent, dat heeft te maken met je persoonlijke ontwikkeling.
En natuurlijk, aardig terug doen kan zeker het gedrag van andere aardige mensen blijven stimuleren, maar vooral .... het bevordert jouw positief gevoel over jezelf als je aardig terug doet, dus gewoon aardig bent!
Aardig zijn verrijkt je eigen positief gevoel over jezelf.
Aardige mensen weten dat onbewust, ze hebben dat zelfs bewust ervaren.
Kom op ... blijf aardig meedoen!
Glimlach eens spontaan naar mensen die je nog niet kent.
Wees eens aardig voor aardige mensen. Laat je angst vanwege jouw verwachting iets terug te moeten doen niet overheersen.
Aardig zijn .... stimuleer het in jezelf, geef positief aandacht, we hebben genoeg!
Een fijne dag toegewenst,
Yvonne
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Hoe gaan we er mee om, aardige mensen
Hoe gaan we er mee om, aardige mensen, .... stimuleer ook hen.
Goed voor zowel je eigen als de gezonde persoonlijke ontwikkeling van anderen.
Bij twijfel: ... gebruik de knop gebruiksaanwijzing!
http://www.pasopaardig.nl/
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Goed voor zowel je eigen als de gezonde persoonlijke ontwikkeling van anderen.
Bij twijfel: ... gebruik de knop gebruiksaanwijzing!
http://www.pasopaardig.nl/
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Een prijzenswaardige overtuiging.
Afgelopen week hoorde ik een interview met Simon Akkaya bij het TV programma Koffietijd.
Hij sleepte op 23 oktober 2010 met "de Goedzak" de aanmoedigingsprijs van € 5.000 in de wacht. Deze goedzak is een opvallende vuilniszak met een groot doorkijkvenster. Wie spullen van waarde aan de straat wil zetten gebruikt de Goedzak, zodat elke passant daaruit iets naar zijn of haar gading kan meenemen. De Goedzak was een afstudeeropdracht van Simon.
Materiaalprijs
De Materiaalprijs is een initiatief van het Materiaalfonds voor Beeldende Kunst en Vormgeving en Stichting DOEN. Beide organisaties zien voor kunstenaars en vormgevers een belangrijke rol weggelegd bij het creëren van een duurzame samenleving! Simon was te gast bij koffietijd en vertelde meer over deze bijzondere prijs en het idee achter de Goedzak.
Wat mij persoonlijk het meeste aansprak tijdens zijn interview, was de overtuiging, die Simon uitsprak, die achter zijn ontwerp zat. Namelijk de overtuiging dat ieder van ons de neiging heeft een ander te willen helpen.
Hij sprak dit met een enorme openhartige natuurlijke en warme overgave en overtuiging uit.
Het deed me enorm goed te horen dat dit idee, deze overtuiging dus nog zo ongecompliceerd bij mensen blijkt te leven en dat vanuit deze overtuiging dit ontwerp werd vormgegeven. Het is een prachtige uiting van persoonlijke ontwikkeling, waaruit verbondenheid spreekt met anderen.
Hij bevestigt mijn gevoel dat vele mensen werkelijk onbaatzuchtig bereid zijn anderen te helpen.
Ik wens hem alle succes met het verder tot uitvoer brengen van zijn idee.
Veel succes Simon in het uitdragen van altruïsme, het bevorderen van het onbaatzuchtig helpen van anderen.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 22 oktober 2010
Ooit kruisen onze wegen
Ergens ver van hier ben jij
onwetend van wat er is
nog ver van al wat mogelijk is
Weet dat alles mogelijk is
we onze weg weten te vinden
in al onze vrijheid en blijheid
Onze harten zijn reeds verbonden
nog voor we daarvan wisten
in liefde volgen we onze weg
Ooit kruisen onze wegen
in liefde openbaring en blij
onze ziel wist … en weet de weg.
© Yvonne Mooijman
onwetend van wat er is
nog ver van al wat mogelijk is
Weet dat alles mogelijk is
we onze weg weten te vinden
in al onze vrijheid en blijheid
Onze harten zijn reeds verbonden
nog voor we daarvan wisten
in liefde volgen we onze weg
Ooit kruisen onze wegen
in liefde openbaring en blij
onze ziel wist … en weet de weg.
© Yvonne Mooijman
maandag 18 oktober 2010
Gratis inschrijven en op de hoogte blijven.
Op de hoogte blijven van nieuws over persoonlijke ontwikkeling via mijn nieuwsbrieven
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 13 augustus 2010
Rouwverwerking 2
Ik had eerder beloofd om terug te komen op rouwverwerking.
Rouwverwerking is een heftig proces, waarbij vaak blijkt dat mensen zich enorm terug gaan trekken in zichzelf letterlijk in een poging "de dingen voor zichzelf op een rij trachten te krijgen".
Onze westerse manier van verwerken, proberen te "begrijpen".
Be-grijp-en (grip trachten te krijgen) met ons verstand van iets wat letterlijk ons verstand te boven gaat.
In onze westerse maatschappij leerden we ook om juist niet met onze aandacht naar ons gevoel te gaan, we leerden ons gevoel te onderdrukken en te ontkennen. Persoonlijke ontwikkeling betekent in deze dat we ons meer kunnen ontwikkelen in voor ons effectievere levenswijzen.
Zoals we bij pijn leerden om net te doen of het niet bestond en er geen aandacht aan te schenken. Ontkennen dus of er grip op proberen te krijgen!
We kunnen zo veel leren van de oosterse denkwijzen.
De reden waarom veel van mijn cliënten zo heel veel sneller in hun balans komen heeft oa te maken met die totaal ander benaderingswijze, aangevuld met de kennis van het onderbewustzijn.
Bewustwording van de natuur wetmatigheden en daar vooral volop gebruik van maken.
Enkele van die wetmatigheden zijn:
1. Al wat men aandacht geeft groeit. (geef dus aandacht aan wat je wilt en niet aan wat men denkt te missen, dit leg ik vaak uit aan de hand van de werking van het onderbewustzijn).
Van het grootste belang:
Verzet je niet tegen de werkelijkheid, zelfs als die werkelijkheid héél verkeerd voelt, en zeker bij rouwverwerking voelt die hééél verkeerd!!
Ik zeg daar dan ook meestal bij: Verwar accepteren van de werkelijkheid niet met "er blij mee moeten zijn", want dat is niet wat ik bedoel te zeggen, dat vraag ik geenszins van je!
Je zult er zeker niet blij mee zijn, maar je verliest er je eigen energie niet meer aan door je te verzetten tegen wat IS. Hoe boos je ook op de realiteit bent, hij verandert niet! Dus opschieten doet dit in geen geval!
Door je niet meer te verzetten tegen de realiteit krijg je als het ware zoals bij een hardloopwedstrijd je zo broodnodige startblokken weer terug. Je kunt letterlijk weer vooruit en zelfs al weet je nog niet waarheen, het geeft je een beter uitgangspunt dan met verzet.
Je weet nog niet waar heen. Maar energieverlies is wel het laatste wat je er nog bij nodig hebt, dus doe jezelf een gunst (dat ben je waard) en ga bezig de realiteit te accepteren.
Het is een eerste stap. Pas later ga je pas weer beseffen dat je ook weer wat wilt, maar laat dat rustig aan de natuur over.
Wil je meer weten over rouwverwerking?
Rechts op deze blog staan wat labels waaronder rouwverwerking, klik daarop en je krijgt een verzameling van stukken die daar direct of zijdelings mee te maken hebben.
Heb je hulp nodig bij rouwverwerking?
Ik kan je verdriet niet uit handen nemen, maar wel helpen verlichten door je met natuur wetmatigheden vertrouwd te maken en er mee kennis te laten maken. Uiteindelijk zal je je leven weer zelf in de hand nemen. Ik gun het je straks weer levensvreugde bij je toe te laten.
Uiteindelijk is het de bedoeling dat je weer met levensvreugde door het leven kan.
Ik heb velen de draad weer zien oppakken en dat doet me goed om te zien. Ik heb zelf ervaren hoe het is een geliefde te verliezen en weer door te moeten.
Soms zie ik mensen die lange tijd hun best deden om hun leven weer op te pakken maar die ondanks al hun goed bedoelde pogingen tòch niet echt in balans kwamen.
Het is voor ieder mogelijk om het leven weer op te pakken en weer met levensvreugde een nieuwe toekomst aan te gaan ondanks verlies van een geliefde.
Neem gerust contact op en ik help je zicht te krijgen je leven weer de goede richting te geven.
Je verdient het en je partner zou niets liever hebben dan jou weer gelukkig te zien.
Het is jouw tijd om "door te gaan", jij bleef achter terwijl je daar niet op zat te wachten en toch is dat de realiteit! Het is je gegund om dit straks ook weer met levens blijheid tegemoet te treden je kan je het nu nog niet voorstellen, maar het is NU en NU is het tijd om je te realiseren dat je dit niet altijd helemaal alleen hoeft te doen.
Neem als je wilt contact met me op via contactgegevens Yvonne Mooijman
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Rouwverwerking is een heftig proces, waarbij vaak blijkt dat mensen zich enorm terug gaan trekken in zichzelf letterlijk in een poging "de dingen voor zichzelf op een rij trachten te krijgen".
Onze westerse manier van verwerken, proberen te "begrijpen".
Be-grijp-en (grip trachten te krijgen) met ons verstand van iets wat letterlijk ons verstand te boven gaat.
In onze westerse maatschappij leerden we ook om juist niet met onze aandacht naar ons gevoel te gaan, we leerden ons gevoel te onderdrukken en te ontkennen. Persoonlijke ontwikkeling betekent in deze dat we ons meer kunnen ontwikkelen in voor ons effectievere levenswijzen.
Zoals we bij pijn leerden om net te doen of het niet bestond en er geen aandacht aan te schenken. Ontkennen dus of er grip op proberen te krijgen!
We kunnen zo veel leren van de oosterse denkwijzen.
De reden waarom veel van mijn cliënten zo heel veel sneller in hun balans komen heeft oa te maken met die totaal ander benaderingswijze, aangevuld met de kennis van het onderbewustzijn.
Bewustwording van de natuur wetmatigheden en daar vooral volop gebruik van maken.
Enkele van die wetmatigheden zijn:
1. Al wat men aandacht geeft groeit. (geef dus aandacht aan wat je wilt en niet aan wat men denkt te missen, dit leg ik vaak uit aan de hand van de werking van het onderbewustzijn).
Van het grootste belang:
Verzet je niet tegen de werkelijkheid, zelfs als die werkelijkheid héél verkeerd voelt, en zeker bij rouwverwerking voelt die hééél verkeerd!!
Ik zeg daar dan ook meestal bij: Verwar accepteren van de werkelijkheid niet met "er blij mee moeten zijn", want dat is niet wat ik bedoel te zeggen, dat vraag ik geenszins van je!
Je zult er zeker niet blij mee zijn, maar je verliest er je eigen energie niet meer aan door je te verzetten tegen wat IS. Hoe boos je ook op de realiteit bent, hij verandert niet! Dus opschieten doet dit in geen geval!
Door je niet meer te verzetten tegen de realiteit krijg je als het ware zoals bij een hardloopwedstrijd je zo broodnodige startblokken weer terug. Je kunt letterlijk weer vooruit en zelfs al weet je nog niet waarheen, het geeft je een beter uitgangspunt dan met verzet.
Je weet nog niet waar heen. Maar energieverlies is wel het laatste wat je er nog bij nodig hebt, dus doe jezelf een gunst (dat ben je waard) en ga bezig de realiteit te accepteren.
Het is een eerste stap. Pas later ga je pas weer beseffen dat je ook weer wat wilt, maar laat dat rustig aan de natuur over.
Wil je meer weten over rouwverwerking?
Rechts op deze blog staan wat labels waaronder rouwverwerking, klik daarop en je krijgt een verzameling van stukken die daar direct of zijdelings mee te maken hebben.
Heb je hulp nodig bij rouwverwerking?
Ik kan je verdriet niet uit handen nemen, maar wel helpen verlichten door je met natuur wetmatigheden vertrouwd te maken en er mee kennis te laten maken. Uiteindelijk zal je je leven weer zelf in de hand nemen. Ik gun het je straks weer levensvreugde bij je toe te laten.
Uiteindelijk is het de bedoeling dat je weer met levensvreugde door het leven kan.
Ik heb velen de draad weer zien oppakken en dat doet me goed om te zien. Ik heb zelf ervaren hoe het is een geliefde te verliezen en weer door te moeten.
Soms zie ik mensen die lange tijd hun best deden om hun leven weer op te pakken maar die ondanks al hun goed bedoelde pogingen tòch niet echt in balans kwamen.
Het is voor ieder mogelijk om het leven weer op te pakken en weer met levensvreugde een nieuwe toekomst aan te gaan ondanks verlies van een geliefde.
Neem gerust contact op en ik help je zicht te krijgen je leven weer de goede richting te geven.
Je verdient het en je partner zou niets liever hebben dan jou weer gelukkig te zien.
Het is jouw tijd om "door te gaan", jij bleef achter terwijl je daar niet op zat te wachten en toch is dat de realiteit! Het is je gegund om dit straks ook weer met levens blijheid tegemoet te treden je kan je het nu nog niet voorstellen, maar het is NU en NU is het tijd om je te realiseren dat je dit niet altijd helemaal alleen hoeft te doen.
Neem als je wilt contact met me op via contactgegevens Yvonne Mooijman
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 10 augustus 2010
E-coaching
Wat is e-coaching?
De E van E-coaching kan staan voor email, maar ook voor andere vormen van coaching die te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling die "op afstand" gegeven kunnen worden.
Er bestaat best nog de nodige onbekendheid wat betreft de mogelijkheden van e-coaching en de mogelijkheden zijn enorm!
Naast de intensieve life-coaching die ik geef, hou ik me ook graag bezig met e-coaching.
Ik begon er jaren geleden mee, toen een cliënte vanuit Nederland naar overzee verhuisde en ze enorm baalde dat ze niet met het proces door zou kunnen waar ze mee bezig was, een proces wat haar uitermate beviel.
Ik praat inmiddels over ruim 10 jaar gelden, e-coaching bestond nog niet eens officieel, maar we waren eigenlijk niet van plan om ons te laten tegenhouden met wat we opgestart hadden en we gingen gewoon spontaan op zoek naar mogelijkheden.
Nadien ontstonden als vanzelf meer buitenlandse contacten (overigens wel allemaal nederlands sprekend!).
Tot mijn verbazing bleek zelfs dat ik dmv e-coaching ongelooflijk effectief bleek te kunnen coachen, met het voordeel dat het precies op de tijd kan die het bij ieder voor zich uitkomt, mijn cliënte mailde mij op de uren dat het haar uitkwam (het was dan hier al vaak nacht!) en ik schreef terug op de tijd dat het hier dag was!
Mensen hoeven ook niet altijd van ver te hoeven rijden, geen files en geen vrij hoeven vragen bij de baas. De baas betaalt zelfs vaak mee aan de coaching en is blij dat dit buiten werktijd om ook allemaal prima kan!
Zelfs als mensen ziek zijn kan coaching doorgang vinden en dan zelfs vaak juist heel effectief werken.
Het frappante is zelfs geweest dat ik door middel van diepgaand chatten, de meest diepgaande coaching ooit meemaakte met iemand die autistisch was en juist in deze vorm uitstekend tot zijn recht kwam.
Op een heel veilige manier en stapje voor stapje werd alles "besproken" wat besproken kon worden en het tempo wordt precies aangepast aan wat haalbaar en nodig is.
Ik kan mensen aan het denken zetten, vragen stellen en ze inzichten verschaffen door kennis aan te reiken of door bepaalde "opdrachten te laten uitwerken", waardoor ze zich bewuster kunnen worden welke dingen mee kunnen spelen. Nieuwe effectieve gedragspatronen laten herkennen en beleven.
Laten ontdekken wat werkt en wat van wat ze deden vooral ook niet gaat werken en daar werkende alternatieven voor aandragen.
Zo sprak ik pas geleden iemand die alsmaar ging fietsen, om maar niet te hoeven denken, beter gezegd om maar niet te hoeven voelen. Door dan bijvoorbeeld heftig aan sport te gaan doen, bereikt men best dat er een bepaalde stof in de hersenen aangemaakt wordt die tijdelijk "een beter gevoel geven".
Tijdelijk ... zei ik, en weten hoe je dat nou weer spontaan langdurig bereikt (zonder de wereld drie keer rond te moeten fietsen om vervolgens na het afstappen tot de ontdekking te komen dat de oorzaak niet was weggenomen van het gevoel wat men weg trachtte te fietsen), dat zijn bijvoorbeeld dingen die in e-coaching heel prima aan te snijden zijn en vooral ook op te lossen zijn.
De kennis aandragen hoe "onze natuur" in elkaar zit, en hoe we het beste op die natuur wetmatigheden kunnen aansluiten en inspringen en ze vooral ook voor ons probleem-oorzakelijk oplossend te laten werken.
Overmatig sporten is net zo verslavend als alcohol en drugs, je moet het maar net weten.
(Dacht je net even te denken dat je gezond bezig was, bleek je ongewild je een verslaving op de hals te halen!)
Kijk en daar is nou coaching en e-coaching een probaat middel voor!
Kennisoverdracht van natuur-wetmatigheden en daar optimaal gebruik van maken waardoor je oorzakelijk dingen oplost en van over-leven naar leven kan gaan.
Overleven is baggeren en ploeteren , leven is sprankelend Zijn! (en daarna op de fiets stappen, en weer in contact treden met anderen is dan pas echt fijn en gezond!)
Ook mensen die met diep verdriet zitten, daar blijkt dat coachen door middel van chat of email een enorm verhelderende uitlaad klep te kunnen zijn.
Het heeft mij enorm verbaasd dat "techniek op afstand" via de pc zoals e-coachen zo diepgaand en effectief maar ook zo wonderbaarlijk persoonlijk kan zijn.
Ik zal binnenkort wat meer toelichten wat de mogelijkheden daartoe zijn.
Heb je alvast vragen en/of belangstelling, bel me gerust via contactgegevens Yvonne Mooijman dan maken we een afspraak als je wilt dan kan je meteen aan de gang. Het grote voordeel van e-coaching is dat er géén wachttijden zijn, kan kan gelijk beginnen op het moment dat je er behoefte aan hebt! Gun jezelf die kans.
Een combinatie van life-coaching en email-coaching werkt heel effectief, ook daarbij het voordeel onmiddellijk aan de slag te kunnen met e-coaching op het moment dat jij daar behoefte aan hebt. Alvorens de eerste life coachings sessie gepland te hebben kan de e-coaching al zijn aanvang nemen. Je krijgt hiermee absoluut maatwerk en je bepaalt zelf hoe snel je gaat!
Hartelijke groet,
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
De E van E-coaching kan staan voor email, maar ook voor andere vormen van coaching die te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling die "op afstand" gegeven kunnen worden.
Er bestaat best nog de nodige onbekendheid wat betreft de mogelijkheden van e-coaching en de mogelijkheden zijn enorm!
Naast de intensieve life-coaching die ik geef, hou ik me ook graag bezig met e-coaching.
Ik begon er jaren geleden mee, toen een cliënte vanuit Nederland naar overzee verhuisde en ze enorm baalde dat ze niet met het proces door zou kunnen waar ze mee bezig was, een proces wat haar uitermate beviel.
Ik praat inmiddels over ruim 10 jaar gelden, e-coaching bestond nog niet eens officieel, maar we waren eigenlijk niet van plan om ons te laten tegenhouden met wat we opgestart hadden en we gingen gewoon spontaan op zoek naar mogelijkheden.
Nadien ontstonden als vanzelf meer buitenlandse contacten (overigens wel allemaal nederlands sprekend!).
Tot mijn verbazing bleek zelfs dat ik dmv e-coaching ongelooflijk effectief bleek te kunnen coachen, met het voordeel dat het precies op de tijd kan die het bij ieder voor zich uitkomt, mijn cliënte mailde mij op de uren dat het haar uitkwam (het was dan hier al vaak nacht!) en ik schreef terug op de tijd dat het hier dag was!
Mensen hoeven ook niet altijd van ver te hoeven rijden, geen files en geen vrij hoeven vragen bij de baas. De baas betaalt zelfs vaak mee aan de coaching en is blij dat dit buiten werktijd om ook allemaal prima kan!
Zelfs als mensen ziek zijn kan coaching doorgang vinden en dan zelfs vaak juist heel effectief werken.
Het frappante is zelfs geweest dat ik door middel van diepgaand chatten, de meest diepgaande coaching ooit meemaakte met iemand die autistisch was en juist in deze vorm uitstekend tot zijn recht kwam.
Op een heel veilige manier en stapje voor stapje werd alles "besproken" wat besproken kon worden en het tempo wordt precies aangepast aan wat haalbaar en nodig is.
Ik kan mensen aan het denken zetten, vragen stellen en ze inzichten verschaffen door kennis aan te reiken of door bepaalde "opdrachten te laten uitwerken", waardoor ze zich bewuster kunnen worden welke dingen mee kunnen spelen. Nieuwe effectieve gedragspatronen laten herkennen en beleven.
Laten ontdekken wat werkt en wat van wat ze deden vooral ook niet gaat werken en daar werkende alternatieven voor aandragen.
Zo sprak ik pas geleden iemand die alsmaar ging fietsen, om maar niet te hoeven denken, beter gezegd om maar niet te hoeven voelen. Door dan bijvoorbeeld heftig aan sport te gaan doen, bereikt men best dat er een bepaalde stof in de hersenen aangemaakt wordt die tijdelijk "een beter gevoel geven".
Tijdelijk ... zei ik, en weten hoe je dat nou weer spontaan langdurig bereikt (zonder de wereld drie keer rond te moeten fietsen om vervolgens na het afstappen tot de ontdekking te komen dat de oorzaak niet was weggenomen van het gevoel wat men weg trachtte te fietsen), dat zijn bijvoorbeeld dingen die in e-coaching heel prima aan te snijden zijn en vooral ook op te lossen zijn.
De kennis aandragen hoe "onze natuur" in elkaar zit, en hoe we het beste op die natuur wetmatigheden kunnen aansluiten en inspringen en ze vooral ook voor ons probleem-oorzakelijk oplossend te laten werken.
Overmatig sporten is net zo verslavend als alcohol en drugs, je moet het maar net weten.
(Dacht je net even te denken dat je gezond bezig was, bleek je ongewild je een verslaving op de hals te halen!)
Kijk en daar is nou coaching en e-coaching een probaat middel voor!
Kennisoverdracht van natuur-wetmatigheden en daar optimaal gebruik van maken waardoor je oorzakelijk dingen oplost en van over-leven naar leven kan gaan.
Overleven is baggeren en ploeteren , leven is sprankelend Zijn! (en daarna op de fiets stappen, en weer in contact treden met anderen is dan pas echt fijn en gezond!)
Ook mensen die met diep verdriet zitten, daar blijkt dat coachen door middel van chat of email een enorm verhelderende uitlaad klep te kunnen zijn.
Het heeft mij enorm verbaasd dat "techniek op afstand" via de pc zoals e-coachen zo diepgaand en effectief maar ook zo wonderbaarlijk persoonlijk kan zijn.
Ik zal binnenkort wat meer toelichten wat de mogelijkheden daartoe zijn.
Heb je alvast vragen en/of belangstelling, bel me gerust via contactgegevens Yvonne Mooijman dan maken we een afspraak als je wilt dan kan je meteen aan de gang. Het grote voordeel van e-coaching is dat er géén wachttijden zijn, kan kan gelijk beginnen op het moment dat je er behoefte aan hebt! Gun jezelf die kans.
Een combinatie van life-coaching en email-coaching werkt heel effectief, ook daarbij het voordeel onmiddellijk aan de slag te kunnen met e-coaching op het moment dat jij daar behoefte aan hebt. Alvorens de eerste life coachings sessie gepland te hebben kan de e-coaching al zijn aanvang nemen. Je krijgt hiermee absoluut maatwerk en je bepaalt zelf hoe snel je gaat!
Hartelijke groet,
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 3 augustus 2010
Mannen komen van Mars Vrouwen van Venus
..
Een paar maanden geleden ben ik met mijn vriendin naar een optreden van "Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus" geweest.
Het optreden was geënt op het boek van John Gray.
Een man heeft de neiging als hij een probleem ervaart, om "als holbewoner zijn hol in te duiken" en er pas weer uit te komen als hij zicht heeft op de oplossing.
Mannen zoeken dan "afzondering".
Vrouwen doen dat anders, die gaan naar andere vrouwen en gaan er over praten.
Mannen praten ook, maar doen dat bij voorkeur over feiten, niet over gevoelens.
Over voetbal of de beurs, maar dan niet over wat het met hen doet, maar of de beurs omhoog schoot of in de min. Gelukkig zijn er uitzonderingen en dat merk ik in mijn praktijk, ervaringen bespreken blijkt ook bij hen heel heilzaam te werken! Nog steeds geldt dat twee meer weten dan één, maar allez je zult maar man zijn en denken dat je het in je eentje dient uit te zoeken en op te lossen, wij vrouwen zijn toch in het voordeel! Worden we daarom ouder??
Vrouwen zoeken dus weer heel iets anders dan afzondering, die zoeken "aandacht".
Heeft ze het moeilijk? Laat haar dan emotioneel niet alleen, schenk haar aandacht! Kom niet met een kant en klare oplossing, een oplossing vindt ze zelf ook wel, daar is ze zou weer "mans" genoeg voor. Luister naar haar, ze wil aandacht voor wat ze "voelt". Geef haar bij voorkeur dus niet een kant en klare oplossing, hoe het op te lossen, (dat zijn weer van die mannen-dingen!) alsof ze zelf niet kon nadenken, samen denken over het leven lost veel meer op.
Als je haar een oplossing aandraagt, dan voelt ze zich als een kind die dat zelf niet had gekund en dat is aardig funest, het meest geholpen is ze dus door aandacht.
Het optreden was hilarisch, verschrikkelijk herkenbaar.
Gelijktijdig zet het me aan het denken!
In hoeverre zijn dingen sexe-bepaald en in hoeverre reageren we vanuit "aangeleerd gedrag?"
Ik kom hier vast binnenkort nog op terug vanuit het thema persoonlijke ontwikkeling!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Een paar maanden geleden ben ik met mijn vriendin naar een optreden van "Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus" geweest.
Het optreden was geënt op het boek van John Gray.
Een man heeft de neiging als hij een probleem ervaart, om "als holbewoner zijn hol in te duiken" en er pas weer uit te komen als hij zicht heeft op de oplossing.
Mannen zoeken dan "afzondering".
Vrouwen doen dat anders, die gaan naar andere vrouwen en gaan er over praten.
Mannen praten ook, maar doen dat bij voorkeur over feiten, niet over gevoelens.
Over voetbal of de beurs, maar dan niet over wat het met hen doet, maar of de beurs omhoog schoot of in de min. Gelukkig zijn er uitzonderingen en dat merk ik in mijn praktijk, ervaringen bespreken blijkt ook bij hen heel heilzaam te werken! Nog steeds geldt dat twee meer weten dan één, maar allez je zult maar man zijn en denken dat je het in je eentje dient uit te zoeken en op te lossen, wij vrouwen zijn toch in het voordeel! Worden we daarom ouder??
Vrouwen zoeken dus weer heel iets anders dan afzondering, die zoeken "aandacht".
Heeft ze het moeilijk? Laat haar dan emotioneel niet alleen, schenk haar aandacht! Kom niet met een kant en klare oplossing, een oplossing vindt ze zelf ook wel, daar is ze zou weer "mans" genoeg voor. Luister naar haar, ze wil aandacht voor wat ze "voelt". Geef haar bij voorkeur dus niet een kant en klare oplossing, hoe het op te lossen, (dat zijn weer van die mannen-dingen!) alsof ze zelf niet kon nadenken, samen denken over het leven lost veel meer op.
Als je haar een oplossing aandraagt, dan voelt ze zich als een kind die dat zelf niet had gekund en dat is aardig funest, het meest geholpen is ze dus door aandacht.
Het optreden was hilarisch, verschrikkelijk herkenbaar.
Gelijktijdig zet het me aan het denken!
In hoeverre zijn dingen sexe-bepaald en in hoeverre reageren we vanuit "aangeleerd gedrag?"
Ik kom hier vast binnenkort nog op terug vanuit het thema persoonlijke ontwikkeling!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 1 augustus 2010
Ondersteunend bezig zijn
Ontwikkelen, het is zo'n "makkelijk begrip" lijkt het.
Vastzitten en loslaten, het heeft alles te maken met persoonlijke ontwikkeling.
Alles heeft met energie te maken.
Voel je energie?
Ben je gewend in energie te denken en te voelen?
Ongemerkt (onbewust) herkennen we het allemaal wel.
Je komt in een gezelschap of je ontmoet een persoon.
Ooit, jaren geleden, merkte ik dat ik al mijn energie kwijt was.
Heel stiekem leek het, heel langzaam. Het was alsof ik was leeggelopen.
Het was een lang weg terug, een weg van bewustwording.
Leeggelopen voelde ik me zwaar, moe, lusteloos.
Hoe vermoeider je je voelt, hoe zwaarder het leven aan gaat voelen.
Ik werd me bewust dat er dingen waren gebeurd, dat ik dingen had toegelaten ook.
Het leeglopen van energie was ook een deel mijn proces en verantwoordelijkheid.
Gaandeweg ontdekte ik dat omgeving erg belangrijk is.
Omgeving is niet goed of slecht, maar omgeving is wel in staat je te ondersteunen of je te ondermijnen.
Je kunt met veel of weinig inzet zelf veel bewerkstelligen, tegelijkertijd is er altijd een wisselwerking en kan je niet je omgeving naar "je hand zetten", hoe handig dat ook kan lijken.
Ik heb tijdens die processen belangrijke lessen geleerd.
Een van de belangrijkste lessen was voor mij, me niet afhankelijk van mijn omgeving te maken. Mijn bereidheid tot samen dingen op te pakken voor een groter geheel, of een anderen te ondersteunen, kan alleen maar werken als ik mijn eigen verantwoordelijkheid voor mijn eigen systeem ter hand blijf nemen.
Ooit, ik was tot zeer ver bereid te gaan, heb ik besluiten moeten nemen. Niet moeten in de vorm van dat het mij opgelegd werd. Moeten in de vorm van "dienen", ofwel verantwoordelijkheid dienen te nemen voor mijn eigen welzijn.
Ik "diende" het te doen voor mijn eigen welzijn.
Mijn omgeving bleek mij niet ondersteunend voor mijn systeem.
Geen enkel punt, lastig zeker te weten, echter alleen ik kan mijn eigen koers bepalen. Net zo min dat ik de koers van een ander zou moeten bepalen, dient het niet zo te wezen dat anderen mijn koers in mijn leven zouden bepalen.
Prachtig zoals Neall Walsch het wist te beschrijven in zijn boek: "over relaties".
"Omdat bepaalde aspecten van jouw fysieke gedrag niet in overeenstemming zijn met de manier waarop ik mijn leven wens te leiden" ga ik afstand van je nemen en dat wil niet zeggen dat ik niet van je houd.
We zullen dit met enige regelmaat in ons leven tegenkomen. Daar is niets mis mee, het is het moment waarop je de ontwikkeling durft aan te gaan de verantwoording voor je eigen systeem aan te gaan. Het is geen breuk, je blijft van de ander houden (althans dat is mijn keuze!), alleen zoals Neall Walsch beschijft, vanaf een andere plaats in de ruimte.
Elders schreef ik in deze weblog, het verhaal van het eikenbos en het eikeltje. http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/2008/05/het-eikenbos.html
Hetzelfde thema kwam terug in mijn stuk "wacht niet tot na mijn begrafenis". http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/search/label/Begrafenis
Als mensen of omstandigheden je niet ondersteunend blijken, heb je zelf de verantwoording om in die omstandigheden te blijven of de keus te maken andere omstandigheden te zoeken.
Je hoort mij niet zeggen dat dit de makkelijkste perioden in je leven zijn, geenszins. Het zijn de perioden in je leven waarin je soms de kracht moet vinden de juiste keuzes te maken.
Eén ding is fijn, je kunt zelf altijd besluiten ondersteunend te blijven naar wie dan ook. Zorg echter wel dat je onvoorwaardelijk ondersteunend naar jezelf dient te zijn. Daar horen jouw juiste keuzes bij!
Succes, ik hou van jou!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Vastzitten en loslaten, het heeft alles te maken met persoonlijke ontwikkeling.
Alles heeft met energie te maken.
Voel je energie?
Ben je gewend in energie te denken en te voelen?
Ongemerkt (onbewust) herkennen we het allemaal wel.
Je komt in een gezelschap of je ontmoet een persoon.
Ooit, jaren geleden, merkte ik dat ik al mijn energie kwijt was.
Heel stiekem leek het, heel langzaam. Het was alsof ik was leeggelopen.
Het was een lang weg terug, een weg van bewustwording.
Leeggelopen voelde ik me zwaar, moe, lusteloos.
Hoe vermoeider je je voelt, hoe zwaarder het leven aan gaat voelen.
Ik werd me bewust dat er dingen waren gebeurd, dat ik dingen had toegelaten ook.
Het leeglopen van energie was ook een deel mijn proces en verantwoordelijkheid.
Gaandeweg ontdekte ik dat omgeving erg belangrijk is.
Omgeving is niet goed of slecht, maar omgeving is wel in staat je te ondersteunen of je te ondermijnen.
Je kunt met veel of weinig inzet zelf veel bewerkstelligen, tegelijkertijd is er altijd een wisselwerking en kan je niet je omgeving naar "je hand zetten", hoe handig dat ook kan lijken.
Ik heb tijdens die processen belangrijke lessen geleerd.
Een van de belangrijkste lessen was voor mij, me niet afhankelijk van mijn omgeving te maken. Mijn bereidheid tot samen dingen op te pakken voor een groter geheel, of een anderen te ondersteunen, kan alleen maar werken als ik mijn eigen verantwoordelijkheid voor mijn eigen systeem ter hand blijf nemen.
Ooit, ik was tot zeer ver bereid te gaan, heb ik besluiten moeten nemen. Niet moeten in de vorm van dat het mij opgelegd werd. Moeten in de vorm van "dienen", ofwel verantwoordelijkheid dienen te nemen voor mijn eigen welzijn.
Ik "diende" het te doen voor mijn eigen welzijn.
Mijn omgeving bleek mij niet ondersteunend voor mijn systeem.
Geen enkel punt, lastig zeker te weten, echter alleen ik kan mijn eigen koers bepalen. Net zo min dat ik de koers van een ander zou moeten bepalen, dient het niet zo te wezen dat anderen mijn koers in mijn leven zouden bepalen.
Prachtig zoals Neall Walsch het wist te beschrijven in zijn boek: "over relaties".
"Omdat bepaalde aspecten van jouw fysieke gedrag niet in overeenstemming zijn met de manier waarop ik mijn leven wens te leiden" ga ik afstand van je nemen en dat wil niet zeggen dat ik niet van je houd.
We zullen dit met enige regelmaat in ons leven tegenkomen. Daar is niets mis mee, het is het moment waarop je de ontwikkeling durft aan te gaan de verantwoording voor je eigen systeem aan te gaan. Het is geen breuk, je blijft van de ander houden (althans dat is mijn keuze!), alleen zoals Neall Walsch beschijft, vanaf een andere plaats in de ruimte.
Elders schreef ik in deze weblog, het verhaal van het eikenbos en het eikeltje. http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/2008/05/het-eikenbos.html
Hetzelfde thema kwam terug in mijn stuk "wacht niet tot na mijn begrafenis". http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/search/label/Begrafenis
Als mensen of omstandigheden je niet ondersteunend blijken, heb je zelf de verantwoording om in die omstandigheden te blijven of de keus te maken andere omstandigheden te zoeken.
Je hoort mij niet zeggen dat dit de makkelijkste perioden in je leven zijn, geenszins. Het zijn de perioden in je leven waarin je soms de kracht moet vinden de juiste keuzes te maken.
Eén ding is fijn, je kunt zelf altijd besluiten ondersteunend te blijven naar wie dan ook. Zorg echter wel dat je onvoorwaardelijk ondersteunend naar jezelf dient te zijn. Daar horen jouw juiste keuzes bij!
Succes, ik hou van jou!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Email contact
Overweeg je coaching of counseling?
Heb je vragen die je graag beantwoord zou zien betreffende persoonlijke ontwikkeling alvorens te besluiten om tot coaching over te gaan?
Neem gerust even per email contact met me op, ik zal je vragen persoonlijk beantwoorden.
Email naar: welcome@take-care-oosterhout.nl
Met vriendelijke groet,
Take Care
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Heb je vragen die je graag beantwoord zou zien betreffende persoonlijke ontwikkeling alvorens te besluiten om tot coaching over te gaan?
Neem gerust even per email contact met me op, ik zal je vragen persoonlijk beantwoorden.
Email naar: welcome@take-care-oosterhout.nl
Met vriendelijke groet,
Take Care
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Telefonisch contact
Heb je behoefte om even af te stemmen of de coaching of counseling iets voor jou is in het kader van persoonlijke ontwikkeling?
Neem gerust vrijblijvend telefonisch contact op contactgegevens Yvonne Mooijman.
Ik zal u persoonlijk te woord staan en uw vragen zo beantwoorden dat u zich een idee kunt vormen wat u binnen de coaching kan verwachten.
Met vriendelijke groeten
Take Care
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Neem gerust vrijblijvend telefonisch contact op contactgegevens Yvonne Mooijman.
Ik zal u persoonlijk te woord staan en uw vragen zo beantwoorden dat u zich een idee kunt vormen wat u binnen de coaching kan verwachten.
Met vriendelijke groeten
Take Care
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 30 juli 2010
Vanzelfsprekend
..
Ik sta toch regelmatig verbaasd.
Verbaasd over de "vanzelfsprekendheid" waar mensen soms van uit bleken te gaan als andere mensen "hen hielpen of er voor hen bleken te zijn" en hoe fnuikend dit toch steeds weer achteraf bleek, als ze dit als "gewoon" en "als vanzelfsprekend" hadden ervaren.
Vanzelfsprekend, wàt is vanzelfsprekend?
Dat mensen aardig voor je zijn?
Dat mensen zich voor je inspannen?
Dat mensen "er voor anderen blijken te willen zijn"?
Is dat vanzelfsprekend?
Niets heb ik een grotere des-illusie bij mensen zien zijn, dan de momenten waarop voor hen pijnlijk bleek dat "alles wat ze eerder als zo vanzelfsprekend hadden ervaren", uiteindelijk helemaal niet zo vanzelfsprekend blijkt te zijn.
Sterker nog, zo kunnen zelfs door die vanzelfsprekendheid de aardige mensen die ze als zo vanzelfsprekend hadden ervaren, behoorlijk ontmoedigen om te blijven wie ze zijn!
Vaak moet ik teleurgestelde mensen weer bewust maken van het feit dat als anderen hen "onvoldoende of niet op waarde wisten in te schatten" dat de oplossing niet is om dan maar niet meer zo te zijn als je bent en wilt zijn. Het is van belang voor alle mensen dat zij ook de juiste en positieve energie terug krijgen.
Niet in het géven zit de moeilijkheid, als er een moeilijkheid is zit die meer in een relatie die hen niet terug geeft wat ook zij nodig hebben, dit gebeurt al of niet bewust.
Ik heb mensen horen zeggen: "Zij heeft voor mij te zorgen."
Tja... als dat de grondhouding in een relatie is, dan gaat de partner onherroepelijk ernstige tekorten opdoen.
Er dient geen eis te zijn in een relatie, er is een vermogen tot geven en ontvangen in een relatie en dat maakt de relatie tot de relatie die zij uiteindelijk samen wordt.
Wederzijdse uitwisseling van positieve energie, daar zit geen vanzelfsprekendheid tav van de ander in, tenzij je bedoelt dat het "vanzelfsprekend zou kunnen zijn dat jij daarin zou willen geven"
Als je al van vanzelfsprekendheid zou willen spreken, spreek dan over je eigen vanzelfsprekendheid om de ander te willen geven wat die graag heeft of nodig heeft, geef wat die ander goed doet, zonder daarmee over je eigen grenzen heen te hoeven gaan.
In relaties en op de "werkvloer" is niets zo "dodelijk" in relaties dan de ander zijn goedheid of aanwezigheid als vanzelfsprekend te beschouwen.
De ander IS namelijk niet vanzelfsprekend.
Dat spreekt voor zich ...
Wil je jezelf en de ander een plezier doen?
Schrap "vanzelfsprekendheid" uit je vocabulair.
Verwacht je veel van de ander, omdat het nu eenmaal een "natuurlijke gever is" .... koester die persoon, je hebt geluk in handen!
Voedt hen, koester hen en spreek ook juist de "natuurlijke gever" in jezelf aan ... je komt hen niet voor niets tegen!
Geef hen wat hen toekomt ..... dat is echt vanzelfsprekendheid!
Ze vormen de bron van liefdes relaties, put uit diezelfde bron!
Krijg je als "natuurlijke gever" mensen op je pad die vinden dat je hebt "te dienen", besef dat "geven" en "dienen" twee volstrekt verschillende eenheden zijn.
Blijf jezelf, en ga vooral niet over tot dienen, dat is pas echt "jezelf inleveren."
Dit is een belangrijk in je persoonlijke ontwikkeling.
In mijn praktijk kom ik nog wel eens mensen tegen die gekwetst werden doordat van hen als gever dienend gedrag geëist werd en die in eerste instantie besloten dan maar als oplossing "niet meer te geven".
In dat geval geef je je eigenheid weg, door jezelf als persoon die je van nature bent niet meer neer te zetten.
Blijf bij jezelf, blijf de gever die je bent, en wees zorgvuldig of je zinvol geeft of dat het "water naar de zee dragen wordt"
In het laatste geval, er blijven genoeg mensen over die je weten te waarderen, dus blijf vooral jezelf!
Ik wens je veel succes, dat lijkt me vanzelfsprekend....!
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik sta toch regelmatig verbaasd.
Verbaasd over de "vanzelfsprekendheid" waar mensen soms van uit bleken te gaan als andere mensen "hen hielpen of er voor hen bleken te zijn" en hoe fnuikend dit toch steeds weer achteraf bleek, als ze dit als "gewoon" en "als vanzelfsprekend" hadden ervaren.
Vanzelfsprekend, wàt is vanzelfsprekend?
Dat mensen aardig voor je zijn?
Dat mensen zich voor je inspannen?
Dat mensen "er voor anderen blijken te willen zijn"?
Is dat vanzelfsprekend?
Niets heb ik een grotere des-illusie bij mensen zien zijn, dan de momenten waarop voor hen pijnlijk bleek dat "alles wat ze eerder als zo vanzelfsprekend hadden ervaren", uiteindelijk helemaal niet zo vanzelfsprekend blijkt te zijn.
Sterker nog, zo kunnen zelfs door die vanzelfsprekendheid de aardige mensen die ze als zo vanzelfsprekend hadden ervaren, behoorlijk ontmoedigen om te blijven wie ze zijn!
Vaak moet ik teleurgestelde mensen weer bewust maken van het feit dat als anderen hen "onvoldoende of niet op waarde wisten in te schatten" dat de oplossing niet is om dan maar niet meer zo te zijn als je bent en wilt zijn. Het is van belang voor alle mensen dat zij ook de juiste en positieve energie terug krijgen.
Niet in het géven zit de moeilijkheid, als er een moeilijkheid is zit die meer in een relatie die hen niet terug geeft wat ook zij nodig hebben, dit gebeurt al of niet bewust.
Ik heb mensen horen zeggen: "Zij heeft voor mij te zorgen."
Tja... als dat de grondhouding in een relatie is, dan gaat de partner onherroepelijk ernstige tekorten opdoen.
Er dient geen eis te zijn in een relatie, er is een vermogen tot geven en ontvangen in een relatie en dat maakt de relatie tot de relatie die zij uiteindelijk samen wordt.
Wederzijdse uitwisseling van positieve energie, daar zit geen vanzelfsprekendheid tav van de ander in, tenzij je bedoelt dat het "vanzelfsprekend zou kunnen zijn dat jij daarin zou willen geven"
Als je al van vanzelfsprekendheid zou willen spreken, spreek dan over je eigen vanzelfsprekendheid om de ander te willen geven wat die graag heeft of nodig heeft, geef wat die ander goed doet, zonder daarmee over je eigen grenzen heen te hoeven gaan.
In relaties en op de "werkvloer" is niets zo "dodelijk" in relaties dan de ander zijn goedheid of aanwezigheid als vanzelfsprekend te beschouwen.
De ander IS namelijk niet vanzelfsprekend.
Dat spreekt voor zich ...
Wil je jezelf en de ander een plezier doen?
Schrap "vanzelfsprekendheid" uit je vocabulair.
Verwacht je veel van de ander, omdat het nu eenmaal een "natuurlijke gever is" .... koester die persoon, je hebt geluk in handen!
Voedt hen, koester hen en spreek ook juist de "natuurlijke gever" in jezelf aan ... je komt hen niet voor niets tegen!
Geef hen wat hen toekomt ..... dat is echt vanzelfsprekendheid!
Ze vormen de bron van liefdes relaties, put uit diezelfde bron!
Krijg je als "natuurlijke gever" mensen op je pad die vinden dat je hebt "te dienen", besef dat "geven" en "dienen" twee volstrekt verschillende eenheden zijn.
Blijf jezelf, en ga vooral niet over tot dienen, dat is pas echt "jezelf inleveren."
Dit is een belangrijk in je persoonlijke ontwikkeling.
In mijn praktijk kom ik nog wel eens mensen tegen die gekwetst werden doordat van hen als gever dienend gedrag geëist werd en die in eerste instantie besloten dan maar als oplossing "niet meer te geven".
In dat geval geef je je eigenheid weg, door jezelf als persoon die je van nature bent niet meer neer te zetten.
Blijf bij jezelf, blijf de gever die je bent, en wees zorgvuldig of je zinvol geeft of dat het "water naar de zee dragen wordt"
In het laatste geval, er blijven genoeg mensen over die je weten te waarderen, dus blijf vooral jezelf!
Ik wens je veel succes, dat lijkt me vanzelfsprekend....!
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 24 juni 2010
Authenticiteit
Als transformationeel coach coach ik mensen naar hun authenticiteit, een belangrijk facet in persoonlijke ontwikkeling.
Authentiek zijn is eigenlijk .. liefde zijn... de eenheid met onze omgeving voelen, mezelf en anderen gelijkwaardig behandelen.
Dit in tegenstelling tot egotripperij, machtsuitoefening, manipulatie, eigen wil doordrukken, anderen als minderen behandelen, respectloos gedrag, egoïsme, zakkenvullerij ed.
Voor mij betekent authenticiteit, het contact maken met je diepste kern (oprechte in liefde zijn met jezelf en anderen) en van daar uit leven. Dus in contact met medemensen eerst durven voelen "wie ik in oorsprong ben" om vandaar uit te gaan doen "wat bij mij hoort" om te doen en dat is in wezen altijd liefdevol eenheidsbewust, verbondenheid en harmonie.
Mijn diepste kern is mijn volledig potentieel aan mogelijkheden. In wezen zijn wij een volledig potentieel aan mogelijkheden. We kunnen daar alleen "zo nu en dan" echter "even" helemaal niet bij. Op momenten dat we niet meer goed in contact staan met onze medemensen, wat zich soms uit in conflictsituaties rondom ons heen, maar vooral vaak in een “niet welbevinden in ons eigen systeem” wat zich weer kan afzetten in ons fysiek, d.m.v. van energieverlies tot ernstige fysieke klachten en dysbalans. Dit is vaak wat onder "blokkades" verstaan wordt.
In mijn werk als life-coach begeleid ik mensen op de weg om weer toegang tot dat volledige potentieel te krijgen. We houden onszelf daar vandaan door ons niet meer te "her-inneren" dat wij dit totaal aan mogelijkheden zijn, eigenlijk herinneren dat we in diepste wezen liefdevol en elkaar ondersteunend verbonden zijn met alles en ieder om ons heen. Onze overtuigingen, (aannames van onze werkelijkheid) zijn vaak een enorme verkleining van de werkelijkheid, waardoor wij "te weinig" van onze mogelijkheden laten zien. Wij beperken onszelf dus altijd door onze eigen beperkende overtuigingen.
Dit alles heeft ook te maken met levensenergie. Hoe beter wij echt vanuit onze werkelijk potentieel aan mogelijkheden leven, hoe beter "ons systeem", ons energiesysteem, ons dat in dank afneemt.
Hoe verder wij afstaan van onszelf, doordat we onvoldoende bewust zijn van ons potentieel, hoe meer wij "tegen onszelf in bezig zijn", knokken, strijden boosheid, frustratie kortom een vorm van overleven ipv sprankelend kunnen leven. Dit heeft tot gevolg dat we als het ware onze eigen energie tegen onszelf inzetten. Je zult begrijpen wat dit met onze levensenergie gaat doen, dit zal gaan afnemen, en hoe minder stroming in levensenergie, hoe meer het leven "ploeteren" wordt.
Als life-coach ben ik dus op dat energetische niveau bezig, door middel van het bewustwordingsproces te begeleiden, waardoor wij uiteindelijk naar een sprankelend energieniveau kunnen.
Geen overleven (het gevoel van zwaar en met moeite uit de klei getrokken worden) maar het sprankelende gevoel van bruisend kunnen zijn.
Je kunt je voorstellen dat dit alles met gezondheid en het ontbreken ervan van doen heeft.
Het mooie is, dat in dat ontwikkelingsproces wij altijd toegang hebben tot ons zelf. Hierin zijn wij dus niet afhankelijk van de goodwill van anderen. Wij hadden dan wel eens het idee, als die ander nou maar anders doet, dan gaat het mij beter.
Hoe dichter je bij je eigen bron komt, hoe meer je jezelf ook verbonden kunt voelen met je omgeving. Ook als je omstandigheden wat beperkend lijken kan je jezelf dus goed blijven voelen.
Het meest verrassende inzicht was voor mij dat ik volstrekt spontaan antwoord aan iemand gaf op de vraag hoe het me ging. Dit was op een moment dat mijn omstandigheden absoluut minder rooskleurig leken. Ik gaf heel spontaan als antwoord dat het mij goed ging. Met mij ging het ook goed, ik bleek namelijk niet meer mijn omstandigheden zijn! Heel vaak voelen mensen zich gelijk aan hun omstandigheden of hun omgeving!
Dit was geen beleefdheidsantwoord van mij. Het was recht uit mijn hart! Het ging mij werkelijk goed! Ik voelde me diep verbonden met mezelf, ik voelde me absoluut gelukkig.
Mensen die burn-out-out raakten kregen dit "letterlijk opgebrand raken" vaak voor elkaar, door alsmaar aardig gevonden te willen worden, alsmaar aan te passen, alsmaar keihard te werken voor iedereen. Mensen die de neiging hebben zich continu "op te fokken" doen hun hart en bloedsomloop daar geen plezier mee.
Vanuit werkelijk authentiek zijn, besef je pas, dat je eerste verantwoordelijkheid echter, je verantwoordelijkheid voor je (bloed)-eigen energiesysteem is. Vaak leven we alsof we op de wereld zijn gezet om het tuintje van de buurman om te spitten. Als dat werkelijk de bedoeling van dit leven was geweest, waren we waarschijnlijk als "de buurman" op deze wereld gezet.
Mijn uitgangspunt is dus ook... eerst onze belangrijkste verantwoordelijkheid van dit leven op ons te nemen, en ons eigen tuintje te spitten. Hierdoor komen we weer in overvloed. Vanuit deze overvloed kunnen we lekker doen, wat we alsmaar dachten dat het onze eerste taak was, anderen helpen.
Meestal komen mensen bij mij met hun tong op hun enkels omdat ze helemaal opgebrand zijn van het geven......geven..... geven, terwijl ze dat allang niet meer kunnen, ze richten hun zorg te veel op de ander.
Evengoed kon ik tegen dat mensen volkomen uitgeput raken door het tegenover gestelde, nl door teveel op hun eigen belang uit te zijn ten koste van anderen,het krampachtige van het doordrukken van de eigen zin ten koste van anderen, vreet letterlijk het eigen systeem op. Je eigen systeem neemt ook dat niet in dank af en protesteert met signalen die als je ze lang genoeg niet de aandacht geeft, zich kunnen manifesteren in ernstige fysieke klachten en aandoeningen.
Door alsmaar trachten aan te passen aan alle wensen verlangens en verwachtingen van anderen raken we los van onze eigen kern.
Aanpassen kan loslaten van jezelf zijn.
Eerst weer verbinding maken met onszelf, en ons her-inneren wie we werkelijk zijn met ons hele potentieel, maakt dat we van binnenuit exact gaan doen wat goed is, zonder onszelf te ondermijnen.
Ik kreeg de vraag:"Zijn er veel zaken die ons belemmeren om echt authentiek te zijn?"
Als we belemmeringen ervaren op welk levensgebied dan ook (relaties, werk, carriere, gezondheid, studie ed.) dan hebben we ze zelf vanuit onze eigen gecreëerde overtuigingen ontworpen. Het mooie is, we zijn ook weer zelf in staat om inzicht te krijgen welke overtuigingen ons in de weg staan.
Mensen die emotioneel "erg diep" zitten, depressief zijn, kunnen putten uit het gegeven, dat ze beschikken over dezelfde immense kracht om te komen waar ze willen als de kracht die ze hadden om te komen waar ze zijn.
Mijn taak als life-coach is om dit proces van persoonlijke ontwikkeling helder en inzichtelijk te helpen doorlopen. Het is tevens mijn lust en mijn leven! Mensen zijn boeiend!
Het leuke is dat in het bijzonder humor (geweldig sprankelend) hierbij een geweldig ingrediënt is.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Authentiek zijn is eigenlijk .. liefde zijn... de eenheid met onze omgeving voelen, mezelf en anderen gelijkwaardig behandelen.
Dit in tegenstelling tot egotripperij, machtsuitoefening, manipulatie, eigen wil doordrukken, anderen als minderen behandelen, respectloos gedrag, egoïsme, zakkenvullerij ed.
Voor mij betekent authenticiteit, het contact maken met je diepste kern (oprechte in liefde zijn met jezelf en anderen) en van daar uit leven. Dus in contact met medemensen eerst durven voelen "wie ik in oorsprong ben" om vandaar uit te gaan doen "wat bij mij hoort" om te doen en dat is in wezen altijd liefdevol eenheidsbewust, verbondenheid en harmonie.
Mijn diepste kern is mijn volledig potentieel aan mogelijkheden. In wezen zijn wij een volledig potentieel aan mogelijkheden. We kunnen daar alleen "zo nu en dan" echter "even" helemaal niet bij. Op momenten dat we niet meer goed in contact staan met onze medemensen, wat zich soms uit in conflictsituaties rondom ons heen, maar vooral vaak in een “niet welbevinden in ons eigen systeem” wat zich weer kan afzetten in ons fysiek, d.m.v. van energieverlies tot ernstige fysieke klachten en dysbalans. Dit is vaak wat onder "blokkades" verstaan wordt.
In mijn werk als life-coach begeleid ik mensen op de weg om weer toegang tot dat volledige potentieel te krijgen. We houden onszelf daar vandaan door ons niet meer te "her-inneren" dat wij dit totaal aan mogelijkheden zijn, eigenlijk herinneren dat we in diepste wezen liefdevol en elkaar ondersteunend verbonden zijn met alles en ieder om ons heen. Onze overtuigingen, (aannames van onze werkelijkheid) zijn vaak een enorme verkleining van de werkelijkheid, waardoor wij "te weinig" van onze mogelijkheden laten zien. Wij beperken onszelf dus altijd door onze eigen beperkende overtuigingen.
Dit alles heeft ook te maken met levensenergie. Hoe beter wij echt vanuit onze werkelijk potentieel aan mogelijkheden leven, hoe beter "ons systeem", ons energiesysteem, ons dat in dank afneemt.
Hoe verder wij afstaan van onszelf, doordat we onvoldoende bewust zijn van ons potentieel, hoe meer wij "tegen onszelf in bezig zijn", knokken, strijden boosheid, frustratie kortom een vorm van overleven ipv sprankelend kunnen leven. Dit heeft tot gevolg dat we als het ware onze eigen energie tegen onszelf inzetten. Je zult begrijpen wat dit met onze levensenergie gaat doen, dit zal gaan afnemen, en hoe minder stroming in levensenergie, hoe meer het leven "ploeteren" wordt.
Als life-coach ben ik dus op dat energetische niveau bezig, door middel van het bewustwordingsproces te begeleiden, waardoor wij uiteindelijk naar een sprankelend energieniveau kunnen.
Geen overleven (het gevoel van zwaar en met moeite uit de klei getrokken worden) maar het sprankelende gevoel van bruisend kunnen zijn.
Je kunt je voorstellen dat dit alles met gezondheid en het ontbreken ervan van doen heeft.
Het mooie is, dat in dat ontwikkelingsproces wij altijd toegang hebben tot ons zelf. Hierin zijn wij dus niet afhankelijk van de goodwill van anderen. Wij hadden dan wel eens het idee, als die ander nou maar anders doet, dan gaat het mij beter.
Hoe dichter je bij je eigen bron komt, hoe meer je jezelf ook verbonden kunt voelen met je omgeving. Ook als je omstandigheden wat beperkend lijken kan je jezelf dus goed blijven voelen.
Het meest verrassende inzicht was voor mij dat ik volstrekt spontaan antwoord aan iemand gaf op de vraag hoe het me ging. Dit was op een moment dat mijn omstandigheden absoluut minder rooskleurig leken. Ik gaf heel spontaan als antwoord dat het mij goed ging. Met mij ging het ook goed, ik bleek namelijk niet meer mijn omstandigheden zijn! Heel vaak voelen mensen zich gelijk aan hun omstandigheden of hun omgeving!
Dit was geen beleefdheidsantwoord van mij. Het was recht uit mijn hart! Het ging mij werkelijk goed! Ik voelde me diep verbonden met mezelf, ik voelde me absoluut gelukkig.
Mensen die burn-out-out raakten kregen dit "letterlijk opgebrand raken" vaak voor elkaar, door alsmaar aardig gevonden te willen worden, alsmaar aan te passen, alsmaar keihard te werken voor iedereen. Mensen die de neiging hebben zich continu "op te fokken" doen hun hart en bloedsomloop daar geen plezier mee.
Vanuit werkelijk authentiek zijn, besef je pas, dat je eerste verantwoordelijkheid echter, je verantwoordelijkheid voor je (bloed)-eigen energiesysteem is. Vaak leven we alsof we op de wereld zijn gezet om het tuintje van de buurman om te spitten. Als dat werkelijk de bedoeling van dit leven was geweest, waren we waarschijnlijk als "de buurman" op deze wereld gezet.
Mijn uitgangspunt is dus ook... eerst onze belangrijkste verantwoordelijkheid van dit leven op ons te nemen, en ons eigen tuintje te spitten. Hierdoor komen we weer in overvloed. Vanuit deze overvloed kunnen we lekker doen, wat we alsmaar dachten dat het onze eerste taak was, anderen helpen.
Meestal komen mensen bij mij met hun tong op hun enkels omdat ze helemaal opgebrand zijn van het geven......geven..... geven, terwijl ze dat allang niet meer kunnen, ze richten hun zorg te veel op de ander.
Evengoed kon ik tegen dat mensen volkomen uitgeput raken door het tegenover gestelde, nl door teveel op hun eigen belang uit te zijn ten koste van anderen,het krampachtige van het doordrukken van de eigen zin ten koste van anderen, vreet letterlijk het eigen systeem op. Je eigen systeem neemt ook dat niet in dank af en protesteert met signalen die als je ze lang genoeg niet de aandacht geeft, zich kunnen manifesteren in ernstige fysieke klachten en aandoeningen.
Door alsmaar trachten aan te passen aan alle wensen verlangens en verwachtingen van anderen raken we los van onze eigen kern.
Aanpassen kan loslaten van jezelf zijn.
Eerst weer verbinding maken met onszelf, en ons her-inneren wie we werkelijk zijn met ons hele potentieel, maakt dat we van binnenuit exact gaan doen wat goed is, zonder onszelf te ondermijnen.
Ik kreeg de vraag:"Zijn er veel zaken die ons belemmeren om echt authentiek te zijn?"
Als we belemmeringen ervaren op welk levensgebied dan ook (relaties, werk, carriere, gezondheid, studie ed.) dan hebben we ze zelf vanuit onze eigen gecreëerde overtuigingen ontworpen. Het mooie is, we zijn ook weer zelf in staat om inzicht te krijgen welke overtuigingen ons in de weg staan.
Mensen die emotioneel "erg diep" zitten, depressief zijn, kunnen putten uit het gegeven, dat ze beschikken over dezelfde immense kracht om te komen waar ze willen als de kracht die ze hadden om te komen waar ze zijn.
Mijn taak als life-coach is om dit proces van persoonlijke ontwikkeling helder en inzichtelijk te helpen doorlopen. Het is tevens mijn lust en mijn leven! Mensen zijn boeiend!
Het leuke is dat in het bijzonder humor (geweldig sprankelend) hierbij een geweldig ingrediënt is.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 19 juni 2010
Integer Ondernemen
Zie een verwijzing naar mij weblog: Integer Ondernemen.
http://integerondernemen.blogspot.com/
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
http://integerondernemen.blogspot.com/
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 5 juni 2010
Hoe echt wil je wezen
Afgelopen week overkwam het me dat ik diverse ontmoetingen had die me een prachtig helder inzicht en gevoel verschaften waar het met puurheid en echtheid te maken had, naar elkaar in contact.
Ontmoeting kunnen zo puur en echt zijn, dat mensen me per onmiddellijk en ter plekke tot in mijn ziel raken.
Ik kwam in een intiem gesprek met twee mensen die elkaar overigens ook niet kenden.
Op een bepaalde manier raakten we met elkaar in contact en in een mum van tijd werden er heel spontaan persoonlijk diepgaande intense ervaringen gedeeld op een heel kwetsbare en liefdevolle manier.
Zulke mensen die daartoe in staat zijn en zulke gebeurtenissen raken mij diep en ik koester ze graag zowel in mijn herinnering als in mijn hart.
De puurheid, de openheid. de kwetsbaarheid, de authenticiteit, dat is voor mij het raakpunt, dat is de ware ontmoeting. Dat biedt mij en hen de mogelijkheid van aanraking van de essentie en de werkelijke bedoeling van het leven, dat is voor mij zoals het leven bedoeld is te zijn voor mij en hoop ik ook voor anderen.
Mensen kunnen mij en elkaar als persoon zo makkelijk verrijken, door puur, openhartig en kwetsbaar te zijn, allemaal vormen van persoonlijke ontwikkeling.
Een dag later, op een ander locatie, andere mensen, het leek heel gezellig.
"Leek" ja, ik schreef inderdaad niet "bleek"!
Was het gezellig? Ja, er was zeker oprecht gezelligheid binnen het gezelschap aanwezig maar daar tussendoor werd er door iemand een "spel gespeeld", mijn systeem wil er als het ware niet eens aan terugdenken, die onechtheid is zo voelbaar voor mij als ik besef wat het doet in een gezelschap, omdat er simpelweg sprake is van bewuste misleiding van een aantal mensen.
Was het nodig?
Het was er en het heeft vast ergens toe gediend, al was het maar om gaandeweg door deze of gene schijn-heiligheid te kunnen leren onderscheiden van echt-heid voor ieder van ons, het werd me duidelijk dat er mensen waren die onderscheid voelden en anderen die zich letterlijk lieten meevoeren met het "spel". Voor mij is dit geen spel, ik zie de gevolgen en dat raakt me,
Mensen zou je moeten mogen vertrouwen, je zou je niet bij voortduring moeten dienen af te vragen of mensen en dingen wel echt zijn.
Het leert me altijd weer, het is altijd weer bewustwording in al zijn facetten. Voor mij een herkenning uit een ver verleden en de gevolgen ervan toen, waar ik nu nut heb van de kennis van toen dus niets gebeurt voor niets.
Daar waar ik als mens mijn medemens als mens respectvol en fatsoenlijk kan blijven benaderen, de ander op een ander "level" bezig kan zijn verwarring te wekken door "aardiger te doen dan op andere momenten als er geen mensen bij aanwezig zijn", verwarring die zeer ver reikt, zover dat mensen soms echt andere dingen waarnemen of aannemen in een situatie dan er zijn.
Verwarring in energie, waarmee mensen "op het verkeerde been worden gezet", met een onderliggend doel. Dubbele agenda's wordt dat ook wel eens genoemd.
Ik hou niet van dubbele agenda's. Ik hou van straight. Ik heb er geen moeite mee een verschil van mening te hebben, dat mag er zijn en bouw daar bij voorkeur geen rookgordijnen omheen ten koste van de authenticiteit.
Ik voel energie van mensen en als die gekleurd is door dubbele agenda's dan voel ik dat soms zelfs fysiek.
Ik heb er geen moeite mee als men mij op een verkeerd been tracht te zetten, daar ben ik altijd nog zelf bij.
Mijn ervaring was in ieder geval duidelijk. Ik herkende het groter geheel en zie hoe mensen zich anders kunnen gaan voordoen als ze aannemen het hen wat zou kunnen opbrengen. Mensen laten zichzelf "kennen" door hun manier van omgaan.
Persoonlijk wordt ik altijd weer gevoed door mensen die zuiver van geest zijn.
Het zijn de cadeautjes in mijn leven.
Dank je cadeautjes ..... ik neem jullie graag in liefde in mijn hart mee, ik hoop dat het jullie ook heeft gegeven wat het mij heeft gegeven .... gevoel van verbondenheid ... puur en echt-heid.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ontmoeting kunnen zo puur en echt zijn, dat mensen me per onmiddellijk en ter plekke tot in mijn ziel raken.
Ik kwam in een intiem gesprek met twee mensen die elkaar overigens ook niet kenden.
Op een bepaalde manier raakten we met elkaar in contact en in een mum van tijd werden er heel spontaan persoonlijk diepgaande intense ervaringen gedeeld op een heel kwetsbare en liefdevolle manier.
Zulke mensen die daartoe in staat zijn en zulke gebeurtenissen raken mij diep en ik koester ze graag zowel in mijn herinnering als in mijn hart.
De puurheid, de openheid. de kwetsbaarheid, de authenticiteit, dat is voor mij het raakpunt, dat is de ware ontmoeting. Dat biedt mij en hen de mogelijkheid van aanraking van de essentie en de werkelijke bedoeling van het leven, dat is voor mij zoals het leven bedoeld is te zijn voor mij en hoop ik ook voor anderen.
Mensen kunnen mij en elkaar als persoon zo makkelijk verrijken, door puur, openhartig en kwetsbaar te zijn, allemaal vormen van persoonlijke ontwikkeling.
Een dag later, op een ander locatie, andere mensen, het leek heel gezellig.
"Leek" ja, ik schreef inderdaad niet "bleek"!
Was het gezellig? Ja, er was zeker oprecht gezelligheid binnen het gezelschap aanwezig maar daar tussendoor werd er door iemand een "spel gespeeld", mijn systeem wil er als het ware niet eens aan terugdenken, die onechtheid is zo voelbaar voor mij als ik besef wat het doet in een gezelschap, omdat er simpelweg sprake is van bewuste misleiding van een aantal mensen.
Was het nodig?
Het was er en het heeft vast ergens toe gediend, al was het maar om gaandeweg door deze of gene schijn-heiligheid te kunnen leren onderscheiden van echt-heid voor ieder van ons, het werd me duidelijk dat er mensen waren die onderscheid voelden en anderen die zich letterlijk lieten meevoeren met het "spel". Voor mij is dit geen spel, ik zie de gevolgen en dat raakt me,
Mensen zou je moeten mogen vertrouwen, je zou je niet bij voortduring moeten dienen af te vragen of mensen en dingen wel echt zijn.
Het leert me altijd weer, het is altijd weer bewustwording in al zijn facetten. Voor mij een herkenning uit een ver verleden en de gevolgen ervan toen, waar ik nu nut heb van de kennis van toen dus niets gebeurt voor niets.
Daar waar ik als mens mijn medemens als mens respectvol en fatsoenlijk kan blijven benaderen, de ander op een ander "level" bezig kan zijn verwarring te wekken door "aardiger te doen dan op andere momenten als er geen mensen bij aanwezig zijn", verwarring die zeer ver reikt, zover dat mensen soms echt andere dingen waarnemen of aannemen in een situatie dan er zijn.
Verwarring in energie, waarmee mensen "op het verkeerde been worden gezet", met een onderliggend doel. Dubbele agenda's wordt dat ook wel eens genoemd.
Ik hou niet van dubbele agenda's. Ik hou van straight. Ik heb er geen moeite mee een verschil van mening te hebben, dat mag er zijn en bouw daar bij voorkeur geen rookgordijnen omheen ten koste van de authenticiteit.
Ik voel energie van mensen en als die gekleurd is door dubbele agenda's dan voel ik dat soms zelfs fysiek.
Ik heb er geen moeite mee als men mij op een verkeerd been tracht te zetten, daar ben ik altijd nog zelf bij.
Mijn ervaring was in ieder geval duidelijk. Ik herkende het groter geheel en zie hoe mensen zich anders kunnen gaan voordoen als ze aannemen het hen wat zou kunnen opbrengen. Mensen laten zichzelf "kennen" door hun manier van omgaan.
Persoonlijk wordt ik altijd weer gevoed door mensen die zuiver van geest zijn.
Het zijn de cadeautjes in mijn leven.
Dank je cadeautjes ..... ik neem jullie graag in liefde in mijn hart mee, ik hoop dat het jullie ook heeft gegeven wat het mij heeft gegeven .... gevoel van verbondenheid ... puur en echt-heid.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 2 juni 2010
Blijheid en spontaniteit
Het raakt me enorm als ik bij mensen ervaar dat ze hun blijheid lijken kwijtgeraakt.
Pijnlijke ervaringen, rouw en verlies kan hen soms zo hebben getekend dat zij er voorlopig van wensen uit te gaan "dit risico van verlies" niet meer mee te maken.
Zij geraken dan vaak in een emotioneel isolement.
Voor de omgeving is dit zeer lastig om mee om te gaan, omdat de omgeving op "onbewust niveau" de afwijzing oppikt, die er in verscholen ligt.
Afwijzing van de realiteit, afwijzing van de werkelijkheid.
En wij zijn werkelijkheid, en als omgeving voel je je dan ook vaak afgewezen, beoordeeld en veroordeeld, terwijl de be- en veroordeling nou net de oorzaak is van het emotionele probleem.
De huidige werkelijkheid wordt afgewezen, want die vertegenwoordig de pijn.
Zolang we onze werkelijkheid afwijzen, knokken we voornamelijk tegen onze eigen gevoelens!! En dat doet pas echt pijn!!
Durf de huidige situatie als uitgangspunt te nemen, durf je onmacht onder ogen te zien, durf te geloven dat de toekomst beter zal kunnen aanvoelen dan het nu doet.
Ga stapje voor stapje, nu de dingen doen, die je goed zouden kunnen doen.
Durf een stukje trots weer toe te laten, als het je gelukt is "even het verleden te vergeten" en weer een stukje leven opgepakt te hebben.
Stapje voor stapje, zal je merken, dat heel voorzichtig blijheid weer toegelaten is.
Durf weer oog te hebben voor je omgeving, die er al die tijd nog steeds voor je wil zijn, ondanks dat je het hen niet makkelijk hebt gemaakt misschien!
Durf eens hen die je het meest gesteund hebben, ondanks dat je dat best lastig vond, eens een compliment van dankbaarheid te tonen, en je zal ontdekking dat je de deur van het leven weer heel voorzichtig voor jezelf op een kier hebt gezet.
Durf de zon in je leven weer toe te laten!
Pijnlijke ervaringen, rouw en verlies kan hen soms zo hebben getekend dat zij er voorlopig van wensen uit te gaan "dit risico van verlies" niet meer mee te maken.
Zij geraken dan vaak in een emotioneel isolement.
Voor de omgeving is dit zeer lastig om mee om te gaan, omdat de omgeving op "onbewust niveau" de afwijzing oppikt, die er in verscholen ligt.
Afwijzing van de realiteit, afwijzing van de werkelijkheid.
En wij zijn werkelijkheid, en als omgeving voel je je dan ook vaak afgewezen, beoordeeld en veroordeeld, terwijl de be- en veroordeling nou net de oorzaak is van het emotionele probleem.
De huidige werkelijkheid wordt afgewezen, want die vertegenwoordig de pijn.
Zolang we onze werkelijkheid afwijzen, knokken we voornamelijk tegen onze eigen gevoelens!! En dat doet pas echt pijn!!
Durf de huidige situatie als uitgangspunt te nemen, durf je onmacht onder ogen te zien, durf te geloven dat de toekomst beter zal kunnen aanvoelen dan het nu doet.
Ga stapje voor stapje, nu de dingen doen, die je goed zouden kunnen doen.
Durf een stukje trots weer toe te laten, als het je gelukt is "even het verleden te vergeten" en weer een stukje leven opgepakt te hebben.
Stapje voor stapje, zal je merken, dat heel voorzichtig blijheid weer toegelaten is.
Durf weer oog te hebben voor je omgeving, die er al die tijd nog steeds voor je wil zijn, ondanks dat je het hen niet makkelijk hebt gemaakt misschien!
Durf eens hen die je het meest gesteund hebben, ondanks dat je dat best lastig vond, eens een compliment van dankbaarheid te tonen, en je zal ontdekking dat je de deur van het leven weer heel voorzichtig voor jezelf op een kier hebt gezet.
Durf de zon in je leven weer toe te laten!
vrijdag 28 mei 2010
Wat moet je denken om te doen wat je doet?
Wat moet je denken om te doen wat je doet?
Rare vraag op het eerste gezicht zal je misschien denken.
Waar slaat dat op?
Je denk toch ná voordat je iets doet?
Je doet toch dingen omdat je juist nagedacht hebt?
Dàt nadenken bedoel ik niet.
Dàt nadenken kan gebaseerd zijn op een tactiek, een doel een effect wat je wil bereiken en soms zal je tot de conclusie komen dat je juist het tegenovergestelde bereikt van wat je bedoelde.
Je denkt (gelooft) namelijk iets en doordat je dat gelooft ga je de dingen doen op de manier waarop je ze doet. Dat is wat men "overtuigingen noemt", overtuigd zijn ( aangenomen hebben dat iets "waar" is) dat iets op een bepaalde manier nodig is te doen.
Op een abstracter niveau wil je bijvoorbeeld "opvoeden", "mensen kansen tot ontplooiing geven" en in de praktijk kan blijken dat je bewerkstelligt door je typische of a-typische manier van handelen) dat mensen zich juist kleiner of ondergeschikter gaan voelen in plaats dat je ze biedt wat je oorspronkelijke bedoeling was. Het woord bedoeling heeft alles met het oorspronkelijke -doel- te maken, wat nagestreefd wenste te worden, zolas bijvoorbeeld ontpooiingskansen en groeikansen bieden.
Ik zag pas geleden op de tv een programma over opvoeding waarbij diverse ouders er van overtuigd waren dat ze hun kinderen dienden te slaan omdat die kinderen anders niet genoeg zouden presteren, of om hun eigen gezag te doen gelden. Met verbazing heb ik aangehoord hoe het ieder van die ouders nog meer uit evenwicht bracht, terwijl ze ongeacht de uitkomst ervan alsmaar door bleven gaan met dat gedrag op die manier te blijven volharden en te blijven “communiceren” op deze manier terwijl vrijwel iedere ouder aangaf zich er persoonlijk ook niet lekker bij te voelen. Van luisteren was geen sprake, zelfs niet meer naar zichzelf.
Dit is een duidelijk voorbeeld waarbij hun overtuiging hen doet handelen. Er zat géén overtuiging achter dat hun kinderen gezonde weldenkende kinderen zijn, die zich zonder slaan zelfs gezonder zouden kunnen ontwikkelen. Eigenlijk was dat slaan een uiting van die ouders van hun eigen innerlijk gevoel van onmacht, het onvoldoende vertrouwen hebben in het leven met zijn zelf-oplossend en zelf-herstellend vermogen. Eigenlijk geloofden ze nog maar in één oplossing, en die werd gebaseerd op hun eigen onmacht gevoelens helaas. Deze ouders hadden geen vertrouwen meer, niet in zichzelf en niet in hun kinderen, ondanks dat ze dit naar zichzelf tegenspraken. Ze hadden daardoor geen vertrouwen in hun kinderen, (dat was de onderliggende overtuiging op niveau 3, zie verdere uitleg nadien) die hun gedrag (op niveau 5 gedrag, activiteiten en communicatie stroom) bepaalde. Dit gebeurt vaak als ze in zichzelf hun eigen onvoorwaardelijk vertrouwen nog onvoldoende herkennen en daardoor vertrouwen ook nog niet kunnen erkennen en toekennen aan anderen. Terwijl in ieder van ons alle mogelijkheden zitten, dus ook de oplossingen!
De vraag “wat moet je denken om te doen wat je doet” komt uit de NLP en heeft te make met persoonlijke bewustwording en persoonlijke ontwikkeling.
Het bedoelt te zeggen:"Wat is wat je gelooft, dat maakt dat je doet wat je doet", ofwel wàt is je overtuiging die sturend is in je gedrag. Veel overtuigingen zijn niet bewust, bewustwording is daarom van zo'n groot belang. (Daarom vind ik mijn vak ook zo leuk! Het biedt een scala aan mogelijkheden veel van die onbewuste overtuigingen in het bewustzijn te helpen krijgen. Een power en een immense verandering kan dat teweeg brengen. Veel mensen met met veel power in zich, kunnen zoals het voorbeeld straks aangeeft met dezelfde snelheid zichzelf de goede kant kunnen sturen, waar ze zichzelf soms voorheen behoorlijk in een ongewenste richting in stuurden,
Mijn oorspronkelijke vraag komt uit wat wordt genoemd de “logische niveaus” van de antropoloog Gregory Bateson.
Het is een indeling die te maken heeft met de zes logische niveaus van de mens, in een natuurlijke hiërarchie waarin levensdoel aan de top staat. Niveau 1 is het hoogste.. Hoe dichter je de top van de logische niveaus nadert, hoe dichter je komt bij “het hart van de zaak”:
1. Levensdoel.
2. Identiteit “Wie ben ik? Welke rol speel ik?”
3. Overtuigingen waarden en criteria. Wat is belangrijk voor mij
4. Capaciteiten vermogens en vaardigheden. Wat kan ik?
5. Gedrag en activiteiten. Wat doe ik?
6. Levensomstandigheden en resultaat. Waar ben ik?
Bedrijfsmatig kan je dit schema verwoorden naar een bedrijf of afdeling:
1. Visie
2. Mission Statement, strategische keuze
3. bedrijfscultuur, kwaliteitsnormen, ongeschreven regels
4. beschikbare menselijke en technische bronnen
5. Activiteiten en communicatiestroom
6. werkvloer en resultaat.
Ik zal een voorbeeld geven:
Je wilt iets bereiken.
Je hebt het nog niet bereikt en je wil het wel heel graag bereiken.
Dat is dus het punt wat je nu bereikt hebt. Punt 6 dus. Waar ben ik nu.
Ik haal even een stuk tekst aan uit het boek:”NLP voor managers” van Paul Liekens.
Blz. 12. Minder doen, meer bereiken.
De vraag is niet zozeer:”wat moet ik nog meer doen om mijn doelen te bereiken?”
De vraag is eerder: Hoe heb ik mezelf onbewust tegengehouden, wat kan ik voortaan beter niet meer doen of beter minder doen?
De meeste managementboeken zijn er op gericht de vaardigheden van een manager op te vijzelen en hem technieken aan te leren waardoor efficiënter gedrag ontstaat.
Wij gaan echter veel verder, we gaan tot het niveau van Zijn, het niveau van identiteit en missie of visie, de bron waaruit al het andere voortspruit e van waaruit ook de managersfuctie is ontstaan. En zoals je uit ervaring weet: als je iets bij de bron verandert, verandert alles wat daaruit voortkomt.
De grondregel is dat elke blijvende verandering kan plaatsvinden vanuit een hoger niveau.
Wij gaan ons intensief met de genoemde niveaus bezig houden (zo schrijft Paul Liekens), als je de niveaus door elkaar haalt, ontstaan er problemen. Als je het niveau van identiteit, ik ben verwart met wat je hebt of kunt of waar je werkt, dan word je kwetsbaar. Want als er iets dramatisch gebeurt met je bedrijf, en je hebt er je mee geïdentificeerd dan ga je als persoon mee ten onder. Als je wat jij op identiteitsniveau bent, gescheiden houdt van je werk, van wat je kunt of de plaats waar je woont, dan sta je onafhankelijker ten opzichte van wat er in de buitenwereld met je gebeurt.
Manage eerst jezelf en daarna je medewerkers, zo schrijft Paul Liekens blz. 14.
Op blz 19 geeft hij nog wat belangrijke basis stellingen, zoals:
Positieve intentie, een heel belangrijke voor ieder van ons om te herkennen, te kennen en te erkennen.
Falen of feedback:
Leer wat we falen pleegden te noemen voortaan uitsluitend als feedback te ervaren.
Positieve intentie:
Achter elke handeling of gedraging, hoe destructief ook, schuilt een (onbewuste, onzichtbare) goede bedoeling van degene die zo handelt of zich \o gedraagt, zoals zelfverkenning, streven naar veiligheid, bevrediging van behoeften.
Keuze
Iedereen maakt te allen tijde de beste keuze die hij op dat moment kan maken. Iedereen heeft minstens drie keuzemogelijkheden om een situatie te beleven.
De logische niveaus van Bateson blijken een belangrijk indeling die het inzichtelijk maakt hoe het een en ander oorzakelijk op te gaan lossen indien ze als problematisch ervaren worden.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Rare vraag op het eerste gezicht zal je misschien denken.
Waar slaat dat op?
Je denk toch ná voordat je iets doet?
Je doet toch dingen omdat je juist nagedacht hebt?
Dàt nadenken bedoel ik niet.
Dàt nadenken kan gebaseerd zijn op een tactiek, een doel een effect wat je wil bereiken en soms zal je tot de conclusie komen dat je juist het tegenovergestelde bereikt van wat je bedoelde.
Je denkt (gelooft) namelijk iets en doordat je dat gelooft ga je de dingen doen op de manier waarop je ze doet. Dat is wat men "overtuigingen noemt", overtuigd zijn ( aangenomen hebben dat iets "waar" is) dat iets op een bepaalde manier nodig is te doen.
Op een abstracter niveau wil je bijvoorbeeld "opvoeden", "mensen kansen tot ontplooiing geven" en in de praktijk kan blijken dat je bewerkstelligt door je typische of a-typische manier van handelen) dat mensen zich juist kleiner of ondergeschikter gaan voelen in plaats dat je ze biedt wat je oorspronkelijke bedoeling was. Het woord bedoeling heeft alles met het oorspronkelijke -doel- te maken, wat nagestreefd wenste te worden, zolas bijvoorbeeld ontpooiingskansen en groeikansen bieden.
Ik zag pas geleden op de tv een programma over opvoeding waarbij diverse ouders er van overtuigd waren dat ze hun kinderen dienden te slaan omdat die kinderen anders niet genoeg zouden presteren, of om hun eigen gezag te doen gelden. Met verbazing heb ik aangehoord hoe het ieder van die ouders nog meer uit evenwicht bracht, terwijl ze ongeacht de uitkomst ervan alsmaar door bleven gaan met dat gedrag op die manier te blijven volharden en te blijven “communiceren” op deze manier terwijl vrijwel iedere ouder aangaf zich er persoonlijk ook niet lekker bij te voelen. Van luisteren was geen sprake, zelfs niet meer naar zichzelf.
Dit is een duidelijk voorbeeld waarbij hun overtuiging hen doet handelen. Er zat géén overtuiging achter dat hun kinderen gezonde weldenkende kinderen zijn, die zich zonder slaan zelfs gezonder zouden kunnen ontwikkelen. Eigenlijk was dat slaan een uiting van die ouders van hun eigen innerlijk gevoel van onmacht, het onvoldoende vertrouwen hebben in het leven met zijn zelf-oplossend en zelf-herstellend vermogen. Eigenlijk geloofden ze nog maar in één oplossing, en die werd gebaseerd op hun eigen onmacht gevoelens helaas. Deze ouders hadden geen vertrouwen meer, niet in zichzelf en niet in hun kinderen, ondanks dat ze dit naar zichzelf tegenspraken. Ze hadden daardoor geen vertrouwen in hun kinderen, (dat was de onderliggende overtuiging op niveau 3, zie verdere uitleg nadien) die hun gedrag (op niveau 5 gedrag, activiteiten en communicatie stroom) bepaalde. Dit gebeurt vaak als ze in zichzelf hun eigen onvoorwaardelijk vertrouwen nog onvoldoende herkennen en daardoor vertrouwen ook nog niet kunnen erkennen en toekennen aan anderen. Terwijl in ieder van ons alle mogelijkheden zitten, dus ook de oplossingen!
De vraag “wat moet je denken om te doen wat je doet” komt uit de NLP en heeft te make met persoonlijke bewustwording en persoonlijke ontwikkeling.
Het bedoelt te zeggen:"Wat is wat je gelooft, dat maakt dat je doet wat je doet", ofwel wàt is je overtuiging die sturend is in je gedrag. Veel overtuigingen zijn niet bewust, bewustwording is daarom van zo'n groot belang. (Daarom vind ik mijn vak ook zo leuk! Het biedt een scala aan mogelijkheden veel van die onbewuste overtuigingen in het bewustzijn te helpen krijgen. Een power en een immense verandering kan dat teweeg brengen. Veel mensen met met veel power in zich, kunnen zoals het voorbeeld straks aangeeft met dezelfde snelheid zichzelf de goede kant kunnen sturen, waar ze zichzelf soms voorheen behoorlijk in een ongewenste richting in stuurden,
Mijn oorspronkelijke vraag komt uit wat wordt genoemd de “logische niveaus” van de antropoloog Gregory Bateson.
Het is een indeling die te maken heeft met de zes logische niveaus van de mens, in een natuurlijke hiërarchie waarin levensdoel aan de top staat. Niveau 1 is het hoogste.. Hoe dichter je de top van de logische niveaus nadert, hoe dichter je komt bij “het hart van de zaak”:
1. Levensdoel.
2. Identiteit “Wie ben ik? Welke rol speel ik?”
3. Overtuigingen waarden en criteria. Wat is belangrijk voor mij
4. Capaciteiten vermogens en vaardigheden. Wat kan ik?
5. Gedrag en activiteiten. Wat doe ik?
6. Levensomstandigheden en resultaat. Waar ben ik?
Bedrijfsmatig kan je dit schema verwoorden naar een bedrijf of afdeling:
1. Visie
2. Mission Statement, strategische keuze
3. bedrijfscultuur, kwaliteitsnormen, ongeschreven regels
4. beschikbare menselijke en technische bronnen
5. Activiteiten en communicatiestroom
6. werkvloer en resultaat.
Ik zal een voorbeeld geven:
Je wilt iets bereiken.
Je hebt het nog niet bereikt en je wil het wel heel graag bereiken.
Dat is dus het punt wat je nu bereikt hebt. Punt 6 dus. Waar ben ik nu.
Ik haal even een stuk tekst aan uit het boek:”NLP voor managers” van Paul Liekens.
Blz. 12. Minder doen, meer bereiken.
De vraag is niet zozeer:”wat moet ik nog meer doen om mijn doelen te bereiken?”
De vraag is eerder: Hoe heb ik mezelf onbewust tegengehouden, wat kan ik voortaan beter niet meer doen of beter minder doen?
De meeste managementboeken zijn er op gericht de vaardigheden van een manager op te vijzelen en hem technieken aan te leren waardoor efficiënter gedrag ontstaat.
Wij gaan echter veel verder, we gaan tot het niveau van Zijn, het niveau van identiteit en missie of visie, de bron waaruit al het andere voortspruit e van waaruit ook de managersfuctie is ontstaan. En zoals je uit ervaring weet: als je iets bij de bron verandert, verandert alles wat daaruit voortkomt.
De grondregel is dat elke blijvende verandering kan plaatsvinden vanuit een hoger niveau.
Wij gaan ons intensief met de genoemde niveaus bezig houden (zo schrijft Paul Liekens), als je de niveaus door elkaar haalt, ontstaan er problemen. Als je het niveau van identiteit, ik ben verwart met wat je hebt of kunt of waar je werkt, dan word je kwetsbaar. Want als er iets dramatisch gebeurt met je bedrijf, en je hebt er je mee geïdentificeerd dan ga je als persoon mee ten onder. Als je wat jij op identiteitsniveau bent, gescheiden houdt van je werk, van wat je kunt of de plaats waar je woont, dan sta je onafhankelijker ten opzichte van wat er in de buitenwereld met je gebeurt.
Manage eerst jezelf en daarna je medewerkers, zo schrijft Paul Liekens blz. 14.
Op blz 19 geeft hij nog wat belangrijke basis stellingen, zoals:
Positieve intentie, een heel belangrijke voor ieder van ons om te herkennen, te kennen en te erkennen.
Falen of feedback:
Leer wat we falen pleegden te noemen voortaan uitsluitend als feedback te ervaren.
Positieve intentie:
Achter elke handeling of gedraging, hoe destructief ook, schuilt een (onbewuste, onzichtbare) goede bedoeling van degene die zo handelt of zich \o gedraagt, zoals zelfverkenning, streven naar veiligheid, bevrediging van behoeften.
Keuze
Iedereen maakt te allen tijde de beste keuze die hij op dat moment kan maken. Iedereen heeft minstens drie keuzemogelijkheden om een situatie te beleven.
De logische niveaus van Bateson blijken een belangrijk indeling die het inzichtelijk maakt hoe het een en ander oorzakelijk op te gaan lossen indien ze als problematisch ervaren worden.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 25 mei 2010
Het mooie van "in contact gaan"
Het mooie van het leven is "in contact gaan".
Het delen van ervaringen. Het delen van wat er leeft en waar men mee bezig is.
Ik merk het vaak tijdens de coaching.
Mensen hebben een enorme behoefte om "in contact" te zijn, maar "onze maatschappij" zit soms best wat onhandig in elkaar.
Er heerst enorm veel eenzaamheid, waar dat niet zou hoeven.
Soms kunnen kleine "gelegenheden" enorme mogelijkheden bieden.
In het dorp waar ik ooit woonde, stonden drie bankjes bij het water.
Een sociale ontmoetingsplaats waar veel gebruik van werd gemaakt.
Het even zijn ervaringen kunnen uitwisselen, geeft mensen het gevoel onderdeel te zijn van een groter geheel, een gemeenschap.
Gemeenschap, gemeenschappelijk, het woord zegt het eigenlijk al, we hebben zovele gemeenschappelijke ervaringen.
Op dat bankje in ons dorp werden vele ervaringen uitgewisseld, mensen wisselen op die manier ook hun oplossingen aan elkaar, ervaren mensen hoe anderen anders of hetzelfde omgingen met ervaringen.
Door ervaringen uit te wisselen, vergroot men de mogelijkheden tot oplossingen en kan men veel sneller tot de ontdekking komen als men op een doodlopende weg blijkt belandt zelfs zonder dit te beseffen.
Ervaringen bespreken is in wezen kennis uitwisselen en is van groot belang voor de persoonlijke ontwikkeling.
Vaak merk ik tijdens coaching dat ik kennis aandraag, die in wezen vrij simpel is, maar die, als die eerder beseft zou zijn (eerder geweten) dat men veel eerder had kunnen "ingrijpen" en onder ingrijpen versta ik in dit geval andere dingen doen dan dat men deed om tot oplossingen te komen.
Wat van belang is bij ervarings uitwisseling,is dat men dit het beste kan doen met mensen die "bewust" bezig zijn in het leven. Onder bewust versta ik i8n dit geval, ervaringen ook echt ervaren hebben, gevoeld, doorleefd en daardoor zich bewust zijn wat voor een uitwerking dingen hadden.
Ik kom nogal eens mensen tegen met een burn-out die als "advies" kregen om uit te rusten en dus thuis te blijven tot het over zou zijn.
Soms kunnen "adviezen" behoorlijk tegendraads werken.
Stel dat je burn-out voortkomt uit "onvoldoende je grenzen gesteld te hebben", dan is de zaak oorzakelijk aanpakken de ultieme oplossing. Thuis zitten lost dan in wezen niets op.
Hetzelfde doet zich vaak voor bij rouw of depressieve gevoelens en wordt aangeraden om te gaan hardlopen op fietsen.
In de praktijk kan men heel lang denken "goed bezig te zijn" door het lijf flink aan de gang te zetten. In wezen is men fysiek bezig om een stofje aan te maken wat op hele korte termijn (ik spreek nu in een tijdspanne van kwartieren, half uren tot hooguit een paar uur!) waarin men inderdaad het gevoel kan krijgen dat het hardlopen en fietsen "helpt", omdat men op het signaal van dat hele korte termijn afgaat. Wat men "vergeet waar te nemen" is dat al bij het losmaken van de schoenveters na het hardlopen (of fietsen), het hoofd weer net zo hard op volle toeren aan het zorgen maken is.
Een wandeling in de natuur zou zoveel meer effect kunnen hebben, maar dan niet "langs alles heen lopend", maar "waarnemend" van wat er NU en om je heen aanwezig is.
Persoonlijk heb ik geweldige inzichten opgedaan tijdens de urenlange wandelingen die ik met een vriendin maakte. Heel rustig wandelend en ondertussen de levensstroom door je heen laten gaan, zien wat je ziet, voelen wat je voelt en dat indien mogelijk kunnen delen met iemand die je graag mag.
Vriendschappen zijn een weldaad!
Niet dat ze alles kunnen oplossen, maar echte vrienden kunnen enorm helpen in tijden dat mensen het moeilijk hebben.
Niemand kan het leven voor je "oplossen", je blijft altijd zelf degene die "het leven in al zijn facetten tegenkomt", maar ik merk dat vriendschappen enorm helpen bij het "doorleven", ofwel het "verwerken" van het leven.
Ga bij voorkeur niet in "de afzondering", omdat dat de eenzaamheid uiteindelijk alleen maar vergroot. Durf te voelen, ga je gevoel niet uit de weg! We zijn allemaal alleen als het er op aankomt, maar juist door in contact te gaan, is men helend bezig voor zichzelf (en vaak gelijktijdig voor die ander!).
Twijfel je omdat je je bezwaard zou voelen omdat men zich nog niet happy voelt en je een ander zou belasten?
Mensen zijn in wezen enorm bereid de delen.
Zou je zelf een ander behulpzaam zijn indien nodig, meestal wel!
In moeilijke tijden maakt men vaak de beste vrienden en komt men ook tot de ontdekking wie je echte vrienden zijn.
Geef je vrienden de gelegenheid je vrienden te zijn, je biedt hen daarmee ook hun levensvreugde.
Persoonlijk heb ik altijd heel goede herinneringen aan de moeilijkste tijden, zowel van mezelf als die van anderen.
We zijn tenslotte toch om elkaar te helpen nietwaar?
Was daar niet zelfs een liedje van?
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Het delen van ervaringen. Het delen van wat er leeft en waar men mee bezig is.
Ik merk het vaak tijdens de coaching.
Mensen hebben een enorme behoefte om "in contact" te zijn, maar "onze maatschappij" zit soms best wat onhandig in elkaar.
Er heerst enorm veel eenzaamheid, waar dat niet zou hoeven.
Soms kunnen kleine "gelegenheden" enorme mogelijkheden bieden.
In het dorp waar ik ooit woonde, stonden drie bankjes bij het water.
Een sociale ontmoetingsplaats waar veel gebruik van werd gemaakt.
Het even zijn ervaringen kunnen uitwisselen, geeft mensen het gevoel onderdeel te zijn van een groter geheel, een gemeenschap.
Gemeenschap, gemeenschappelijk, het woord zegt het eigenlijk al, we hebben zovele gemeenschappelijke ervaringen.
Op dat bankje in ons dorp werden vele ervaringen uitgewisseld, mensen wisselen op die manier ook hun oplossingen aan elkaar, ervaren mensen hoe anderen anders of hetzelfde omgingen met ervaringen.
Door ervaringen uit te wisselen, vergroot men de mogelijkheden tot oplossingen en kan men veel sneller tot de ontdekking komen als men op een doodlopende weg blijkt belandt zelfs zonder dit te beseffen.
Ervaringen bespreken is in wezen kennis uitwisselen en is van groot belang voor de persoonlijke ontwikkeling.
Vaak merk ik tijdens coaching dat ik kennis aandraag, die in wezen vrij simpel is, maar die, als die eerder beseft zou zijn (eerder geweten) dat men veel eerder had kunnen "ingrijpen" en onder ingrijpen versta ik in dit geval andere dingen doen dan dat men deed om tot oplossingen te komen.
Wat van belang is bij ervarings uitwisseling,is dat men dit het beste kan doen met mensen die "bewust" bezig zijn in het leven. Onder bewust versta ik i8n dit geval, ervaringen ook echt ervaren hebben, gevoeld, doorleefd en daardoor zich bewust zijn wat voor een uitwerking dingen hadden.
Ik kom nogal eens mensen tegen met een burn-out die als "advies" kregen om uit te rusten en dus thuis te blijven tot het over zou zijn.
Soms kunnen "adviezen" behoorlijk tegendraads werken.
Stel dat je burn-out voortkomt uit "onvoldoende je grenzen gesteld te hebben", dan is de zaak oorzakelijk aanpakken de ultieme oplossing. Thuis zitten lost dan in wezen niets op.
Hetzelfde doet zich vaak voor bij rouw of depressieve gevoelens en wordt aangeraden om te gaan hardlopen op fietsen.
In de praktijk kan men heel lang denken "goed bezig te zijn" door het lijf flink aan de gang te zetten. In wezen is men fysiek bezig om een stofje aan te maken wat op hele korte termijn (ik spreek nu in een tijdspanne van kwartieren, half uren tot hooguit een paar uur!) waarin men inderdaad het gevoel kan krijgen dat het hardlopen en fietsen "helpt", omdat men op het signaal van dat hele korte termijn afgaat. Wat men "vergeet waar te nemen" is dat al bij het losmaken van de schoenveters na het hardlopen (of fietsen), het hoofd weer net zo hard op volle toeren aan het zorgen maken is.
Een wandeling in de natuur zou zoveel meer effect kunnen hebben, maar dan niet "langs alles heen lopend", maar "waarnemend" van wat er NU en om je heen aanwezig is.
Persoonlijk heb ik geweldige inzichten opgedaan tijdens de urenlange wandelingen die ik met een vriendin maakte. Heel rustig wandelend en ondertussen de levensstroom door je heen laten gaan, zien wat je ziet, voelen wat je voelt en dat indien mogelijk kunnen delen met iemand die je graag mag.
Vriendschappen zijn een weldaad!
Niet dat ze alles kunnen oplossen, maar echte vrienden kunnen enorm helpen in tijden dat mensen het moeilijk hebben.
Niemand kan het leven voor je "oplossen", je blijft altijd zelf degene die "het leven in al zijn facetten tegenkomt", maar ik merk dat vriendschappen enorm helpen bij het "doorleven", ofwel het "verwerken" van het leven.
Ga bij voorkeur niet in "de afzondering", omdat dat de eenzaamheid uiteindelijk alleen maar vergroot. Durf te voelen, ga je gevoel niet uit de weg! We zijn allemaal alleen als het er op aankomt, maar juist door in contact te gaan, is men helend bezig voor zichzelf (en vaak gelijktijdig voor die ander!).
Twijfel je omdat je je bezwaard zou voelen omdat men zich nog niet happy voelt en je een ander zou belasten?
Mensen zijn in wezen enorm bereid de delen.
Zou je zelf een ander behulpzaam zijn indien nodig, meestal wel!
In moeilijke tijden maakt men vaak de beste vrienden en komt men ook tot de ontdekking wie je echte vrienden zijn.
Geef je vrienden de gelegenheid je vrienden te zijn, je biedt hen daarmee ook hun levensvreugde.
Persoonlijk heb ik altijd heel goede herinneringen aan de moeilijkste tijden, zowel van mezelf als die van anderen.
We zijn tenslotte toch om elkaar te helpen nietwaar?
Was daar niet zelfs een liedje van?
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 24 mei 2010
Geven en wederkerigheid
Alsjeblieft dank je wel ...
Ooit in een grijs verleden, overkwam het mij,
Niet zo maar 1 keer, 2 keer, 3 keer, nee het was een gewoonte geworden.
Ik ben een “gever”, ik geef graag, ik deel graag.
Dat deed ik dus,
Dat deed ik dus toen
En dat doe ik nog steeds.
Alleen in mijn omstandigheden is een wijziging gekomen … een kwestie van persoonlijke ontwikkeling.
Eerst gaf ik, en gaf ik en gaf ik ... en ...
Bij sommige mensen was dat heerlijk, die zag je blij zijn, die gaf ik graag.
Niet dat ze van mij blij werden, ze waren het al en bleven het, die deden al iets waardoor ze in staat waren bij te zijn, wederkerigheid, uitwisseling .....
Bij allen kreeg ik regelmatig iets terug, een blij gezicht, een glimlach een dank je wel ...
Niet dat ik om die reden iets gaf, want dat hoefde niet, ik was toch al een gever.
Bij sommige mensen kon ik geven wat ik wou,
Ze waren al niet blij, ze werden niet blij en ze gaven niets terug …
Ze vonden het vanzelfsprekend dat ik gaf.
Natuurlijk is het vanzelfsprekend dat ik gaf, want ik was een gever
.. en ik ben nog steeds een gever …
Alleen ...
Die vanzelfsprekendheid ...
Die is fnuikend, ik heb er menig relatie op zien stranden, menig huwelijk staat daardoor op scherp, menig bedrijf wordt er inwendig mee om zeep geholpen.
.... die vanzelfsprekendheid ……
Niet dat ik er aan onderdoor ga hoor ... ik heb er mee om te gaan, en dat is best lastig soms.
Mijn weg gaat door .... ik geef toch wel ...
Maar niet vanzelfsprekend maar aan mensen die van alles vanzelfsprekend vinden ...
Water naar de zee dragen ...
Dat is toch verleden tijd…..?
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ooit in een grijs verleden, overkwam het mij,
Niet zo maar 1 keer, 2 keer, 3 keer, nee het was een gewoonte geworden.
Ik ben een “gever”, ik geef graag, ik deel graag.
Dat deed ik dus,
Dat deed ik dus toen
En dat doe ik nog steeds.
Alleen in mijn omstandigheden is een wijziging gekomen … een kwestie van persoonlijke ontwikkeling.
Eerst gaf ik, en gaf ik en gaf ik ... en ...
Bij sommige mensen was dat heerlijk, die zag je blij zijn, die gaf ik graag.
Niet dat ze van mij blij werden, ze waren het al en bleven het, die deden al iets waardoor ze in staat waren bij te zijn, wederkerigheid, uitwisseling .....
Bij allen kreeg ik regelmatig iets terug, een blij gezicht, een glimlach een dank je wel ...
Niet dat ik om die reden iets gaf, want dat hoefde niet, ik was toch al een gever.
Bij sommige mensen kon ik geven wat ik wou,
Ze waren al niet blij, ze werden niet blij en ze gaven niets terug …
Ze vonden het vanzelfsprekend dat ik gaf.
Natuurlijk is het vanzelfsprekend dat ik gaf, want ik was een gever
.. en ik ben nog steeds een gever …
Alleen ...
Die vanzelfsprekendheid ...
Die is fnuikend, ik heb er menig relatie op zien stranden, menig huwelijk staat daardoor op scherp, menig bedrijf wordt er inwendig mee om zeep geholpen.
.... die vanzelfsprekendheid ……
Niet dat ik er aan onderdoor ga hoor ... ik heb er mee om te gaan, en dat is best lastig soms.
Mijn weg gaat door .... ik geef toch wel ...
Maar niet vanzelfsprekend maar aan mensen die van alles vanzelfsprekend vinden ...
Water naar de zee dragen ...
Dat is toch verleden tijd…..?
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 19 mei 2010
Geraakt worden en ons onderbewuste
Soms worden we geraakt en weten we niet eens waardoor of door wie of door wat.
Ons onbewuste is voortdurend in verbinding met alles, ook met dàt wat voor ons nog niet bewust is.
Verdriet van anderen kan bij ons resoneren en ons daarmee raken, zelfs zonder dat we weten waar het mee te maken heeft.
In de trein (ik zit alleen nooit in de trein) kan je naast iemand zitten en op onbewust niveau geraakt worden door verdriet van een ander, die in je nabijheid zit.
Het hoeft niet eens in de directe nabijheid te zijn, je kan resoneren op iets wat ver van je af lijkt te staan maar het in wezen emotioneel niet ver van je af staat.
Ooit pikte ik zelfs onbewust op dat een goede vriend van me zeer ernstig ziek was, zonder dat ik hiervan op de hoogte was. Ik was ineens voortdurend met mijn gedachte bij hem. Pas achteraf besefte ik wat er gebeurd was.
Ooit reed ik op de fiets en ging mijn blik een bepaalde kant op en wist ik dat daar belangrijke dingen voor mij in het verschiet lagen, ik wist alleen nog niet wat.
Niet lang erna bleek ik vriendschap te sluiten met iemand die daar woonde. Pas veel later heb ik beseft wat er gebeurd was.
In wezen raken dingen ons omdat wij "in verbinding staan", "open staan" en herkennen wij diep in ons wat bij ons leeft.
We worden ook niet door iedereen geraakt, we worden geraakt met die thema's en mensen die als het ware bij onze golflengte passen. Het gebeurt ook niet voor niets.
Het is heel helend, want ons onderbewust-zijn maakt ons bewust van wat belangrijk voor ons is.
We kunnen geraakt worden door het verdriet bij anderen, eigenlijk we raken ook ons eigen gevoel aan. Het is heel helend om juist met die mensen die ons raken, in contact te gaan en ons gevoel te delen.
Dat delen van het gevoel is helend voor beiden, zelfs als we denken dat we die anderen daar helemaal niet mee helpen of zelfs het idee hebben dat we anderen maar zouden opzadelen met ons verdriet. Zeker mannen wordt geleerd even "flink" te zijn en alles zelf op te moeten lossen, terwijl het vaak flink kan zijn om in contact te gaan!. Ook voor mannen is het delen van groot belang. Het feit dat mensen elkaar raken, geeft de gelegenheid juist om samen dingen op te lossen die vaak in je eentje een te zware dobber zijn. Bovendien, we zijn niet voor niets met ons allen en niet in ons eentje op deze wereld gezet? Persoonlijke ontwikkeling en verbondenheid hebben veel met elkaar te maken.
We kunnen elkaar zo ontzettend makkelijk behulpzaam zijn, door met elkaar die dingen te delen die gedeeld kunnen worden. Gedeelde smart is inderdaad halve smart.
Niet dat daarmee het verlies gehalveerd wordt, maar het wordt draaglijker en je opent je weer voor het leven. Het leven gaat door ... blijft je kansen bieden (zelfs las je je daar nog voor afsluit!)... omarm ze ... en deel je verdriet, je staat niet alleen in verdriet ....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ons onbewuste is voortdurend in verbinding met alles, ook met dàt wat voor ons nog niet bewust is.
Verdriet van anderen kan bij ons resoneren en ons daarmee raken, zelfs zonder dat we weten waar het mee te maken heeft.
In de trein (ik zit alleen nooit in de trein) kan je naast iemand zitten en op onbewust niveau geraakt worden door verdriet van een ander, die in je nabijheid zit.
Het hoeft niet eens in de directe nabijheid te zijn, je kan resoneren op iets wat ver van je af lijkt te staan maar het in wezen emotioneel niet ver van je af staat.
Ooit pikte ik zelfs onbewust op dat een goede vriend van me zeer ernstig ziek was, zonder dat ik hiervan op de hoogte was. Ik was ineens voortdurend met mijn gedachte bij hem. Pas achteraf besefte ik wat er gebeurd was.
Ooit reed ik op de fiets en ging mijn blik een bepaalde kant op en wist ik dat daar belangrijke dingen voor mij in het verschiet lagen, ik wist alleen nog niet wat.
Niet lang erna bleek ik vriendschap te sluiten met iemand die daar woonde. Pas veel later heb ik beseft wat er gebeurd was.
In wezen raken dingen ons omdat wij "in verbinding staan", "open staan" en herkennen wij diep in ons wat bij ons leeft.
We worden ook niet door iedereen geraakt, we worden geraakt met die thema's en mensen die als het ware bij onze golflengte passen. Het gebeurt ook niet voor niets.
Het is heel helend, want ons onderbewust-zijn maakt ons bewust van wat belangrijk voor ons is.
We kunnen geraakt worden door het verdriet bij anderen, eigenlijk we raken ook ons eigen gevoel aan. Het is heel helend om juist met die mensen die ons raken, in contact te gaan en ons gevoel te delen.
Dat delen van het gevoel is helend voor beiden, zelfs als we denken dat we die anderen daar helemaal niet mee helpen of zelfs het idee hebben dat we anderen maar zouden opzadelen met ons verdriet. Zeker mannen wordt geleerd even "flink" te zijn en alles zelf op te moeten lossen, terwijl het vaak flink kan zijn om in contact te gaan!. Ook voor mannen is het delen van groot belang. Het feit dat mensen elkaar raken, geeft de gelegenheid juist om samen dingen op te lossen die vaak in je eentje een te zware dobber zijn. Bovendien, we zijn niet voor niets met ons allen en niet in ons eentje op deze wereld gezet? Persoonlijke ontwikkeling en verbondenheid hebben veel met elkaar te maken.
We kunnen elkaar zo ontzettend makkelijk behulpzaam zijn, door met elkaar die dingen te delen die gedeeld kunnen worden. Gedeelde smart is inderdaad halve smart.
Niet dat daarmee het verlies gehalveerd wordt, maar het wordt draaglijker en je opent je weer voor het leven. Het leven gaat door ... blijft je kansen bieden (zelfs las je je daar nog voor afsluit!)... omarm ze ... en deel je verdriet, je staat niet alleen in verdriet ....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 4 april 2010
Anderen overtuigen
Anderen willen overtuigen ... zonde van je tijd!
Een harde uitspraak lijkt het.
Maar waarom zouden we anderen wensen te overtuigen?
Ik heb het nu over het trachten te overtuigen door middel van woorden.
Ik zeg niet dat het verkeerd is als mensen overtuigd raken van dingen waarvan jij misschien vindt dat ze waardevol zijn.
Maar .. leef het gewoon voor ... dat raakt de beleving!
Ik zeg niet dat er niet gecommuniceerd dient te worden, graag zelfs.
Maar is trachten te overtuigen werkelijke communicatie?
Soms hoor en zie ik mensen die keihard roepen wat ze zelf niet wensen neer te zetten wat ze van anderen verwachten.
Ik heb heel wat ideeën over hoe andere mensen zouden kunnen leven.
Maar neem van mij aan, als de ander overtuigd dient te worden van jouw of mijn gelijk, dan zit er hoe dan ook ergens een missing link in communicatie tussen de zender en ontvanger.
Zowel een "zender" als een "ontvanger" die zich niet verbonden voelt, die kan je niet veranderen, hooguit... heel misschien ...door vooral jezelf te blijven en te leven wie je in oorsprong bent en dat is liefdevol en in verbinding.
Ik zal open blijven staan voor elke verbinding, ook als de ander nog geen verbinding blijkt te kunnen aangaan.
Die openheid behoort weer bij de eigen authenticiteit, liefdevol openstaan.
De ander is vrij zijn eigen leven te bepalen, zelfs als dat minder liefdevol toegaat.
Dat is de vrijheid van ieder individu.
Ik ben dol op authentieke mensen, ze zijn bereid zichzelf en hun omgeving liefdevol te voeden. Ze zijn bereid mensen in hun kracht te brengen!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Een harde uitspraak lijkt het.
Maar waarom zouden we anderen wensen te overtuigen?
Ik heb het nu over het trachten te overtuigen door middel van woorden.
Ik zeg niet dat het verkeerd is als mensen overtuigd raken van dingen waarvan jij misschien vindt dat ze waardevol zijn.
Maar .. leef het gewoon voor ... dat raakt de beleving!
Ik zeg niet dat er niet gecommuniceerd dient te worden, graag zelfs.
Maar is trachten te overtuigen werkelijke communicatie?
Soms hoor en zie ik mensen die keihard roepen wat ze zelf niet wensen neer te zetten wat ze van anderen verwachten.
Ik heb heel wat ideeën over hoe andere mensen zouden kunnen leven.
Maar neem van mij aan, als de ander overtuigd dient te worden van jouw of mijn gelijk, dan zit er hoe dan ook ergens een missing link in communicatie tussen de zender en ontvanger.
Zowel een "zender" als een "ontvanger" die zich niet verbonden voelt, die kan je niet veranderen, hooguit... heel misschien ...door vooral jezelf te blijven en te leven wie je in oorsprong bent en dat is liefdevol en in verbinding.
Ik zal open blijven staan voor elke verbinding, ook als de ander nog geen verbinding blijkt te kunnen aangaan.
Die openheid behoort weer bij de eigen authenticiteit, liefdevol openstaan.
De ander is vrij zijn eigen leven te bepalen, zelfs als dat minder liefdevol toegaat.
Dat is de vrijheid van ieder individu.
Ik ben dol op authentieke mensen, ze zijn bereid zichzelf en hun omgeving liefdevol te voeden. Ze zijn bereid mensen in hun kracht te brengen!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 30 maart 2010
Social Media - Facebook, LinkedIn Twitter en Hyves
Wilt je met me connecten via Facebook, LinkedIn Twitter of Hyves vanuit belangstelling voor persoonlijke ontwikkeling?
Ik ben te vinden op:
https://www.facebook.com/yvonnemooijman
Facebook groep "Persoonlijke ontwikkeling"
http://nl.linkedin.com/in/yvonnemooijman
http://twitter.com/YvonneMooijman
http://ontwikkelingsproces.hyves.nl/
We ontmoeten elkaar daar ...
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik ben te vinden op:
https://www.facebook.com/yvonnemooijman
Facebook groep "Persoonlijke ontwikkeling"
http://nl.linkedin.com/in/yvonnemooijman
http://twitter.com/YvonneMooijman
http://ontwikkelingsproces.hyves.nl/
We ontmoeten elkaar daar ...
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 9 maart 2010
PRINCIPES
..
Vaak hebben we als mensen geen idee van waaruit we met de regelmaat van de klok beslissingen nemen.
Ken je de term: Een principieel besluit?
Het is het moment dat niemand je meer uit je kracht, je bron krijgt.
Je bron is je principe. Je bron wéét ten alle tijden wat juist is en is in staat vanuit die -bron van principe- een besluit te nemen dat alle levensgebieden tegelijkertijd evenwichtig kan bedienen.
Een principieel besluit betekent zoals ik al wel eens eerder schreef, dat er eigenlijk maar één juiste oplossing overblijft en dat is ook het enige besluit wat je een blijvend goed gevoel kan geven.
Stel je zou iemand een “kunstje flikken”, je neemt het nare gevoel altijd met je mee!
Waarom is het zo dat leven vanuit principes altijd een blijvend goed gevoel geven?
Omdat principes onveranderlijk zijn, het is je diepste bron van je bestaan.
Niemand kan je dieper raken dat tegen je te zeggen dat je je niet aan bepaalde principe houdt.
We worden als het ware rechtstreeks in onze ziel geraakt als iemand ons zou suggereren dat we bijvoorbeeld niet integer zouden handelen.
Integriteit bijvoorbeeld is een principe .
Als we “overstag zouden gaan” dan neemt ons systeem ons dat ernstig kwalijk, ons “geweten, letterlijk ge-weten” neemt dit gegeven nadien bij voortduring in ons mee.
“Heb je last van je geweten”, wordt dat in de volksmond genoemd.
Stel, je maakt een onderlinge afspraak waarop beiden in vertrouwen hun besluiten gaan nemen.
Je zou iemand niet meer vertrouwen als die eenzijdig de afspraak niet na zou komen, daar waren we met zijn allen als initiatiefnemer van overtuigd..
Stel ik benadeel iemand ongewild, mijn geweten zou alles in het werk stellen om een oplossing aan te dragen die overeenkomt met de intentie.
Al zou ik er lange tijd voor krom moeten liggen, mijn systeem heeft in principe maar één juiste oplossing, het integer afwerken, dus gemaakte afspraken nakomen, ongeacht de gevolgen al zijn ze nog zo zwaar.
We zouden ons ten alle tijden verantwoordelijk blijven voelen ook voor eventuele fouten en vergissingen, die zouden we niet afwentelen op een ander.
Het is als een spirituele bankrekening die we naar elkaar hebben.
We kunnen dus het allerbeste voor zowel ons eigen systeem als dat van een ander, integere en principiële besluiten nemen, dat houdt zowel ons systeem als dat van een ander gezond.
Mij werd ooit overduidelijk duidelijk, wat er gaat optreden als mensen niet vanuit principes leven, maar als één van de diverse levensthema’s, hier even levenscentra genoemd, het gaat overnemen.
Ik kan u aanraden het boek van Stephen R. Covey te lezen. Lees eerst de bladzijde over principes eens rustig door en ervaar hoe dat voelt. Nadien kan je de diverse aparte levenscentra van waaruit mensen kunnen leven eens rustig doorlezen en voelen wat het met je doet.
Als mensen zich onvoldoende bewust zijn dat uit principes leven de enige juiste levenshouding is, gaan ze uit onwetendheid vanuit één van de levensgebieden leven die ze als het ware als centrum gaan inrichten.
Het is een spirituele levenshouding die altijd aangenaam is, zowel voor het eigen systeem als voor het systeem van de ander, als we vanuit principes leven.
Lees na de inzichten die je opdoet nog eens opnieuw de bladzijde door van principes.
Wordt je bewust, vanuit welk centrum je misschien onbedoeld gewend was te leven, wordt je bewust dat leven vanuit één van de centra, zijnde huwelijkspartner, gezin, geld, werk, bezit, genot, vriendschap, vijandschap, kerk, het ik/ego altijd onbalans oproept.
Geen enkel van deze centra geeft rust en evenwichtigheid.
Wordt je bewust van het effect van leven vanuit principes.
Het is een hele kluif om door te nemen, ik heb het over de tekst uit het boek van Stephen R.Covey “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap.”
Wil je het goed doorgronden, ga dan eens na hoe diverse anderen tov jou staan, zodat je gaat herkennen hoe jij soms benaderd voelde, of hoe jij je partner of zakenpartner benadert vanuit de diverse centra.
Zie wat de diverse centra van invloed op je leven hebben.
Onbalans ontstaat als je één van de levensgebieden voorrang geeft.
Dat geldt voor ieder individu, evenals voor iedere organisatie.
Waar in een organisatie veranderingen plaats vinden bij mensen en het oorspronkelijke principe gaat ingeruild worden voor "waarden", (bijvoorbeeld geld of ego boven principes) dan is het niet meer wat het was. (Voor de goede verstaander zal het zo nu en dan in de verleden tijd schrijven van mij bij organisatie een voldoende aanwijzing kunnen zijn dat oorspronkelijke opzet wel eens behoorlijk onderuitgehaald is geworden en wordt door persoonlijke onbalans van deelnemers die negatief door kan werken in de entiteit van een organisatie, absoluut hoogst onaangenaam!).
Ik wens je veel succes net de diverse inzichten.
Als transformationeel coach bied ik mensen de mogelijkheid inzicht in zichzelf te verschaffen.
Hierdoor wordt het op natuurlijke wijze mogelijk de beste kansen uit jezelf naar boven te halen.
Vanuit meer ontspanning en inzicht kan je je doelen met minder inspanning en meer ontspanning weer te bereiken.
© Yvonne Mooijman
Voor diepergaande info over dit onderwerp adviseer ik het boek:
De zeven spirituele eigenschappen van effectief leiderschap Stephen R. Covey
blz. 92 t/m 109
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Vaak hebben we als mensen geen idee van waaruit we met de regelmaat van de klok beslissingen nemen.
Ken je de term: Een principieel besluit?
Het is het moment dat niemand je meer uit je kracht, je bron krijgt.
Je bron is je principe. Je bron wéét ten alle tijden wat juist is en is in staat vanuit die -bron van principe- een besluit te nemen dat alle levensgebieden tegelijkertijd evenwichtig kan bedienen.
Een principieel besluit betekent zoals ik al wel eens eerder schreef, dat er eigenlijk maar één juiste oplossing overblijft en dat is ook het enige besluit wat je een blijvend goed gevoel kan geven.
Stel je zou iemand een “kunstje flikken”, je neemt het nare gevoel altijd met je mee!
Waarom is het zo dat leven vanuit principes altijd een blijvend goed gevoel geven?
Omdat principes onveranderlijk zijn, het is je diepste bron van je bestaan.
Niemand kan je dieper raken dat tegen je te zeggen dat je je niet aan bepaalde principe houdt.
We worden als het ware rechtstreeks in onze ziel geraakt als iemand ons zou suggereren dat we bijvoorbeeld niet integer zouden handelen.
Integriteit bijvoorbeeld is een principe .
Als we “overstag zouden gaan” dan neemt ons systeem ons dat ernstig kwalijk, ons “geweten, letterlijk ge-weten” neemt dit gegeven nadien bij voortduring in ons mee.
“Heb je last van je geweten”, wordt dat in de volksmond genoemd.
Stel, je maakt een onderlinge afspraak waarop beiden in vertrouwen hun besluiten gaan nemen.
Je zou iemand niet meer vertrouwen als die eenzijdig de afspraak niet na zou komen, daar waren we met zijn allen als initiatiefnemer van overtuigd..
Stel ik benadeel iemand ongewild, mijn geweten zou alles in het werk stellen om een oplossing aan te dragen die overeenkomt met de intentie.
Al zou ik er lange tijd voor krom moeten liggen, mijn systeem heeft in principe maar één juiste oplossing, het integer afwerken, dus gemaakte afspraken nakomen, ongeacht de gevolgen al zijn ze nog zo zwaar.
We zouden ons ten alle tijden verantwoordelijk blijven voelen ook voor eventuele fouten en vergissingen, die zouden we niet afwentelen op een ander.
Het is als een spirituele bankrekening die we naar elkaar hebben.
We kunnen dus het allerbeste voor zowel ons eigen systeem als dat van een ander, integere en principiële besluiten nemen, dat houdt zowel ons systeem als dat van een ander gezond.
Mij werd ooit overduidelijk duidelijk, wat er gaat optreden als mensen niet vanuit principes leven, maar als één van de diverse levensthema’s, hier even levenscentra genoemd, het gaat overnemen.
Ik kan u aanraden het boek van Stephen R. Covey te lezen. Lees eerst de bladzijde over principes eens rustig door en ervaar hoe dat voelt. Nadien kan je de diverse aparte levenscentra van waaruit mensen kunnen leven eens rustig doorlezen en voelen wat het met je doet.
Als mensen zich onvoldoende bewust zijn dat uit principes leven de enige juiste levenshouding is, gaan ze uit onwetendheid vanuit één van de levensgebieden leven die ze als het ware als centrum gaan inrichten.
Het is een spirituele levenshouding die altijd aangenaam is, zowel voor het eigen systeem als voor het systeem van de ander, als we vanuit principes leven.
Lees na de inzichten die je opdoet nog eens opnieuw de bladzijde door van principes.
Wordt je bewust, vanuit welk centrum je misschien onbedoeld gewend was te leven, wordt je bewust dat leven vanuit één van de centra, zijnde huwelijkspartner, gezin, geld, werk, bezit, genot, vriendschap, vijandschap, kerk, het ik/ego altijd onbalans oproept.
Geen enkel van deze centra geeft rust en evenwichtigheid.
Wordt je bewust van het effect van leven vanuit principes.
Het is een hele kluif om door te nemen, ik heb het over de tekst uit het boek van Stephen R.Covey “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap.”
Wil je het goed doorgronden, ga dan eens na hoe diverse anderen tov jou staan, zodat je gaat herkennen hoe jij soms benaderd voelde, of hoe jij je partner of zakenpartner benadert vanuit de diverse centra.
Zie wat de diverse centra van invloed op je leven hebben.
Onbalans ontstaat als je één van de levensgebieden voorrang geeft.
Dat geldt voor ieder individu, evenals voor iedere organisatie.
Waar in een organisatie veranderingen plaats vinden bij mensen en het oorspronkelijke principe gaat ingeruild worden voor "waarden", (bijvoorbeeld geld of ego boven principes) dan is het niet meer wat het was. (Voor de goede verstaander zal het zo nu en dan in de verleden tijd schrijven van mij bij organisatie een voldoende aanwijzing kunnen zijn dat oorspronkelijke opzet wel eens behoorlijk onderuitgehaald is geworden en wordt door persoonlijke onbalans van deelnemers die negatief door kan werken in de entiteit van een organisatie, absoluut hoogst onaangenaam!).
Ik wens je veel succes net de diverse inzichten.
Als transformationeel coach bied ik mensen de mogelijkheid inzicht in zichzelf te verschaffen.
Hierdoor wordt het op natuurlijke wijze mogelijk de beste kansen uit jezelf naar boven te halen.
Vanuit meer ontspanning en inzicht kan je je doelen met minder inspanning en meer ontspanning weer te bereiken.
© Yvonne Mooijman
Voor diepergaande info over dit onderwerp adviseer ik het boek:
De zeven spirituele eigenschappen van effectief leiderschap Stephen R. Covey
blz. 92 t/m 109
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 8 maart 2010
Misverstanden in communicatie
Misverstanden in communicatie:
Communicatie daar worden diverse dingen onder verstaan:
1. informatieoverdracht (inhoud overbrengen van de ene persoon naar de andere)
2. de communicatie-kanalen waarlangs men communiceert
3. marketingtechnisch, een product aan de man brengen
Omdat aan woorden soms meerder betekenissen toegekend worden is het van belang zo specifiek mogelijk te benoemen wàt je precies bedoelt te zeggen.
Ik wil het hier hebben over 1. informatie overdracht.
Binnen informatie overdracht hebben we met meerdere facetten te maken
We hebben te maken met oa.:
1. een zender
2. een ontvanger
3. intenties van de zender
4. intenties van de ontvanger
5. het verleden van de zender
6. het verleden van de ontvanger
7. gevoelens en emoties van de zender
8. gevoelens en emoties van de ontvanger
9. de invulling die de zender geeft aan woorden
10. de invulling die een ontvanger geeft aan woorden
11. het openstaan voor informatie door de zender
12. het openstaan voor informatie door de ontvanger
Het is van belang te herkennen dat we tijdens een gesprek te maken hebben met wisselende rollen van zowel zender als ontvanger.
Als we bedenken dat we per tijdseenheden slechts een fractie van de impulsen die we krijgen kunnen verwerken met onze hersenen. Bij 7 eenheden per 20.000 informatie die we tegelijk kunnen verwerken zul je begrijpen dat we nimmer hetzelfde zullen waarnemen als onze buurman. Die 7 eenheden die we binnen krijgen worden dan ook nog eens binnen gelaten via ons eigen filtersysteem dat gebaseerd is op onze specifieke persoonlijke ervaring.
Ons filter systeem is als het ware onze roze of blauwe bril waardoor we waarnemen.
Als we dit alleen al weten, zou het ons een stuk milder kunnen stemmen als we in meningsverschil komen met onze medemensen. Het is namelijk al een geweldig goed dat we elkaar überhaupt zo nu en dan al begrijpen. Dus prijs je gelukkig en wees vooral MILD.
Om zo snel mogelijk praktisch te kunnen worden, wil ik beginnen met wat suggesties om eens op de inhoud van communicatie te letten. Wees gerust, je herkent altijd makkelijker bij een ander, dus je zult eerst waarnemen in communicatie van een ander wat voor een effecten zich voordoen. Neem gerust aan dat we allemaal hetzelfde doen en dat we stapje voor stapje ons kunnen bewust worden wat er gebeurt in communicatie. Mettertijd en door oefening en bewust worden kunnen we onze eigen communicatie gaan verhelderen.
Richt je vooral op jezelf als zender. Daar kan je je met een gerust hard op storten, daar heb je zelf het meeste toegang toe.
Maak je nog niet ongerust als de ander nog niet hoort wat je bedoelt, dat is van later orde.
Richt je vooral op luisteren, eerst vooral luisteren naar jezelf, je innerlijke stem, (het bandje in je hoofd wat vaak afspeelt en wat je van alles over jezelf vertelt). Je innerlijke stem bepaalt namelijk erg veel, veelal onbewust nog.
Geeft niet, het zal gaandeweg duidelijker worden wat je er mee kan.
Wees je als eerste bewust dat, doordat we een fractie van de werkelijkheid slechts waarnemen, en dat die niet hetzelfde zal zijn als de aanname van de werkelijkheid van de ander.
We zien en ervaren allemaal onze eigen werkelijkheid. We brengen onszelf dan ook het meest in verlegenheid las we aannemen dat we gelijk hebben. We nemen waar en die waarneming is onze aanname van wat er werkelijk gebeurt.
Wanneer krijgen we onszelf het meeste op de kast?
Als een ander ons gaat vertellen wat waar is, als iemand je gaat vertellen dat je het verkeerd ziet.
Dat gegeven op zich is al lastig, als die ander daarvan overtuigd is, want dat communiceert ontzettend moeizaam.
Nog lastiger gaat het worden als we zoals zo velen hebben geleerd dat alles wat geschreven of gezegd wordt “waar” is.
We leerden wat je ouders, de school, de kerk, de politie, de politiek, de bank, ieder die met een beetje overtuiging dingen uitsprak, dat we dat voor waar moesten aannemen.
Dit is één van de eerste dingen die ik mensen aanraad om af te leren.
Niets is waar.
Ook wat ik zeg is niet “de waarheid”.
Alles is een mening van diegene die informatie op zich af heeft gehad en die daar een conclusie voor zichzelf aan verbonden heeft.
Dit is een belangrijk gegeven in de persoonlijke ontwikkeling.
Alle wat iemand zegt, dus ook wat jij zegt, is jouw conclusie op grond van een fractie van de informatie die op je af is gekomen.
Het is dus niet meer en niet minder dan een persoonlijk gefilterde mening.
Suggestie 1.
Het is handig als je je bewust bent dat je een mening kan inbrengen en dat je daar alleen maar voor jezelf een tijdelijk waarheidsgehalte aan hebt gegeven.
Dat tijdelijk waarheidsgehalte heeft te maken met voortschrijden inzicht wat we kunnen verkrijgen. Ontwikkeling zogezegd. Nieuwe inzichten die we nadien kunnen toelaten.
Suggestie 2.
Het is handig als je je bewust bent zo expliciet mogelijk te verwoorden wat je bedoelt.
Neem het woord “we / wij” als voorbeeld.
Afhankelijk van diverse samenstellingen kan met we , jij en ik samen bedoeld worden.
In geval van een conflict zou dat we wel eens niet jij en ik maar twee anderen lijnrecht tegenover jou kunnen zijn, en dus van een wij samen geen sprake is.
Wees zo secuur mogelijk in het benoemen wat je precies bedoelt te zeggen.
Lees elders van mij over communiceren
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Communicatie daar worden diverse dingen onder verstaan:
1. informatieoverdracht (inhoud overbrengen van de ene persoon naar de andere)
2. de communicatie-kanalen waarlangs men communiceert
3. marketingtechnisch, een product aan de man brengen
Omdat aan woorden soms meerder betekenissen toegekend worden is het van belang zo specifiek mogelijk te benoemen wàt je precies bedoelt te zeggen.
Ik wil het hier hebben over 1. informatie overdracht.
Binnen informatie overdracht hebben we met meerdere facetten te maken
We hebben te maken met oa.:
1. een zender
2. een ontvanger
3. intenties van de zender
4. intenties van de ontvanger
5. het verleden van de zender
6. het verleden van de ontvanger
7. gevoelens en emoties van de zender
8. gevoelens en emoties van de ontvanger
9. de invulling die de zender geeft aan woorden
10. de invulling die een ontvanger geeft aan woorden
11. het openstaan voor informatie door de zender
12. het openstaan voor informatie door de ontvanger
Het is van belang te herkennen dat we tijdens een gesprek te maken hebben met wisselende rollen van zowel zender als ontvanger.
Als we bedenken dat we per tijdseenheden slechts een fractie van de impulsen die we krijgen kunnen verwerken met onze hersenen. Bij 7 eenheden per 20.000 informatie die we tegelijk kunnen verwerken zul je begrijpen dat we nimmer hetzelfde zullen waarnemen als onze buurman. Die 7 eenheden die we binnen krijgen worden dan ook nog eens binnen gelaten via ons eigen filtersysteem dat gebaseerd is op onze specifieke persoonlijke ervaring.
Ons filter systeem is als het ware onze roze of blauwe bril waardoor we waarnemen.
Als we dit alleen al weten, zou het ons een stuk milder kunnen stemmen als we in meningsverschil komen met onze medemensen. Het is namelijk al een geweldig goed dat we elkaar überhaupt zo nu en dan al begrijpen. Dus prijs je gelukkig en wees vooral MILD.
Om zo snel mogelijk praktisch te kunnen worden, wil ik beginnen met wat suggesties om eens op de inhoud van communicatie te letten. Wees gerust, je herkent altijd makkelijker bij een ander, dus je zult eerst waarnemen in communicatie van een ander wat voor een effecten zich voordoen. Neem gerust aan dat we allemaal hetzelfde doen en dat we stapje voor stapje ons kunnen bewust worden wat er gebeurt in communicatie. Mettertijd en door oefening en bewust worden kunnen we onze eigen communicatie gaan verhelderen.
Richt je vooral op jezelf als zender. Daar kan je je met een gerust hard op storten, daar heb je zelf het meeste toegang toe.
Maak je nog niet ongerust als de ander nog niet hoort wat je bedoelt, dat is van later orde.
Richt je vooral op luisteren, eerst vooral luisteren naar jezelf, je innerlijke stem, (het bandje in je hoofd wat vaak afspeelt en wat je van alles over jezelf vertelt). Je innerlijke stem bepaalt namelijk erg veel, veelal onbewust nog.
Geeft niet, het zal gaandeweg duidelijker worden wat je er mee kan.
Wees je als eerste bewust dat, doordat we een fractie van de werkelijkheid slechts waarnemen, en dat die niet hetzelfde zal zijn als de aanname van de werkelijkheid van de ander.
We zien en ervaren allemaal onze eigen werkelijkheid. We brengen onszelf dan ook het meest in verlegenheid las we aannemen dat we gelijk hebben. We nemen waar en die waarneming is onze aanname van wat er werkelijk gebeurt.
Wanneer krijgen we onszelf het meeste op de kast?
Als een ander ons gaat vertellen wat waar is, als iemand je gaat vertellen dat je het verkeerd ziet.
Dat gegeven op zich is al lastig, als die ander daarvan overtuigd is, want dat communiceert ontzettend moeizaam.
Nog lastiger gaat het worden als we zoals zo velen hebben geleerd dat alles wat geschreven of gezegd wordt “waar” is.
We leerden wat je ouders, de school, de kerk, de politie, de politiek, de bank, ieder die met een beetje overtuiging dingen uitsprak, dat we dat voor waar moesten aannemen.
Dit is één van de eerste dingen die ik mensen aanraad om af te leren.
Niets is waar.
Ook wat ik zeg is niet “de waarheid”.
Alles is een mening van diegene die informatie op zich af heeft gehad en die daar een conclusie voor zichzelf aan verbonden heeft.
Dit is een belangrijk gegeven in de persoonlijke ontwikkeling.
Alle wat iemand zegt, dus ook wat jij zegt, is jouw conclusie op grond van een fractie van de informatie die op je af is gekomen.
Het is dus niet meer en niet minder dan een persoonlijk gefilterde mening.
Suggestie 1.
Het is handig als je je bewust bent dat je een mening kan inbrengen en dat je daar alleen maar voor jezelf een tijdelijk waarheidsgehalte aan hebt gegeven.
Dat tijdelijk waarheidsgehalte heeft te maken met voortschrijden inzicht wat we kunnen verkrijgen. Ontwikkeling zogezegd. Nieuwe inzichten die we nadien kunnen toelaten.
Suggestie 2.
Het is handig als je je bewust bent zo expliciet mogelijk te verwoorden wat je bedoelt.
Neem het woord “we / wij” als voorbeeld.
Afhankelijk van diverse samenstellingen kan met we , jij en ik samen bedoeld worden.
In geval van een conflict zou dat we wel eens niet jij en ik maar twee anderen lijnrecht tegenover jou kunnen zijn, en dus van een wij samen geen sprake is.
Wees zo secuur mogelijk in het benoemen wat je precies bedoelt te zeggen.
Lees elders van mij over communiceren
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 3 maart 2010
Afleren II
Afleren II
Zoals ik al vertelde, ik leer vooral ….. AF in het proces van persoonlijke ontwikkeling.
Wat is nou verstandig om af te leren?
Nou gewoon, van al die dingen die we zo gedachteloos en al onbewust doen voor we er erg in hebben “omdat” ze gewoon van ons verwacht worden en we die “dus al gedaan hebben voor we het weten”.
Een voorbeeld?
Soms krijg je wel eens van die vragen waarbij we wel eens denken … moet dat nou….?!
Nou…. die bedoel ik nou!
We hebben zo geleerd om “beleefd” te zijn.
Nou ben ik een voorstander van beleefd hoor, absoluut, ik hou van beschaving!
Maar we leerden netjes altijd beleefd antwoord te geven, we leerden niet nadenken of het nou wel zinvol is om te antwoorden op alle vragen die ons zomaar gevraagd worden.
Ooit kreeg ik eens lieve brief (leek het) met de nodige vragen …
Leuk, een uitnodiging om met de bus (gezellig!) met een aantal mensen op bezoek te gaan (gratis jawel!) om naar Amsterdam te komen., een bezoek aan de beurs, jawel, er zou ons worden uitgelegd wat daar nou allemaal gebeurde met “ons geld” (wat we al of niet ter beschikking zou hebben om te beleggen).
Een groep zou toch mooi gefêteerd worden.
Ik heb Amsterdam niet gezien en Amsterdam heeft mij niet gezien.
Ik kreeg wat de kriebels (niet van die bus hoor, al hou ik ook daar niet zo van!)
Ken je de uitdrukking ... “ik voelde het aan mijn water?”
Duurde ook even hoor, voor ik sommige dingen doorzag ....
Kortom, menigeen ging dankbaar op het aanbod in en jawel hoor “de meneer” die dit allemaal zo aardig georganiseerd had, die zou nadien je best adviseren hoe dat nou het beste zou kunnen, die had daar allemaal best verstand van.
Je voelt hem al?
Er vertelde me iemand enthousiast dat ze had gereageerd en netjes beleefd een bedank brief had geschreven dat ze dan niet kon maar wel èrg belangstellend was.
Kijk, dit waren nou de klanten die meneer het liefste had, niet mee en voldoende informatie zonder dat het geld kost!
Die meneer .....ik ben ook niet naar de rechtbank geweest daarna!
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Zoals ik al vertelde, ik leer vooral ….. AF in het proces van persoonlijke ontwikkeling.
Wat is nou verstandig om af te leren?
Nou gewoon, van al die dingen die we zo gedachteloos en al onbewust doen voor we er erg in hebben “omdat” ze gewoon van ons verwacht worden en we die “dus al gedaan hebben voor we het weten”.
Een voorbeeld?
Soms krijg je wel eens van die vragen waarbij we wel eens denken … moet dat nou….?!
Nou…. die bedoel ik nou!
We hebben zo geleerd om “beleefd” te zijn.
Nou ben ik een voorstander van beleefd hoor, absoluut, ik hou van beschaving!
Maar we leerden netjes altijd beleefd antwoord te geven, we leerden niet nadenken of het nou wel zinvol is om te antwoorden op alle vragen die ons zomaar gevraagd worden.
Ooit kreeg ik eens lieve brief (leek het) met de nodige vragen …
Leuk, een uitnodiging om met de bus (gezellig!) met een aantal mensen op bezoek te gaan (gratis jawel!) om naar Amsterdam te komen., een bezoek aan de beurs, jawel, er zou ons worden uitgelegd wat daar nou allemaal gebeurde met “ons geld” (wat we al of niet ter beschikking zou hebben om te beleggen).
Een groep zou toch mooi gefêteerd worden.
Ik heb Amsterdam niet gezien en Amsterdam heeft mij niet gezien.
Ik kreeg wat de kriebels (niet van die bus hoor, al hou ik ook daar niet zo van!)
Ken je de uitdrukking ... “ik voelde het aan mijn water?”
Duurde ook even hoor, voor ik sommige dingen doorzag ....
Kortom, menigeen ging dankbaar op het aanbod in en jawel hoor “de meneer” die dit allemaal zo aardig georganiseerd had, die zou nadien je best adviseren hoe dat nou het beste zou kunnen, die had daar allemaal best verstand van.
Je voelt hem al?
Er vertelde me iemand enthousiast dat ze had gereageerd en netjes beleefd een bedank brief had geschreven dat ze dan niet kon maar wel èrg belangstellend was.
Kijk, dit waren nou de klanten die meneer het liefste had, niet mee en voldoende informatie zonder dat het geld kost!
Die meneer .....ik ben ook niet naar de rechtbank geweest daarna!
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 27 februari 2010
Nieuwsbrief
Mocht je belangstelling hebben in persoonlijke ontwikkeling, dan kan je je kosteloos aanmelden voor mijn nieuwsbrief op deze weblog.
Rechts in de zijbalk onder het item "aan te raden boeken" staat de mogelijkheid hiervoor om je in te schrijven.
Je wordt dan via de nieuwsbrief op de hoogte gehouden van nieuwe ontwikkelingen.
Voor hen die zich zouden willen aansluiten bij mijn hyvesgroep:
http://ontwikkelingsproces.hyves.nl/
Wees welkom ....
Graag wil ook connecten op LinkedIn, u vindt mij daar op http://nl.linkedin.com/in/yvonnemooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Rechts in de zijbalk onder het item "aan te raden boeken" staat de mogelijkheid hiervoor om je in te schrijven.
Je wordt dan via de nieuwsbrief op de hoogte gehouden van nieuwe ontwikkelingen.
Voor hen die zich zouden willen aansluiten bij mijn hyvesgroep:
http://ontwikkelingsproces.hyves.nl/
Wees welkom ....
Graag wil ook connecten op LinkedIn, u vindt mij daar op http://nl.linkedin.com/in/yvonnemooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 22 februari 2010
Omgaan met kritiek
Ontvangen ...
Kritiek kunnen ontvangen
Feedback kunnen ontvangen
Een van de belangrijkste dingen die van belang zijn om goed te kunnen blijven communiceren is het in ontvangst kunnen nemen en verwerken van kritiek of feedback.
Een belangrijk onderdeel van persoonlijke ontwikkeling.
Kan je dat namelijk onvoldoende dan staat je persoon (fundament) als het ware gebouwd op drijfzand en dat is hoogst onplezierig, zowel voor jezelf als de ander die je tracht te ondersteunen.
Ondersteunen ... met kritiek?
Ja ... Ondersteunen met kritiek, ... of .... uhhh ... had je ingevuld dat dat een heel andere bedoeling zou hebben?
Ik hoor het je denken ... althans de enkeling die grote moeite heeft met omgaan met kritiek.
Kritiek is toch bedoeld om me af te breken?
Kritiek is toch bedoeld om me te vertellen dat ik het hartstikke fout heb gedaan?
Me onderuit te halen?
Me tegen te houden?
Me dingen te laten doen die ik helemaal niet wil?
Me te stoppen, remmen?
Kritiek is toch altijd gebaseerd op emotioneel gedoe?
Dat kan je toch niet serieus nemen?
...
...
Weet je, ik ben ontzaglijk blij met de jarenlange ervaring die ik inmiddels heb opgebouwd met schrijven in diverse fora wereldwijd en de diverse email kringen waar altijd het nodige aan ervaring wordt uitgewisseld. Het heeft me een schat aan ervaring opgeleverd in soms langdurige en vaak pijnlijke processen waar het ging over kritiek of feedback kunnen ontvangen. Het genot van het mee kunnen helpen oplossen van soms werkelijk heel penibele situaties doet toch ook weer heel erg goed!
Het liefst zie ik dan ook dingen geschreven worden, raar zal je denken, want juist het geschreven woord kan zo pijnlijk duidelijk zijn. Het gaat me dan ook om de duidelijkheid !
Haha ... Nou hou ik niet van pijn of pijnlijk hoor!
Ik zit redelijk gezond in elkaar, ik hou van harmonie, ik hou van lief voor elkaar zijn ik hou van openheid, transparantie en vooral van elkaar ondersteunend bezig zijn.
Vooral aan dat laatste daar hecht ik grote waarde aan.
Ik zei ... het liefst zie ik dat dingen geschreven worden, waarom dan?
Weet je, vanuit mijn professie is het van belang de grote lijnen te kunnen gaan herkennen, om zodoende degene waar het om gaat te kunnen ondersteunen in zijn proces.
Niet dat de mensen die moeilijk feedback kunnen ontvangen nou de makkelijkste mensen zijn om mee te werken hoor, geenszins want juist zij zijn vaak genieën in het storten van kritiek, zelfs zonder dat ze dat als kritiek geven ervaren naar een ander. Welnee joh, ik ben gewoon transparant, wordt er dan gezegd, ik zie het toch zo gebeuren! Het is gewoon de waarheid wat ik vertel!
Hoe meer er geschreven wordt, pijnlijk soms ja, hoe duidelijker het beeld wordt en hoe minder je er omheen kan op den duur.
Het gevolg is dan, je zou het zo kunnen raden, dat alles wat ik zal zeggen ook opgepakt zou kunnen worden als “de waarheid” (kritiek werd vaak als waarheid geïnterpreteerd) terwijl het altijd slechts een mening is van iemand persoonlijk, die zelfs helemaal niet van toepassing zou hoeven zijn.
Ik heb het wel eens over me heen gekregen: “Heb jij altijd gelijk?”, “jij maakt zeker nooit fouten, kom op vertel je fouten!” Je snapt het al, graag wordt het hele verhaal die richting op gestuurd, maar dat gaat gegarandeerd de oplossing niet opleveren.
Doorgaan daarop geeft alleen nog maar meer verwarring. Stoppen daarmee vaak idem, dus je zal iets moeten! Toch?
Van belang, doe wat je goeddunkt.
Ja mooie ben jij, hoor ik je denken, zo komen we er toch nooit uit?
Ik neem mensen altijd erg serieus, ook in hun onbalans.
Ik heb wel eens opmerkingen gehoord ... die persoon kan je toch niet serieus meer nemen met wat hij roept ...!
Dat is nou net het lastige, als je het niet meer serieus neemt en het laat gebeuren zonder het serieus te nemen, dan zal het pijnlijke met name nooit opgelost worden, de essentie zal blijven doorgaan. De ander zal je zwijgen gemakshalve invullen als :”Wie zwijgt stemt toe”.
Je raadt het al, het kan zomaar gewoon door blijven gaan en je wil tenslotte een oplossing toch?
Lastig!
Vertel me ... Wat doet kritiek met je ... en wat doe jij met kritiek?
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Kritiek kunnen ontvangen
Feedback kunnen ontvangen
Een van de belangrijkste dingen die van belang zijn om goed te kunnen blijven communiceren is het in ontvangst kunnen nemen en verwerken van kritiek of feedback.
Een belangrijk onderdeel van persoonlijke ontwikkeling.
Kan je dat namelijk onvoldoende dan staat je persoon (fundament) als het ware gebouwd op drijfzand en dat is hoogst onplezierig, zowel voor jezelf als de ander die je tracht te ondersteunen.
Ondersteunen ... met kritiek?
Ja ... Ondersteunen met kritiek, ... of .... uhhh ... had je ingevuld dat dat een heel andere bedoeling zou hebben?
Ik hoor het je denken ... althans de enkeling die grote moeite heeft met omgaan met kritiek.
Kritiek is toch bedoeld om me af te breken?
Kritiek is toch bedoeld om me te vertellen dat ik het hartstikke fout heb gedaan?
Me onderuit te halen?
Me tegen te houden?
Me dingen te laten doen die ik helemaal niet wil?
Me te stoppen, remmen?
Kritiek is toch altijd gebaseerd op emotioneel gedoe?
Dat kan je toch niet serieus nemen?
...
...
Weet je, ik ben ontzaglijk blij met de jarenlange ervaring die ik inmiddels heb opgebouwd met schrijven in diverse fora wereldwijd en de diverse email kringen waar altijd het nodige aan ervaring wordt uitgewisseld. Het heeft me een schat aan ervaring opgeleverd in soms langdurige en vaak pijnlijke processen waar het ging over kritiek of feedback kunnen ontvangen. Het genot van het mee kunnen helpen oplossen van soms werkelijk heel penibele situaties doet toch ook weer heel erg goed!
Het liefst zie ik dan ook dingen geschreven worden, raar zal je denken, want juist het geschreven woord kan zo pijnlijk duidelijk zijn. Het gaat me dan ook om de duidelijkheid !
Haha ... Nou hou ik niet van pijn of pijnlijk hoor!
Ik zit redelijk gezond in elkaar, ik hou van harmonie, ik hou van lief voor elkaar zijn ik hou van openheid, transparantie en vooral van elkaar ondersteunend bezig zijn.
Vooral aan dat laatste daar hecht ik grote waarde aan.
Ik zei ... het liefst zie ik dat dingen geschreven worden, waarom dan?
Weet je, vanuit mijn professie is het van belang de grote lijnen te kunnen gaan herkennen, om zodoende degene waar het om gaat te kunnen ondersteunen in zijn proces.
Niet dat de mensen die moeilijk feedback kunnen ontvangen nou de makkelijkste mensen zijn om mee te werken hoor, geenszins want juist zij zijn vaak genieën in het storten van kritiek, zelfs zonder dat ze dat als kritiek geven ervaren naar een ander. Welnee joh, ik ben gewoon transparant, wordt er dan gezegd, ik zie het toch zo gebeuren! Het is gewoon de waarheid wat ik vertel!
Hoe meer er geschreven wordt, pijnlijk soms ja, hoe duidelijker het beeld wordt en hoe minder je er omheen kan op den duur.
Het gevolg is dan, je zou het zo kunnen raden, dat alles wat ik zal zeggen ook opgepakt zou kunnen worden als “de waarheid” (kritiek werd vaak als waarheid geïnterpreteerd) terwijl het altijd slechts een mening is van iemand persoonlijk, die zelfs helemaal niet van toepassing zou hoeven zijn.
Ik heb het wel eens over me heen gekregen: “Heb jij altijd gelijk?”, “jij maakt zeker nooit fouten, kom op vertel je fouten!” Je snapt het al, graag wordt het hele verhaal die richting op gestuurd, maar dat gaat gegarandeerd de oplossing niet opleveren.
Doorgaan daarop geeft alleen nog maar meer verwarring. Stoppen daarmee vaak idem, dus je zal iets moeten! Toch?
Van belang, doe wat je goeddunkt.
Ja mooie ben jij, hoor ik je denken, zo komen we er toch nooit uit?
Ik neem mensen altijd erg serieus, ook in hun onbalans.
Ik heb wel eens opmerkingen gehoord ... die persoon kan je toch niet serieus meer nemen met wat hij roept ...!
Dat is nou net het lastige, als je het niet meer serieus neemt en het laat gebeuren zonder het serieus te nemen, dan zal het pijnlijke met name nooit opgelost worden, de essentie zal blijven doorgaan. De ander zal je zwijgen gemakshalve invullen als :”Wie zwijgt stemt toe”.
Je raadt het al, het kan zomaar gewoon door blijven gaan en je wil tenslotte een oplossing toch?
Lastig!
Vertel me ... Wat doet kritiek met je ... en wat doe jij met kritiek?
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 21 februari 2010
Afleren .....
Ik heb geweldig leuk werk …
Ik leer mensen niets, hooguit af!
Hoezo hooguit af?
Nou weet je .. in oorsprong zijn we Liefde, het alom volledig potentieel.
We zijn het veld van alle mogelijkheden, zoals Deepak Chopra dat beschrijft.
Soms komen mensen in mijn praktijk, meestal met een probleem.
In eerste instantie dichten ze dat probleem graag aan een ander toe.
Als die ander nou maar anders is of doet, is er met mij niets aan de hand, wordt er dan voorzichtig gesuggereerd.
Hoe onmachtig moet je je dan voelen!
En dat blijkt ook vaak aan de boosheid, woede en frustratie die meestal breed uitgemeten ter tafel verschijnt. Want als je het gevoel hebt dat die ander dient te veranderen dan moet je je wel erg onmachtig voelen, want een ander hebben we geheel niet in de hand, onszelf zelfs soms nauwelijks!
Ik heb een klein tafeltje, ik laat alles wat gezegd wordt op dat tafeltje terecht komen en neem er alleen zorgvuldig vanaf waar ik iets mee kan. Wat niet persoonlijk voor mij is bedoeld laat ik er sowieso al op liggen, van de rest neem ik alleen af wat ondersteunt.
Maar goed, velen komen bij mij zonder dat ze deze mogelijkheid van waarnemen kenden, ze lieten alles als ware het een kouwe douche bij hen binnen komen wat gezegd werd door anderen, dus logisch dat je woedend, kwaad gefrustreerd en teleurgesteld kan worden.
Zoals ik al zei:”We zijn het volledig potentieel van alle mogelijkheden, onbegrensde mogelijkheden dus!”
Het enige wat ons tegenhoudt dat ten toon te spreiden zijn onze eigen beperkingen waarin we geloven, onze eigen belemmerende overtuigingen.
Onze kern van alle mogelijkheden hebben we met al die belemmerende overtuigingen als het ware helemaal omwikkeld..
Het belangrijkste wat ons te doen staat is dus af-wikkelen, loslaten dus.
Zoals ik al zei: “Ik leer mensen niets, hooguit af!”
Afleren dus, afwikkelen dus in het proces van persoonlijke ontwikkeling!
Aanleren hoef ik niets, want binnen in die kern zit gewoon al onze onvoorwaardelijke Liefde.
Die hebben we niet te leren …. Die hoeven we niet te leren, die hadden we altijd reeds tot onze beschikking, we konden er gewoon nog even niet helemaal bij. Die eigen belemmerende overtuigingen van ons, die hoeven we alleen maar van onze liefdevolle kern AF te wikkelen. Loslaten dus!
Afleren is lastig ... omdat ... het lijkt en je nog reageert alsof je niet meer weet wat er binnen in je verborgen zit.
We her-inneren het ons als het ware niet meer!
Herinnneren ofwel her-inneren, het opnieuw bij onszelf naar binnen gaan met onze aandacht, kan ons pas echt weer doen herinneren wie we echt zijn, LIEFDE dus!
Als we echt alles losgelaten hebben blijven wij als liefdevolle mens over die volstrekt vertrouwen heeft in zichzelf en alle anderen.
Mensen realiseren zich nog erg weinig dat je met loslaten heel veel te winnen hebt, voor jezelf en voor een aangenamer wereld!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik leer mensen niets, hooguit af!
Hoezo hooguit af?
Nou weet je .. in oorsprong zijn we Liefde, het alom volledig potentieel.
We zijn het veld van alle mogelijkheden, zoals Deepak Chopra dat beschrijft.
Soms komen mensen in mijn praktijk, meestal met een probleem.
In eerste instantie dichten ze dat probleem graag aan een ander toe.
Als die ander nou maar anders is of doet, is er met mij niets aan de hand, wordt er dan voorzichtig gesuggereerd.
Hoe onmachtig moet je je dan voelen!
En dat blijkt ook vaak aan de boosheid, woede en frustratie die meestal breed uitgemeten ter tafel verschijnt. Want als je het gevoel hebt dat die ander dient te veranderen dan moet je je wel erg onmachtig voelen, want een ander hebben we geheel niet in de hand, onszelf zelfs soms nauwelijks!
Ik heb een klein tafeltje, ik laat alles wat gezegd wordt op dat tafeltje terecht komen en neem er alleen zorgvuldig vanaf waar ik iets mee kan. Wat niet persoonlijk voor mij is bedoeld laat ik er sowieso al op liggen, van de rest neem ik alleen af wat ondersteunt.
Maar goed, velen komen bij mij zonder dat ze deze mogelijkheid van waarnemen kenden, ze lieten alles als ware het een kouwe douche bij hen binnen komen wat gezegd werd door anderen, dus logisch dat je woedend, kwaad gefrustreerd en teleurgesteld kan worden.
Zoals ik al zei:”We zijn het volledig potentieel van alle mogelijkheden, onbegrensde mogelijkheden dus!”
Het enige wat ons tegenhoudt dat ten toon te spreiden zijn onze eigen beperkingen waarin we geloven, onze eigen belemmerende overtuigingen.
Onze kern van alle mogelijkheden hebben we met al die belemmerende overtuigingen als het ware helemaal omwikkeld..
Het belangrijkste wat ons te doen staat is dus af-wikkelen, loslaten dus.
Zoals ik al zei: “Ik leer mensen niets, hooguit af!”
Afleren dus, afwikkelen dus in het proces van persoonlijke ontwikkeling!
Aanleren hoef ik niets, want binnen in die kern zit gewoon al onze onvoorwaardelijke Liefde.
Die hebben we niet te leren …. Die hoeven we niet te leren, die hadden we altijd reeds tot onze beschikking, we konden er gewoon nog even niet helemaal bij. Die eigen belemmerende overtuigingen van ons, die hoeven we alleen maar van onze liefdevolle kern AF te wikkelen. Loslaten dus!
Afleren is lastig ... omdat ... het lijkt en je nog reageert alsof je niet meer weet wat er binnen in je verborgen zit.
We her-inneren het ons als het ware niet meer!
Herinnneren ofwel her-inneren, het opnieuw bij onszelf naar binnen gaan met onze aandacht, kan ons pas echt weer doen herinneren wie we echt zijn, LIEFDE dus!
Als we echt alles losgelaten hebben blijven wij als liefdevolle mens over die volstrekt vertrouwen heeft in zichzelf en alle anderen.
Mensen realiseren zich nog erg weinig dat je met loslaten heel veel te winnen hebt, voor jezelf en voor een aangenamer wereld!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 19 februari 2010
Soms word je getest ...
...
Soms word je getest ...
Puur voor ons zelf, door onszelf, nog even kijken, even kijken hoe we er nu in staan, als onderdeel van onze persoonlijke ontwikkeling.
Raak ik nog steeds van slag, of minder, of nog minder, heel even nog, of kom ik tot de ontdekking dat ik "deze" nu wel zo ongeveer gehad had ...
Het leven test je soms, om even te beseffen, dat we mensen zijn, die groeien ....
©Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Soms word je getest ...
Puur voor ons zelf, door onszelf, nog even kijken, even kijken hoe we er nu in staan, als onderdeel van onze persoonlijke ontwikkeling.
Raak ik nog steeds van slag, of minder, of nog minder, heel even nog, of kom ik tot de ontdekking dat ik "deze" nu wel zo ongeveer gehad had ...
Het leven test je soms, om even te beseffen, dat we mensen zijn, die groeien ....
©Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 13 februari 2010
Blijdschap is de weg van succes
Succes is de weg.
Succes is geen doel!
Succesvol worden?
Wat is dat!
We zijn toch al succesvol? Of niet?
Of voelt dat niet zo?
Of NOG niet zo?
Wat is succesvol?
Een dik salaris?
Een fikse auto voor de deur?
Een glanzende carrière?
Vier vakanties op een jaar?
Een TOP positie in een bedrijf?
Bedrijfs eigenaar zijn?
De baas zijn over vele werknemers?
Macht hebben?
Een positie hebben waarin je anderen gaat vertellen wat ze voor je moeten doen?
Stel er wat mij betreft één vraagje achter ….
Maakt dit mij blij?
Nee... ECHT blij … bedoel ik …
En stel je gerust daarna ook de vraag … heb ik anderen oprecht blij weten te maken op de manier waarop ik succesvol ben geworden, heb ik hen weten te betrekken zodat ik ook hen succesvol en gelukkig kon laten zijn …..
Voel je je helemaal OK met wat je bereikt hebt en vooral op de manier waarop je dat bereikt hebt.
Voel je je oprecht gelukkig met wie je bent en wat je uitstraalt …
Zo ja … besef …. je bent al succesvol …
Het doet me vaak aan filmbeelden van mensen in Afrika denken, maar ik vrouwen en mannen en kinderen in “verhoudingsgewijs financiële armoede” succesvol zie zijn.
Vaak wens ik vele “zogenaamde succesvolle mensen” die blijdschap toe die daar van de gezichten zie afstralen.
Blijdschap, innerlijke blijdschap …............ dat is werkelijk succesvol zijn!
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Succes is geen doel!
Succesvol worden?
Wat is dat!
We zijn toch al succesvol? Of niet?
Of voelt dat niet zo?
Of NOG niet zo?
Wat is succesvol?
Een dik salaris?
Een fikse auto voor de deur?
Een glanzende carrière?
Vier vakanties op een jaar?
Een TOP positie in een bedrijf?
Bedrijfs eigenaar zijn?
De baas zijn over vele werknemers?
Macht hebben?
Een positie hebben waarin je anderen gaat vertellen wat ze voor je moeten doen?
Stel er wat mij betreft één vraagje achter ….
Maakt dit mij blij?
Nee... ECHT blij … bedoel ik …
En stel je gerust daarna ook de vraag … heb ik anderen oprecht blij weten te maken op de manier waarop ik succesvol ben geworden, heb ik hen weten te betrekken zodat ik ook hen succesvol en gelukkig kon laten zijn …..
Voel je je helemaal OK met wat je bereikt hebt en vooral op de manier waarop je dat bereikt hebt.
Voel je je oprecht gelukkig met wie je bent en wat je uitstraalt …
Zo ja … besef …. je bent al succesvol …
Het doet me vaak aan filmbeelden van mensen in Afrika denken, maar ik vrouwen en mannen en kinderen in “verhoudingsgewijs financiële armoede” succesvol zie zijn.
Vaak wens ik vele “zogenaamde succesvolle mensen” die blijdschap toe die daar van de gezichten zie afstralen.
Blijdschap, innerlijke blijdschap …............ dat is werkelijk succesvol zijn!
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 6 februari 2010
Ik zie je ploeteren ......
Ik zie je ploeteren door het leven
Met even geen vertrouwen in anderen
Wanhopen over wat je nog niet bereikte.
Duwen sleuren en trekken
Klagen en mopperen
Niet zien wat je al hebt.
Je hebt al zo veel
En tegelijkertijd zo weinig voor je gevoel
Ik zou willen dat ik je dankbaarheid kon geven,
Ik heb het geprobeerd en dat geven is me gelukt
Ik zou je ook graag nog geven
Dat je al het aan jou "gegevene" ook nog zal kunnen ontvangen.
Ik weet
En vertrouw
Dat eens die tijd komt
Dat je de weg daarin naar jezelf opent
Of je wel of niet achteraf herkent wat je kreeg
Is voor mij niet zo van belang
Ik gaf je slechts een bevestiging
Van wat je reeds in je zelf al aanwezig had,
Maar nog niet zien kon, of ervaren,
Uiteindelijk ben je zelf
Diegene,
Die
Het jezelf weer geeft en ontvangt
In liefde de poging ondernomen,
©Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Met even geen vertrouwen in anderen
Wanhopen over wat je nog niet bereikte.
Duwen sleuren en trekken
Klagen en mopperen
Niet zien wat je al hebt.
Je hebt al zo veel
En tegelijkertijd zo weinig voor je gevoel
Ik zou willen dat ik je dankbaarheid kon geven,
Ik heb het geprobeerd en dat geven is me gelukt
Ik zou je ook graag nog geven
Dat je al het aan jou "gegevene" ook nog zal kunnen ontvangen.
Ik weet
En vertrouw
Dat eens die tijd komt
Dat je de weg daarin naar jezelf opent
Of je wel of niet achteraf herkent wat je kreeg
Is voor mij niet zo van belang
Ik gaf je slechts een bevestiging
Van wat je reeds in je zelf al aanwezig had,
Maar nog niet zien kon, of ervaren,
Uiteindelijk ben je zelf
Diegene,
Die
Het jezelf weer geeft en ontvangt
In liefde de poging ondernomen,
©Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 3 februari 2010
Frustratie overwinnen
Een frustratie overwin je door ..... je behoefte aan een beter verleden los te laten.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 26 januari 2010
Voorbij onze aannames .....
..
Voorbij onze aanname van "goed" en "slecht" daar is een plek,
Ik en jij …..vinden elkaar pas dáár …… als "wij"
We vinden pas dáár ... onszelf …… en ……tevens….. "elkaar".
©Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Voorbij onze aanname van "goed" en "slecht" daar is een plek,
Ik en jij …..vinden elkaar pas dáár …… als "wij"
We vinden pas dáár ... onszelf …… en ……tevens….. "elkaar".
©Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Abonneren op:
Posts (Atom)