Ruimte innemen ....

De ruimte.

Ruimte, ruimte zat!

Genoeg ruimte voor iedereen ….

Hoe zit dat met ruimte?

Geef je mensen de ruimte?

Neem je de ruimte?

Neem je je eigen ruimte?

Profileer je je zodanig dat je wat al te gemakkelijk de ruimte van een ander inneemt?

Voel je je wat ondergeschikt waardoor je je ruimte laat ontnemen?

Wat doet het thema “ruimte” met je?

Kan ik (of jij) binnen de woonruimte, of welke ruimte elders dan ook, zelfs virtuele ruimte valt hier onder, zo goed mogelijk mezelf zijn, mezelf ontplooien zoals dat goed voor me zou zijn … voel ik me volledig vrij en mezelf in mijn eigen ruimte ....?

Of het nu binnen een huwelijk, relatie, gezinssituatie is, het maakt niet uit.

Heb je genoeg “eigen” ruimte voor jezelf, genoeg ruimte waarbinnen jij kan doen wat goed voor jou is?

In groepen speelt hetzelfde, alles is in relatie tot elkaar en binnen relaties hebben mensen hun eigen ruimte waarbinnen ze zich plezierig voelen hard nodig, en plezierig kan zijn, samen de dingen doen die goed voelen en even zo goed de afzondering even kunnen vinden om die dingen te doen die persoonlijk nodig zijn, en even zo goed je op een evenwaardige manier volwassen aangesproken voelen.

Soms nemen, en soms laten mensen onbedoeld “hun ruimte” innemen.

Soms ontnemen mensen onbedoeld de ruimte van anderen, neem maar als voorbeeld in het openbaar zo hoorbaar telefoneren dat het hinderlijk is voor anderen, of een ander ongevraagd vertellen wat hij of zij moeten doen in een trend van “ik ga je vertellen hoe het moet”

Zelfs in huwelijksrelaties is het noodzakelijk dat ieder voor zich ook een eigen ruimte en eigen tijd heeft voor die dingen die voor de persoonlijke ontwikkeling nodig is.

Het even “tot jezelf komen”, “het moment van even kunnen terugtrekken en kunnen reflecteren zonder gestoord te worden”, “het even contact met vrienden in standhouden” waarvoor even tijd ingeruimd kan worden.

Neem je je eigen ruimte?

Krijg je je eigen ruimte?

Creëer je je eigen ruimte die je nodig hebt?

Kost het je moeite om aan te geven als je het gevoel hebt dat je ruimte teveel ingenomen wordt en je even iets anders nodig hebt?

Zijn we ons bewust als we ruimte van een ander innemen, of als we onvoldoende eigen ruimte hebben?

Schep je ruimte, voor jezelf maar ook voor anderen?

Bied je ruimte?

Geef je de ander ruimte?

Wat zegt het woord “ruimte” jou?

De juiste ruimte geeft vaak een heel goed gevoel en houdt alle relaties beter in stand!

© Yvonne Mooijman

Tips voor effectieve communicatie - 1

5 Tips voor effectieve communicatie :

1. Wees oprecht belangstellend.
   
   
2. Stel vanuit je belangstelling de bijbehorende vragen.
   
   
3. Wees concreet, en actief.
   
   
4. Maak afspraken met jezelf en anderen, committeer jezelf.
   
   
5. Lukt een afspraak je niet, leg uit waarom en plan gelijk een nieuwe, waardoor duidelijk blijft dat je jezelf en de ander serieus neemt.
   
   

   © Yvonne Mooijman

Compassie

Net even dat stapje dichterbij die ander om te weten wat er werkelijk speelt in het leven ....



Inleven, je voorstellen dat de ander kwetsbaar is, mogelijk met het leven of de omstandigheden worstelt.
Onvervulde verlangens en wensen heeft.

Kortom, beseffen dat ieder ander gewoon een mens is, met persoonlijke behoeften waaraan wij tegemoet kunnen komen ... mits ... we de moeite nemen ons dat voldoende te beseffen ....!

Leef je in .... en verras je omgeving met je reactie ...!

Yvonne Mooijman

Hoogbegaafden - Locatie voor ontmoetingen - Het Peerhoes te Kesteren

..

Donaties gevraagd !!!!!!!

Een geweldig initiatief dat ik graag steun en onder de aandacht breng.
Bedoeld als plaats waar iedere hoogbegaafde welkom is en in contact kan zijn met andere hoogbegaafden.

Het project heeft nog een financiering nodig.
Graag breng ik dit initiatief onder de aandacht.

Het Peerhoes te Kesteren
 

Wil je meehelpen dit initiatief bijtijds van de grond te krijgen?

Het gebouw is reeds in gebruik genomen, het project kan alleen doorgang vinden indien komende maand voldoende financiering wordt gegenereerd.

Het is een pracht initiatief en getuigt van durf om het zo op te zetten en te starten, zodat er in de praktijk al iets staat wat verder vorm gegeven kan worden!

Donaties zijn hard nodig en van harte welkom!

Dank aan ieder die dit initiatief mede helpt vormgeven ...

Via deze link kan je doneren.

Ik vind het een belangrijk initiatief dat ik graag spoedig mee van de grond help komen!

Het Peerhoes heeft nu ook een eigen Facebook pagina: Facebook pagina 't Peerhoes.


Yvonne Mooijman

Nick Vujicic zonder armen zonder benen ....

Jij vindt je kracht waarin jij hem zal vinden …. !

Als ik (zonder ledematen) ben gemaakt voor maar 1 ziel, dan is dat meer dan waardevol geweest!

Als je bidt om een wonder en je krijgt dat wonder niet, wees dan het wonder voor iemand anders!

Stuiteren .....

..

Jaren geleden hoorde ik de opmerking. “Ik stuiterde helemaal dat weekend.”

Het betrof een weekend waar iemand was geweest waar ze vele van haar goede vrienden ontmoette.

De inhoud van haar opmerking ontging mij, tot ik zelf voor de eerste keer zo'n weekend meemaakte. Ik kende er nog niemand maar ik kwam op een bijzondere manier met velen in contact en het veranderde mijn leven volkomen, wat maakten ze mijn leven rijk!

Toevallig moest ik deze week ineens aan haar opmerking denken, ik herkende plots het gevoel van stuiteren, en dat terwijl het weekend nog niet eens was begonnen!. Het gevoel van helemaal doortrokken te zijn van welgemeende positieve energie die mensen elkaar weten te geven als ze zich oprecht en spontaan voor elkaar weten open te stellen. Wat is dat zeldzaam en wat voelt dat goed! Wat weten mensen elkaar dan innerlijk rijkdom te geven! Ik heb weer een ere-plaatsje weten in te ruimen in mijn hart!

Ik ervoer dat gevoel van stuiteren voor het eerst heel duidelijk op de weekenden waarop ook ik volop in contact kwam met een heleboel mensen die me sindsdien allemaal stuk voor stuk heel dierbaar werden, een hele hechte vriendenkring voor elkaar zoals het later zou blijken te zijn, een zeldzaam gegeven! Weekenden die zo volop positieve energie waren dat je er als het ware van ging stuiteren!!

Weekenden waarop we elkaar ontmoetten en leerden kennen, en waarin we vaak veel overeenkomsten in elkaar ervoeren in de manier van omgaan, in het accepteren van elkaar met al onze bijzonderheden en eigen-aardigheden.

De relatie tot elkaar was zo open en zo enerverend en energie-gevend dat ik ineens het gevoel van “stuiteren” aan den lijve wist te ervaren.

Het geeft weer eens aan, hoe we werkelijk onze energie kunnen “gewaarworden”, wat contacten en mensen in ons teweeg kunnen brengen. Hoe divers contacten kunnen zijn. “Gebruikelijk” leven mensen vaak erg oppervlakkig ten opzichte van elkaar, vaak te oppervlakkig om enerverend te zijn.

Toevallig maakte ik deze week nog de opmerking dat het mij was opgevallen dat zo heel veel relaties zo oppervlakkig zijn, heel veel huwelijksrelaties nauwelijks huwelijksrelaties genoemd kunnen worden en hoeveel mensen langs en naast elkaar heen leven. Dat kan me pijn doen om te zien, ik ervaar vaak het gemis waarvan ik zie dat mensen toch vaak hunkeren naar diepgaand en emotioneel gevoelscontact zonder het werkelijk bij elkaar tot stand te brengen. Het is of we geleerd hebben langs elkaar heen te leven en dat zelfs gewoon zijn gaan vinden. Het is zo jammer!

Het is zo heerlijk met elkaar om te kunnen gaan en elkaar in het voorbijgaan even aan te kunnen raken en te laten voelen “ïk voel me goed bij jou, je doet me goed!”, elkaar te bevestigen in elkaars bestaan!

Ook het elkaar “aanraken” door elkaar in de ogen te durven kijken en met je blik te durven uiten, “ ik ben blij met jou, je bent me lief!”

Kortom: “Elkaar weten te raken in elkaars liefdevolle aanwezigheid”.

Het kan me zo vreselijk goed doen om dan de pareltjes te ontmoeten die me in mijn ziel weten te raken en te kijken, die contact weten te leggen met wat er in mij leeft, die me de gelegenheid weten te geven hun dierbare levensenergie met me uit wisselen!

Zoals ik deze week en gisteren weer vele blikken heb weten te herkennen tijdens een spontaan samenzijn, ik weer vele fijne gesprekken heb kunnen voeren, afspraken heb kunnen maken elkaar weer bij te praten, lekker de tijd voor elkaar nemen waar ik dit weekend ook weer volop tijd voor vrij ga maken.

Mensen die werkelijk diep met elkaar in contact gaan, zijn enerverend. Ze houden de stroom tot stand van liefdevolle waardevolle en dierbare levensenergie.

Zo nu en dan kom je ineens met mensen in contact die dat gevoel bij je op weten te roepen.

Zomaar ineens kunnen ze in je leven komen lopen of zitten ze er gewoon, volkomen onverwacht.

Spontaan contact met elkaars ziel weten te maken, elkaar diep van binnen weten te raken, het is zo zeldzaam en het voelt zó goed, maar we moeten er voor open staan om het toe te laten, anders gaat het aan ons voorbij!

Het zijn de mensen die in staat blijken me spontaan en onbevangen in de ogen te kijken, die hun ziel daarmee als het ware bloot weten te leggen, die mij in staat stellen mijn ziel bloot te leggen! Soms met en soms zonder woorden, dat maakt niet uit!

De sprankeling en de blik in elkaars ogen weten te herkennen van “je aanwezigheid als persoon maakt me gewoon spontaan blij”....

Het zijn zulke dierbare contacten en zò zeldzaam in hun soort!!

Het zijn de pareltjes in mijn leven die ik koester!

De zeldzame mensen die spontaan het werkelijke diepgaande gevoelscontact aangaan.

Die zich durven geven, zich durven uiten, zich hardop durven afvragen en weten te delen wat hen beweegt, niet bang zijn hun hart uit te storten of zich beoordeeld de voelen, die authentiek durven zijn, voor hun gevoel durven uitkomen, omdat we op voorhand al van elkaar weten dat we oke zijn en er voor elkaar willen zijn.

Ze doen me stuiteren! Stuiteren van geluk, van passie van levensenergie die mijn systeem weer op volle toeren doet draaien als een formule 1!

Ze doen mijn hart openen, mijn ogen stralen, geven vreugde en zingeving! Ze laten me stuk voor stuk “stuiteren”.

Wat zijn het belangrijke mensen in mijn leven en wat ben ik ze ieder voor zich dankbaar!

Ze zijn echte pareltjes in mijn leven!

Mijn werkelijke vrienden ......

Ik koester ieder van hen diep in mijn hart, met ieder een eigen plekje, waarbij ik soms ineens zo'n zeldzaam liefdevol ere-plaatsje voor mijn gevoel weet opgevuld in mijn hart ….. wat voelt mijn leven rijk!

Ik stuiter gelijk nog maar even door..... ! (waarbij ik tijdens het stuiteren Douwe nog even meeneem in mijn herinnering, (het leven is soms heel "dubbel") wat zal ik je aanwezigheid missen weer dit weekend, je hoorde er zo volledig bij! Je was zonder dat ik het wist lange tijd mijn trouwste bloglezer! Wat zou ik je nog graag "onder ons gehad hebben... !")

 

© Yvonne Mooijman

Mijn inspiratie en creatie plek

K18
Vlak voor de ergste hitte kon ik mijn vijver die ik net uitgegraven had met water vullen, heerlijk verkoelend en rustgevend met het gespetter van de fontein. 's Avonds sfeerlicht er bij en overdag het klaterende water.
Het wordt meer en meer mijn eigen inspiratie-plek, zoals ik hem in gedachten had.
Mijn kikkers die ik jaren geleden kocht voor in mijn vijver (die ik nog niet had) hebben eindelijk hun verdiende plek gevonden!

Alleen nog verder afwerken aan de buitenrand .....en ondertussen gewoon op de rand van het ligbed met mijn voeten verkoeling vinden in de vijver, is prima te doen in die combinatie ...!
Inspanning en ontspanning in harmonie ....

© Yvonne Mooijman.

Sociale contacten en energie-gevende aandacht.

..

Sociale contacten zijn bedoeld voor uitwisseling.

Uitwisseling van onze zo broodnodige levensenergie.

Ooit gerealiseerd of er zo naar gekeken?

Je kunt contacten hebben die je volop energie weten te geven.

Je krijgt en geeft aandacht en aandacht is energie gevend …

alhoewel …. dat hangt er van af … !

Aandacht kan op veel manieren gegeven worden.

Of het energie weet blijven te geven hangt van vele factoren af!

Het is belangrijk om te beseffen dat we enorm verrijkend naar elkaar kunnen zijn, mits we op de juiste manier en met de juiste intentie aandacht geven.

De meest energie gevende manier van aandacht is de oprechte interesse en aandacht voor de persoon van de ander. Oprechte interesse in de andere persoon en vooral interesse in om in wat er in de ander omgaat.

Interesse zegt alles over ons eigen vermogen van aandacht geven en geïnteresseerd zijn, niet zozeer over het feit of de ander wel interessant is!

Een ander kan razend interessant zijn zonder dat wij oprecht of intens geïnteresseerd zijn, dat laatste heeft namelijk voornamelijk te maken met ons eigen vermogen van oprechte interesse en of we dat al of niet bereid zijn  in te zetten als mede-mens.

Soms is dat moeilijk herkenbaar. Vaak geven mensen ook aandacht met een doel om er zelf vooral wat aan over te houden, dat is dus geen echte aandacht voor de ander, maar meer een strategie om iets voor zichzelf gedaan te krijgen.

Nou is het leven uitwisseling, eigenlijk is een strategie om iets te krijgen een wat egocentrische manier van benaderen. Heel zonde, want veel gezond denkende mensen zijn vaak enorm bereid om te geven, gewoon vanuit hun bereidheid er voor anderen te willen zijn, ze ZIJN er gewoon voor hun omgeving, simpelweg omdat ze zich bewust zijn van wie ze zijn en wie ze willen zijn.

Bij een egocentrische benadering is iemand meer bezig met zijn behoefte, onvervuld verlangen of “wens te ontvangen” (op zich niets mis mee, mits het geen doel op zich is!) dan met “bereidheid gevend te zijn.” Iemand die egocentrisch reageert is zich daardoor ook vaak zelf nauwelijks bewust van de enorm waardevolle gift die hij als gevende persoon zou kunnen betekenen, is zich vaak niet bewust van  zijn eigen waarde voor anderen en mist daarmee de kans van waardevolle uitwisseling van energie, doet zichzelf als persoon daarmee enorm te kort zelfs!

Hij of zij komt dan ook zelf weer in een tekort door dit gedrag, doordat hij zich in wezen ongewild zelf geïsoleerd heeft van een werkelijk gevende omgeving!

Hooguit gedijt hij (beter gezegd lijkt te gedijen) in een omgeving die ook uit is op het stukje eigen gewin en ook niet werkelijk bezig is en weet te geven wat de ander behoeft, uiteindelijk zal hij zelf “uitgebuit worden” en ook in de kou staan met zijn behoeften waaraan niet aan wordt voldaan. omdat er ook niet aan zijn behoeften zal worden voldaan.

Energie is het meest wezenlijke wat er tussen mensen aan uitwisseling mogelijk is.

Eigenlijk is alles liefdes-energie, alle energie is in wezen liefde (of nog een gebrekkige uiting ervan indien er nog geen werkelijke evenwichtige uitwisseling plaats vindt). Uitwisseling is gedrag, geen uitwisseling is (dat klinkt misschien raar) eveneens gedrag. Zowel wat je doet als wat je nalaat zijn in wezen uitingen van gedrag.

Nu is er niets mis met ontvangen, niets mis met geven, alleen als er een structurele onevenwichtigheid ontstaat in het geven en ontvangen dan gaat het het hoe dan ook energie kosten.
In de Nederlandse taal wordt er gesproken over geven en nemen, ik zie het graag omschreven als "geven en ontvangen."  Er hoeft in evenwichtige uitwisseling geen sprake te zijn van "nemen", maar van kunnen geven en ontvangen.

Degene die niet geeft en aandacht gaf in de veronderstelling te kunnen ontvangen, komt zelf uiteindelijk in de kou te staan omdat door de houding van egocentrisch zijn hij/zij onwetend of onbedoeld de ander in de kou zet, waardoor de ander af zal moet haken om zelf gezond overeind te kunnen blijven, een natuurlijk mechanisme dat dan in werking treedt, althans het meest gezonde, doordat het systeem/patroon-doorbrekend is.

Zou de ander dat niet doen, en dit niet bewust maken, dan zou er onbedoeld parasitair gedrag in de hand gewerkt worden (want pas als men bewust wordt wat de effecten zijn, pas dan kan er wezenlijk gezonde verandering ontstaan. Relaties zijn om die reden ook erg van belang. Bewustwording kan juist binnen goede relaties van groot belang blijken, als men open staat van elkaar te leren en te luisteren wat de effecten op elkaars leven zijn!) Onevenwichtige uitwisseling haalt niet alleen het eigen energie -systeem overhoop (vaak in de vorm van schuldgevoel) maar ook dat van de ander, doordat de ander uitgeput raakt wat zeer ongezond is. Egocentrisch gedrag van de één is dus voor beiden altijd heel ongezond gedrag en haalt de energiesystemen van beiden overhoop! Vaak is het ook een bewustwordingsproces voor beiden en open communicatie is daarin van wezenlijk belang!

Relaties is welke vorm dan ook zijn geweldige kansen tot bewustwording en van zelfreflectie. (zelfreflectie kan vaak ontstaan doordat de ander je bewust kan laten worden van de effecten die gedrag teweeg brengt.
Het meeste leren we door openhartig communiceren over gevoelens en gedrag, zonder de ander als persoon af te keuren, juist het inzicht verkrijgen wat er gebeurt in relatie tot anderen.

Kinderen zijn nog heerlijk onbevangen en kunnen vaak heel oprecht hun pijn weergeven in relaties. Volwassenen vinden dit al vaak veel moeilijker, we denken de ander of onszelf te "sparen"  door niets te zeggen,  "durven vaak onze kwetsbare gevoelens niet te uiten", we hebben afgeleerd onszelf kwetsbaar en openhartig op te stellen.
Het meest kunnen we echter leren van echte vrienden. "Echte" vrienden zijn bereid om de ander een spiegel voor te houden in wat gedrag naar elkaar doet.
Ooit (het kostte me best moeite) vertelde ik een vriendin dat bepaald gedrag van haar tov mij erg onhandig aanvoelde. Ik werd als het ware ingezet als haar verkering uit was, (en het was een behoorlijke knipperlicht relatie) en de afspraken die door ons samen reeds gemaakt waren konden soms ineens geannuleerd worden als het haar verkering beliefde weer om de hoek te komen. Ik gaf haar aan dat ik soms dingen niet had door laten gaan als ik een keuze had uit twee dingen, de afspraak met haar kon dan ineens door haar afgezegd worden, waardoor ik ineens met eten bleef zitten wat ingekocht was of ik zonder afspraak zat terwijl ik iets anders niet door had laten gaan. Op zulke momenten is het van belang elkaar te vertellen wat die dingen met je doen. Hoe de ander daarmee omgaat bewijst dan vaak of het werkelijk een goede vriendschapsrelatie is ( en dat was het!)
Het frappante was dat mijn vriendin zich pas realiseerde wat het effect was toen ik het haar vertelde en zij werd zich ineens gewaar dat zij dit gedrag al jaren vertoonde zonder zich bewust te zijn van de effecten. (het bleek dat ze al best heel wat contacten en vrienden had verloren op deze manier zonder het ooit beseft te hebben)
Ondanks dat ze er van schrok omdat het haar confronteerde was ze heel blij dat ik het haar vertelde en het haar inzicht verschafte, waardoor ze onmiddellijk haar gedrag wist te veranderen waardoor ze betere contacten kon blijven onderhouden.

Pas op het moment dat we bewust worden wat het effect bij de ander is, kunnen we er rekening mee houden en wordt ook pas duidelijk of de ander sowieso oprecht rekening met je wenst te houden en het ongewenste gedrag aanpast.
Het mooie is dat door het elkaar te vertellen, we elkaar krachtiger maken in relaties.

Het typische is dat juist het “gevende gedrag” ook gevend blijkt voor de gever en niet alleen voor de ontvanger. Een gever is over het algemeen een gezonde persoonlijkheid, geven maakt oprecht blij, mits er harmonie in uitwisseling ontstaat.

Net zoals egocentrisch gedrag uiteindelijk onttrekkende energie is voor zowel de één als de ander.

Energie en gedrag is een natuurlijke uitwisseling, die alleen maar energie gevend is als beide personen zich bewust zijn dat geven gevend is en ontrekken onttrekkend is.

Ik wens ieder veel energie-gevende energie en energie-gevende vrienden!

Verras de ander met werkelijk liefdevolle en energie-gevende aandacht!

Wees je bewust hoe energie-gevend je werkelijk bent voor anderen, iedereen is het volop waard en je zult er veel voor terugkrijgen!

Word je bewust in relatie tot jezelf hoe gevend je was of al bent en kunt en wilt zijn.

Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven, gun jezelf en je omgeving gewoon een volgende  kans!

© Yvonne Mooijman.

Een waardevolle medemens.

Als jij ervaart dat ik besta

als jij bereid bent te voelen

wat er in me omgaat

als jij er voor me bent

als ik er niet om vraag

dan voel ik je verbondenheid.

Als jij beseft

dat ik gevoel heb

aandachtig bent

om wie ik ben

als medemens

dan voel ik

jouw bevestiging in jou

van wie zowel jij

als ik

werkelijk zijn.

Als jij naar me verlangt

als ik niet in je nabijheid ben

aan me terugdenkt

en vooruit denkt

aandachtig bent

voor mijn persoon

dan ervaar ik

een geliefde

en voel ik me bemind.

Als jij je verbonden voelt

met jouw mogelijkheden

als medemens

in al je vrijheid

mijn aanwezigheid zoekt

dan voel ik,

dat zowel jij als ik

er onvoorwaardelijk

voor elkaar zijn.

Liefde is meer

dan jouw of mijn verlangen

echte liefde is

aandacht voor elkaar

werkelijk inleven en voelen

beseffen en bewustzijn

en dat we voor de ander

als persoon

zowel bekrachtigend

als werkelijk bevestigend zijn.

Liefde is

de ander het gevoel van

"in het zonnetje zetten" kunnen geven

aandachtig zijn

voor de intiemste gevoelens van de ander

bekrachtigen, bevestigen

liefhebbend zijn

in volledige aandacht

Liefde is heel wat anders

dan slechts

jouw gevoel

of verlangen naar de ander

dat is slechts "jouw gevoel van jouw verlangen"

oprechte liefde is vooral

het gevoel in jezelf gewaar worden

van het "kunnen zijn en geven

vanuit jezelf"

waarmee je jezelf weet te verbinden.

Liefdevol zijn is

het aandachtig kunnen zijn

en het naar buiten kunnen treden

voor meer dan alleen maar

aandacht voor jezelf

Liefde is

er kunnen zijn

en je bewust zijn

van een

waardevol

medemens
en dat
liefdevol
weten te koesteren ....

© Yvonne Mooijman

Als wij elkaar in de ogen kijken.

Als ik je in je ogen kijk,

als jij mij in mijn ogen kijkt

als wij elkaar in de ogen kijken,

dan “zijn” we …. en dan “weten” we.

… alles daarbuiten

is versnippering

is verwarring

is leegte

die om vervulling vraagt.

Als ik je in je ogen kijk,

als jij mij in mijn ogen kijkt

als wij elkaar in de ogen kijken,

dan “zijn” we …. en dan "weten" we ….

de leegte doet me pijn,

de versnippering verscheurt me

de verwarring vraagt om begrip ..

vraagt om een gevoel …

van wezenlijke uitwisseling,

van werkelijke verbondenheid,

waar "ben" je … ?

Als ik je in je ogen kijk,

als jij mij in mijn ogen kijkt

als wij elkaar in de ogen kijken,

dan “zijn” we …. en dan "weten" we ….

@ Yvonne Mooijman

Make you feel my love - zo puur kan liefde zijn

Een prachtig nummer van Adele en Paul de Leeuw.

Make you feel my love - zo puur kan liefde zijn.

Helpdesk Liefde installeren

..

Helpdesk: Een hele goede morgen, waarmee kan ik u van dienst zijn? 

Klant: Ik wil graag Liefde installeren. Kunt u me daar misschien bij helpen?

Helpdesk: Ja, natuurlijk. Bent u er helemaal klaar voor?

Klant: Tja, ik ben niet zo technisch, maar ik denk dat ik er wel klaar voor ben. Wat moet ik eerst doen?

Helpdesk: De eerste stap is het openen van uw Hart. Kunt u dat vinden?

Klant: Ja, zeker. Maar er worden nu verschillende andere programma's uitgevoerd. Kunnen die tijdens het installeren gewoon blijven draaien?

Helpdesk: Welke programma's zijn dat precies?

Klant: Laat me eens kijken, op het ogenblik worden Denken.exe, Oud-zeer.exe, Lage-Zelfwaardering.exe, Wrok.exe en Wrevel.com en Schuldgevoel.com uitgevoerd.

Helpdesk: Geen probleem, ik leg het u precies uit.
Oud-zeer.exe wordt geleidelijk wel door Liefde gewist uit uw huidige besturingssysteem. Het kan zijn dat het nog een tijdje in het geheugen aanwezig blijft, maar geleidelijk zal dat minder worden en laat het andere programma's ongemoeid.
Lage-zelfwaardering.exe wordt op den duur wel door een module van Liefde herschreven en gaat dan Voldoende-zelfwaardering. exe heten.
Maar Wrok.exe en Wrevel.com en Schuldgevoel.com moet u wel helemaal afsluiten. Door deze programma's kan Liefde niet goed worden geïnstalleerd. Kunt u deze afsluiten? 
Denken.exe kan als het erg groot is wel eens voor verstoring zorgen maar als liefde eenmaal volop draait dan wordt dat vanzelf opgelost.

Klant: Ik weet niet hoe dat moet.. ..

Helpdesk: U gaat naar uw startmenu en klikt op Vergeving.exe. Doe dat net zolang tot Wrok.exe,  Wrevel.com en Schuldgevoel.com helemaal zijn gewist.

Klant: Oké, gelukt. Oeps.... nu is Liefde automatisch gestart. Is dat normaal?

Helpdesk: Ja hoor. U moet nu een melding krijgen dat het opnieuw wordt geïnstalleerd en dat is voor de resterende levensduur van uw Hart. Krijgt u die melding?

Klant: Oei. Ik krijg gelijk al een foutmelding.

Helpdesk: Welke foutmelding?

Klant: Er staat 'Fout 412 - Programma kan niet worden uitgevoerd op externe componenten.' Wat wil dat zeggen?

Helpdesk: 0, geen paniek, dat is een probleem dat wel vaker voorkomt. Het wil zeggen dat u Liefde hebt ingesteld om op externe Harten uit te voeren, maar het moet op uw eigen Hart worden uitgevoerd. Het ligt nogal ingewikkeld, maar in lekentermen wil het zeggen dat Liefde voor anderen pas kan starten als u eerst Liefde op uw eigen computer heeft draaien.

Klant: Wat moet ik daarvoor dan doen?

Helpdesk: Kunt u de directory Zelfacceptatie openen?

Klant: Oei ...even zoeken, uhhh.... ja, die heb ik.

Helpdesk: Klik dan nu maar op de bestanden Herken-je-waarde.txt  en Integriteit.doc en kopieer die naar de directory Mijn-Hart. De computer zal dan alle bestanden die nog problemen geven overschrijven en programma's met fouten corrigeren.
U dient ook Kritiek.exe en Veroordelen.exe uit alle directories te wissen en de prullenbak leeg te maken, dan weet u zeker dat die programma's voorgoed verdwenen zijn en ook nooit meer terug kunnen komen.

Klant: Zo, dat is gebeurd. Hela! Wow, oeps.... mijn Hart loopt vol met nieuwe bestanden ...
Glimlach.mpg draait nu op mijn beeldscherm en geeft gelijk aan dat Vrede.com en Tevredenheid.com in mijn Hart worden overschreven door veel grotere bestanden. 

Helpdesk: Dat gebeurt wel eens, ja. Maar alles op zijn tijd. Liefde is nu dus geïnstalleerd en wordt uitgevoerd.

Vanaf nu zult u het waarschijnlijk al wel allemaal zelf aankunnen en anders belt u me weer en sta ik altijd tot uw beschikking .....

.....

Ik heb een oude bestaande tekst in het kader van persoonlijke ontwikkeling maar wat aangepast en hoop daarmee je systeem weer als een zonnetje te laten draaien, heb je vragen of krijg je je systeem nog niet helemaal lekker draaiende, dan bel je me op en starten we je systeem gewoon weer een keer opnieuw op ....

O ja, en als je wilt ervaren wat liefde kan doen, lees dan de volgende tekst die ik onder het volgende filmpje heb toegevoegd .....

Yvonne Mooijman

Boek: De hele olifant in beeld van Marja de Vries

Een link naar een interview met Marja de Vries

Blijven we vasthouden aan het idee dat alles opgesplitst is in deeltjes zonder het geheel nog te herkennen, versnipperde deeltjes die we van onszelf en onze omgeving gemaakt hebben of leren we trouw te zijn aan wie we in essentie zijn .... in essentie zijn we namelijk een geheel, en daarbij ook nog eens wezenlijk verbonden met alles en iedereen om ons heen. Er bestaat alleen versnippering en verdeeldheid in onze mind, niet in de werkelijkheid!

De versnippering en verdeeldheid is een illusie in ons eigen hoofd, alsof dingen, mensen en omstandigheden los van elkaar bestaan, ons eigen denken heeft geprobeerd alles op te delen in voor ons "overzichtelijke stukjes" wat niet weg neemt dat alles in wezen met elkaar in verband staat.
Wat we "hier" doen heeft altijd "elders" effect, wat we "elders" doen heeft altijd "hier" effect.

Holistisch denken .... het groter verband weer herkennen ....

Geluk, nuances tussen stabiliteit en openstellen voor verandering

..
 Marja de Vries is schrijfster van het boek De hele olifant in beeld.

 Ze schrijft over ons wereldbeeld van "versnippering", doordat we alsmaar verder hebben willen opdelen in deeltjes (om dingen te willen snappen) waardoor wij gewend zijn geraakt dingen en mensen los van elkaar te zien, in plaats van de verbinding die er altijd en wezenlijk tussen ons is.

Alles en iedereen staat met elkaar in verbinding,(ook al zien we dit nog niet) herkennen we dat niet en blijven we in onze versnippering denken, dan gaan we tegen de natuur en diens wetmatigheden in, waardoor we als het ware tegen de natuurlijke stroom op blijven roeien ... bepaald niet de weg om dichter bij ons geluk te komen en ook niet de weg waarbij we werkelijk de verbinding herkennen die er tussen ons mensen aanwezig is.

Ik werd deze week geattendeerd op dit boek en ga het de komende weken lezen!

 Yvonne Mooijman

Boeken: Geweldloze communicatie

 

 

zie tevens mijn eerdere schrijven over het boek geweldloze communicatie 

Absolute aanraders om in communicatie nader tot elkaar te komen in plaats van verder van elkaar af ....

 

Yvonne Mooijman

Hoe angst ons van ons geluk afhoudt

Angst kent vele gezichten.

Sommige woorden roepen bij ons een bepaald beeld op, waarbij al vaak een bepaalde lading aan een woord wordt toegedicht.

Neem het woord “angst.”

We denken dan al gauw aan “je onveilig voelen en je terug trekken.”

Angst is een “groot woord”, we zien als het ware vaak alleen de vorm waarin het groot beleefd wordt.

Angst heeft echter vele vormen, vele miniem kleine vormen die vaak niet als zodanig herkend worden.

Neem een uitdrukking: Bang om te laat te komen.

Dat wordt vaak helemaal niet als angst herkend, ondanks dat het woord bang zijn er in verwerkt wordt.

Neem de uitdrukking: “bang om anderen te kwetsen”, of “ik ben bang dat ze beslag om me gaan leggen”, “bang om verwachtingen te kweken”, "angst om afgewezen te worden", allemaal opmerkingen waarin toch het woordje “bang” wordt gebruikt om reden waarom men ander gedrag gaat vertonen vanwege het “bang zijn voor.”

Neem het woord: “bindingsangst”

In diepste wil iedereen verbinding ervaren, en toch kan men zonder zich bewust te zijn gedrag vertonen waardoor men bijvoorbeeld onbewust een ander bij voorbaat afstoot of afhoudt, om vooral zelf niet bij onbewuste oude pijn uit te komen.

Hoe gaat dat in zijn werk?

Angst is eigenlijk heel menselijk, het is als het ware het nog niet geheel in vertrouwen/zelfvertrouwen vertoeven.
Heb je voldoende zelf-vertrouwen dan doe je wat je ingegeven wordt zonder angst. dan doe je gewoon!

Stel: Iemand heeft in zijn jeugd of op welk tijdstip dan ook een ervaring opgedaan die emotionele pijn op heeft geleverd, dan zal je onderbewust trachten te voorkomen dat je opnieuw pijn aangedaan wordt. (we vullen in dat we pijn zijn aan gedaan door een ander maar de meeste pijn deden we onszelf aan door eigen overtuigingen, “het had anders gemoeten”, we maakten ons afhankelijk in ons geval van anderen, in plaats van het heft in eigen handen te hernemen wat betreft ons eigen gevoelens)

Je gaat dan eigenlijk in de modus “pijn-vermijden”.

Stel dat je ooit ervaren hebt dat een relatie die afgebroken is, om wat voor een reden dan ook emotioneel pijn heeft gedaan, dan kan het zijn dat je onbewust niet diezelfde diepte in wil en je onbewust die diepte in volgende relaties zal trachten te vermijden. (doodzonde natuurlijk als je beseft dat je alleen maar waarlijk geluk kan ervaren door juist eenzelfde diepte weer in te durven gaan!)

Je houdt jezelf dan in oppervlakkigheid van gevoel, zonder dat je dat eigenlijk bewust bent. Soms zijn mensen zich er overigens wel degelijk van bewust!

Mensen willen een zo'n pijnloos en comfortabel mogelijk leven, en soms zoeken ze dan een modus waarin ze zich als het ware geen “buil kunnen vallen.”

Het leven is net als leren lopen en leren fietsen.

Je valt je wel eens een buil. Gelukkig leren we als jong kind lopen en fietsen. De tijd waarin we nog onbevangen zijn en volop risico's aangaan, uitdaging vonden in het leven! De tijd waarin we ons nog niet door angst lieten leiden! Als je al op die leeftijd zou hebben geprobeerd niet te vallen, dan zou je nooit vrij hebben leren lopen en fietsen. En wat een genot is het om dat vrij te hebben kunnen leren.

We leerden lopen en fietsen omdat we een grenzeloos vertrouwen in onszelf hadden. Er kon ons toch niets overkomen, we waren helemaal niet mee bezig met angst en daarom konden we het leven met al zijn geluk toelaten en konden we nog vrijelijk en intens van het leven genieten!

Gevoelens zijn voor ieder van ons vaak een kwetsbaar punt geworden. We konden en kunnen in onze gevoelens gekwetst worden, gekwetste gevoelens kunnen erg veel pijn opgeleverd hebben.

Neem onze allereerste onbeantwoorde liefde … hoe pijnlijk voelde dat niet!

Hoe vaak in je leven ervaar je stiekem een oude pijn, een verlangen naar een persoon die onbereikbaar bleek om wat voor een reden dan ook!

Dat is pijn die we vaak willen vermijden, uit angst de pijn ooit opnieuw tegen te moeten komen.

In mijn praktijk kom ik het nog wel eens tegen, zeker als het om relaties gaat!

Vermijdingsgedrag, om te voorkomen dat men in goede gevoelens uit zou komen, terwijl men daar eigenlijk ZO GRAAG WIL UITKOMEN!

Maar stel dat men daar zou uitkomen dan loopt men het risico van eventueel weer verlies van dat geluksgevoel en om die reden doet men dingen om te voorkomen op op dat punt te belanden!!

Mensen zijn in staat om onbewust situaties te creëren waarin de ander zich gaat terugtrekken, of ze zetten onbewust de ander in een positie waarin een ander gaat afhaken, waardoor ze zelf niet in die positie terecht hoeven komen. Het vriendje dat zich niet bindt waarbij het vriendinnetje zich niet serieus genomen voelt en afhaakt. (of andersom).

Binnen relaties zijn er zoveel gedragingen die hierop terug te vinden zijn.

Vaak wordt dit volledig onbewust gedaan en zou het een weldaad zijn als mensen zich bewust zouden worden van het feit wanneer ze bezig zijn te vermijden en wanneer ze onbevangen kunnen gaan leven richting bereiken.

Ervaar eens voor jezelf waarin je voelt dat je jezelf tegen houdt, de momenten dat je de natuurlijke stroom van het leven als het ware onderbreekt en “op verstand” gedrag gaat vertonen waardoor je geluk van je af houdt.

We zetten ons leven soms binnen een “enge bandbreedte” waarbij we grip trachten te houden op wat ons aan gevoelens kan overkomen.

We beperken onze mogelijkheden tot geluk, en gaan wegen bewandelen die ons vooral niet volstrekt gelukkig maken maar we laten een smalle marge toe waarin we ons “emotioneel geen buil kunnen vallen.”

We zoeken het “oude vertrouwde” op, blijven in situaties hangen waar we eigenlijk als lang uitgegroeid zijn, maar we zijn bang om die nieuw jas te proberen die ons eigenlijk naar nieuw geluk zou kunnen brengen!

Hoe vaak laten wij uit angst onze kansen op geluk aan onze neus voorbij gaan, hoe vaak beleiden we met onze mond dat we geluk willen zonder het de kans te geven?

In wezen verlangen we allemaal naar de hoofdprijs in ons leven, maar durven we het kaartje ervoor ook te kopen? Stel toch eens dat we teleurgesteld worden, en we stellen ons voortdurend teleur door ons eigen gedrag dat tegen houdt dat we dat geluk zelf toelaten!

Ben je nou bang om gelukkig te zijn?

Wel nee … je bent eigenlijk zo verschrikkelijk bang om het niet te worden!

Het is net als bij leren fietsen . .. als je een paaltje ziet ben je bang om tegen het paaltje aan te fietsen, waardoor je al je aandacht richt op dat paaltje … en wat gebeurt … alle ruimte er rond omheen wordt niet meer waargenomen, je stuurt regelrecht op dat paaltje af en besluit … zie je wel … fietsen is link, want ik kom toch tegen dat paaltje terecht! En kwam je niet tegen dat paaltje terecht dan had je waarschijnlijk voordien besloten om met fietsen te stoppen!

Zijn we ons bewust als we de vrije wereld in fietsen hoe vrij dat voelt???

Zijn we ons bewust dat als we ons frank en vrij zouden durven bewegen en begeven in ons leven wat ons dat aan vrijheid en geluk oplevert??

Geluk is een keuze, een weg en geen eindpunt, geluk is de weg waarlangs we ons weer vrij bewegen en waarin we ons vrij durven uiten in de wetenschap dat geluk pas op ons pad kan komen als we een paar paaltjes langs de weg gewoon aan onze aandacht voorbij kunnen laten gaan …

Geluk is weggelegd voor hen die zich bewust zijn dat een eventuele teleurstelling onderweg tijdelijk is zoals wat paaltjes op de weg waar je vaak aan voorbij fietst en waar je niet tegenop hoeft te knallen, geluk is weggelegd voor hen die zich bewust zijn dat geluk afhankelijk is van de weg die je NU in zelfvertrouwen bewandelt.

Eigenlijk zijn er twee dingen: “zelf-vertrouwen” en “gemis aan zelf-vertrouwen” en dat laatste is wat men in vele vormen terug vindt zoals “bang zijn voor” en “angst voor”. Menselijk en tegelijkertijd onhandig in het gebruik! Bij angst in welke vorm dan ook dan laat men zich "weerhouden", men gaat de vermijding in, in plaats van het onbevangen vrijelijk toelaten en bewegen.

Een leuke oefening: stel jezelf voor als iemand die vol van zelfvertrouwen is en neem iemand in gedachten waarmee je gelukkig zou kunnen zijn …. stel je de weg voor zonder paaltjes, zonder hindernissen en voel hoe dat voelt ….. ervaar het geluk dat je zou kunnen hebben!!

Maak dat gevoel zo sterk mogelijk en laat het tot in iedere vezel van je systeem doordringen!

Ervaar het geluksgevoel zo intens mogelijk, neem even de tijd om je eigen systeem te ervaren en het geluk wat je voelt goed en volledig en zo intens mogelijk te ervaren!

Plaats daarna in dat beeld gewoon wat paaltje langs de weg waar je gewoon langs gefietst bent, zonder dat het je van het geluk afhield. De paaltjes zijn gewoon neutraal, gewoon wat paaltjes langs de weg!

Ga weer terug met je aandacht naar je punt waarop je volop het geluk ervoer en besef dat dit je mogelijkheden zijn. Eigenlijk heb je het geluk nu al ervaren! Blijf het gevoel van zelfvertrouwen in je opnemen en laat dat niet meer los! Je bent er namelijk al nu! Je ervaart het geluk al NU. Dit gevoel van zelfvertrouwen heb je nu ervaren! Je kunt ieder moment vanaf nu a la minute terug in dat gevoel! Stap in je zelfvertrouwen en zet vanaf nu stap voor stap je stappen en doe de dingen die je brengen bij je geluk!

© Yvonne Mooijman

Voeding en de voedings-industrie

Als consument zouden we invloed dienen te hebben op wat we voorgeschoteld krijgen vanuit de voedingsindustrie. De klant is koning, behalve als de koning zijn mond houdt en aanneemt dat wat hij voorgeschoteld krijgt is wat hij nodig heeft.

Helaas is het zo dat de voedingsindustrie zich voornamelijk bezig houdt het het vooral langer houdbaar zijn van producten in plaats van de gezondheid van ons als consument als prioriteit te stellen.

Door natuurlijk voedsel te bewerken, er van alles aan toe te voegen aan E-nummers, suikers, smaakversterkers, additieven, wat onze gezondheid juist niet bevordert maar vaak ondermijnt doordat het de opname van zuurstof (het meest elementaire wat we als mens nodig hebben) juist onmogelijk maakt.

Vers voedsel wat zuurstof bevat (onze noodzaak om gezond te kunnen leven) wordt ontdaan van de zuurstof om het voedsel alleen maar langer houdbaar te maken. Wat er op de etiketten staat is voor ons als leek niet meer na te gaan, mede doordat door splitsing van termen en namen men alles "lijkend" onder "aanvaardbare normen kan krijgen".

Er wordt aan ons eten hoeveelheden suikers en andere stoffen toegevoegd die alle perken te buiten gaan.
We zouden als consument duidelijker dienen aan te geven dat we onze gezondheid als prioriteit willen, en inspraak. Niet de macht van de industrie maar onze gezondheid zou dienen te prevaleren.

Kinderen worden volgestopt/"opgevoed" met suikers kleurstoffen en smaakversterkers. Scholen maken winst op automaten met snoep, frisdranken, en "voeden zo op" tot een zeer ongezonde jeugd, waarin we ons verbazen dat agressie de boventoon gaat voeren.

Wij als volwassen zijn verantwoordelijk voor de opgroeiende jeugd !!!!
Onze consumptiemaatschappij, waarbij "winst" de boventoon voert boven gezondheid, creëert een maatschappij waarbij de kosten van de "gezondheidszorg te pan uit rijzen."

We zullen naar de oorzaak van de problemen dienen te kijken.
Onze grond is verarmd en uitgeput door de roofbouw die gepleegd is door zo veel mogelijk te willen bereiken in zo weinig mogelijk tijd.
In de land en veeteelt worden belangen als een gezond product al lang niet meer als prioriteit gezien.

Dieren worden volgespoten met antibiotica en medicatie die onze gezondheid niet bevorderen, en wij krijgen vlees en andere producten voorgeschoteld die bol staan van de chemicaliën om ze er vooral maar mooi uit te laten zien want dat verkoopt zo veel beter ...

Kunstmest en chemicaliën zijn paste prik, en de voeding kan niet meer de bouwstoffen hebben die we in oorsprong nodig hebben.

Kortom ... we mogen ons met zijn allen (WIJ ieder .. ZIJN de maatschappij!!) onze mond wel eens open doen in wat wij verlangen, nodig hebben.

Er zijn inmiddels voldoende middelen waarin wij onze stem minstens kunnen uiten.
Te lang heeft de grote meerderheid zich onmachtig gevoeld, terwijl we als meerderheid juist de kracht in ons hebben onze stem te laten weerklinken .....

Als we onze stem weer laten horen, pas dan zullen we met zijn allen voldoende bewust kunnen worden dat we veel krachtiger zijn JUIST als grote massa.

Niet de industrie zal kunnen blijven bepalen .... als wij onze stem laten horen ... zal dat van invloed zijn ...

Zie het bovenstaande TED filmpje van Jamie Oliver, zie het artikel over het boek over kanker, zie het artikel over het boek censuur van de Hongaarse arts die beschrijft hoe de rol van de farmacie en de politiek in dit geheel van onze maatschappij werkte.



Voel je als eenling niet onmachtig, we zijn namelijk niet onmachtig. We maakten ons voor ons gevoel onmachtig maar lieten juist daardoor ontstaan wat er is ontstaan, een maatschappij waarin geld voor enkelingen belangrijker werd dan de gezondheid voor velen.

Het wordt tijd dat we onze kracht en gezondheid weer hervinden. Die hervinden we in ons eigen geluid! Ons eigen stemgeluid, ongeacht of dit via praten of schrijven of door welke actie of reactie dan ook gebeurt.

Wees krachtig, wordt je bewust !

Hulde aan Jamie Oliver, die zo krachtig weet te verwoorden wat hij vindt en die de actie onderneemt om zijn geloof in weer gezonde en natuurlijke voeding weer overbrengt aan mensen.

DAT is wat bewustwording doet ...!

Yvonne Mooijman

Follow your heart! Neem weer de vrijheid je natuur te volgen!

Follow your heart …..neem de vrijheid je natuur te volgen ….

Soms denken we in “onmogelijkheden”, als zouden we bepaalde dingen niet kunnen doen, denken er geen tijd voor hebben, denken ze niet te kunnen verenigen met andere belangen, denken niet tegen omstandigheden op te kunnen die zijn, kortom, soms beperken we onszelf hevig …

Vaak zijn we gewend te denken in keuzes die we moeten maken, òf het één, òf het ander.

Heel vaak zijn we vergeten dat het leven niet òf-òf is, maar gewoon èn-en kan zijn en soms is vertrouwen en overgave de oplossing en dient je oplossing zich gewoon tzt aan in een vorm die je volstrekt zelf nooit verzonnen zou kunnen hebben (bedacht zou kunnen hebben!).

De natuur is in staat wegen vrij te maken die we zelf als afgesloten of onmogelijk beoordeeld hebben.

Leer weer te geloven in meerdere mogelijkheden, in meerdere oplossingen en dat het leven vaak zelf de oplossing biedt. We dienen dan wel ons hart te volgen en op het juiste moment de juiste actie te ondernemen ... op ons gevoel ... dan wel te verstaan, voelen vanuit onze hart-energie!

Ik zeg mijn cliënten wel eens, er zijn altijd minsten drie oplossingen, het ene ... , het andere ... en de oplossing die je nog niet gezien hebt.

Het grappige is dat als we met onze mind naar oplossingen zoeken, we vaak op één beperkte uitkomst uitkomen, we hebben geleerd in of-of te denken! Alsof de wereld beperkt is. Maar zit de wereld zo in elkaar?

Soms zien we helemaal niet hoe we iets ooit zullen oplossen, lijken dingen Godsonmogelijk en ja sommige dingen moet je gewoon niet willen sturen, sommige oplossingen dienen zich gewoon aan.

Meestal eigenlijk … wel eens opgevallen?

Complexe problemen in onze ogen, waarvoor we zo een, twee drie geen oplossing zien, blijken na enige tijd zich vanzelf opgelost te hebben, vooral als we het aan de vrije natuur over gelaten hebben.

Zo heb ik ooit jaren geleden een zus van mijn overleden vriend een ring terug willen geven. Ik zag echt niet hoe ik dat voor elkaar zou krijgen. Wist niet hoe ze nu heette omdat ze mogelijk getrouwd zou zijn, wist niet waar ze woonde. Kortom ik wist de oplossing niet en toch wist ik diep van binnen dat ik haar de ring terug wilde geven na dertig jaar!  En ineens diende zich de oplossing aan in een vorm waarin ik als ik het zelf had willen regelen, een Godsvermogen had moeten uitgeven om de toevalligheid die zich voordeed zelf te creëren.

Ik ging na zovele jaren spontaan naar zijn graf en besloot in dat zelfde plaatsje waar hij vroeger woonde, nog even een hapje te gaan eten, alvorens de reis naar huis aan te vangen. Het was tegen half zes, dus nog te vroeg om een volle zaak te treffen. De zaak was nog leeg zelfs, maar ik was ruim 1½ uur van huis en besloot de stilte van dat restaurantje te prevaleren boven doorrijden.

Na goed een half uur ging de deur open een kwam een gezelschap van 6 vrouwen binnen die duidelijk een gezellig dagje uit waren geweest, naar de sauna in de buurt bleek.

De sfeer was plezierig en ik werd door hen spontaan in hun gesprek betrokken. We kenden elkaar helemaal niet en ze bleken zes nichten van elkaar die hun jaarlijkse nichtendag vierden.

Ze kwamen ieder uit hun eigen streek en zagen elkaar zo 1 keer per jaar, iedere keer ergens anders.

Toevallig deze keer in de plaats waar ik nu zat te eten.

Ik wist op dat moment hun verhaal nog niet en zij het mijne niet. Het was een aangenaam gezelschap wat plezier had, duidelijk een dagje uit was en mij in hun plezier betrok, wat me goed deed ik ben gevoelig voor aangenaam gezelschap!

Ik nam aan dat het mogelijk zou zijn dat zij allen in die plaats woonden, en vroeg hen spontaan of ik een vraag mocht stellen en ja natuurlijk mocht ik dat.

Ik zei dat ik heel vroeger in deze plaats geweest was en nog graag met iemand in contact zou komen die er vroeger gewoond had. Ik noemde haar meisjes naam. Een van de vrouwen zei, is haar broer vroeger overleden dat je weet? Uiteraard wist ik dat haar broer was overleden, het was mijn overleden vriend! Ik vertelde hen dat. Tot mijn verbijstering bleek dat de zes vrouwen zes volle nichten bleken van zowel mijn overleden vriend als uiteraard van zijn zus!

Binnen een dag bleek ik contact te hebben met de zus van mijn overleden vriend waarnaar ik op zoek was en twee weken later bezocht ze mij en heb ik haar de ring kunnen geven die ik van het kettinkje had laten maken wat ik hem ooit geschonken had en wat zij mij na het overlijden van Kees gegeven had. Inmiddels wilde ik haar als zus graag die ring schenken.

Werkelijk oplossingen dienen zich aan …... soms hebben we gewoon simpelweg vertrouwen nodig, vertrouwen in een natuur die absoluut zijn weg vind op het moment dat het het moment is …..

Wat bedoel in nu met “follow yourself - follow your hart?”

Ik bedoel te zeggen … ga je niet beperken met “mind-oplossingen”, vaak ontneemt het je de weg de natuur zijn weg te laten gaan.

Neem de vrijheid je hart te volgen en je blijkt op een volkomen natuurlijke manier op de goede weg uit te komen ….

Vorige week overkwam het me nog dat ik spontaan een zaak binnen liep waarvan ik me op het moment dat ik het deed me nog afvroeg waarom ik daar naar binnen liep. Ik schreef er al eerder over dat als ik ergens onverwacht rij en ik die omgeving niet ken, ik altijd speciaal goed om me heen kijk, want het blijkt vaak niet voor niets en dit was weer zo'n moment!

Ik vond er spontaan drie dingen die ik nodig had en ik bleek een jaar geleden al een plaatje gemaakt te hebben hoe de oplossing er uit zou zien … en ja ineens stond de oplossing voor mijn ogen te prijken!!!

Heb vertrouwen, en volg je hart en vooral juist op die momenten waarop je jezelf afvraagt waarom je nu ineens ergens toe besluit en je je afvraagt waarom je nou ineens dit onverwachte besluit neemt.

Een (lijkt het vaak) onlogisch besluit, een volkomen onverwacht besluit, een beslissing die je in een split second doet en waarvan je diep van binnen weet dat die oke is!

Durf op jezelf en op je natuur te vertrouwen!

Vertraag de energie niet door daarover dan plots weer te gaan na-denken, want dan doe je de natuurlijke dingen niet meer en loop je vaak de werkelijke oplossing mis.

Neem de vrijheid jezelf te zijn … neem de vrijheid je hart te volgen .. neem de vrijheid die dingen te doen die volkomen onverwacht voor jezelf zijn, soms volkomen onbegrijpelijk of volkomen tegen je verstand in....

En …. niets mis mee om er naderhand nog eens met je volle verstand op terug te kijken dat je het met dat volle verstand nooit voor elkaar had kunnen krijgen …

Follow your heart! Neem weer de vrijheid je natuur te volgen!

© Yvonne Mooijman

Waar kan ik de producten uit het boek "Het verzwegen verhaal over kanker" van Brian Peskin bestellen?

Klik op de volgende link:

De producten uit het boek "het verzwegen verhaal over kanker" van Professor Brian Peskin bestellen.

Liefde - Wat hersenonderzoek onthult over de liefde, de kus, de klik en al het andere - Mark Mieras

Wat hersenonderzoek onthult over de Liefde, de kus de klik en al het andere.
Een interessant boek!

Wees weer de geest(drift) van het onbevangen kind ... en leer weer te ontvangen

..

Wees weer de geest(drift) van het blije onbevangen kind:

Leef vanuit de essentie welke het werkelijk onbevangen en onbezorgde leven weer mogelijk maakt.

Onbevangen ... het leven wil zich niet door jou laten vangen .....!
Het wil bevlogen zijn .... het wil vliegen en vrij door je heen kunnen bewegen!
Het wil door geen rem worden tegen gehouden.
Het wil dat je je overgeeft en aan hem toevertrouwt,
en dat je weer vertrouwt dat het leven je in alle tederheid draagt ...

Het wil  ......  dat je weer weet dat ...   het leven veilig is ...

.. 
Ken je het gevoel van angst en twijfel?
Dat je alles op elkaar moest afstemmen in de hoop dingen voor elkaar te krijgen,
..... en het je maar steeds niet lukte?

Je de behoefte voelde om zekerheden te moeten inbouwen om maar te zorgen dat het leven zou lopen zoals je vond dat het zou moeten?
..... en het liep niet?

Het gevoel van verlamming, alsof je het leven uit de klei moest trekken?
Je de behoefte voelde om dingen comfortabel te houden terwijl je eigenlijk geen comfort maar geluk wilde?
Je wil tenslotte gelukkig zijn, niet slechts alleen comfortabel zijn ...

Kortom: ken je de tijd dat je het leven voor elkaar wilde krijgen en het je maar steeds niet lukte?

Het leven biedt je altijd wat je nodig hebt .... leer het te ontvangen....!

Het leven biedt je altijd wat je nodig hebt .... totdat ...  je in gaat grijpen omdat je het leven niet vertrouwde, vanaf dat moment stagneert het ontvangen in jou ... !


..
Ken je het gevoel nog waarop het leven ineens zijn vaart nam?
Je leven ineens razendsnel ging? Flitsend was?
Het leven ineens aangenaam ontspannen spannend werd en zijn sprankeling toonde ?
Het leven liep zoals het "behoorde te lopen"?
Je was in flow, je genoot en was ter plekke intens gelukkig?
Je hoefde niets te doen, je werd ineens gedragen ....?

   "Durf weer te leven en weet dat je gedragen wordt."
   "Durf weer vertrouwen en weet dat je vrij en veilig bent."

..
Wees weer de geest(drift) van het blije onbevangen kind:

Leef vanuit de essentie dat het werkelijk onbevangen leven weer mogelijk maakt.

Onbevangen ... het leven wil zich niet door jou laten vangen .....!
Het wil bevlogen zijn .... het wil vliegen en vrij door je heen kunnen bewegen!
Het wil door geen rem worden tegen gehouden.
Het wil dat je je overgeeft en aan hem toevertrouwt,
en dat je weer vertrouwt dat het leven je in alle tederheid en veiligheid draagt ...

.. en het leven zal zich aan je ontvouwen ... en je laten zien wat het voor je in petto heeft ....!
 
Het leven biedt je altijd wat je nodig hebt .... leer het te ontvangen, leer weer ont-VANGEN....!


Hou je hand vol vertrouwen en ontspannen open,  ga vooral niet knijpen om iets vast te willen houden ... want dan ontglipt het werkelijke leven je (weer) als los zand tussen je vingers ...

Leef vanuit de essentie dat het werkelijke on-be-vangen leven weer mogelijk maakt ....

Wil niet vangen ... ga weer onbevangen ontvangen ...!

© Yvonne Mooijman

Open mind en open communicatie

Ik open op een oude computer een (dacht ik) leeg document en kom onverwacht de volgend tekst tegen die ik eind 2010 geschreven heb:

Ik wens ieder een open mind en open communicatie.

Ik wens je,

alles wat je denkt nodig te hebben,

om trouw te zijn aan jezelf,

open te blijven staan voor oprechtheid

onbevangenheid toe te staan

vertrouwen te hebben in positiviteit

open te staan voor wat het leven je biedt

Ik wens je onbevangen oprechte liefdevolle relaties

dat je je gehoord en gezien voelt

je je geliefd voelt

je het leven omhelst

je voldoende in jezelf gelooft

en in de ander geloof hebt

je van jezelf houdt

en je liefdevolle omgeving weet te waarderen

dat het leven door je heen stroomt

en jij weer liefdevol door het leven stroomt

dat het komend jaar je mag geven wat je den diepste verlangt.

Sta open, heb lief en laat het leven toe

heb vertrouwen...

Op een later tijdstip heb ik er kennelijk over zitten filosoferen:

Een open mind en open communicatie, wat versta ik daar onder?

Een open mind betekent dat we onze mind, onze geest / gedachtegang open kunnen houden voor al die mogelijkheden die we zonder die open mind niet voor mogelijk zouden hebben gehouden.

We communiceren namelijk vaak vanuit onze beperkte geest, ons beperkt beeld wat we zelf hebben ingevuld en wat soms volstrekt niet in juiste relatie staat tot wat er werkelijk aan de hand is.

Open communicatie kan daarin volop helpen, maar juist vanuit onze angst die vanuit onze mind ontstaat, wordt die communicatie vaak niet open gevoerd.

Hoe lossen we dit op?

Allereerst is het van groot belang, dat we ons zelf realiseren dat onze grootste angst vaak onze eigen angst is, de angst om niet het juiste antwoord te hebben.

Stel dat ik niet voor mezelf overtuigd ben dat ik niet werkelijk voor de oplossing kan zorgen in iedere situatie, dan zal ik ongemerkt allerlei situaties uit de weg gaan, zelfs situaties die daar niets mee van doen hebben, maar die ik gemakshalve onder dezelfde categorie rangschik.

Vermijdingsgedrag is dat, en vaak wordt ook vermeden die situaties bespreekbaar te maken, daarvoor is onze angst te groot.

..... tot zover mijn oude tekst ...............

 

Hij doet me denken aan een situatie die zich niet zo lang geleden voordeed.

Ik hou er van op "dingen op tafel te krijgen", "onder tafel" is in mijn ervaring gewoon heel erg onpraktisch.

Soms merk ik dat sommige mensen (mannen willen daar nog wel eens liefdevol een handje van hebben) wat moeilijker open communiceren, althans ik zie ze wel eens worstelen ...

(toch mijn boek nog maar eens afmaken over man-vrouw communicatie?)

Ik zie ze dan worstelen om te beginnen, ... waar te beginnen .... en ik vraag me dan altijd af wat hen beweegt om heel lang het begin niet te kunnen vinden.

Vrouwen doen dat over het algemeen voor zover ik zie voor zichzelf wat gemakkelijk .. die zoeken niet naar een beginnetje, die beginnen meestal gewoon ergens in het midden ...

Doet me denken aan een besluit wat ik ooit nam .. wilde dat ook zorgvuldig doen ... en zat alsmaar te wachten op het juiste moment .... en voor sommige dingen (vooral als je het moeilijk vindt) besluit je vaak dat dat juiste moment vast nog in de toekomst ligt .. en stel je uit ... uit angst ...

Kortom ... ik heb soms met mannen te doen (in de positieve zin van het woord), vanuit opvoeding hebben ze anders leren communiceren, hebben ze andere overtuigingen opgedaan, leerden ze vooral in oplossingen te denken en actie te ondernemen. .... vooral het verstand te laten prevaleren ipv de hartcommunicatie.

Ik zie ze soms worstelen in communicatie ... en dat terwijl communicatie zo enorm opruimt ...!

Zoveel inzichten verschaft ... tot elkaar brengt .. zelfs en soms juist in de moeilijker momenten.

Soms zie ik mannen oplossingen gevonden hebben, waarna ze een besluit nemen.

Verstandelijke oplossingen vaak.

In mijn coachingspraktijk heb ik dan vaak gelukkig de gelegenheid  om in die drie uren coaching de zaak eens even helemaal open op tafel te gooien, wat tot mooie inzichten kan leiden.

Ik ben er wel van overtuigd geraakt dat mannen even zo goed als vrouwen open en helder kunnen communiceren, mits het vertrouwen er is.

Frappant om vaak te merken dat soms gedrag van jaren waarin open communiceren vaak niet of nauwelijks plaatsvond, ineens een omslag blijkt te geven als ervaren wordt dat al dat vermijden om te communiceren bij nader inzien zo heel veel meer energie bleek te kosten dan gewoon de zaak open te gooien en samen te sparren ...

Ik heb ooit wel eens gezegd dat een werkelijk goed gesprek een van de meest intieme momenten zijn in een mensenleven, naast de vele andere intieme momenten.

Intimiteit is mij gebleken is waar eigenlijk iedereen eigenlijk altijd naar verlangt.

Zonder intimiteit ga je dood, op volwassen leeftijd emotioneel dood.

Zoals een pasgeboren baby letterlijk dood gaat als het niet meteen na de geboorte regelmatig aangeraakt wordt.

Aanraken, tederheid, aandacht ... ze behoren tot de meest werkelijke en noodzakelijke levensbehoefte van de mens.
Op volwassen leeftijd valt daar ook de intimiteit van het delen van gevoelens onder.

Ik kan er van genieten als ik in staat ben open en persoonlijk te kunnen communiceren.

Het is zo waardevol .. het doet de band herkennen die we diep van binnen met elkaar hebben, bewust worden dat die diepe band er gewoon is, maar al te vaak komen mensen er niet toe zich "open en bloot te geven" en dat is in wezen jammer.

Onze kwetsbaarheid mogen tonen, ons gehoord en gezien kunnen voelen kan alleen maar als we in staat zijn onze kwetsbaarheid te tonen, en dat is kracht!

Geraakt worden tot in je ziel ... en daar gaat het toch juist om in het leven ...

Ik wens je dat je kan ervaren dat "je kwetsbaar opstellen in open communicatie" je meer energie oplevert dan je vanuit angst af te sluiten, dat de stroom van levensenergie en vreugde meer toegang krijgen als men zich openstelt en communiceert en ervaringen en gevoel deelt.

En .... een tip voor mannen .... begin gewoon ergens in het midden ... het hoeft allemaal niet gestructureerd en verstandig opgebouwd ... open je hart, laat gebeuren ... en ervaar ...

Ik kan je geen garantie geven dat ieder gesprek met ieder vlekkeloos zal verlopen. maar op onbewust niveau zal het je de opening geven te ervaren dat bij de juiste mensen een open communicatie goud waard is.

En .. soms kan het verhelderen met wie je niet tot open communicatie komt, en ook dat is verhelderend!

Kortom ... ik wens je echte vrienden toe ... en open en heldere communicatie ...

Liefs

Yvonne

Go with the flow .... 1

Go with the flow …..onverdeelde aandacht  …. denken in vermijden of bereiken.

Denk je in vermijden of in bereiken... ben je je daar voldoende van bewust?

Het maakt namelijk heel veel uit, voor zowel jezelf als voor anderen.

Vaak hoor je bijvoorbeeld mensen zeggen: Ik vermijd juist mensen te kwetsen, “ik wilde juist helemaal niet kwetsen” op momenten dat ze oprecht geloofden dat ze vermeden om iemand te kwetsten, en toch belandden ze onbedoeld en onbewust in kwetsen.

Hoe gaat dat in zijn werk? Wat gebeurt er dan?

Laat ik beginnen te zeggen dat iedere zin die je zegt of denkt iedere overtuiging, een zeer letterlijk genomen regelrechte “opdracht is” aan je eigen onderbewuste, en ik heb al eerder geschreven dat je onderbewuste iedere opdracht van je heel secuur uitvoert. In de natuur zitten namelijk de frequenties van je "vraag", "gedachten" op de zelfde golflengte van de frequenties van het bijbehorend gedrag en uitkomst. Vandaar dat de juiste manier van denken een juiste uitkomst kan bewerkstelligen en kan een onhandige manier van denken onbedoeld en onhandig gedrag in de hand werken.

Het is namelijk van belang dat jij weet hoe de natuur werkt en helaas zijn we een stuk van die kennis 'kwijtgeraakt", iets wat we door persoonlijke ontwikkeling als het ware weer leren oppikken.

Het onderbewustzijn staat namelijk in dienst van jou en gaat er simpelweg van uit dat wat jij zegt en doet de juiste opdracht voor hem is en jij en hij steven er naar te bereiken wat je ten diepste nodig hebt op je levenspad en dat is in wezen je hart leren volgen.

Je "hart" staat symbool voor de ware liefdesenergie. Liefde en overvloed  zijn uitingen van liefdesenergie ....
We zijn in wezen allemaal liefde, alleen door wat te ver van onze natuur afgeraakt te zijn, herinneren we als het ware onze echte natuur niet meer voldoende en gedragen we ons soms onbedoeld anders!

Ondanks ander gedrag ZIJN we nog wel in oorsprong liefde, maar belanden we soms ongemerkt in angst en verkramping en dat stagneert de doorstroming en houdt ons af van ons vermogen de liefde volledig door ons heen te laten stromen, we stagneren in ons systeem als het ware de weg om volledig lief te kunnen hebben. Bij onbelemmerende doorstroming stroomt de liefde door ons heen waarbij wij onszelf en de ander verrijken ...

Het was je onderbewuste (als deel van de natuur) die je al je nieuwe situaties aanreikte, nieuwe situaties komen namelijk nooit voor niets, het zijn je middelen tot jouw specifieke groei naar jouw zelfverwerkelijking, namelijk liefde tot uiting te kunnen laten komen via jou! We zijn echter geweldige keien om daar heel onhandig voor onszelf en anderen mee om te gaan.

Een van de natuur-wetmatigheden is: “alles wat je aandacht geeft groeit”

Een andere natuur-wetmatigheid is : ”het onbewuste neemt waar in plaatjes (niet in zinnen)

Een plaatje van een zin waar het woord NIET in staat wordt herkend als een plaatje zonder dat woord er in.… dus als je zegt: denk NIET aan een paarse olifant verschijnt er dus een juist een paarse olifant. Dit is  in tegenstelling tot wat je denkt te doen” (ofwel... leer alsjeblieft te denken in bereiken ipv vermijden want bij bereiken stuur je aan op het bereiken van iets en bij vermijden stuur juist aan op het tegenovergestelde van wat je eigenlijk wil bereiken, omdat het juist aanstuurt op dat wat je wil vermijden!)

Wil je dus een grijze olifant bereiken heb het dan ook over een grijze olifant en heb het dan dus niet over het vermijden van een niet-paarse olifant ...!

Het lastige is namelijk dat wij in onze boodschappen naar ons eigen onderbewuste zo geweldig onhandig kunnen zijn, waardoor wij enorme verwarring scheppen in het al of niet bereiken van wat we werkelijk behoeven.

Vermijden is dus de ultieme vorm van iets niet te zullen  bereiken!!!! 

De oorsprong van de verwarring die we in ons systeem en dat van anderen scheppen ligt dus in onze manier van denken.

Regelmatig vertel ik in de coaching dat alles wat we doen nooit voor niets is geweest, zoals ik ooit jarenlang met plezier geprogrammeerd heb op de computer toen de kinderen nog klein waren.

Iets volkomen anders dan coaching zou je zeggen. Ik heb daar toen iets geleerd wat ik tegenwoordig vaak gebruik in het uitleggen waardoor mensen zoveel verwarring in zichzelf en hun omgeving kunnen scheppen.

Een goed ontworpen pc-programma is helder en eenduidig en staat voor zijn gemaakte keuzes!

Bij veranderende situatie maakt het een hernieuwde keuze!
Een computer heeft precisie mogelijkheden ondanks of dankzij het feit dat alles is opgebouwd uit slechts enen en nullen in de programmatuur.

In een goed lopend computerprogramma is het zaak om een goed gestroomlijnd geheel te krijgen zonder opdrachten te geven waardoor je een zogenaamde eeuwigdurende lus terecht komt, (de schrik van iedere programmeur!) het is het moment waarop een pc crasht en je zal hem moeten resetten. (mensen verdwijnen daar ook nogal eens in!).

Wij mensen hebben geregeld de neiging om in van die “lussen” te geraken, lussen die we zelf maken vanuit ons denkpatroon en die ons in een klein kringetje laten rond bewegen waardoor we niet meer vrij zijn en ons van ons toekomstig bedoelde ontwikkelings pad afhouden, Eigenlijk weten we vaak nog onvoldoende hoe we in elkaar steken en hoe ons systeem eigenlijk werkt.

Daarom ben ik zo blij met mijn vak, mensen die kennis aanreiken die ze nodig hebben om optimaal te kunnen functioneren in hun eigen systeem!

In een pc programma leerde je gebruik te maken van stroomschema's, een handig hulpmiddel, om niet in een eeuwigdurende lus verzeild te raken. Hierbij stel je gesloten vragen en afhankelijk van het antwoord op de vraag is het antwoord een JA of een NEE. De nul en de een staan in wezen simpelweg voor ja en nee. Indien je tot JA besluit, wordt de weg naar Nee niet bewandeld. Je kunt nu eenmaal niet tegelijk twee kanten tegelijk op rijden, je kan alleen naar de ene kant rijden door de andere kant niet te berijden op dat moment, ook dat is weer een natuur-wetmatigheid.

En bij iemand in de auto zitten die zich onderweg voortdurend bezig houdt met wat hij allemaal wel niet gehad zou hebben als hij de andere kant op zou hebben gereden (en dus mist voor zijn gevoel) daar wordt echt helemaal niemand blij van!

Bedenk hierbij dat zowel ja als nee allebei emotioneel neutraal zijn, het zijn allebei keuzes die tot ons  doel leiden.

Een kleine uitleg tussendoor: Stel dat de vraag gesteld werd: “Wil je naar A(Amsterdam) of naar B(Broek op Langedijk)” of naar C (Culemborg), dan was de oplossing op de pc de vraag zo te stellen dat hij via de weg van alleen de Ja of Nee antwoorden bij de oplossing kwam.

Je stelde dan bijvoorbeeld de vraag: Wil je naar C (Culemborg), dan werd het antwoord bijvoorbeeld NEE.

Vanaf dat moment weet de pc dat Culemborg met zowel alle voors als tegens niet gekozen werd.

Daarna kan de vraag gesteld worden: Wil je naar B(Broek op Langedijk), dan wordt het antwoord bijvoorbeeld weer NEE. Vanaf dat moment wordt de weg naar Broek op Langedijk NIET gekozen (ondanks alle voors en tegens van Broek op Langedijk).

Vervolgens blijft alleen de route naar A(Amsterdam) open en alle andere wegen naar alle andere einddoelen die al niet im frage waren hoeven ook niet gesteld te worden.

Kortom, de pc is helder, het maakt keuzes en loopt nadien niet moeilijk te doen door zich af te vragen “wat ie allemaal gemist zou kunnen hebben of mogelijk in de toekomst zou kunnen gaan missen...… ”

Wij mensen maken het ons zoveel moeilijker, terwijl het niet nodig is ….

© Yvonne Mooijman

vervolg ... Go with the flow 2