Wist u, dat uw personeel uw waardevolste investering is om de winst in uw bedrijf te kunnen behalen die u beoogt. U weet dat zij een zeer groot netwerk hebben die uw bedrijf op geweldige wijze kunnen promoten door hun uitstraling.
Het is als het ware uw "prachtig glimmend wagenpark".
Ga uiterst zorgzaam om met uw investering, deze investering kan spreken!.
U wilt toch een goed rijdend geheel waarmee je kunt pronken, geen opeenstapeling gedeukte bots autootjes, die als zichtbare vertegenwoordiging van uw bedrijf zomaar overal rondlopen?
Wist u dat klachten zich aanzienlijk sneller en langer blijven vermenigvuldigen dan complimenten?
Heeft u hulp nodig uw investering in prima conditie te houden door middel van snelle en effectief werkende coaching?
Schakel gerust coaching, training cursus of workshop in om uw investering in optimale conditie te houden, als u zelf de expertise niet in huis hebt, bel mij gerust.
Wilt u eens een presentatie op uw bedrijf voor uw personeel om snelwerkend inzicht te krijgen welke kennis hierbij van toepassing is? Op managementniveau is deze informatie prima over te brengen in een worshop voor uw team.
Coaching en training is een uitstekend middel om de schandalig hoge kosten te besparen die gemoeid zijn met ziekteverzuim, conflicten op de werkvloer, burn-out en stress.
Neem gerust contact met me op.
info@persoonlijkontwikkelingsproces.nl
Take Care
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 27 augustus 2008
maandag 25 augustus 2008
Wie helpt mij aan kennis ... subsidies, regelingen, nieuwe ideeën, financiën
Wie helpt mij aan kennis ....subsidies, regelingen, nieuwe ideeën , behulpzame personen, meedenkers met zicht op financiële potjes, financiële potjes, kortom ... financiële mogelijkheden ......... zo'n "secret financieel gezonde miljonair" die coaching voor mijn cliënten en toekomstige cliënten mogelijk kan maken.
Ik wil mij expliciet richten op mijn expertise, die zeer specifiek is.
Het effect is daardoor dat ik expliciete doelgroepen "bedien", en vaak expliciete diepgaande problemen, waarmee ik aan de gang ben waarbinnen ik mensen coach, train of begeleid.
Zeker als de problematiek dermate diepgaande problematiek blijkt te zijn, waar mensen elders geen positieve resultaten meer bereiken en wel in de coaching hier, dan geraak ik in de situatie dat ik met mensen mee wil denken hoe die trajecten te bekostigen.
Ik wil een voorbeeld geven:
Een jong volwassene, (zwaar depressief) met een achtergrond van allerlei therapieën vanuit de GGZ, blijkt na jaren geen vooruitzichten te hebben en wenst toch hulp.
Ondanks dat eerder geboden hulp nooit aansloeg, slaat de transformationele coaching en training die ik geef prima aan en blijkt hij ipv vooruitzicht van een levenslange uitkering op minimum niveau zonder ooit enig uitzicht op aangenaam werk, binnen een half jaar tijd tot een resultaat te komen van goed en gezond functioneren en heeft hij een baan.
Coaching starten "gericht op werk", zou betaling van het UWV hebben gerechtvaardigd, maar omdat er "zelfs geen (verwachting bij het UWV) zicht was op ooit nog werk", en men het als "gezondheidszorg" zag, iemand "uit die diepte te halen", werd er geen geld voor vrijgegeven.
Op het moment na een half jaar, dat er plotseling voldoende energie en levenslust aanwezig bleek en van daar uit een baan in het vizier kwam, bleek de reactie van het UWV, en nu is er weer geen geld voor (om de persoon goed staande te houden in de vernieuwde omstandigheden), want het is niet gericht op werk, want ... hij heeft werk ...!
Mijn "logisch denken" zou kunnen wezen, ok... en met terugwerkende kracht dan ....?
Maar mijn logisch denken lijkt soms niet overeen te komen met logisch denken van anderen.
Wat wil ik nu?????
Met de coaching en training zoals ik hem geef, werk ik vaak met mensen die ik "ter plekke en op voorhand al de deur uit zou jagen als ik op voorhand gericht op werk bezig zou moeten zijn", terwijl als ik ze train, ze spontaan en vanzelf behoefte krijgen hun herkregen energie weer te willen inzetten op een bepaalde manier, wat oa. in werk zou kunnen resulteren.
Waar vroeger bepaalde ziektekostenverzekeringen nog wel eens insprongen zouden kunnen hebben, zie ik ook daar de hand meer en meer op de knip, terwijl ik juist door mijn werk enorm veel geld en kosten bespaar en zou kunnen besparen (als daar de gelegenheid voor zou worden gegeven).
Eigenlijk kost de coaching en training geen geld, maar bespaart het ongelooflijk veel meer, levert het heel veel geld op. (Maar voor deze uitspraak is visie en gerichte inzet nodig om te begrijpen en te kunnen toepassen ... naar deze mensen op deze plekken ben ik dus op zoek!, die op de juiste plaats zitten en mee willen en kunnen denken....!)
De jongvolwassene waar ik over sprak, bleek binnen een half jaar zijn levenslange uitkering niet meer aan te spreken ..... tel uit de winst ..... echter, geen enkele financiële investering of mede-investering vanuit UWV stond hier tegenover.
Ik vind dit diep triest ..... ondanks mijn intense blijheid uiteraard, iemand uit deze toestand te hebben helpen kunnen komen.
Mijn vraag is aan ieder die mogelijkheden ziet, van waaruit financiën gevonden kunnen worden voor mijn toekomstige cliënten, om de mogelijkheden hier te vermelden.
Iedere opmerking, iedere mogelijkheid zou ik hier graag in mijn weblog vermeld krijgen, zodat mensen met deze kennis verder kunnen.
Ik ervaar nu, dat ik een zeer belangrijke groep mensen, vaak hoogbegaafden, vaak mensen met een aspergersyndroom, mensen die de neiging hebben zich af te sluiten van anderen, vaak hoogsentitief gevoelige mensen, dat ik terdege blijk te kunnen begeleiden naar een beter functioneren, zoals de praktijk zich heeft bewezen.
Vanwege de zwaarte van de effecten waar deze mensen mee zitten, betreft het trajecten die langer duren dan een of enkele sessies.
De benodigde kosten, kunnen in de hand werken dat deze mensen zo'n traject niet aangaan, terwijl ze er absoluut mee gebaat zouden kunnen zijn en er voor werkgevers, UWV gemeenten ed veel geld mee te besparen zou zijn, door deze trajecten juist wel in te zetten.
Wie doet suggesties die mee kunnen helpen dit financiële probleem op te lossen.
Het coachings- en trainingstraject, daar heb ik persoonlijk alle expertise voor in huis, om juist daar waar "mijn cliënten niet verder konden komen", ze juist verder wel verder te helpen.
Mede namens al mijn toekomstige cliënten die hier baat mee zouden hebben, wil ik eenieder vast bedanken die bereid is hierin mee te denken .....
Je helpt hen ook door de link van dit bericht
Dank je wel....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik wil mij expliciet richten op mijn expertise, die zeer specifiek is.
Het effect is daardoor dat ik expliciete doelgroepen "bedien", en vaak expliciete diepgaande problemen, waarmee ik aan de gang ben waarbinnen ik mensen coach, train of begeleid.
Zeker als de problematiek dermate diepgaande problematiek blijkt te zijn, waar mensen elders geen positieve resultaten meer bereiken en wel in de coaching hier, dan geraak ik in de situatie dat ik met mensen mee wil denken hoe die trajecten te bekostigen.
Ik wil een voorbeeld geven:
Een jong volwassene, (zwaar depressief) met een achtergrond van allerlei therapieën vanuit de GGZ, blijkt na jaren geen vooruitzichten te hebben en wenst toch hulp.
Ondanks dat eerder geboden hulp nooit aansloeg, slaat de transformationele coaching en training die ik geef prima aan en blijkt hij ipv vooruitzicht van een levenslange uitkering op minimum niveau zonder ooit enig uitzicht op aangenaam werk, binnen een half jaar tijd tot een resultaat te komen van goed en gezond functioneren en heeft hij een baan.
Coaching starten "gericht op werk", zou betaling van het UWV hebben gerechtvaardigd, maar omdat er "zelfs geen (verwachting bij het UWV) zicht was op ooit nog werk", en men het als "gezondheidszorg" zag, iemand "uit die diepte te halen", werd er geen geld voor vrijgegeven.
Op het moment na een half jaar, dat er plotseling voldoende energie en levenslust aanwezig bleek en van daar uit een baan in het vizier kwam, bleek de reactie van het UWV, en nu is er weer geen geld voor (om de persoon goed staande te houden in de vernieuwde omstandigheden), want het is niet gericht op werk, want ... hij heeft werk ...!
Mijn "logisch denken" zou kunnen wezen, ok... en met terugwerkende kracht dan ....?
Maar mijn logisch denken lijkt soms niet overeen te komen met logisch denken van anderen.
Wat wil ik nu?????
Met de coaching en training zoals ik hem geef, werk ik vaak met mensen die ik "ter plekke en op voorhand al de deur uit zou jagen als ik op voorhand gericht op werk bezig zou moeten zijn", terwijl als ik ze train, ze spontaan en vanzelf behoefte krijgen hun herkregen energie weer te willen inzetten op een bepaalde manier, wat oa. in werk zou kunnen resulteren.
Waar vroeger bepaalde ziektekostenverzekeringen nog wel eens insprongen zouden kunnen hebben, zie ik ook daar de hand meer en meer op de knip, terwijl ik juist door mijn werk enorm veel geld en kosten bespaar en zou kunnen besparen (als daar de gelegenheid voor zou worden gegeven).
Eigenlijk kost de coaching en training geen geld, maar bespaart het ongelooflijk veel meer, levert het heel veel geld op. (Maar voor deze uitspraak is visie en gerichte inzet nodig om te begrijpen en te kunnen toepassen ... naar deze mensen op deze plekken ben ik dus op zoek!, die op de juiste plaats zitten en mee willen en kunnen denken....!)
De jongvolwassene waar ik over sprak, bleek binnen een half jaar zijn levenslange uitkering niet meer aan te spreken ..... tel uit de winst ..... echter, geen enkele financiële investering of mede-investering vanuit UWV stond hier tegenover.
Ik vind dit diep triest ..... ondanks mijn intense blijheid uiteraard, iemand uit deze toestand te hebben helpen kunnen komen.
Mijn vraag is aan ieder die mogelijkheden ziet, van waaruit financiën gevonden kunnen worden voor mijn toekomstige cliënten, om de mogelijkheden hier te vermelden.
Iedere opmerking, iedere mogelijkheid zou ik hier graag in mijn weblog vermeld krijgen, zodat mensen met deze kennis verder kunnen.
Ik ervaar nu, dat ik een zeer belangrijke groep mensen, vaak hoogbegaafden, vaak mensen met een aspergersyndroom, mensen die de neiging hebben zich af te sluiten van anderen, vaak hoogsentitief gevoelige mensen, dat ik terdege blijk te kunnen begeleiden naar een beter functioneren, zoals de praktijk zich heeft bewezen.
Vanwege de zwaarte van de effecten waar deze mensen mee zitten, betreft het trajecten die langer duren dan een of enkele sessies.
De benodigde kosten, kunnen in de hand werken dat deze mensen zo'n traject niet aangaan, terwijl ze er absoluut mee gebaat zouden kunnen zijn en er voor werkgevers, UWV gemeenten ed veel geld mee te besparen zou zijn, door deze trajecten juist wel in te zetten.
Wie doet suggesties die mee kunnen helpen dit financiële probleem op te lossen.
Het coachings- en trainingstraject, daar heb ik persoonlijk alle expertise voor in huis, om juist daar waar "mijn cliënten niet verder konden komen", ze juist verder wel verder te helpen.
Mede namens al mijn toekomstige cliënten die hier baat mee zouden hebben, wil ik eenieder vast bedanken die bereid is hierin mee te denken .....
Je helpt hen ook door de link van dit bericht
http://persoonlijkontwikkelingsproces.blogspot.com/2008/08/wie-helpt-mij-aan-kennis-subsidies.html
door te zenden naar mensen waarvan je vermoedt dat zij iets zouden kunnen of willen bijdragen in de oplossing hiervan ...Dank je wel....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 24 augustus 2008
Klant ervaring
18-08-2008
Yvonne,
Je hebt me geleerd hoe het leven werkt.
Ik was op het moment dat ik met de coaching begon zwaar depressief, diep gefrustreerd dat dingen niet gebeurden zoals ik vond dat ze zouden moeten gebeuren.
Ik zat in een voortdurende situatie van " op de bank hangen", zonder werk, zonder vooruitzicht, 's nachts levend.
Ik had de diagnose ongeneeslijk ziek en had anti-psychotica voorgeschreven gekregen.
Ik blowde mijn hersenen eruit, om maar niet te lang te hoeven nadenken hoe ik het voor elkaar zou kunnen krijgen het gat voor mezelf nog dieper te graven.
Mijn verhouding tot de "boze rest van de grote wereld", is totaal veranderd. Ik ben niet meer de parasiet die op de boze wereld zit, ik ben weer een werkend deel ervan op een heel plezierige manier.
Ik had met mijn 24 jaar vorig jaar het vooruitzicht mijn leven lang van een minimum uitkering te moeten leven, zonder ooit mijn werkelijke capaciteiten te kunnen gebruiken, welke ik toch terdege bezit. Het schoolsysteem had erg slecht aangesloten op mijn hoogbegaafdheid.
Je leerde me dat hoogbegaafdheid een gave was en geen probleem. je hebt me met die gave leren werken.
Al in het allereerste gesprek ging er een wereld voor me open. Ik kreeg een gevoel dat ik in jaren niet meer had gevoeld, gewoon het gevoel op eigen benen te zullen kunnen gaan staan.
De zwarte smorende deken die ik vanuit frustratie om me heen had opgebouwd was gewoon even op zijn minst van mijn gezicht af. Ik wist niet wat me overkwam, er ging een nieuwe wereld voor me open waarvan ik niet meer wist dat die bestond.
Je boorde mijn potentieel aan, waarvan ik zelf niet eens meer wist dat dat in me zat. Ik had met mijn ideeën mijn mogelijkheden en toekomstperspectief volkomen voor mezelf afgesloten en alle vooruitzichten volstrekt voor mezelf dichtgetimmerd.
Je ging niet of nauwelijks op mijn belastende verleden in, je bent als het ware aan het omschakelen gegaan van, "als dit allemaal dan niet werkt", "wat werkt dan wel voor je".
Dat bleek ongelooflijk effectief, mede door de zo vele verschillende invalshoeken die je tot je beschikking bleek te hebben.
Zelfs als ik zou hebben gewild, ik zou mijn defensie niet zo hoog hebben kunnen inzetten, dat ik al je verschillende invalshoeken zou hebben kunnen weerstaan.
Nou ben ik hoogbegaafd, met mijn mentale mogelijkheden ben ik toch absoluut tot veel in staat, maar dat bleek me absoluut niet kunnen lukken. Je bleek de eerste therapeut in mijn langdurig "verleden", die ik niet "het bos in heb kunnen sturen". Door jou heb ik me zelf weer kunnen her-ontdekken.
Ik moest me wel met mezelf confronteren.
Je hebt me nooit of te nimmer beoordeeld of veroordeeld, waardoor ik in staat bleek om open naar mezelf te kunnen gaan kijken. Uiteindelijk is me gebleken dat al wat ik voorheen deed niet werkte, behalve dan de diepe frustratie en depressiviteit oproepen die het gevolg werd.
Je wist me tot het besef te brengen, dat puur bij mezelf de taak lag om mijn eigen leven in de hand te nemen en op te bouwen vanuit mijn eigen capaciteiten die ik toch dolgraag ingezet wilde hebben.
Ik heb bij je geleerd voluit te leven, vooral geleerd welke fundamenten de natuurwetten voor mij waren, de natuurwetten die hierop van toepassing waren.
Ik heb mijn ware identiteit leren kennen door middel van jou.
Je hebt me vooral geleerd nu voortdurend mezelf te kunnen coachen.
Voordat ik bij je in coaching kwam heb ik 7 jaren bij het Riagg doorgebracht, waar ik een diagnose ongeneeslijk ziek had gekregen met het uitzicht op een levenslange uitkering, zonder enig uitzicht op werk of op het benut van mijn capaciteiten. Ik heb veel capaciteiten en wil dat daarvan gebruik gemaakt wordt.
We zijn de coaching ingegaan met het doel, om me beter te gaan voelen.
Nu achteraf blijkt dat ik doordat ik me beter ben gaan voelen, binnen een half jaar aan het werk ben kunnen komen ( terwijl daar vooraf geen enkel uitzicht op leek te zijn) en we zijn nu volop bezig om te coachen op communicatie om me juist ook binnen de werksfeer goed tot mijn recht te laten blijven komen.
Voorheen richtte de coaching zich op de communicatie met mezelf, NU de communicatie ook naar buiten toe.
Ik heb een heel snel en effectief ontwikkelingsproces doorgemaakt door middel van je coaching.
Ik ben niet meer afhankelijk van een uitkering van het UWV, ik heb weer vooruitzicht op mezelf en mijn eigen mogelijkheden!
Ik kan je coaching en training aan iedereen aanraden.
Ik geef je een beoordelingscijfer van 9.2
Hartelijke groet,
F.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Yvonne,
Je hebt me geleerd hoe het leven werkt.
Ik was op het moment dat ik met de coaching begon zwaar depressief, diep gefrustreerd dat dingen niet gebeurden zoals ik vond dat ze zouden moeten gebeuren.
Ik zat in een voortdurende situatie van " op de bank hangen", zonder werk, zonder vooruitzicht, 's nachts levend.
Ik had de diagnose ongeneeslijk ziek en had anti-psychotica voorgeschreven gekregen.
Ik blowde mijn hersenen eruit, om maar niet te lang te hoeven nadenken hoe ik het voor elkaar zou kunnen krijgen het gat voor mezelf nog dieper te graven.
Mijn verhouding tot de "boze rest van de grote wereld", is totaal veranderd. Ik ben niet meer de parasiet die op de boze wereld zit, ik ben weer een werkend deel ervan op een heel plezierige manier.
Ik had met mijn 24 jaar vorig jaar het vooruitzicht mijn leven lang van een minimum uitkering te moeten leven, zonder ooit mijn werkelijke capaciteiten te kunnen gebruiken, welke ik toch terdege bezit. Het schoolsysteem had erg slecht aangesloten op mijn hoogbegaafdheid.
Je leerde me dat hoogbegaafdheid een gave was en geen probleem. je hebt me met die gave leren werken.
Al in het allereerste gesprek ging er een wereld voor me open. Ik kreeg een gevoel dat ik in jaren niet meer had gevoeld, gewoon het gevoel op eigen benen te zullen kunnen gaan staan.
De zwarte smorende deken die ik vanuit frustratie om me heen had opgebouwd was gewoon even op zijn minst van mijn gezicht af. Ik wist niet wat me overkwam, er ging een nieuwe wereld voor me open waarvan ik niet meer wist dat die bestond.
Je boorde mijn potentieel aan, waarvan ik zelf niet eens meer wist dat dat in me zat. Ik had met mijn ideeën mijn mogelijkheden en toekomstperspectief volkomen voor mezelf afgesloten en alle vooruitzichten volstrekt voor mezelf dichtgetimmerd.
Je ging niet of nauwelijks op mijn belastende verleden in, je bent als het ware aan het omschakelen gegaan van, "als dit allemaal dan niet werkt", "wat werkt dan wel voor je".
Dat bleek ongelooflijk effectief, mede door de zo vele verschillende invalshoeken die je tot je beschikking bleek te hebben.
Zelfs als ik zou hebben gewild, ik zou mijn defensie niet zo hoog hebben kunnen inzetten, dat ik al je verschillende invalshoeken zou hebben kunnen weerstaan.
Nou ben ik hoogbegaafd, met mijn mentale mogelijkheden ben ik toch absoluut tot veel in staat, maar dat bleek me absoluut niet kunnen lukken. Je bleek de eerste therapeut in mijn langdurig "verleden", die ik niet "het bos in heb kunnen sturen". Door jou heb ik me zelf weer kunnen her-ontdekken.
Ik moest me wel met mezelf confronteren.
Je hebt me nooit of te nimmer beoordeeld of veroordeeld, waardoor ik in staat bleek om open naar mezelf te kunnen gaan kijken. Uiteindelijk is me gebleken dat al wat ik voorheen deed niet werkte, behalve dan de diepe frustratie en depressiviteit oproepen die het gevolg werd.
Je wist me tot het besef te brengen, dat puur bij mezelf de taak lag om mijn eigen leven in de hand te nemen en op te bouwen vanuit mijn eigen capaciteiten die ik toch dolgraag ingezet wilde hebben.
Ik heb bij je geleerd voluit te leven, vooral geleerd welke fundamenten de natuurwetten voor mij waren, de natuurwetten die hierop van toepassing waren.
Ik heb mijn ware identiteit leren kennen door middel van jou.
Je hebt me vooral geleerd nu voortdurend mezelf te kunnen coachen.
Voordat ik bij je in coaching kwam heb ik 7 jaren bij het Riagg doorgebracht, waar ik een diagnose ongeneeslijk ziek had gekregen met het uitzicht op een levenslange uitkering, zonder enig uitzicht op werk of op het benut van mijn capaciteiten. Ik heb veel capaciteiten en wil dat daarvan gebruik gemaakt wordt.
We zijn de coaching ingegaan met het doel, om me beter te gaan voelen.
Nu achteraf blijkt dat ik doordat ik me beter ben gaan voelen, binnen een half jaar aan het werk ben kunnen komen ( terwijl daar vooraf geen enkel uitzicht op leek te zijn) en we zijn nu volop bezig om te coachen op communicatie om me juist ook binnen de werksfeer goed tot mijn recht te laten blijven komen.
Voorheen richtte de coaching zich op de communicatie met mezelf, NU de communicatie ook naar buiten toe.
Ik heb een heel snel en effectief ontwikkelingsproces doorgemaakt door middel van je coaching.
Ik ben niet meer afhankelijk van een uitkering van het UWV, ik heb weer vooruitzicht op mezelf en mijn eigen mogelijkheden!
Ik kan je coaching en training aan iedereen aanraden.
Ik geef je een beoordelingscijfer van 9.2
Hartelijke groet,
F.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 22 augustus 2008
Je kan alleen maar van jezelf leren.
Je kan alleen maar van(uit) jezelf leren...
Via de ander eventueel, door middel van het herkennen van je eigen gevoelens die opgeroepen worden....
Uiteindelijk kom je toch en gelukkig maar weer bij jezelf uit.
Uiteindelijk heb je daarmee altijd het instrument voor jezelf in handen om tot je eigen oplossing te kunnen komen, je eigen geluk.
Je gevoelens ontstaan door je eigen aannames, je eigen onderliggende overtuigingen, die je ooit voor waar aannam en die het vaak niet blijken te zijn, als ze je "onderuit halen in je eigen energie", dan werken ze dus niet gunstig voor je en heb je voor jezelf dus "werk aan de winkel".
Deze voor jezelf bewust te worden, je eigen overtuigingen die je dus niet "dienen", daar ligt uiteindelijk de werkelijke oplossing voor je gevoelens en toekomstig welbevinden.
Dus voelt iets niet goed?
Zegt een ander of doet een ander dingen die je raken?
Gelukkig heb je die ander niet nodig voor je eigen leren, je kan hem hooguit dankbaar zijn dat hij dingen heeft "aangeraakt" bij je, waar je zelf mee aan de slag kunt op je op den duur gelukkiger te kunnen blijven voelen in de toekomst...
Gelukkig ben je voor jezelf altijd beschikbaar voor de oplossing, daar heb je die "ander die jou raakte in jouw gevoelens" dus helemaal niet voor nodig.
Je hoeft die ander niet te veranderen.
Zicht krijgen op je eigen belemmerende overtuigingen en deze weten om te buigen naar voor jou bekrachtigende overtuigingen .... het is een weldaad voor je systeem .... dat is de weg naar je eigen (al bestaande) geluk...!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Via de ander eventueel, door middel van het herkennen van je eigen gevoelens die opgeroepen worden....
Uiteindelijk kom je toch en gelukkig maar weer bij jezelf uit.
Uiteindelijk heb je daarmee altijd het instrument voor jezelf in handen om tot je eigen oplossing te kunnen komen, je eigen geluk.
Je gevoelens ontstaan door je eigen aannames, je eigen onderliggende overtuigingen, die je ooit voor waar aannam en die het vaak niet blijken te zijn, als ze je "onderuit halen in je eigen energie", dan werken ze dus niet gunstig voor je en heb je voor jezelf dus "werk aan de winkel".
Deze voor jezelf bewust te worden, je eigen overtuigingen die je dus niet "dienen", daar ligt uiteindelijk de werkelijke oplossing voor je gevoelens en toekomstig welbevinden.
Dus voelt iets niet goed?
Zegt een ander of doet een ander dingen die je raken?
Gelukkig heb je die ander niet nodig voor je eigen leren, je kan hem hooguit dankbaar zijn dat hij dingen heeft "aangeraakt" bij je, waar je zelf mee aan de slag kunt op je op den duur gelukkiger te kunnen blijven voelen in de toekomst...
Gelukkig ben je voor jezelf altijd beschikbaar voor de oplossing, daar heb je die "ander die jou raakte in jouw gevoelens" dus helemaal niet voor nodig.
Je hoeft die ander niet te veranderen.
Zicht krijgen op je eigen belemmerende overtuigingen en deze weten om te buigen naar voor jou bekrachtigende overtuigingen .... het is een weldaad voor je systeem .... dat is de weg naar je eigen (al bestaande) geluk...!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 21 augustus 2008
Leiderschap en coachen
Echt leiderschap is voor mij nieuwe leiders ontwikkelen, geen volgers.
Coachen betekent voor mij het coachen tot het worden van je eigen beste coach ....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Coachen betekent voor mij het coachen tot het worden van je eigen beste coach ....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 20 augustus 2008
Forum - Boek - Geweldloze communicatie
Het boek "geweldloze communicatie" van Marshall B. Rosenberg is een aanrader op het gebied van communicatie.
Ik zal een stukje tekst (van de achterkant van het boek) hier vermelden, met een passage uit het boek.
Ik nodig ieder uit reacties te geven, vragen te stellen of bevindingen weer te geven...
Op de achterkant van het boek staat het volgende:
"Geweldloze communicatie, ontwapenend en doeltreffend"
De manier waarop we communiceren is - meestal onbedoeld- gewelddadiger dan we beseffen doordat de uitdrukkingen die we gebruiken vaak nodeloos beschuldigend zijn.
Marshall Rosenberg laat aan de hand van sprekende voorbeelden zien dat het ook anders kan: helder, direct en vooral gericht op aandacht en respect voor de behoeften voor beide partijen. Zo worden latente conflicten voorkomen, blijken onderhandelingen soepeler te verlopen en kunnen gesprekken snel en met het gewenste resultaat worden afgesloten. Kortom, de communicatie verloopt ontwapenender en doeltreffend, maar vooral ook in menselijke zin voor beide partijen bevredigend.
De belangstelling voor Rosenbergs benaderingswijze groeit. De Verenigde Naties ondersteunen zijn werk, in bijvoorbeeld het Midden-Oosten, het voormalig Joegoslavië, Rwanda, Sierra Leone en Sri Lanka. Zijn methode werpt vruchten af in de privé-sfeer, op de werkplek, op school, in de politiek en bij onderhandelingen.
Marshall B. Rosenberg groeide op in het turbulente Detroit en ondervond allerlei vormen van geweld. Al heel jong vroeg hij zich af hoe geweld ontstaat. Tijdens zijn studie en promotie-onderzoek in de klinische psychologie ontdekte hij de invloed van taal en gewelddadigheid in onze manier van communiceren.
Op blz. 12 staat oa.deze tekst, die mogelijk een mooi aanknopingspunt alvast kan geven:
Andrew Schmookler stelt in zijn boek "Out of Weakness" dat aan de basis van alle geweld, ongeacht of het verbaal, psychisch of fysiek is, een manier van denken ten grondslag ligt. Dat (geweld in de hand werkend) denkpatroon is gebaseerd op het idee dat er bij een verschil sprake is van goed en fout. (meerdere opties worden daardoor niet als mogelijk gehouden, terwijl men vanuit verschillende invalshoeken tot verschillende oplossingen zou kunnen komen, die beiden goed werkzaam zijn)
Het "fout zijn" van de ander lijkt (vanuit de belemmerende overtuiging) daardoor gecorrigeerd dienen te worden, op welke manier dan ook.
Wij "bepalen" wat "goed" of "fout" is aan de hand van de heersende moraal of onze eigen normen. Als mensen niet aan die moraal voldoen of er zich niet naar gedragen, vellen we een moralistisch oordeel.
Wij gebruiken het idee van goed en fout en gebruiken taal die mensen classificeert en beoordeelt.
Als wij op die manier spreken, dan denken en communiceren wij in termen van wat er aan anderen en hun gedrag mankeert. Of wat er mis is met onszelf, als wij niet begrijpen of reageren zoals de ander wil.
Onze aandacht is dan gericht op analyseren, classificeren en met vaststellen van de mate van ongelijk. (hetgeen agressie in de hand kan werken).
Wij kunnen dan geen aandacht hebben voor de behoeften van onszelf en de ander.
Ik denk dat deze laatste passage een belangrijk stuk essentie weergeeft:
Op het moment dat ik mijn idee van gelijk krijgen (wat voortkomt uit mijn manier van denken) belangrijker zou gaan vinden dan geluk van personen (mensen die puur menselijke behoeften hebben, zoals gezien of gehoord willen worden), kan ik volstrekt de mist in gaan met mijn communicatie. die daardoor gewelddadig kan overkomen bij de ander, die daarop beslist heftig zal kunnen gaan reageren.
Dat " gelijk willen hebben", blijkt voort te komen uit de manier van denken en aandacht richten, daar heb IK dus een instrument in handen om communicatie van mijn kant uit beter te kunnen laten verlopen.
Uiteraard heb ik geen invloed op beweegredenen van mijn gesprekspartner!
Echter door mijn communicatie zo zuiver mogelijk en helder te laten verlopen, kan ik een opening bieden aan mijn gesprekspartner, zich open te stellen voor mijn ideeën en elkaars ideeën daardoor te kunnen uitwisselen, wat tot een verrijking van beiden kan leiden.
IK kan dus de moeite doen ( en de verantwoordelijkheid op me nemen) om mijn communicatie gerichter, effectiever en geweldlozer te kunnen laten verlopen.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik zal een stukje tekst (van de achterkant van het boek) hier vermelden, met een passage uit het boek.
Ik nodig ieder uit reacties te geven, vragen te stellen of bevindingen weer te geven...
Op de achterkant van het boek staat het volgende:
"Geweldloze communicatie, ontwapenend en doeltreffend"
De manier waarop we communiceren is - meestal onbedoeld- gewelddadiger dan we beseffen doordat de uitdrukkingen die we gebruiken vaak nodeloos beschuldigend zijn.
Marshall Rosenberg laat aan de hand van sprekende voorbeelden zien dat het ook anders kan: helder, direct en vooral gericht op aandacht en respect voor de behoeften voor beide partijen. Zo worden latente conflicten voorkomen, blijken onderhandelingen soepeler te verlopen en kunnen gesprekken snel en met het gewenste resultaat worden afgesloten. Kortom, de communicatie verloopt ontwapenender en doeltreffend, maar vooral ook in menselijke zin voor beide partijen bevredigend.
De belangstelling voor Rosenbergs benaderingswijze groeit. De Verenigde Naties ondersteunen zijn werk, in bijvoorbeeld het Midden-Oosten, het voormalig Joegoslavië, Rwanda, Sierra Leone en Sri Lanka. Zijn methode werpt vruchten af in de privé-sfeer, op de werkplek, op school, in de politiek en bij onderhandelingen.
Marshall B. Rosenberg groeide op in het turbulente Detroit en ondervond allerlei vormen van geweld. Al heel jong vroeg hij zich af hoe geweld ontstaat. Tijdens zijn studie en promotie-onderzoek in de klinische psychologie ontdekte hij de invloed van taal en gewelddadigheid in onze manier van communiceren.
Op blz. 12 staat oa.deze tekst, die mogelijk een mooi aanknopingspunt alvast kan geven:
Andrew Schmookler stelt in zijn boek "Out of Weakness" dat aan de basis van alle geweld, ongeacht of het verbaal, psychisch of fysiek is, een manier van denken ten grondslag ligt. Dat (geweld in de hand werkend) denkpatroon is gebaseerd op het idee dat er bij een verschil sprake is van goed en fout. (meerdere opties worden daardoor niet als mogelijk gehouden, terwijl men vanuit verschillende invalshoeken tot verschillende oplossingen zou kunnen komen, die beiden goed werkzaam zijn)
Het "fout zijn" van de ander lijkt (vanuit de belemmerende overtuiging) daardoor gecorrigeerd dienen te worden, op welke manier dan ook.
Wij "bepalen" wat "goed" of "fout" is aan de hand van de heersende moraal of onze eigen normen. Als mensen niet aan die moraal voldoen of er zich niet naar gedragen, vellen we een moralistisch oordeel.
Wij gebruiken het idee van goed en fout en gebruiken taal die mensen classificeert en beoordeelt.
Als wij op die manier spreken, dan denken en communiceren wij in termen van wat er aan anderen en hun gedrag mankeert. Of wat er mis is met onszelf, als wij niet begrijpen of reageren zoals de ander wil.
Onze aandacht is dan gericht op analyseren, classificeren en met vaststellen van de mate van ongelijk. (hetgeen agressie in de hand kan werken).
Wij kunnen dan geen aandacht hebben voor de behoeften van onszelf en de ander.
Ik denk dat deze laatste passage een belangrijk stuk essentie weergeeft:
Op het moment dat ik mijn idee van gelijk krijgen (wat voortkomt uit mijn manier van denken) belangrijker zou gaan vinden dan geluk van personen (mensen die puur menselijke behoeften hebben, zoals gezien of gehoord willen worden), kan ik volstrekt de mist in gaan met mijn communicatie. die daardoor gewelddadig kan overkomen bij de ander, die daarop beslist heftig zal kunnen gaan reageren.
Dat " gelijk willen hebben", blijkt voort te komen uit de manier van denken en aandacht richten, daar heb IK dus een instrument in handen om communicatie van mijn kant uit beter te kunnen laten verlopen.
Uiteraard heb ik geen invloed op beweegredenen van mijn gesprekspartner!
Echter door mijn communicatie zo zuiver mogelijk en helder te laten verlopen, kan ik een opening bieden aan mijn gesprekspartner, zich open te stellen voor mijn ideeën en elkaars ideeën daardoor te kunnen uitwisselen, wat tot een verrijking van beiden kan leiden.
IK kan dus de moeite doen ( en de verantwoordelijkheid op me nemen) om mijn communicatie gerichter, effectiever en geweldlozer te kunnen laten verlopen.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Liefdevol
Liefdevol zijn is een zijns-toestand...
Liefde ondersteunt jezelf en anderen en heeft nooit de doelstelling een ander te beperken of een ander dingen te onthouden .....
Liefde is de verbinding met jezelf en daarmee met anderen durven aangaan...
Liefde laat een ieder groeien
Liefde gaat nooit ten koste van anderen...
Een liefdevolle groet,
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Liefde ondersteunt jezelf en anderen en heeft nooit de doelstelling een ander te beperken of een ander dingen te onthouden .....
Liefde is de verbinding met jezelf en daarmee met anderen durven aangaan...
Liefde laat een ieder groeien
Liefde gaat nooit ten koste van anderen...
Een liefdevolle groet,
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 19 augustus 2008
Invoelingsvermogen en werkelijke ondersteuning
Hoe bewust zijn we ons van ons invoelingsvermogen.
In hoeverre zetten we dit in voor onze meest waardevolle en liefdevolle omgeving, partner, moeder, vader, kind, vrienden .....
Kennen we de wensen, verlangens, werkelijke behoeften van onze meest dierbare omgeving?
Klopt het wat wij invullen, dat wat wij denken dat hun behoeften zijn?
Tip: Vraag eens na, wat de werkelijke behoefte is van onze directe omgeving, om te kijken of we werkelijk in staat zijn te geven, waar werkelijk behoefte aan is.....
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
In hoeverre zetten we dit in voor onze meest waardevolle en liefdevolle omgeving, partner, moeder, vader, kind, vrienden .....
Kennen we de wensen, verlangens, werkelijke behoeften van onze meest dierbare omgeving?
Klopt het wat wij invullen, dat wat wij denken dat hun behoeften zijn?
Tip: Vraag eens na, wat de werkelijke behoefte is van onze directe omgeving, om te kijken of we werkelijk in staat zijn te geven, waar werkelijk behoefte aan is.....
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 18 augustus 2008
Vanzelfspekendheid
Wat zou je doen als je nog twee dagen te leven had en voldoende energie om alles nog te kunnen doen wat je zou willen, waarvan je je nooit gerealiseerd hebt dat het werkelijk het allerbelangrijkste zou zijn voor jou of een ander?
WAT zou je tegen WIE willen zeggen?
Weet je wel zeker dat je die twee dagen krijgt, hoe vanzelfsprekend is dat voor je?
Hoe vanzelfsprekend is het voor je dat die ander die twee dagen nog gegeven is?
Ooit ervaren dat het leven plots eindig kan zijn, zonder vooraankondiging?
En zou je bovenstaande doen, ook zonder onder die druk te moeten staan?
Stel je voor dat je zou beseffen dat je leven NU plots voorbij zou kunnen zijn, waarvan zou je spijt hebben dat je echt waardevolle dingen nooit gedaan had.....?
WIE zou het verdiend hebben meer aandacht van je te hebben gekregen.
Bij wie vond je het het meest vanzelfsprekend dat hij of zij er altijd voor je was?
Hoe vanzelfsprekend heb je daar zelf je aandacht gegeven?
Haal uit jezelf wat er in zit ....
Veel succes.......
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
WAT zou je tegen WIE willen zeggen?
Weet je wel zeker dat je die twee dagen krijgt, hoe vanzelfsprekend is dat voor je?
Hoe vanzelfsprekend is het voor je dat die ander die twee dagen nog gegeven is?
Ooit ervaren dat het leven plots eindig kan zijn, zonder vooraankondiging?
En zou je bovenstaande doen, ook zonder onder die druk te moeten staan?
Stel je voor dat je zou beseffen dat je leven NU plots voorbij zou kunnen zijn, waarvan zou je spijt hebben dat je echt waardevolle dingen nooit gedaan had.....?
WIE zou het verdiend hebben meer aandacht van je te hebben gekregen.
Bij wie vond je het het meest vanzelfsprekend dat hij of zij er altijd voor je was?
Hoe vanzelfsprekend heb je daar zelf je aandacht gegeven?
Haal uit jezelf wat er in zit ....
Veel succes.......
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 10 augustus 2008
Spirituele coaching - transformationele coaching
Wat houdt dat nu in. Zo'n vaag begrip.
In wezen is voor mij de term spiritueel heel helder.
Mogelijk voor velen een nog wat abstract begrip, je kunt het begrip nou eenmaal niet concreet neerzetten in een woord, je kan het als het ware niet in de kruiwagen gooien en er mee weg rijden, maar vager dan dat is het niet.
Alls wat met de verbondenheid met je "totale ZIJN" te maken heeft, behoort voor mij tot het spirituele.
Spiritueel heeft niets met vaagheid, niets met alternatief, niets met zweverig te maken.
Juist met verbondenheid. Verbondenheid met de eigen "wezenlijkheid", om vandaar uit jezelf te herkennen als onderdeel van het groter geheel waar wij als mensheid deel van uit maken.
Holistisch dus. Bewustzijn van een totaler geheel, waar wij als persoontje deel van uitmaken.
Spiritueel is dus het herkennen van jezelf in de ander en de ander herkennen in jezelf, waardoor liefde, compassie, medemenselijkheid mogelijk laten worden zonder over onze eigen grenzen heen te gaan. Tevens het acht slaan op eigen grenzen, niet dingen doen omdat ze door een ander "verwacht worden", maar omdat wij van "binnen uit" voelen en er voor kiezen om dingen te doen, en eventueel kiezen dingen juist niet te doen. Dit alles vanuit "verbondenheid", zonder je vast gebonden te voelen aan irreële verwachtingen van anderen.
Nee zeggen is daarmee geen truc, die op capaciteiten niveau als truc ingezet kan worden, maar vanuit volledig Zichzelf zijn een keuze.
Leren je eigen keuzes te maken is dus een wezenlijk onderdeel van de transformationele coaching.
In de NLP wordt een schema gehanteerd, waarin bepaalde gebieden worden onderscheiden.
Het schema wordt van boven naar beneden ingedeeld in de volgende punten: de "diepste lagen", zij met de meeste diepgang, zijn in wezen hier de bovenste lagen!
De diepste laag is de laag van de zingeving, letterlijk "zin/zijns-waarde " geven aan het eigen leven.
1."puur Zijn", ""zin-geving "allesomvattende liefde voor alles om zich heen", "spiritualiteit", "volledige vrijheid" (van alle ons eigengemaakte beperkingen), "Visie"
2."identiteit", "missie".
3. "overtuigingen", "waarden", "normen", "bedrijfscultuur" (zakelijk gezien).
4."Capaciteiten", "Vaardigheden".
5."Gedrag"
6."Omgeving"
Vroeger werd vanuit de psychologie en psychiatrie veelal gewerkt vanuit de onderste twee lagen, omgeving en gedrag.
Binnen het bedrijfsleven wil met graag gekeken hebben naar het gebied van Capaciteiten en vaardigheden.
Binnen de NLP wordt dit schema vaak gebruikt om aan te geven dat ieder probleem in de grond pas kan opgelost worden vanuit een bovengelegen gebied.
De transformationele coaching waar ik me mee bezig houd, beweegt zich in het bovenste gebied, "ZIJN", "wie ben ik echt /in wezen", waar vanuit ik deze identiteit ontwikkeld heb, waardoor ik deze overtuigingen me heb eigen gemaakt, waardoor ik deze capaciteiten neer kan zetten, waarmee ik dit gedrag vertoon in deze omgeving.
Vandaar ook, dat de coaching vanuit dat gebied "transformationele coaching" genoemd wordt, een verandering op dat gebied levert een volstrekte transformatie op in die zin, dat een verandering op dat gebied, een opening van mogelijkheden in die bovenste laag, iemand totaal kan veranderen door toegang te krijgen tot ontsloten gebieden, die we zelf gesloten hadden gehouden.
Een transformatie is als het ware "in-zicht" ( ofwel binnen-zicht, zicht op wat er werkelijk diep van binnen bij ons ont-sloten kan worden, om er weer toegang toe te kunnen krijgen), inzicht dusi n het eigen energiesysteem.
Zoals Johan Cruijf het verwoordde, pas als je het snapt dan snap je het.
Na een "inzicht" reageer je door dat inzicht als het ware als een volkomen andere persoonlijkheid, vanuit een nieuw "wereldbeeld van jezelf".
Ik noem een voorbeeld. Iemand die altijd volstrekt had aangenomen "niet goed genoeg te zijn", omdat de meester op school hem dat vroeger aardig had ingepeperd, en hij het daarmee voor "waar" had aangenomen, (omdat de meester nou eenmaal een autoriteit uitstraalde en hij daarom simpelweg had aangenomen dat het dus wel waar zou moeten zijn) kan door het inzicht dat dit "slechts" een voor waar aangenomen stelling was, die niets met de totale werkelijkheid te maken had, zich ineens gaan realiseren dat hij wel degelijk van betekenis is.
Vanaf het moment van dat inzicht, zal die persoon anders gaan reageren, zijn eigen "overtuiging", die voorheen beperkend was geweest voor hem, zal hem niet langer in de weg staan, vanaf het moment dan dat werkelijke inzicht, dat hij "meer" is dan het voorheen door hem aangenomen beeld.
Vanwege het "beladen" en vaak volkomen scheve beeld dat de term spiritualiteit tegenwoordig heeft gekregen, neig ik er toe, de term "transformationele coaching" te gebruiken, die in wezen, de lading volledig dekt.
Zoals de rups, zijn "cocon" verlaat en simpelweg nadien nooit meer rups zal kunnen zijn, en zich ook niet meer als zodanig zal kunnen gedragen, zo zal iemand die een transformatie doorgaat, die dus een "wezenlijk" inzicht krijgt, nadien in een andere "vorm" die veel meer vrijheid heeft anders door gaan met zijn leven.
Ik vond dat de term "spiritueel" en "transformationeel" best even deze aandacht verdiend had.
De term "coaching", wat een vrij begrip is, ieder mag zonder enige opleiding of ervaring het bord op de buitenmuur hangen, wordt overigens te pas en te onpas overal gebruikt.
De term coaching op zich is een "vrije term". Zoals ik eerder al schreef, ieder die geen enkele opleiding heeft op het gebeid van "omgaan met mensen of menselijke gedragingen", "mag"/ "is vrij zich" onbekommerd coach te noemen.
Vandaar dat er diverse soorten coachen zijn, vanaf de weloude term voetbalcoach, tot de zakelijke coach, personal coach, mental coach.
Eigenlijk houdt het woord op zich niets in. Certificeringen worden gegeven, om kwaliteit te waarborgen. Houdt ook daarin in de gaten in hoeverre certificeringen "objectief"gegeven worden. Iemand die goed afgeronde studie heeft voltooid, heeft zijn papieren allang op orde, die heeft in wezen geen enkele extra certificering nodig. Ook certificeringen zijn met bepaalde doelstellingen in het leven geroepen, wees alert!
Belangrijkste gegeven zijn voor mij, de grondhouding/ attitude van de coach, dat hij vanuit medemenselijkheid en vakkennis en ervaring "een gewenste resultaat" samen met u kan gaan neerzetten, vanuit een grondige mensen-kennis. Juist dat laatste is een uiterst belangrijk gegeven. Weten om te gaan met levensvragen, vergt inlevingsvermogen en grondige mensenkennis. Dat staat niet altijd garant met welke "aardige, luxe term", die gekoppeld is geworden aan de term "caoch".
Zoals ik al eerder schreef in deze blog, wees zorgzaam voor het eigen systeem, trek gegevens na, hoor resultaten van anderen, en neem dan rustig een besluit.
Herken bij jezelf op welk gebied je bereid bent te gaan in de coaching en of de coach dit gebied in zijn of haar pakket heeft en er gewenste resultaten mee boekt.
Als transformationele coach werk ik vooral vanuit de bovenste lagen, "Zijn", "Visie", "Identiteit" en "Missie", vandaar uit worden alle onderliggende lagen bestreken.
Wil men bijvoorbeeld werken aan vaardigheden en capaciteiten, wat in het zakenleven vaak gevraagd wordt om aan te werken, herken dan dat men minstens op het gebied van "overtuigingen" zal moeten gaan werken om op het onderliggende gebied door te kunnen dringen.
Ik hoop hiermee een stuk inzicht te hebben kunnen geven in de diversiteit van coachingsmogelijkheden.
Wees zorgvuldig in uw keuze, u bent het waard!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
In wezen is voor mij de term spiritueel heel helder.
Mogelijk voor velen een nog wat abstract begrip, je kunt het begrip nou eenmaal niet concreet neerzetten in een woord, je kan het als het ware niet in de kruiwagen gooien en er mee weg rijden, maar vager dan dat is het niet.
Alls wat met de verbondenheid met je "totale ZIJN" te maken heeft, behoort voor mij tot het spirituele.
Spiritueel heeft niets met vaagheid, niets met alternatief, niets met zweverig te maken.
Juist met verbondenheid. Verbondenheid met de eigen "wezenlijkheid", om vandaar uit jezelf te herkennen als onderdeel van het groter geheel waar wij als mensheid deel van uit maken.
Holistisch dus. Bewustzijn van een totaler geheel, waar wij als persoontje deel van uitmaken.
Spiritueel is dus het herkennen van jezelf in de ander en de ander herkennen in jezelf, waardoor liefde, compassie, medemenselijkheid mogelijk laten worden zonder over onze eigen grenzen heen te gaan. Tevens het acht slaan op eigen grenzen, niet dingen doen omdat ze door een ander "verwacht worden", maar omdat wij van "binnen uit" voelen en er voor kiezen om dingen te doen, en eventueel kiezen dingen juist niet te doen. Dit alles vanuit "verbondenheid", zonder je vast gebonden te voelen aan irreële verwachtingen van anderen.
Nee zeggen is daarmee geen truc, die op capaciteiten niveau als truc ingezet kan worden, maar vanuit volledig Zichzelf zijn een keuze.
Leren je eigen keuzes te maken is dus een wezenlijk onderdeel van de transformationele coaching.
In de NLP wordt een schema gehanteerd, waarin bepaalde gebieden worden onderscheiden.
Het schema wordt van boven naar beneden ingedeeld in de volgende punten: de "diepste lagen", zij met de meeste diepgang, zijn in wezen hier de bovenste lagen!
De diepste laag is de laag van de zingeving, letterlijk "zin/zijns-waarde " geven aan het eigen leven.
1."puur Zijn", ""zin-geving "allesomvattende liefde voor alles om zich heen", "spiritualiteit", "volledige vrijheid" (van alle ons eigengemaakte beperkingen), "Visie"
2."identiteit", "missie".
3. "overtuigingen", "waarden", "normen", "bedrijfscultuur" (zakelijk gezien).
4."Capaciteiten", "Vaardigheden".
5."Gedrag"
6."Omgeving"
Vroeger werd vanuit de psychologie en psychiatrie veelal gewerkt vanuit de onderste twee lagen, omgeving en gedrag.
Binnen het bedrijfsleven wil met graag gekeken hebben naar het gebied van Capaciteiten en vaardigheden.
Binnen de NLP wordt dit schema vaak gebruikt om aan te geven dat ieder probleem in de grond pas kan opgelost worden vanuit een bovengelegen gebied.
De transformationele coaching waar ik me mee bezig houd, beweegt zich in het bovenste gebied, "ZIJN", "wie ben ik echt /in wezen", waar vanuit ik deze identiteit ontwikkeld heb, waardoor ik deze overtuigingen me heb eigen gemaakt, waardoor ik deze capaciteiten neer kan zetten, waarmee ik dit gedrag vertoon in deze omgeving.
Vandaar ook, dat de coaching vanuit dat gebied "transformationele coaching" genoemd wordt, een verandering op dat gebied levert een volstrekte transformatie op in die zin, dat een verandering op dat gebied, een opening van mogelijkheden in die bovenste laag, iemand totaal kan veranderen door toegang te krijgen tot ontsloten gebieden, die we zelf gesloten hadden gehouden.
Een transformatie is als het ware "in-zicht" ( ofwel binnen-zicht, zicht op wat er werkelijk diep van binnen bij ons ont-sloten kan worden, om er weer toegang toe te kunnen krijgen), inzicht dusi n het eigen energiesysteem.
Zoals Johan Cruijf het verwoordde, pas als je het snapt dan snap je het.
Na een "inzicht" reageer je door dat inzicht als het ware als een volkomen andere persoonlijkheid, vanuit een nieuw "wereldbeeld van jezelf".
Ik noem een voorbeeld. Iemand die altijd volstrekt had aangenomen "niet goed genoeg te zijn", omdat de meester op school hem dat vroeger aardig had ingepeperd, en hij het daarmee voor "waar" had aangenomen, (omdat de meester nou eenmaal een autoriteit uitstraalde en hij daarom simpelweg had aangenomen dat het dus wel waar zou moeten zijn) kan door het inzicht dat dit "slechts" een voor waar aangenomen stelling was, die niets met de totale werkelijkheid te maken had, zich ineens gaan realiseren dat hij wel degelijk van betekenis is.
Vanaf het moment van dat inzicht, zal die persoon anders gaan reageren, zijn eigen "overtuiging", die voorheen beperkend was geweest voor hem, zal hem niet langer in de weg staan, vanaf het moment dan dat werkelijke inzicht, dat hij "meer" is dan het voorheen door hem aangenomen beeld.
Vanwege het "beladen" en vaak volkomen scheve beeld dat de term spiritualiteit tegenwoordig heeft gekregen, neig ik er toe, de term "transformationele coaching" te gebruiken, die in wezen, de lading volledig dekt.
Zoals de rups, zijn "cocon" verlaat en simpelweg nadien nooit meer rups zal kunnen zijn, en zich ook niet meer als zodanig zal kunnen gedragen, zo zal iemand die een transformatie doorgaat, die dus een "wezenlijk" inzicht krijgt, nadien in een andere "vorm" die veel meer vrijheid heeft anders door gaan met zijn leven.
Ik vond dat de term "spiritueel" en "transformationeel" best even deze aandacht verdiend had.
De term "coaching", wat een vrij begrip is, ieder mag zonder enige opleiding of ervaring het bord op de buitenmuur hangen, wordt overigens te pas en te onpas overal gebruikt.
De term coaching op zich is een "vrije term". Zoals ik eerder al schreef, ieder die geen enkele opleiding heeft op het gebeid van "omgaan met mensen of menselijke gedragingen", "mag"/ "is vrij zich" onbekommerd coach te noemen.
Vandaar dat er diverse soorten coachen zijn, vanaf de weloude term voetbalcoach, tot de zakelijke coach, personal coach, mental coach.
Eigenlijk houdt het woord op zich niets in. Certificeringen worden gegeven, om kwaliteit te waarborgen. Houdt ook daarin in de gaten in hoeverre certificeringen "objectief"gegeven worden. Iemand die goed afgeronde studie heeft voltooid, heeft zijn papieren allang op orde, die heeft in wezen geen enkele extra certificering nodig. Ook certificeringen zijn met bepaalde doelstellingen in het leven geroepen, wees alert!
Belangrijkste gegeven zijn voor mij, de grondhouding/ attitude van de coach, dat hij vanuit medemenselijkheid en vakkennis en ervaring "een gewenste resultaat" samen met u kan gaan neerzetten, vanuit een grondige mensen-kennis. Juist dat laatste is een uiterst belangrijk gegeven. Weten om te gaan met levensvragen, vergt inlevingsvermogen en grondige mensenkennis. Dat staat niet altijd garant met welke "aardige, luxe term", die gekoppeld is geworden aan de term "caoch".
Zoals ik al eerder schreef in deze blog, wees zorgzaam voor het eigen systeem, trek gegevens na, hoor resultaten van anderen, en neem dan rustig een besluit.
Herken bij jezelf op welk gebied je bereid bent te gaan in de coaching en of de coach dit gebied in zijn of haar pakket heeft en er gewenste resultaten mee boekt.
Als transformationele coach werk ik vooral vanuit de bovenste lagen, "Zijn", "Visie", "Identiteit" en "Missie", vandaar uit worden alle onderliggende lagen bestreken.
Wil men bijvoorbeeld werken aan vaardigheden en capaciteiten, wat in het zakenleven vaak gevraagd wordt om aan te werken, herken dan dat men minstens op het gebied van "overtuigingen" zal moeten gaan werken om op het onderliggende gebied door te kunnen dringen.
Ik hoop hiermee een stuk inzicht te hebben kunnen geven in de diversiteit van coachingsmogelijkheden.
Wees zorgvuldig in uw keuze, u bent het waard!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 12 juli 2008
Combinatie hoogbegaafdheid, hoog sensitief gevoeligheid en autistiform gedrag
Ik kom veel mensen tegen die zich "afsluiten", contacten vermijden, oogcontact mijden.
In extreme situaties komt men dan soms in aanraking met een diagnose autisme.
Meer en meer ben ik tot de ontdekking gekomen dat het autistiforme gedrag (het moeten afsluiten) vaak een gevolg is van de hoog sensitief gevoeligheid, waar bij een overmaat aan prikkels de noodzaak ontstaat zich "te moeten afsluiten".
Bij mensen die hoogbegaafd zijn blijkt ook vaak een combinatie met hoog sensitief gevoeligheid aanwezig te zijn, ook een combinatie met autistiform gedrag komt dan regelmatig voor, waarbij ik tot de ontdekking ben gekomen dat het autistiform gedrag een gevolg kan zijn van het nog niet kunnen hanteren van de hoog sensitiviteit, waardoor overprikkeling kan ontstaan wat een overlevingsmechanisme gaat oproepen van "zich moeten afsluiten."
Tijdens de coaching gebruik ik (vanuit mijn specifieke achtergrond) methoden om het eigen energieveld beter te kunnen bewaken, evenzo is dit van belang bijvoorbeeld voor therapeuten en coaches, die onvoldoende geleerd hebben het eigen energiesysteem te beheren. Doe je dat namelijk onvoldoende dan blijkt men de klachten en energieverlies van anderen over te nemen, hetgeen uiteraard niet de bedoeling mag wezen van hulpverlening. Dit is een onderdeel van mijn coaching die heel specifiek is, vrijwel nooit houdt men zich binnen coaching bezig binnen dit gebied, omdat daar de kennis vaak niet van aanwezig is. Het beheren van het eigen energieveld heb ik tot mijn specialisme gemaakt. Een boeiend stuk om de persoonlijke effectiviteit te verhogen. Prachtig om te zien hoe mensen door beter met het eigen energiesysteem om gaan, een volstrekt andere uitstraling en een volstrekt ander contact kunnen aangaan. Waar eerst "geslotenheid" een must leek, blijken er ineens mogelijkheden waar men eerst geen toegang toe had. Een intense verandering die als uiterst positief en energiegevend wordt ervaren, die prachtig is om te mogen waarnemen.
Hoogsensitief gevoeligheid wordt vaak als negatief ervaren, als een "mankement", hetgeen geenszins het geval hoeft te wezen, dat wordt het als men nog niet goed weg weet met het omgaan ervan. Hoogsensitief gevoeligheid is een gave, die men ook moet leren handelen.
Voor ieder die energieverlies ervaart, stemmingen van anderen overneemt, overweldigd wordt door prikkels, kan ik de coaching en training aanraden, met als doel het eigen energiesysteem beter te gaan beheren.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
In extreme situaties komt men dan soms in aanraking met een diagnose autisme.
Meer en meer ben ik tot de ontdekking gekomen dat het autistiforme gedrag (het moeten afsluiten) vaak een gevolg is van de hoog sensitief gevoeligheid, waar bij een overmaat aan prikkels de noodzaak ontstaat zich "te moeten afsluiten".
Bij mensen die hoogbegaafd zijn blijkt ook vaak een combinatie met hoog sensitief gevoeligheid aanwezig te zijn, ook een combinatie met autistiform gedrag komt dan regelmatig voor, waarbij ik tot de ontdekking ben gekomen dat het autistiform gedrag een gevolg kan zijn van het nog niet kunnen hanteren van de hoog sensitiviteit, waardoor overprikkeling kan ontstaan wat een overlevingsmechanisme gaat oproepen van "zich moeten afsluiten."
Tijdens de coaching gebruik ik (vanuit mijn specifieke achtergrond) methoden om het eigen energieveld beter te kunnen bewaken, evenzo is dit van belang bijvoorbeeld voor therapeuten en coaches, die onvoldoende geleerd hebben het eigen energiesysteem te beheren. Doe je dat namelijk onvoldoende dan blijkt men de klachten en energieverlies van anderen over te nemen, hetgeen uiteraard niet de bedoeling mag wezen van hulpverlening. Dit is een onderdeel van mijn coaching die heel specifiek is, vrijwel nooit houdt men zich binnen coaching bezig binnen dit gebied, omdat daar de kennis vaak niet van aanwezig is. Het beheren van het eigen energieveld heb ik tot mijn specialisme gemaakt. Een boeiend stuk om de persoonlijke effectiviteit te verhogen. Prachtig om te zien hoe mensen door beter met het eigen energiesysteem om gaan, een volstrekt andere uitstraling en een volstrekt ander contact kunnen aangaan. Waar eerst "geslotenheid" een must leek, blijken er ineens mogelijkheden waar men eerst geen toegang toe had. Een intense verandering die als uiterst positief en energiegevend wordt ervaren, die prachtig is om te mogen waarnemen.
Hoogsensitief gevoeligheid wordt vaak als negatief ervaren, als een "mankement", hetgeen geenszins het geval hoeft te wezen, dat wordt het als men nog niet goed weg weet met het omgaan ervan. Hoogsensitief gevoeligheid is een gave, die men ook moet leren handelen.
Voor ieder die energieverlies ervaart, stemmingen van anderen overneemt, overweldigd wordt door prikkels, kan ik de coaching en training aanraden, met als doel het eigen energiesysteem beter te gaan beheren.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 11 juli 2008
POP Persoonlijk Ontwikkeling Plan
Tijdens de coaching ben ik specifiek gericht op POP, het Persoonlijk Ontwikkelings Plan.
In bedrijven wordt met de regelmaat van de klok op basis van het persoonlijk ontwikkelings plan cursussen en trainingen gegeven, met als doel mensen tot een betere persoonlijke effectiviteit te komen.
De coaching en training sluit hier perfect op aan, omdat de coaching volstrekt persoonlijk op maat wordt gemaakt.
Hebt u vragen, neem gerust contact op.
Indien u zich inschrijft op deze weblog, dan zult u automatisch op de hoogte gebracht worden van de nieuwste ontwikkeling en belangrijkste feiten.
Voor 1 op 1 persoonlijke coaching of training kunt u altijd op aanvraag een afspraak maken. Er wordt ook in kleine groepen gewerkt.
Email mij gerust op ymg@xs4all.nl als u vragen heeft.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
In bedrijven wordt met de regelmaat van de klok op basis van het persoonlijk ontwikkelings plan cursussen en trainingen gegeven, met als doel mensen tot een betere persoonlijke effectiviteit te komen.
De coaching en training sluit hier perfect op aan, omdat de coaching volstrekt persoonlijk op maat wordt gemaakt.
Hebt u vragen, neem gerust contact op.
Indien u zich inschrijft op deze weblog, dan zult u automatisch op de hoogte gebracht worden van de nieuwste ontwikkeling en belangrijkste feiten.
Voor 1 op 1 persoonlijke coaching of training kunt u altijd op aanvraag een afspraak maken. Er wordt ook in kleine groepen gewerkt.
Email mij gerust op ymg@xs4all.nl als u vragen heeft.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Boosheid
Veel mensen zijn boos, boos op zichzelf, boos op de omstandigheden, boos op anderen, boos op de hele wereld.
Ik kom nu met een vraag waar je boos om zou kunnen worden, :"wat ben je er nu mee opgeschoten, met al die boosheid"?
Hoever heeft het je gebracht?
Boosheid roep je zelf op.
Vaak wordt dat niet zo ervaren. Maar ga eens na, vergelijk je jouw situatie met die van anderen, ben je boos op de werkelijkheid?
De werkelijkheid trekt zich hier echt niets van aan hoor!
Je hoort mij niet zeggen dat je blij dient te zijn hoor, met de werkelijkheid, maar boos zijn levert energieverlies op.
Het ondermijnt het eigen systeem, een reden om eens te overwegen wat je werkelijk wilt.
De werkelijke start zou kunnen zijn: "maak je niet boos om de huidige situatie, hij IS er en beschouw dat dat een gegevenheid is voor DIT moment". beschouw DIT als je startpunt, een punt waar je je op af kunt zetten, richting de goede kant.
Dezelfde kracht die je had om deze boosheid te ontwikkelen, heb je tot je beschikking om richting een beter gevoel te komen.
Ik zou hier graag verder op in gaan, in de coaching is dit een thema waar ik veel mee bezig ben.
Heb je vragen? Stel ze gerust!
Ik zeg niet dat het "een fluitje van een cent is", maar zeker de moeite waard!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik kom nu met een vraag waar je boos om zou kunnen worden, :"wat ben je er nu mee opgeschoten, met al die boosheid"?
Hoever heeft het je gebracht?
Boosheid roep je zelf op.
Vaak wordt dat niet zo ervaren. Maar ga eens na, vergelijk je jouw situatie met die van anderen, ben je boos op de werkelijkheid?
De werkelijkheid trekt zich hier echt niets van aan hoor!
Je hoort mij niet zeggen dat je blij dient te zijn hoor, met de werkelijkheid, maar boos zijn levert energieverlies op.
Het ondermijnt het eigen systeem, een reden om eens te overwegen wat je werkelijk wilt.
De werkelijke start zou kunnen zijn: "maak je niet boos om de huidige situatie, hij IS er en beschouw dat dat een gegevenheid is voor DIT moment". beschouw DIT als je startpunt, een punt waar je je op af kunt zetten, richting de goede kant.
Dezelfde kracht die je had om deze boosheid te ontwikkelen, heb je tot je beschikking om richting een beter gevoel te komen.
Ik zou hier graag verder op in gaan, in de coaching is dit een thema waar ik veel mee bezig ben.
Heb je vragen? Stel ze gerust!
Ik zeg niet dat het "een fluitje van een cent is", maar zeker de moeite waard!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Gelukkig willen zijn
Ik sprak kortgeleden iemand die "op zoek was om uit de apathie te komen".
Zoals hij zei: "ik zoek iets wat me in beweging brengt", iets wat me uit mijn apathie haalt.
Hij had in gesprekken "onmogelijk gereageerd" zei hij, om maar het gevoel te hebben dat hij "leefde".
Signalen uitzenden in de hoop dat iemand reageert, onmogelijke dingen zeggen om maar in ieder geval de aandacht te krijgen. En dan maar hopen dat het hem een beter gevoel zou geven.
Ik had compassie met hem. Ik vroeg door, en uiteindelijk bleek hij geen "zin" in zijn leven te hebben. Zijn energieniveau was zo laag dat hij voortdurend moe was en futloos.
Zijn dag en nacht ritme was aardig omgedraaid.
Ik herkende er zo veel in, omdat ik het zeer vaak hoor zowel binnen als buiten mijn praktijk.
Zingevingsvraagstukken, futloos zijn, geen energie meer overhebben.
We hebben een tijd lang zitten chatten, ik heb wat doorgevraagd, hij was duidelijk op zoek om er uit te komen.
Wat ik vaak zie, is dat in die situaties extremen opgezocht gaan worden, gevaarlijke situaties opgezocht worden in de uiteindelijke hoop toch bij dat eigen gevoel te komen, of dat pestgedrag naar anderen ontstaat.
Het lijkt een steeds vaker voorkomend fenomeen.
Mocht je dit lezen en dit herkennen bij jezelf, bedenk dat het persoonlijk ontwikkelingsproces een heel belangrijke oplossing kan zijn.
Zicht krijgen op het eigen gevoel, het leren omgaan met de eigen emoties.
Het weer kunnen handelen van de eigen situatie.
Herken bij jezelf en bij anderen als dit gedrag voorkomt, en heb compassie.
Dat wil niet zeggen dat je pestgedrag over je heen moet laten storten, maar vraag eens door, geef eens aandacht, niet verder dan in je vermogen ligt.
Ik wens je succes!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Zoals hij zei: "ik zoek iets wat me in beweging brengt", iets wat me uit mijn apathie haalt.
Hij had in gesprekken "onmogelijk gereageerd" zei hij, om maar het gevoel te hebben dat hij "leefde".
Signalen uitzenden in de hoop dat iemand reageert, onmogelijke dingen zeggen om maar in ieder geval de aandacht te krijgen. En dan maar hopen dat het hem een beter gevoel zou geven.
Ik had compassie met hem. Ik vroeg door, en uiteindelijk bleek hij geen "zin" in zijn leven te hebben. Zijn energieniveau was zo laag dat hij voortdurend moe was en futloos.
Zijn dag en nacht ritme was aardig omgedraaid.
Ik herkende er zo veel in, omdat ik het zeer vaak hoor zowel binnen als buiten mijn praktijk.
Zingevingsvraagstukken, futloos zijn, geen energie meer overhebben.
We hebben een tijd lang zitten chatten, ik heb wat doorgevraagd, hij was duidelijk op zoek om er uit te komen.
Wat ik vaak zie, is dat in die situaties extremen opgezocht gaan worden, gevaarlijke situaties opgezocht worden in de uiteindelijke hoop toch bij dat eigen gevoel te komen, of dat pestgedrag naar anderen ontstaat.
Het lijkt een steeds vaker voorkomend fenomeen.
Mocht je dit lezen en dit herkennen bij jezelf, bedenk dat het persoonlijk ontwikkelingsproces een heel belangrijke oplossing kan zijn.
Zicht krijgen op het eigen gevoel, het leren omgaan met de eigen emoties.
Het weer kunnen handelen van de eigen situatie.
Herken bij jezelf en bij anderen als dit gedrag voorkomt, en heb compassie.
Dat wil niet zeggen dat je pestgedrag over je heen moet laten storten, maar vraag eens door, geef eens aandacht, niet verder dan in je vermogen ligt.
Ik wens je succes!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 5 juli 2008
De innerlijke kracht van Ingrid Betancourt
Meestal word ik niet blij van kranten berichten. NU kom ik zo'n mooi positief bericht tegen over persoonlijke kracht, die uitstraalt..... over Ingrid Betancourt.
Als Ingrid in staat is dit door middel van innerlijk opgebouwde kracht te doorstaan op deze manier ..... laten we een voorbeeld aan haar nemen ....Ik ben in gedachten vaak bij haar geweest tijdens haar gevangenschap ...
Ingrid Betancourt toont zich soeverein
REPORTAGE, Van onze correspondent Ariejan Korteweg
gepubliceerd op 05 juli 2008 02:46, bijgewerkt op 5 juli 2008 09:09
PARIJS - Alles lacht en straalt aan de ex-FARC gijzelaar als ze een glorieuze en ontspannen aankomst in Frankrijk viert.
‘Je zag geen zon en geen lucht, er was alleen een groen plafond. Ik ben heel ecologisch, maar dit was zelfs mij te veel. En alles prikt. Als je je vastgrijpt omdat je dreigt te vallen, haal je je handen open. Een vijandige wereld, met vijandige mensen.’
Zo omschrijft Ingrid Betancourt vrijdagmiddag haar verblijf in de jungle, als gevangene van de FARC. Dat doet ze in de feestzaal van het presidentieel paleis l’Elysée in Parijs, waar ze om vier uur met een Frans regeringsvliegtuig is aangekomen. Ze staat onder immense kroonluchters, door de tuindeuren zijn klaterende fonteinen te zien. In de zaal staan honderden mensen – genodigden, leden van steuncomités – die haar het liefst zouden zoenen. Een groter contrast is niet denkbaar.
Dat Ingrid Betancourt is vrijgekomen zonder dat een schot werd gelost, is een wonder. Maar minstens even verbazingwekkend is haar fysieke en geestelijke gesteldheid.
De vrouw onder de kroonluchters zou je amper haar 46 jaar geven. Alles aan haar lacht en straalt. En vooral: ze is de situatie volkomen meester.
Dat ze haar politieke instinct niet is kwijtgeraakt, blijkt als ze zich tot president Sarkozy wendt, die samen met haar kinderen, moeder en zus bij haar op het podium staat. ‘Mijn medegevangenen heb ik steeds Frankrijk voorgehouden als het land van vrijheid en geluk. Ik zou zo graag een project beginnen voor iedereen die zoals ik jaren in de Colombiaanse jungle verbleef. Ik weet niet of ik het recht heb u dit te vragen: kan Frankrijk hen een beurs aanbieden om hier hun studie af te maken?’
Sarkozy, die waarschijnlijk in jaren niet zo lang zwijgend op een podium stond, zal later zijn hulp toezeggen: aan FARC-leden die de wapens neerleggen, en vooral aan gegijzelden. Hij belooft dat Frankrijk zich zal blijven inspannen om ook de andere gegijzelden vrij te krijgen. Waarna Betancourt van het podium stapt en, onder de verbouwereerde blikken van de veiligheidsmensen, een bad in de menigte neemt. Ze omhelst een oudere dame, pakt een meisje bij de schouders, kijkt een in geel T-shirt gekleed lid van een steuncomité langdurig in de ogen. ‘Ik wil alleen tranen van vreugde vergieten. En ik wil u allemaal omhelzen’, had ze even eerder gezegd.
Zelden zal bij een grote bijeenkomst op het Elysée de sfeer zo ontspannen zijn. Het is de sereniteit van Ingrid Betancourt, die zonder bitterheid maar met een van dankbaarheid overlopend hart de vrijheid heeft hervonden.
‘Je voelt bij haar een kracht van binnenuit’, zegt Anne Hidalgo, locoburgemeester van Parijs. ‘Die mentale kracht is diep verankerd. Wonderlijk is dat, als je bedenkt dat ze zes jaar geen contact met de buitenwereld had.’
‘Eindelijk vrij, 2 juli 2008.’ Dat staat in grote letters op het T-shirt van Alex Foulquier. Hij komt uit Caen, en is een van de tientallen leden van steuncomités die op het Elysée zijn uitgenodigd. ‘Ze belichaamt liefde, en respect voor anderen’, zegt hij. ‘Haar charisma is groot. We hebben voor de bevrijding van Ingrid gestreden. Nu gaan we mét haar voor de bevrijding van de andere gegijzelden strijden.’
Ook Sarkozy heeft inmiddels een volgend doel: de bevrijding van de Frans-Israëlische soldaat Gilad Shalit, sinds twee jaar in handen van de Hamas. Over een week praat hij daarover met de Syrische president Bashar al-Assad.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 3 juli 2008
De kracht van mededogen.
..
De kracht van mededogen.
Uit: Geweldloze communicatie – ontwapenend en doeltreffend Marshall B Rosenberg.
De chinese filosoof Chuang-Tzu stelt dat echt mededogen luisteren met het hele wezen vereist: “Met je oren luisteren is slechts één ding. Luisteren met begrip is iets anders. Maar luisteren met het wezen beperkt zich niet tot een vermogen, tot een oor, of tot het verstand. Het vereist leegheid van alle vermogens. En pas wanneer de vermogens leeg zijn, luistert het hele wezen. Er ontstaat een oprechte verbinding met het wezen recht voor je, wat nooit gehoord kan worden met het oor of begrepen worden door het verstand.
In plaats van te luisteren zijn wij al snel geneigd om een advies of geruststelling te geven en onze eigen positie of gevoel uit te leggen. Mededogen ontstaat slechts wanneer wij al onze vooronderstellingen en oordelen hebben laten vallen.
Wanneer wij anderen de tijd en de ruimte geven die zij nodig hebben om zichzelf volledig te uiten en zich begrepen te voelen.
De boeddhistisch gezegde, dat dit simpel verwoordt luidt: Doe niet zomaar iets, wees aanwezig.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
De kracht van mededogen.
Uit: Geweldloze communicatie – ontwapenend en doeltreffend Marshall B Rosenberg.
De chinese filosoof Chuang-Tzu stelt dat echt mededogen luisteren met het hele wezen vereist: “Met je oren luisteren is slechts één ding. Luisteren met begrip is iets anders. Maar luisteren met het wezen beperkt zich niet tot een vermogen, tot een oor, of tot het verstand. Het vereist leegheid van alle vermogens. En pas wanneer de vermogens leeg zijn, luistert het hele wezen. Er ontstaat een oprechte verbinding met het wezen recht voor je, wat nooit gehoord kan worden met het oor of begrepen worden door het verstand.
In plaats van te luisteren zijn wij al snel geneigd om een advies of geruststelling te geven en onze eigen positie of gevoel uit te leggen. Mededogen ontstaat slechts wanneer wij al onze vooronderstellingen en oordelen hebben laten vallen.
Wanneer wij anderen de tijd en de ruimte geven die zij nodig hebben om zichzelf volledig te uiten en zich begrepen te voelen.
De boeddhistisch gezegde, dat dit simpel verwoordt luidt: Doe niet zomaar iets, wees aanwezig.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 2 juli 2008
Maatwerk trainingsresultaten.
Maatwerk-trainingen persoonlijke effectiviteit kunnen voor de volgende doelstellingen worden ingezet:
Afhankelijk van de door u verkozen doelstellingen kunt u zich richten op de volgende items:
- Uw inzicht in uw eigen kwaliteiten en uw zelfsturing worden vergroot.
- U kunt stress signalen bij u zelf herkennen en hierop tijdig reageren.
- U krijgt meer grip op uw leef en werksituatie en weet uw keuzes te maken, ook in moeilijke situaties.
- U zult feedback kunnen geven en ontvangen.
- Uw communicatieve vaardigheden verbeteren.
- U kunt effectiever omgaan met negatieve gevoelens.
- U legt makkelijker contact met anderen, uw werkzaamheden verlopen soepeler en u lost conflicten constructiever op.
- U kiest bewust uw activiteiten beter.
- U weet hoe u assertiever kunt zijn, zonder de goede verstandhouding te verstoren.
- U heeft een communicatiestijl ontwikkeld die een positief effect heeft op uw professionele prestaties.
- U kunt uw eigen patroon van waarden en normen en dat van de organisatie vergroten.
- U kunt non-verbaal gedrag beter plaatsen en beter tussen de regels door lezen.
- U weet hoe u uw gedachten kunt sturen en beïnvloeden
- U herkent de verschillen tussen assertiviteit en agressief gedrag.
- U heeft inzicht in communicatietechnieken en non-verbaal gedrag, u weet dit te herkennen en op een effectieve manier te gebruiken.
- U weet hoe u het best kunt omgaan met het ontvangen en geven van kritiek.
- U weet hoe u effectief kunt omgaan met conflictsituaties.
- U bent in staat uw energie effectiever te beheren, wat uw gezondheid ten goede zal komen.
- U zal beter in staat zijn te ontspannen, waardoor inspanning en ontspanning in gezonde dosering kan plaatsvinden, en vermoeidheidsklachten zullen kunnen verminderen.
Afhankelijk van door u specifiek aangegeven wensen ten aanzien van beoogde resultaten wordt de training daarop specifiek op u afgestemd.
Heeft u belangstelling, neemt u contact op via ymg@xs4all.nl
Met vriendelijke groet,
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 1 juli 2008
Training persoonlijk effectief leiderschap
Binnenkort zal de training "persoonlijk effectief leiderschap" van start gaan.
Heb je hiervoor belangstelling dan kan je het me vast per email via ymg@xs4all.nl laten weten.
Trainingen worden door mij op maat gemaakt.
Met specifieke wensen wordt rekening gehouden.
Trainingen kunnen op aanvraag, zowel in groep als in 1 op 1 training gegeven worden.
Groepstrainingen kunnen in combinatie met tussentijds persoonlijke gerichte coaching gegeven worden, waardoor het effect van de cursus persoonsgerichter effect zal hebben en nog beter bestendigt worden, door de specifiek gerichte aanpak ten aanzien van persoonlijk effectief leiderschap.
Het doel van de cursus is de persoonlijke zelfsturing te vergroten, zelfvertrouwen te vergroten, faalangst te verminderen, grenzen beter te leren stellen, keuzes beter te leren maken, beter met emoties omgaan, omgaan met kritiek , stressbestendigheid vergroten en authenticiteit te verhogen.
De cursus zal in de regio Breda gegeven worden.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Heb je hiervoor belangstelling dan kan je het me vast per email via ymg@xs4all.nl laten weten.
Trainingen worden door mij op maat gemaakt.
Met specifieke wensen wordt rekening gehouden.
Trainingen kunnen op aanvraag, zowel in groep als in 1 op 1 training gegeven worden.
Groepstrainingen kunnen in combinatie met tussentijds persoonlijke gerichte coaching gegeven worden, waardoor het effect van de cursus persoonsgerichter effect zal hebben en nog beter bestendigt worden, door de specifiek gerichte aanpak ten aanzien van persoonlijk effectief leiderschap.
Het doel van de cursus is de persoonlijke zelfsturing te vergroten, zelfvertrouwen te vergroten, faalangst te verminderen, grenzen beter te leren stellen, keuzes beter te leren maken, beter met emoties omgaan, omgaan met kritiek , stressbestendigheid vergroten en authenticiteit te verhogen.
De cursus zal in de regio Breda gegeven worden.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 30 juni 2008
Geen slachtoffer worden in een relatie die disfunctioneel is.
Het boek "Over relaties" van Neale Donald Walsch heeft mooie passages over "hoe in relaties om te kunnen gaan."
Bij van elkaar houden wordt zo vaak uitgelegd dat je dan maar te doen hebt wat er door de ander verwacht of verlangd wordt, terwijl indien relaties niet meer kloppend zijn het van belang is dat je toch positief in je gevoel kan staan tov de ander, maar dat het bewaken van de eigen grenzen van groot belang is.
Hij verwoordt het als volgt:
blz 23 .... we proberen alles wat we zijn aan hen te geven en we hoeven daar niets voor terug te krijgen.
Bij van elkaar houden wordt zo vaak uitgelegd dat je dan maar te doen hebt wat er door de ander verwacht of verlangd wordt, terwijl indien relaties niet meer kloppend zijn het van belang is dat je toch positief in je gevoel kan staan tov de ander, maar dat het bewaken van de eigen grenzen van groot belang is.
Hij verwoordt het als volgt:
blz 23 .... we proberen alles wat we zijn aan hen te geven en we hoeven daar niets voor terug te krijgen.
Laat dit nu helder zijn. Dit betekent niet dat we hen over ons heen moeten laten lopen. Dit betekent niet dat wij onszelf op de een of andere manier tot slachtoffer moeten maken in een relatie die disfunctioneel is met hen. Daar hebben we het hier niet over. Het leven verplicht ons niet om in dezelfde ruimte te blijven met iemand die ons misbruikt. En daarom verlaat ik deze ruimte nu op dit moment.
Het betekent dat als wij onszelf zo volledig mogelijk aan anderen geven, dat wij dan onszelf de ervaring van liefde gunnen die geen voorwaarden kent, zelfs als we zeggen, “Ik kies ervoor om niet samen met jou verblijf te houden”.
… Ik merk nu op dat dit moment voor ons is om onvoorwaardelijk van elkaar te blijven houden, om elkaar in voor- en tegenspoed geschenken te blijven geven, maar dat we dat moeten doen vanaf de andere kant van de ruimte. … omdat bepaalde aspecten van jouw fysieke gedrag niet in overeenstemming zijn met de manier waarop ik mijn leven wens te leiden. En dat wil niet zeggen dat ik niet van je houd.
Onvoorwaardelijk liefhebben betekent onvoorwaardelijk voor je eigenliefde weten op te komen en vandaar uit de verantwoording nemen voor je eigen systeem. Je kunt de ander liefhebben, door je grenzen duidelijk aan te geven.
Liefhebben betekent niet zelf-opoffering, liefhebben betekent vanuit voldoende eigenliefde doen wat hoort bij jouw omstandigheden.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Onvoorwaardelijk liefhebben betekent onvoorwaardelijk voor je eigenliefde weten op te komen en vandaar uit de verantwoording nemen voor je eigen systeem. Je kunt de ander liefhebben, door je grenzen duidelijk aan te geven.
Liefhebben betekent niet zelf-opoffering, liefhebben betekent vanuit voldoende eigenliefde doen wat hoort bij jouw omstandigheden.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 29 juni 2008
Communicatietraining
Binnenkort start ik een groepstraining effectieve communicatie.
Mocht je belangstelling hebben, stuur me dan gerust even een email via welcome@take-care-oosterhout.nl
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Mocht je belangstelling hebben, stuur me dan gerust even een email via welcome@take-care-oosterhout.nl
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 27 juni 2008
Het eikenbos ....
..
Mijn verhaal is de story van het eikeltje (in me) en het eikenbos.Mijn manier van tegen het leven aankijken heeft veel te maken met het verhaal van het eikenbos.
Soms kom ik mezelf en andere mensen tegen en zie ik ons dan klauteren en ploeteren en soms zie ik ook al vele mogelijkheden bij anderen die ze zelf nog niet kunnen neerzetten en die ze tijdelijk zelfs uit het oog verloren zijn, zoals anderen dat soms ook bij mij zien.
Ik heb het tot mijn werk gemaakt om nou net die mogelijkheden voor hen en met hen in zicht te krijgen.
Eigenlijk dus in een "eikeltje" ( geen scheldwoord hoor, het is een vrucht aan een boom, een ont-wikkelings woord !) het hele potentieel aan mogelijkheden te zien ... en dus het potentieel van het daarin aanwezige eikenbos te zien.
Als ik mensen dus hoor zeggen dat iets niet voor hen lijkt weg gelegd, zal dat mij gemakkelijk de opmerking doen ontlokken, NOG niet, zoals bijvoorbeeld in, “niet alles wat ik zie is al bereikbaar voor me”
Ik zag als het ware dat woordje “al” letterlijk als achter een glazen deur, waar hij NOG niet bij kon.
Soms vullen mensen dan wel eens voor me in, dat ik te veel wil, terwijl ik uitstekend overzie dat iemand er nog niet aan toe was op dat moment, wat voor dat moment een prima zaak is.
Maar bewust maken dat het er alleen nog maar niet is, en het er mogelijk al aan zit te komen, geeft mensen vaak de power om de energie te blijven voelen om hun potentieel aan te spreken.
Ik praat dan gewoon alvast tegen “het eikenbos” (dat soms nog diep verscholen zit, maar er wel in zit! Dit kan zowel voor degene zijn die nog in de onbalans van "onmacht" zit maar ook degene die nog in de onbalans van "macht zit", voor beiden staat de weg naar de eigen KRACHT als ont-wikkeling open)
Grappig genoeg krijg ik dan wel eens antwoord van een eikeltje …
Ach …. denk ik dan voor mezelf, wat zou ik zelf willen, als eikeltje aangesproken worden of als eikenbos…. ? Als ik zou weten dat ik eigenlijk dat eikenbos ben!
Ik BEN toch het eikenbos?
En me een eikeltje voelen …. ach …. dat doe ik alleen maar als ik me als eikeltje nog gedraag …. op weg naar het grote eikenbos … toch?
En dat geldt toch gewoon ook voor de ander?
Voor de “overtuigde eikeltjes”, ( die ik hier eigenlijk niet op mijn weblog verwacht, maar eenieder is tenslotte welkom!) ..... een eikel wordt hier niet als scheldwoord bedoeld hoor, dat zou pas echt “eikelig zijn”.
In mijn eikenbos groeien namelijk geen scheldwoorden….. het staat volop eiken … met de nodige eikeltjes als zaad waaruit weer eikenbomen kunnen groeien.
O ja, en het zijn de eiken die de cadeautjes weten te geven door de ander zonder eerst te verkleinen gewoon groter kunnen laten groeien.
Lieverds zijn dat..... die hebben de natuur van groei en bloei gewoon begrepen ...
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 22 juni 2008
zondag 1 juni 2008
Levensles
..
Hoe intiem is een mens in staat te zijn,
hart weerom rood
in warme gloed ontwaakt
laat gevoelens dansen
Welk is de harmonie, vanwaar dit schoone schijnsel,
aard, ik uwer devoot
waakte over mijn eigen land.
En niemand die ik binnen liet,
ik omsloot mijn eigen condoleance
maar vond geen vat te mijner woord
'Wie 't kleine nie eert is 't grote nie weerd'
Ik zocht alleen in het diepe
en vergat te lachen
Aan de vlakte is immers de schoonheid te vinden
die van binnen straalt
Op visite
was ik
en wachtte
op een wonder.....
Hoe had ik toch kunnen weten
dat het vinden van harmonie met Leven
het vinden van totaalharmonie met gevoelens
en de prachtige symfonieën spelende in het hart
alleen worden gehoord pas als ik ècht zou kunnen delen
pas als ik iemand werkelijk in mijn hart toelaat?
met toestemming van en oprechte dank aan "Lester"
..
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Hoe intiem is een mens in staat te zijn,
hart weerom rood
in warme gloed ontwaakt
laat gevoelens dansen
Welk is de harmonie, vanwaar dit schoone schijnsel,
aard, ik uwer devoot
waakte over mijn eigen land.
En niemand die ik binnen liet,
ik omsloot mijn eigen condoleance
maar vond geen vat te mijner woord
'Wie 't kleine nie eert is 't grote nie weerd'
Ik zocht alleen in het diepe
en vergat te lachen
Aan de vlakte is immers de schoonheid te vinden
die van binnen straalt
Op visite
was ik
en wachtte
op een wonder.....
Hoe had ik toch kunnen weten
dat het vinden van harmonie met Leven
het vinden van totaalharmonie met gevoelens
en de prachtige symfonieën spelende in het hart
alleen worden gehoord pas als ik ècht zou kunnen delen
pas als ik iemand werkelijk in mijn hart toelaat?
met toestemming van en oprechte dank aan "Lester"
..
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 31 mei 2008
Hoe kunnen we er voor elkaar zijn
Het is zaterdagochtend en ik zit op Ned 2 te kijken naar een programma over geweld, verbaal geweld, fysiek geweld, huiselijk geweld.
En jonge volwassen vrouw vertelt over een langdurige periode waarin zij slachtoffer was van emotioneel en fysiek geweld door haar man. Ze vertelde dat hij haar in bijzijn van 4 vrouwen sloeg waarbij de vier vrouwen hem “smeekten” op te houden.
Ze gaf aan dat ze zich zo alleen, verlaten en machteloos heeft gevoeld, doordat er zo weinig mensen werkelijk actief actie durfden ondernemen terwijl heel haar omgeving wist wat er gaande was maar zich afzijdig hielden (buiten deze vier vrouwen). Ze sprak uit, ze merkte dat naar deze vrouwen die zich uitspraken, door haar man niet geluisterd werd, terwijl ze het voor mogelijk hield dat als het vier mannen geweest waren die zich uitgesproken hadden dat dit juist wel effect zou hebben gehad. Maar ze merkte dat er juist in de meest directe omgeving getolereerd werd, waardoor misstanden kunnen blijven voortduren. Ze omschreef het in de volgende verwoordingen.
Het lijkt moeilijker naarmate geweld dichter bij je komt om werkelijk tot actie over te gaan, want iets maakt iets pas werkelijk waarheid door de erbij behorende actie. "Tegen discriminatie zijn", zonder je te laten horen als het in je directe omgeving gebeurt en het daarmee toestaan, heeft geen enkele inhoudelijke functie. Ik vond het aangrijpend hoe ze dit verwoordde.
Over geweld of discriminatie kan, zegt ze, is het zo gemakkelijk praten als het zich “verder van je bed” afspeelt, omdat er dan geen directe actie van je verwacht wordt.
Juist bij vrienden, buren, familie, school, kennissen, daar waar actie “nodig zou zijn” omdat het zo dicht bij is, waar werkelijke mede verantwoordelijkheid genomen zou kunnen worden voor ons aller welzijn, daar blijkt dat de benodigde actie vaak nog juist uitblijft, terwijl juist daar de actie, het aanspreken op gedrag zo ontzettend noodzakelijk blijkt, om gedrag en de bijbehorende situaties werkelijk te kunnen laten wijzigen.
Haar grote diepe verdriet was het “OOK in de steek gelaten zijn geworden door haar directe omgeving die het slechts aanschouwde en niets deed”.
Ik vond het een aangrijpende reportage.
Ik vraag me af, ik zou graag reacties ontvangen van mensen over de volgende vragen:
Wat doe je dan …. Wat doe je dan niet? Laat je het toe ? Zeg je er wat over? Doe je of je het niet gehoord hebt? Zeg je er op een later moment wat over … tegen degene die het overkwam of tegen degene die het zei?
Wat zou je willen dat je gedaan zou hebben misschien.?
Heb je ooit meegemaakt dat je je “in de steek gelaten hebt gevoeld” door je directe omgeving? Wat zou je anderen willen laten weten, wat voor jou juist zou hebben kunnen helpen?
Het idee, “wat kunnen we samen in het elkaar helpen uitpakken van onze levens-pakketjes”, niet alleen in het uitpakken van al die “pakketten”, maar ook in het voorkomen mogelijk van “nieuwe pakketten”.
Het thema wat mij "raakte" was het "zich verlaten voelen door de omgeving" en het mogelijk inherente effect van medeverantwoordelijkheid van situaties die kunnen voortduren door "zwijgen", "negeren" van "de werkelijkheid".
"Wie zwijgt stemt toe", komt er nu in mij op.
Maar het doet zich ook voor waar iemand "gepest", ""gesard" wordt op scholen bijvoorbeeld, in de werksfeer, eigenlijk onze medeverantwoordelijkheid naar elkaar waardoor me door "onze mond te roeren" de ander wezenlijk kunnen helpen in zijn situatie.
Ik kom vaak tegen bij mensen die zwaar in de problemen zijn geraakt, dat ze zich verstoken hebben gevoeld van hulp uit de direct aanwezige omgeving, die vaak door "hun nek uit te steken", wat geen gemakkelijk zaak is, maar vaak bij uitblijven nog meer schade bleek veroorzaakt te hebben dan vaak de directe oorzaak van het aangedane onrecht.
Voor mijzelf komt nu bijvoorbeeld een situatie naar voren, waarbij twee mensen mij direct ooit hebben willen helpen, zelfs hun nek hebben uitgestoken voor me, maar doordat ze ieder voor zich de enige in de omgeving waren hun positie daarmee ieder voor zich te weinig invloed kon uitoefenen en ze in hun eigen machteloosheid terecht. Ze vulden in eerste instantie in "mij onvoldoende te hebben kunnen helpen", terwijl juist ZIJ door hun hulp, zelfs ondanks dat die een druppel op een gloeiende plaat leek te zijn, me zoveel steun hebben gegeven in een hele moeilijke tijd. ZIJ waren het die me tot steun zijn geweest hiermee!
Vaak heb ik gedacht, als er meer "druppels" op die gloeiende plaat waren geweest, had die plaat nooit zo heet kunnen worden.
In wezen wil ik met ons allen naar een stukje preventie gaan, het stukje waarbij we naar elkaar toe kunnen helpen dat sommige "lastige pakketten" waar iemand in kwam, beduidend lichter hadden kunnen worden, als er minder "zwijgende meerderheid" zou zijn geweest.
Ik krijg meer en meer de ervaring dat mensen in zijn algemeenheid vaker meer gekwetst worden door "de zwijgende meerderheid", dan dat "de zwijgende meerderheid" zich hiervan bewust is.
Met dat samen verantwoordelijkheid durven opnemen voor onze directe omgeving, komt men tot zo veel goeds, het samen durven kijken naar situaties, waardoor we ook samen veel eerder dingen kunnen voorkomen, samen Kracht kunnen worden in plaats van ieder voor zich onmacht ervaren..
Ik kreeg pas geleden, toen ik mezelf behoorlijk "op mezelf teruggeworpen voelde en me vrij machteloos en niet begrepen voelde" een prachtige powerpoint presentatie van iemand over "de ganzen", waarbij iemand door zich "in te durven voelen" me zo een geweldig hart onder de riem wist te steken, dat ik weer verder kon. In "stond er ineens niet meer alleen voor". Ik mag mij gelukkig prijzen met de keren dat IK die hulp wel heb gekregen ..... het hielp mij als "tegenwicht" .... dat is wat ik iedereen zo toewens en weet dat dat mogelijk is....
Zelfs al kan de ander geen "ijzer met handen buigen", het gebaar wat gemaakt werd, was zo Krachtig, de ondersteuning die zo wezenlijk belangrijk is.
Vaak wordt gedacht dat men maar een druppel op een gloeiende plaat kan zijn (en besluit men soms om die reden niets te doen) , maar AL die "druppels" maken wel een "oceaan".
Mijn vraag is dus eigenlijk .... waar kunnen we naar "elkaar delen" waarmee we elkaar zouden hebben kunnen ondersteunen, om "die eerste druppel van die oceaan" te kunnen zijn.
Maar dan zal er juist door de mensen die zich "verlaten hebben gevoeld" dit naar buiten gebracht dienen te worden, alvorens de omgeving zou kunnen in de gaten krijgen, dat soms alle kleine beetje helpen, en dat al die vele kleine beetjes zo veel meer Kracht kunnen vormen.
Het zou me ter harte gaan, als we samen nog meer oceaan voor elkaar kunnen betekenen, of een druppel op een gloeiende plaat, of die oprecht gemeende arm om de schouder ..... die ik ook zo vaak "hoor vallen" ....
Heb je ooit meegemaakt dat je je “in de steek gelaten hebt gevoeld” door je directe omgeving?
Wat zou je anderen willen laten weten, ( liefst door aan te geven welk gedrag door je directe omgeving juist NIET gegeven werd, omdat het nog mogelijk niet gezien werd door de ander).
Welk gedrag van je directe omgeving had jou toen behulpzaam kunnen zijn om sneller uit de problemen te hebben kunnen komen?
Welke signalen werden mogelijk niet opgepikt?
Ik zou graag horen op welke manier we met zijn allen alerter kunnen zijn in het signaleren, waardoor we beter naar elkaar behulpzaam kunnen zijn.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 29 mei 2008
Vergeven
Vergeven is de deur van het slot halen om iemand vrij te laten, en tot de ontdekking komen dat je zelf de gevangene was.
Max Lucado
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Max Lucado
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 28 mei 2008
Hoe reacties op weblogberichten bewerken
Dank aan diegenen die een reactie hebben gegeven op diverse weblogberichten.
Graag zou ik willen verzoeken om me indien je een reactie schrijft, met je naam of een nickname te ondertekenen, dat onderscheidt voor mij de diverse "anoniemen". Tevens verzoek ik dan even via "mijn volledige profiel weergeven" en dan klikken op "email" rechts op de zijbalk, je emailadres even aan me te vermelden in combinatie met je naam of nickname die je hier gebruikt, zodat ik indien dat nodig is even contact kan maken en een specifieke vraag die buiten de doelstelling van deze weblog valt, toch te kunnen beantwoorden).
Wil je niet benaderd kunnen worden, dan is dat uiteraard ook prima, in dat geval gewoon de email niet zenden.
Mijn doelstelling van deze weblog is om vanuit het kader van het persoonlijk ontwikkelingsproces de geschreven teksten zo doelgericht mogelijk te houden.
Mijn hartelijke dank voor de mooie teksten die ik tot op heden op mijn weblog van iedereen heb mogen ontvangen.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Graag zou ik willen verzoeken om me indien je een reactie schrijft, met je naam of een nickname te ondertekenen, dat onderscheidt voor mij de diverse "anoniemen". Tevens verzoek ik dan even via "mijn volledige profiel weergeven" en dan klikken op "email" rechts op de zijbalk, je emailadres even aan me te vermelden in combinatie met je naam of nickname die je hier gebruikt, zodat ik indien dat nodig is even contact kan maken en een specifieke vraag die buiten de doelstelling van deze weblog valt, toch te kunnen beantwoorden).
Wil je niet benaderd kunnen worden, dan is dat uiteraard ook prima, in dat geval gewoon de email niet zenden.
Mijn doelstelling van deze weblog is om vanuit het kader van het persoonlijk ontwikkelingsproces de geschreven teksten zo doelgericht mogelijk te houden.
Mijn hartelijke dank voor de mooie teksten die ik tot op heden op mijn weblog van iedereen heb mogen ontvangen.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 27 mei 2008
Compassie ....... met jezelf
Soms, als je weg je nog niet zichtbaar is, of je bent moe .....
Weet ... dat je belangrijkste stap ook ... even een pas op de plaats mag zijn, om even op adem te komen .....
De natuur is barmhartig, heb wat mededogen met jezelf ......
De oplossing lijkt soms nog wat "verscholen", durf te vertrouwen .... en jezelf en je omgeving "een pas op de plaats te gunnen".
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Weet ... dat je belangrijkste stap ook ... even een pas op de plaats mag zijn, om even op adem te komen .....
De natuur is barmhartig, heb wat mededogen met jezelf ......
De oplossing lijkt soms nog wat "verscholen", durf te vertrouwen .... en jezelf en je omgeving "een pas op de plaats te gunnen".
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 12 mei 2008
Film Good Will Hunting
..
Ik heb gisteravond een prachtige DVD zitten bekijken.
"Good Will Hunting"
Indrukwekkend.
(klik hier)
(klik hier)
Zomaar een passage:
"Meestal wou ik dat ik je nooit ontmoet had
Ik zou niet hoeven toekijken hoe je alles vergooit.
....
De vraag is… waarom zou je niet?
Heb je een hartsvriend?
Omschrijf dat…
Iemand die een uitdaging voor je is.
Heb je een soalmate?
Iemand die je inzichten geeft, die je ziel raakt, iemand aan wie je je inzichten terug kan geven.
Zo’n relatie krijg je niet als je bang bent voor de eerste stap, omdat je alle obstakels verderop al ziet …
Indrukwekkend ...
Yvonne
Ik kijk eigenlijk nauwelijks films. Maar zie graag films als deze. Ik zou graag van anderen tips krijgen over mooie DVD's. Het probleem is dat ik gewoon de titels niet ken, ik wil graag afgaan op de indrukken van anderen die films gezien hebben, zoals mijn vriendin, die deze DVD pas weer bekeek en het er met me over had.
Ik sta open ...
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Ik heb gisteravond een prachtige DVD zitten bekijken.
"Good Will Hunting"
Indrukwekkend.
(klik hier)
(klik hier)
Zomaar een passage:
"Meestal wou ik dat ik je nooit ontmoet had
Ik zou niet hoeven toekijken hoe je alles vergooit.
....
De vraag is… waarom zou je niet?
Heb je een hartsvriend?
Omschrijf dat…
Iemand die een uitdaging voor je is.
Heb je een soalmate?
Iemand die je inzichten geeft, die je ziel raakt, iemand aan wie je je inzichten terug kan geven.
Zo’n relatie krijg je niet als je bang bent voor de eerste stap, omdat je alle obstakels verderop al ziet …
Indrukwekkend ...
Yvonne
Ik kijk eigenlijk nauwelijks films. Maar zie graag films als deze. Ik zou graag van anderen tips krijgen over mooie DVD's. Het probleem is dat ik gewoon de titels niet ken, ik wil graag afgaan op de indrukken van anderen die films gezien hebben, zoals mijn vriendin, die deze DVD pas weer bekeek en het er met me over had.
Ik sta open ...
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zondag 11 mei 2008
Taalgebruik.
..
Uit: Geweldloze communicatie – ontwapenend en doeltreffend Marshall B Rosenberg. blz 11
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Uit: Geweldloze communicatie – ontwapenend en doeltreffend Marshall B Rosenberg. blz 11
Taal is, behalve de vorm om een ander iets duidelijk te maken, vooral ook de weergave van onze innerlijke wereld. Door middel van taal geven wij weer hoe wij ons voelen, wat wij ervaren, welke behoeften wij hebben en hoe wij denken. Wij kunnen taal gebruiken om in contact te zijn met onszelf, onze gevoelens en behoeften. Wij kunnen vrij zijn om onze behoeften bevredigd te krijgen en tegelijkertijd respect en mededogen te hebben voor de gevoelens en de behoeften van anderen.
Lang voordat ik echter volwassen was, (zo staat er geschreven) leerde ik echter te communiceren op een onpersoonlijke manier, waarbij het onnodig was om te onthullen wat er bij mij van binnen gebeurde: de manier waarop de meesten van ons communiceren; een manier die vaak gewelddadig is.
Ook als wij ons taalgebruik niet als gewelddadig ervaren, leiden onze woorden vaak tot pijn, voor onszelf dan wel voor anderen.
Ik herkende patronen in ons taalgebruik die dat geweld veroorzaken en ik ontdekte een specifieke vorm om te communiceren, te spreken en te luisteren, die ons brengt tot een wezenlijke verbinding met onszelf en met anderen; die ons natuurlijk mededogen doet bloeien.
Ik noem de vorm van communiceren geweldloze of mededogende communicatie.
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Etiketten
..
Uit: Geweldloze communicatie – ontwapenend en doeltreffend Marshall B Rosenberg. Blz 12
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Uit: Geweldloze communicatie – ontwapenend en doeltreffend Marshall B Rosenberg. Blz 12
Het verraste mij niet dat het onderzoek van professor Harvey van de Universiteit van Colorado aantoonde dat er een duidelijk verband is tussen het regelmatig gebruik van woorden die mensen classificeren of beoordelen en geweld. Etiketten, of zij nu iets zogenaamd positiefs of iets negatiefs uitdrukken, zijn een oordeel.
Etiketten zijn herkenbaar aan statisch taalgebruik. Jij “bent” aardig, dom, byzonder of wat dan ook. Ik heb nog nooit iets geleerd van de vele etiketten die ik in de loop van mijn leven opgeplakt heb gekregen. Wat mij wel heel duidelijk is geworden, is dat een etiket bijdraagt aan gevoelens van angst, schuld of schaamte.
Onze gedachten, gevoelens en behoeften uiten zich ook in onze daden. Wij dragen daarvoor zelf verantwoordelijkheid. Het schaadt ons en anderen als wij die verantwoordelijkheid afschuiven.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 10 mei 2008
Ondersteun je medemens, hij kan er dan ook voor jou zijn
..
"Ondersteun je medemens ... hij kan er dan ook voor jou en je vrienden zijn ... als jij of zij iemand nodig mochten hebben. Samen kunnen we meer!"
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
"Ondersteun je medemens ... hij kan er dan ook voor jou en je vrienden zijn ... als jij of zij iemand nodig mochten hebben. Samen kunnen we meer!"
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 9 mei 2008
Je blijven openstellen voor de liefde
..
Uit: Als een rivier Paulo CoelhoEr zijn van die momenten waarop we iemand van wie we veel houden, heel graag zouden helpen maar niets kunnen uitrichten. Of de omstandigheden sluiten de weg naar de ander af, of de persoon zelf sluit zich af voor ieder gebaar van solidariteit of hulp.
Dan rest ons slechts de liefde. Op momenten waarop alles nutteloos is, kunnen we altijd nog liefhebben – zonder beloning of dank te verwachten, of te hopen dat er iets veranderen zal.
Als we op die manier kunnen handelen, begint de liefdesenergie het universum om ons heen te veranderen. Die energie stelt ons in staat om alle problemen te overwinnen.
‘Niet de tijd verandert de mens, niet de kracht van de wil verandert de mens. De liefde wel’, zegt Henry Drummond.
Ik las in de krant over een kind in Brasilia, dat door zijn ouders zo geslagen was dat het niet meer bewegen of praten kon.
Opgenomen in het ziekenhuis werd het verzorgd door een verpleegster die iedere dag zei: ‘Ik hou van je.’Ook al verzekerden de doktoren haar dat het kind haar niet hoorde, en dat het dus verspilde moeite was, toch ging de verpleegster door met alsmaar te zeggen: ‘Ik hou van je, en niet vergeten, he`!’
Drie weken later kon het kind zich weer bewegen, en vier weken later begon het weer te praten en te lachen. De verpleegster heeft nooit interviews gegeven, en de krant heeft nooit haar naam genoemd – maar hierbij staat het genoteerd, opdat wij nooit vergeten dat liefde geneest.
Liefde verandert, liefde heelt. Maar soms is liefde dodelijk, en verwoest ze iemand die zich volledig in haar armen stortte. Wat een complex gevoel is dat toch, liefde, de enige reden ten slotte om te blijven leven en te strijden om weer beter te worden.
Het zou onverantwoord zijn om te pogen haar hier te definiëren, omdat ik de liefde, net als alle andere menselijke wezens, alleen maar kan voelen. Duizenden boeken zijn erover geschreven, duizenden theaterstukken en films zijn erover gemaakt, er zijn gedichten over op papier gezet, ze is uitgebeeld in hout en marmer, en toch is alles wat een kunstenaar kan overbrengen het idee van een gevoel – en niet dat gevoel zelf.
Maar ik heb geleerd dat dit gevoel aanwezig is in de kleine dingen, zich laat zien in het kleinste gebaar, dus moeten we de liefde altijd in ons achterhoofd hebben wanneer we iets doen of juist nalaten te doen.
De telefoon pakken en lieve woordjes zeggen dat er maar niet van kwam. De deur opendoen voor iemand die onze hulp nodig heeft. Een baan aannemen. Een baan opzeggen. De beslissing nemen die we alsmaar voor ons uit schuiven. Vergiffenis vragen voor een fout die we begingen en waar we nog steeds over tobben. Opeisen waar we recht op hebben. Naar de bloemist gaan, wat belangrijker is dan naar de juwelier. De muziek hard zetten als je geliefde ver weg is, en de volumeknop laag draaien als ze dicht bij je is. ‘Ja’ kunnen zeggen, en ‘nee’, want liefde heeft met alle soorten energie van de mens te maken. Een sport vinden die je samen kunt gaan doen. Geen enkel advies opvolgen, zelfs niet die welke in deze alinea staan – want liefde vraagt om creativiteit.
En als niets van dat alles mogelijk is, als ons alleen maar eenzaamheid rest, ons dan het verhaal herinneren dat een lezer me eens toestuurde:
‘Een roos droomde nachten lang over de bijen die maar niet kwamen. Ze droomde en droomde, en in die lange nachten stelde ze zich een hemel voor waar duizenden bijen vlogen die op haar blaadjes landden en haar heel teder kusten. Op die manier hield ze het telkens vol tot de volgende dag, als ze bij het eerste licht van de zon haar bloem weer opende.
Op zekere avond vroeg de maan, die wist van de eenzaamheid van de roos: “Ben je het wachten niet moe?”
“Misschien. Maar ik mag het niet opgeven.”
“Waarom niet?”
“Omdat ik verwelk als ik niet openga.”
Op momenten waarop eenzaamheid al onze schoonheid lijkt te verpletteren, is er maar één manier om ons daartegen te verzetten: ons blijven openstellen
Paulo Coelho
uit: Als een rivier
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 8 mei 2008
Ver-ont-schuld-igen , excuses maken
..
Het lijkt mode in "wat de spirituele wereld heet te zijn", om een hele rare draai te geven aan het leven.
Ik hoor "spirituele kreten" langs komen, die dermate de werkelijke bedoeling van spiritueel zijn, namelijk "het totaal en werkelijk verbonden willen zijn", in verwarring brengen. Verbonden willen zijn met ALLEN ... niet alleen jij en ik, nu even. Juist ALLE verbindingen mee te nemen, de verantwoordelijkheid JUIST te willen nemen met mensen die hun pijn tegen komen.
Het is bij voorbeeld zo KRACHTIG, als iemand tot het inzicht komt, dat hij iets deed, wat bij de ander pijn opriep, waarbij geen intentie was om die ander pijn te bezorgen. Een beschrijving misschien die niet helder was, waardoor iemand zich geraakt voelde door een stuk wat een onzorgvuldige boodschap meegaf.
Op dat moment kan een welgemeend excuus, een welgemeende ver-ont-schuld-iging, zoveel pijn weer verzachten. Dat is geen schuld- bekennen, nee juist ver-ont-schuld-igen, zuiver durven aangeven dat van schuld geen sprake was in tegenstelling tot "doelbewust treiteren", wat gewoon ook bestaat. Het is een cadeau aan je zelf om je te mogen distantieren van iets wat je niet was, en een cadeau aan de ander.
Het is verwarrend als mensen dan (ook met een prima intentie) de welgemeende verontschuldiging gaan ont-krachten door publiekelijk de persoon die zijn excuus aanbood te gaan vertellen dat een excuus niet nodig was..... zit weer...... de ander (met de pijn die niet bedoeld was ) in de kou, alsof er geen pijn was om te verzachten.
Er wordt dan al snel geroepen.... ach joh ... het is spiritueel ... laten joh ... dat is het pad van de ander .
Het lijkt een nieuwe rage voor mensen die nog in het "egocentrisme zitten en daar comfortabel in wensen te blijven zitten", om dan met de stelling te komen "dat is het pad van de ander, daar moet je AF blijven", om vervolgens genade-loos hun eigen padje af te lopen ... alsof de ander niet op HUN pad kwam.
Deze verwarring wordt gezaaid door de egoist .... die nou net niet spiritueel ontwikkeld bezig is ... Spiritualiteit is in wezen in de ogen van de egoist de vijand.
De spirituele persoon zelf heeft geen vijanden, komt echter vaak absoluut vijandig gedrag tegen ...
Vijandig gedrag zal pijn kunnen opleveren .... het vreet energie, want men is bereid te geven zelfs waar tijdelijk niets gekregen wordt, zolang dat nodig zal zijn.
Werkelijk spiritueel verbonden zijn, is JE EIGEN PAD te durven bewandelen, en diegene die je op je pad in zijn pad tegen komt .... simpel weg de hand te durven RIJKen en te ondersteunen....
Spiritualiteit is namelijk .... ondersteunen waar pijn is, om die pijn te helpen verwerken.
De egoist ( bezig met ego - eigen belang) is bezig kracht bij de ander te ont-krachten.
Durf mensen te ondersteunen die in hun Kracht staan ... een excuus is KRACHT......!
Ondersteun het excuus zodat hij zijn DOEL (de be-doel-ing) kan bereiken ... de pijn die onbedoeld een gevolg was voor een ander van misschien mijn gedrag gewoon krachtig en liefdevol te ook verzachten .....
Als een ander een excuus van mij ont-kracht, zal ik dan ook altijd de ander duidelijk maken, dat mijn excuus welgemeend is, en serieus genomen mag worden als Kracht voor mij en degene die er "on-be-doel-d" hinder van heeft gehad. Dat wens ik dan niet weer ont-kracht te zien ....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Het lijkt mode in "wat de spirituele wereld heet te zijn", om een hele rare draai te geven aan het leven.
Ik hoor "spirituele kreten" langs komen, die dermate de werkelijke bedoeling van spiritueel zijn, namelijk "het totaal en werkelijk verbonden willen zijn", in verwarring brengen. Verbonden willen zijn met ALLEN ... niet alleen jij en ik, nu even. Juist ALLE verbindingen mee te nemen, de verantwoordelijkheid JUIST te willen nemen met mensen die hun pijn tegen komen.
Het is bij voorbeeld zo KRACHTIG, als iemand tot het inzicht komt, dat hij iets deed, wat bij de ander pijn opriep, waarbij geen intentie was om die ander pijn te bezorgen. Een beschrijving misschien die niet helder was, waardoor iemand zich geraakt voelde door een stuk wat een onzorgvuldige boodschap meegaf.
Op dat moment kan een welgemeend excuus, een welgemeende ver-ont-schuld-iging, zoveel pijn weer verzachten. Dat is geen schuld- bekennen, nee juist ver-ont-schuld-igen, zuiver durven aangeven dat van schuld geen sprake was in tegenstelling tot "doelbewust treiteren", wat gewoon ook bestaat. Het is een cadeau aan je zelf om je te mogen distantieren van iets wat je niet was, en een cadeau aan de ander.
Het is verwarrend als mensen dan (ook met een prima intentie) de welgemeende verontschuldiging gaan ont-krachten door publiekelijk de persoon die zijn excuus aanbood te gaan vertellen dat een excuus niet nodig was..... zit weer...... de ander (met de pijn die niet bedoeld was ) in de kou, alsof er geen pijn was om te verzachten.
Er wordt dan al snel geroepen.... ach joh ... het is spiritueel ... laten joh ... dat is het pad van de ander .
Het lijkt een nieuwe rage voor mensen die nog in het "egocentrisme zitten en daar comfortabel in wensen te blijven zitten", om dan met de stelling te komen "dat is het pad van de ander, daar moet je AF blijven", om vervolgens genade-loos hun eigen padje af te lopen ... alsof de ander niet op HUN pad kwam.
Deze verwarring wordt gezaaid door de egoist .... die nou net niet spiritueel ontwikkeld bezig is ... Spiritualiteit is in wezen in de ogen van de egoist de vijand.
De spirituele persoon zelf heeft geen vijanden, komt echter vaak absoluut vijandig gedrag tegen ...
Vijandig gedrag zal pijn kunnen opleveren .... het vreet energie, want men is bereid te geven zelfs waar tijdelijk niets gekregen wordt, zolang dat nodig zal zijn.
Werkelijk spiritueel verbonden zijn, is JE EIGEN PAD te durven bewandelen, en diegene die je op je pad in zijn pad tegen komt .... simpel weg de hand te durven RIJKen en te ondersteunen....
Spiritualiteit is namelijk .... ondersteunen waar pijn is, om die pijn te helpen verwerken.
De egoist ( bezig met ego - eigen belang) is bezig kracht bij de ander te ont-krachten.
Durf mensen te ondersteunen die in hun Kracht staan ... een excuus is KRACHT......!
Ondersteun het excuus zodat hij zijn DOEL (de be-doel-ing) kan bereiken ... de pijn die onbedoeld een gevolg was voor een ander van misschien mijn gedrag gewoon krachtig en liefdevol te ook verzachten .....
Als een ander een excuus van mij ont-kracht, zal ik dan ook altijd de ander duidelijk maken, dat mijn excuus welgemeend is, en serieus genomen mag worden als Kracht voor mij en degene die er "on-be-doel-d" hinder van heeft gehad. Dat wens ik dan niet weer ont-kracht te zien ....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Mijn pad - jouw pad - Ons pad .....
Te diepgaand voor de oppervlakkige, te serieus voor wie daar niets mee heeft, te overbezorgd - laat de ander los - het is zijn pad - voor wie me echt niet kent, ongeloofwaardig voor wie vertrouwen mist, te veel of te weinig tekst, streepjes, punten of aanhalingstekens, onbegrijpelijk voor wie mijn taal niet verstaat, dwingend voor diegene die niet herkent dat hij vrij is, te veel visie voor wie niet weet wat visie werkelijk is, te happy voor wie in onvrede in zichzelf leeft, een vijand voor wie niet in vrede denkt, vrijheid berovend voor wie zijn plaats nog niet inneemt, liefde voor wie het al kan toelaten, lastig voor diegene die te veel prikkels ervaart, te confronterend voor wie zichzelf niet wil zien, te lief voor wie anders verwacht, te mooi om waar te zijn voor wie niet openstond, te lange teksten voor wie van korte teksten houdt, te kort voor wie meer verwacht, onduidelijk voor wie het niet doorziet, te vaak voor wie geen ruimte ziet, te weinig voor wie een antwoord verwacht, hoe groter mijn rijk wijdte .... des te meer mogelijkheden tot weerstand ertegen, een mooi mens voor wie het me toch schreef in een korte tekst ....
Het is mijn pad MEZELF te ZIJN …. ( ik ben!) om op het kruispunt met het pad van de ander, de keuze te mogen maken ze de hand te reiken en een poging te wagen zicht op nieuwe mogelijkheden te geven waar geen uitzicht meer leek te zijn, in plaats van te zeggen : “ajus paraplu, het zal je pad wel zijn …. ”
Het is mijn pad, dat ik soms mensen tegen kom, die me juist volop en met overtuiging trachten, me van “mijn pad” af te houden.
Ach …. het is jouw PAD mij tegen te mogen komen, je komt in werkelijkheid JEZELF tegen ......
Stel toch, dat ik alles zou laten wat een ander nog niet aan kan, dan zou het gevolg zijn ....... ik BEN weg ..... (dat patroontje heb ik achter me gelaten!)
Blij dat ik BEN ...... hier en daar en overal in liefde voor allen... of je het aan kan of niet IK BEN
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 30 april 2008
een sprong in het diepe
..
Als je een sprong in het diepe waagt ... weet ... dat je gedragen wordt ...
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Als je een sprong in het diepe waagt ... weet ... dat je gedragen wordt ...
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 29 april 2008
Je hoeft een ander niet te veranderen.
..
"Je ooit gerealiseerd dat je de ander niet hoeft te veranderen, alleen maar jezelf hoeft te zijn"?
Ik hoef alleen maar nu te zeggen wat voor mij nu nodig is om te zeggen, wie weet kan een ander over 25 jaar als "de tijd rijp is voor die ander " met mijn opmerking van nu, zijn voordeel doen.
..
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
"Je ooit gerealiseerd dat je de ander niet hoeft te veranderen, alleen maar jezelf hoeft te zijn"?
Ik hoef alleen maar nu te zeggen wat voor mij nu nodig is om te zeggen, wie weet kan een ander over 25 jaar als "de tijd rijp is voor die ander " met mijn opmerking van nu, zijn voordeel doen.
..
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
zaterdag 26 april 2008
Waardering
..
Vandaag al naar iemand oprechte waardering gevoeld en ook uitgesproken ........?
Doorvoel die oprechte waardering eens volledig ..... en spreek het eens voluit uit .... het is een cadeau aan jezelf ....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Vandaag al naar iemand oprechte waardering gevoeld en ook uitgesproken ........?
Doorvoel die oprechte waardering eens volledig ..... en spreek het eens voluit uit .... het is een cadeau aan jezelf ....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 24 april 2008
Waardevol
..
Welke persoon heb je onvoldoende laten weten hoe ontzettend waardevol die voor je is geweest.
Je kunt ervoor kiezen in welke vorm je dat wil laten weten.....
Een cadeau aan jezelf...!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Welke persoon heb je onvoldoende laten weten hoe ontzettend waardevol die voor je is geweest.
Je kunt ervoor kiezen in welke vorm je dat wil laten weten.....
Een cadeau aan jezelf...!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
vrijdag 18 april 2008
Relatietherapie
Ik wil graag wat meer schrijven over de relatie therapie.
Het is mijn uitgangspunt daarbij dat ik mij richt op de beide personen afzonderlijk, waarbij ik met ieder persoonlijk er naar toe werk zo goed mogelijk in de eigen balans te komen, van waaruit men tot de eigen persoonlijke juiste keuzes gaat komen. De keus van de een kan "heel oncomfortabel" aan kunnen voelen bij de ander. Belangrijk is dat ieder zo goed mogelijk de eigen situatie kan leren "handlen". Uiteindelijk is het de bedoeling dat ieder in zijn eigen kracht komt en de eigen meest geeigende keuzes zal kunnen maken. Hierdoor komt men in "overvloed". Men zal in de eigen balans kunnen komen en vanuit de eigen balans ontstaat weer overvloed kan men in staat zijn eigen beslissingen vanuit kracht te kunnen maken.
Belangrijkste is de eigen kracht opnieuw te leren herkennen en van daaruit de juiste beslissingen kunnen maken. Vanuit kracht zal men in staat zijn weloverwogen beslissingen te kunnen gaan nemen. Als mensen "in evenwicht en overvloed" zijn, is men beter in staat ook de belangen van anderen mee te laten wegen, zonder over de eigen grenzen heen te gaan.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Het is mijn uitgangspunt daarbij dat ik mij richt op de beide personen afzonderlijk, waarbij ik met ieder persoonlijk er naar toe werk zo goed mogelijk in de eigen balans te komen, van waaruit men tot de eigen persoonlijke juiste keuzes gaat komen. De keus van de een kan "heel oncomfortabel" aan kunnen voelen bij de ander. Belangrijk is dat ieder zo goed mogelijk de eigen situatie kan leren "handlen". Uiteindelijk is het de bedoeling dat ieder in zijn eigen kracht komt en de eigen meest geeigende keuzes zal kunnen maken. Hierdoor komt men in "overvloed". Men zal in de eigen balans kunnen komen en vanuit de eigen balans ontstaat weer overvloed kan men in staat zijn eigen beslissingen vanuit kracht te kunnen maken.
Belangrijkste is de eigen kracht opnieuw te leren herkennen en van daaruit de juiste beslissingen kunnen maken. Vanuit kracht zal men in staat zijn weloverwogen beslissingen te kunnen gaan nemen. Als mensen "in evenwicht en overvloed" zijn, is men beter in staat ook de belangen van anderen mee te laten wegen, zonder over de eigen grenzen heen te gaan.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
maandag 31 maart 2008
Afgesloten ........
..
Met mij gaat alles goed,
Ik hoop ook met jou.
Met mij gaat alles goed,
En ja hij heeft gelijk
En toch wil ik meer
Wil ik anders.
Met mij gaat alles goed,
Het is zo vaag
En ik wil meer
En ik wil anders
Is het niet ok dan?
Natuurlijk is het ok
Hij is ok,
Maar het voelt zo anders
Met mij gaat alles goed,
Maar die keer dan?
Toen ook alles goed ging
En je je ziel wist bloot te leggen?
Je diepste angst en eenzaamheid
Met mij is alles goed
Maar diep van binnen wist je heel goed
Van alles afgesloten ….. heel goed
Hoe goed is alles goed,
Als ik nu meer weet
Dan alles is goed
En dat was alles
Met mij gaat alles goed,
En toch weet ik
En wou ik
En met mij is alles goed
Met mij gaat alles goed
Ik verbind me en laat weer los
En gun je ….
Met mij gaat alles goed….
Met mij is alles goed
Maar in relatie
Relatie tot je zelf en anderen?
Met mij gaat alles goed.
Het blijft me bezig houden
Met mij is alles goed
Wetend dat dat….” is “
Niet is wat alles voelt.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Met mij gaat alles goed,
Ik hoop ook met jou.
Met mij gaat alles goed,
En ja hij heeft gelijk
En toch wil ik meer
Wil ik anders.
Met mij gaat alles goed,
Het is zo vaag
En ik wil meer
En ik wil anders
Is het niet ok dan?
Natuurlijk is het ok
Hij is ok,
Maar het voelt zo anders
Met mij gaat alles goed,
Maar die keer dan?
Toen ook alles goed ging
En je je ziel wist bloot te leggen?
Je diepste angst en eenzaamheid
Met mij is alles goed
Maar diep van binnen wist je heel goed
Van alles afgesloten ….. heel goed
Hoe goed is alles goed,
Als ik nu meer weet
Dan alles is goed
En dat was alles
Met mij gaat alles goed,
En toch weet ik
En wou ik
En met mij is alles goed
Met mij gaat alles goed
Ik verbind me en laat weer los
En gun je ….
Met mij gaat alles goed….
Met mij is alles goed
Maar in relatie
Relatie tot je zelf en anderen?
Met mij gaat alles goed.
Het blijft me bezig houden
Met mij is alles goed
Wetend dat dat….” is “
Niet is wat alles voelt.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Zomaar even tussendoor
..
Zomaar even tussendoor,
aan tafel tussen neus en lippen door
het jochie dat zo heftig voelde
en zijn manier van doen
hij was er zomaar even tussendoor
Zomaar even tussendoor,
Het lijkt een kleinigheid,
zomaar even tussendoor
tot je de inhoud begrijpt
van zomaar even tussendoor.
Zomaar even tussendoor,
zou je mensen willen laten weten
hoeveel impact ze hebben
op het leven van hun naasten
zomaar even tussendoor.
Zomaar even tussendoor
Zo tussen neus en lippen
Hoor je soms hoe schrijnend het leven voelde
Voor iemand zo niet even tussendoor.
Zomaar even tussendoor.
Ik sluit ze in mijn hart
Niet even tussendoor
De mensen die het betroffen en allen om hen heen
Hoe schrijnend kon hun leven voelen
Kennelijk , zo even niet tussendoor.
Hoe herken je ze
Zomaar even tussendoor
Hen, die het schrijnend zo heftig voelen
En hen in hun omgeving
Ik denk aan S. zomaar even tussendoor.
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Zomaar even tussendoor,
aan tafel tussen neus en lippen door
het jochie dat zo heftig voelde
en zijn manier van doen
hij was er zomaar even tussendoor
Zomaar even tussendoor,
Het lijkt een kleinigheid,
zomaar even tussendoor
tot je de inhoud begrijpt
van zomaar even tussendoor.
Zomaar even tussendoor,
zou je mensen willen laten weten
hoeveel impact ze hebben
op het leven van hun naasten
zomaar even tussendoor.
Zomaar even tussendoor
Zo tussen neus en lippen
Hoor je soms hoe schrijnend het leven voelde
Voor iemand zo niet even tussendoor.
Zomaar even tussendoor.
Ik sluit ze in mijn hart
Niet even tussendoor
De mensen die het betroffen en allen om hen heen
Hoe schrijnend kon hun leven voelen
Kennelijk , zo even niet tussendoor.
Hoe herken je ze
Zomaar even tussendoor
Hen, die het schrijnend zo heftig voelen
En hen in hun omgeving
Ik denk aan S. zomaar even tussendoor.
© Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
donderdag 27 maart 2008
Een glimlach is de kortste verbinding tussen twee mensen
..
Een glimlach is de kortste verbinding tussen twee mensen.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Een glimlach is de kortste verbinding tussen twee mensen.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
woensdag 26 maart 2008
Armoede-denken - rijkdom-denken
..
Armoede:
Zeker weten / geloven, dat er niet genoeg is.
Zeker weten / geloven, dat er geen plaats over is voor jou.
Zeker weten / geloven, dat niemand er voor je is.
Rijkdom:
Zeker weten / durven geloven, dat er genoeg is
Zeker weten / durven geloven, dat er ook voor jou een plaats is.
Zeker weten / durven geloven, dat er iemand voor jou is.
GELUK:
Dat laatste durven geloven en in denken en handelen neer durven zetten, zowel voor jezelf als voor de ander.
en dat maakt happy!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Armoede:
Zeker weten / geloven, dat er niet genoeg is.
Zeker weten / geloven, dat er geen plaats over is voor jou.
Zeker weten / geloven, dat niemand er voor je is.
Rijkdom:
Zeker weten / durven geloven, dat er genoeg is
Zeker weten / durven geloven, dat er ook voor jou een plaats is.
Zeker weten / durven geloven, dat er iemand voor jou is.
GELUK:
Dat laatste durven geloven en in denken en handelen neer durven zetten, zowel voor jezelf als voor de ander.
en dat maakt happy!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
De deur open houden
...
Een "dichte" deur, is dicht, zolang je niet gelooft dat het een deur is.
Is daarom een "deur voor iemand openhouden", zo helend...?
Iemand weer geloof durven geven....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Een "dichte" deur, is dicht, zolang je niet gelooft dat het een deur is.
Is daarom een "deur voor iemand openhouden", zo helend...?
Iemand weer geloof durven geven....!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Vergeven doe je voor jezelf
..
"Vergeven is de hoop op een beter verleden opgeven".
De moeite waard om eens over na te denken:
Vergeven geeft weer ruimte.
Vergeven is een besluit.
Vergeven is een actie.
Vergeven is inzicht in jezelf en je mogelijkheden.
Ach... en vergeef jezelf gelijk dat je het nog niet eerder wist en gedaan had....!
Je deed gewoon het beste wat je in je vermogen had.... en de ander ook....
Ik zeg niet dat alles daarmee indertijd een handige uitwerking had, maar na vergeving gaat het zeker anders uitwerken.......!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
"Vergeven is de hoop op een beter verleden opgeven".
De moeite waard om eens over na te denken:
Vergeven geeft weer ruimte.
Vergeven is een besluit.
Vergeven is een actie.
Vergeven is inzicht in jezelf en je mogelijkheden.
Ach... en vergeef jezelf gelijk dat je het nog niet eerder wist en gedaan had....!
Je deed gewoon het beste wat je in je vermogen had.... en de ander ook....
Ik zeg niet dat alles daarmee indertijd een handige uitwerking had, maar na vergeving gaat het zeker anders uitwerken.......!
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Thuis in mezelf
..
Laat het leven maar komen
Het is oke
Geen idee hoe de weg is
Maakt ook niet uit.
Ik kom uit waar ik dien te zijn
Thuis in mezelf.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Laat het leven maar komen
Het is oke
Geen idee hoe de weg is
Maakt ook niet uit.
Ik kom uit waar ik dien te zijn
Thuis in mezelf.
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Wat raakt me diep
..
Te zien dat mensen bewust leven ...
te zien dat mensen aandacht durven schenken
zowel aan zichzelf als aan anderen
te zien dat mensen zichzelf durven zijn
gevoelig, openhartig durven zijn
hun gevoelens en gedachten durven delen
overeenkomsten kunnen herkennen
verschillen niet als belemmering ervaren
maar als kansen om werkelijk in contact te komen
samen durven te ondernemen
wetende dat samen een verrijking kan zijn
zichzelf daarin kunnen zijn
omdat zichzelf zijn al oke was
de ander verrijken met zichzelf te zijn
en zichzelf kunnen verrijken door samen te kunnen zijn.
Niets als hindernis ervaren
de flow binnen kunnen gaan
rustig en kalm
tot elkaar kunnen komen.
van een dag een feestje kunnen maken,
omdat alle ingrediënten al aanwezig zijn....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Te zien dat mensen bewust leven ...
te zien dat mensen aandacht durven schenken
zowel aan zichzelf als aan anderen
te zien dat mensen zichzelf durven zijn
gevoelig, openhartig durven zijn
hun gevoelens en gedachten durven delen
overeenkomsten kunnen herkennen
verschillen niet als belemmering ervaren
maar als kansen om werkelijk in contact te komen
samen durven te ondernemen
wetende dat samen een verrijking kan zijn
zichzelf daarin kunnen zijn
omdat zichzelf zijn al oke was
de ander verrijken met zichzelf te zijn
en zichzelf kunnen verrijken door samen te kunnen zijn.
Niets als hindernis ervaren
de flow binnen kunnen gaan
rustig en kalm
tot elkaar kunnen komen.
van een dag een feestje kunnen maken,
omdat alle ingrediënten al aanwezig zijn....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
dinsdag 25 maart 2008
Universele Liefde
..
Meer en meer ontdek ik dat als ik anderen ontmoet, ik mezelf juist steeds beter leer kennen.
Heerlijk, het gevoel te hebben "gelijkgestemde zielen" te ontmoeten, ook heerlijk om juist ook al die andere (mogelijk minder gelijkgestemd lijkende) zielen te leren herkennen.
Uiteindelijk zijn we (denk) / voel ik, meer en meer, allemaal een en dezelfde ziel.
Dus wat ik in de ander herken, herken ik in mezelf.
Herken ik de liefde bij de ander of het gebrek aan liefde (wat zich meestal uit in angst en van daar uit zich manifesteert in allelei emoties, al deze mogelijkheden en de mogelijkheid van het gevoel te hebben van het gebrek aan mogelijkheden ) het is allemaal aanwezig in de ene grote ziel.
Vanuit de liefde, en liefde is voor mij juist ook de compassie om de onmacht en angst van de ander herkennen, en van daar uit de ander in liefde toe te kunnen laten.
Gelijktijdig geeft onze aanwezigheid in dit geheel (onze wereld) ons juist de mogelijkheid onze eigenheid neer te zetten, door met elkaar te communiceren en daardoor eventuele verschillen (die er dus niet zijn) te mogen overbruggen.
Dat is wat ik zou verwoorden met "tot elkaar komen".
Tot elkaar komen is dus voor mij die liefde die gedeeld wordt.
Als we de mist in gaan, is dat meestal als we in de angst terecht komen "er niet bij te horen".
Vaak is ook "je mond houden" of "geen mening durven uiten" een vorm van angst er niet bij te horen.
Deze laatste, die is herkenbaar! Voor mij tenminste wel....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Meer en meer ontdek ik dat als ik anderen ontmoet, ik mezelf juist steeds beter leer kennen.
Heerlijk, het gevoel te hebben "gelijkgestemde zielen" te ontmoeten, ook heerlijk om juist ook al die andere (mogelijk minder gelijkgestemd lijkende) zielen te leren herkennen.
Uiteindelijk zijn we (denk) / voel ik, meer en meer, allemaal een en dezelfde ziel.
Dus wat ik in de ander herken, herken ik in mezelf.
Herken ik de liefde bij de ander of het gebrek aan liefde (wat zich meestal uit in angst en van daar uit zich manifesteert in allelei emoties, al deze mogelijkheden en de mogelijkheid van het gevoel te hebben van het gebrek aan mogelijkheden ) het is allemaal aanwezig in de ene grote ziel.
Vanuit de liefde, en liefde is voor mij juist ook de compassie om de onmacht en angst van de ander herkennen, en van daar uit de ander in liefde toe te kunnen laten.
Gelijktijdig geeft onze aanwezigheid in dit geheel (onze wereld) ons juist de mogelijkheid onze eigenheid neer te zetten, door met elkaar te communiceren en daardoor eventuele verschillen (die er dus niet zijn) te mogen overbruggen.
Dat is wat ik zou verwoorden met "tot elkaar komen".
Tot elkaar komen is dus voor mij die liefde die gedeeld wordt.
Als we de mist in gaan, is dat meestal als we in de angst terecht komen "er niet bij te horen".
Vaak is ook "je mond houden" of "geen mening durven uiten" een vorm van angst er niet bij te horen.
Deze laatste, die is herkenbaar! Voor mij tenminste wel....
Yvonne Mooijman
Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling
Abonneren op:
Posts (Atom)