Posts tonen met het label vrijheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vrijheid. Alle posts tonen

zaterdag 12 mei 2012

Vrij en blij en vrijblijvendheid

Al schrijvend krijg ik vaak mijn inzichten.

Door diepgaand verbinding te maken met wat in mij leeft, kan plotseling een woord wat ergens gezegd of geschreven staat of in mijzelf naar boven komt, zijn dieperliggende betekening zich in mij en aan mij ontsluieren.

Soms ervaren we op bepaalde momenten een ontluikend stukje emotie wat zich kan manifesteren als onrust of onhelderheid, en zijn we zoekende naar waar hem dat nou precies in zit, om zodoende mogelijk ontstane onbalans weer te kunnen herstellen.

Persoonlijk ga ik dan voor me uit schrijven, zoekend, voelend tastend in mezelf, als op zoek naar mijn innerlijk kompas, mijn manier om in mijn natuurlijk evenwicht weer terug te kunnen komen als ik daar even van af geraakt ben. De juiste weg voor mij bewandelend, mijn weg weer bewandelen, waarbij het prima en gezellig kan zijn dat het de weg van een ander kruist of dat ik samen met iemand een stukje oploop, soms hele stukken samen lopen, geheel vrijwillig, afhankelijk van hoe vrij en blij ik me voel en mits een contact mij als persoon weet te bekrachtigen.

Soms geeft contact veel energie, soms merk je dat iets energie blijkt te onttrekken en het is goed dat onmiddellijk te ervaren en te voelen wat er dan gebeurt in je.

Soms voel je een lichte onbalans ontstaan, een oude rode draad die weer eventjes tracht terug te keren in je leven, iets wat triggert, een herkenning van een ambivalentie in jezelf, het ene trek aan je en gelijktijdig is er een tegenstrijdigheid in bijvoorbeeld gedrag die je als het ware uit het lood trekt, en dan is voor mij mijn beste weg de zelfreflectie in te gaan. Het leven test je bij tijd en wijle of je nog steeds gaat voor wat goed voor mij is.

Zo tijdens zo'n schrijven kan dan ineens een bepaald woord er lichtend uitspringen waarmee het als het ware de trigger helder die maakte dat je uit het lood ging, een dus onbalans veroorzaakte.

Vrijblijvendheid en vanzelfsprekendheid waren bijvoorbeeld dergelijke woorden.

Vrij, vrijheid, vrijblijvendheid ...

Bij de woorden "vrij" en "vrijheid" ervaar ik bijvoorbeeld geen enkele trigger.

"Vrijblijvendheid" is echter een woord wat doet triggeren, vanwege de dubbelheid er in.

Als het woord gebruikt wordt, of gedrag getoond, voel ik dan als het ware de dwingende (noodzakelijk voor de ander is een beter woord) eis/behoefte  van de ander die zich (nog steeds) niet vrij in zichzelf voelt en bang is vrijheid te kunnen verliezen (die hij/zij in zichzelf al verloor) met als gevolg dat iemand naar zijn/haar omgeving "vrijblijvendheid" gaat vertonen.

Vergelijkbaar is voor mij het woord "vanzelfsprekendheid", dat is zo'n zelfde soort woord voor mij.

Aan "vanzelfsprekendheid" kunnen de beste relaties ten gronde gegaan, evenzo goed aan "vrijblijvendheid" vanaf het moment dat vanzelfsprekendheid en vrijblijvendheid als het ware als gedrag binnen sluipt!

Beide woorden zeggen iets over "wat gedacht wordt" door de persoon die het gedrag vertoont (en gelukkig is het slechts gedrag en geen vaststaande eigenschap!). Het zijn dus tijdelijke overtuigingen waardoor het gedrag in gang gezet wordt. Bewustwording dat die blijvend-heid in vrij zijn er al is en niet bevochten of veroverd hoeft te worden, kan het gedrag dus ook doen oplossen.

Niets belangrijks zal "vanzelfsprekend" zijn en niets belangrijks zal "vrijblijvend" zijn,.

Ik kan zo'n woord als "vrijblijvendheid" als het ware qua energie vanuit mijn diepere gevoelens gaan scannen om te gaan voelen wat het met personen doet, welke effect een woord en bijgaand gedrag op mensen heeft, op mij heeft, me inleven in "wat iemand moet denken" om het woord in je leven toe te passen en wat het je doet als je het via anderen tegen komt.

Vrijblijvendheid ... vrij blijvend .. vrij-blijvend-heid.

Vrij blijvend is geen trigger, dat voelt prima, want ik ervaar vrij blijvend als een status van de vrijheid die we in wezen allemaal al hebben, ook in verbondenheid met anderen ben je altijd vrij.

Vrijheid zit altijd al in jezelf, dat hou je altijd, zelfs in ieder verbinding die je ingaat, en leven is in voortdurend verbinding staan met jezelf en je kan pas via jezelf in verbinding komen met je omgeving.

Vrij zijn is iets wat we altijd zijn ervaar ik, behalve zijn we vrij in vrijblijvendheid ... voel ik dan en daar zit denk ik de trigger ..!

Het woord "vrijheid" is ook zo'n woord wat bij bepaald gedrag kan gaan triggeren als het niet vanuit wezenlijke innerlijke vrijheid gedragen wordt. Incongruentie wordt wat wel genoemd.  In veel discussies bijvoorbeeld wordt vrijheid van meningsuiting bijvoorbeeld gekoppeld door een enkeling, met de vrijheid die men zich wenst te veroorloven om zich gelijktijdig respectloos tot medemensen te kunnen gedragen. Voor mij is vrijheid gekoppeld met de inherente verantwoordelijkheid van respect.
Binnen vrijheid zit impliciet dus de bijbehorende verantwoordelijkheid van respect.

Ver-antwoor-elijkheid ... betekend in wezen "antwoord geven op een bestaande situatie" in volledige eigen vrijheid,  inclusief het bijbehorend respect wat onze medemens net zo als wij zelf behoeven.

Je kan je in vrijheid een kamerplant aanschaffen en zelfs met een huiskamerplant kan je niet vrijblijvend omgaan, dat is in de kortste keren de dood in de pot. Bij vrijblijvendheid krijgt de plant niet wat hij nodig heeft, krijgt dan hooguit wat water "als het de eigenaar uitkomt."

De vrijheid zich verantwoordelijk te voelen voor een aangegane situatie ontbreekt dus bij vrijblijvendheid. En in wezen is die verantwoordelijkheid een fractie in verhouding tot wat je er voor terug krijgt ... groei en bloei!

Vrijheid in zich is een spirituele menselijke basis, dat IS, dat "gevoel van" vrijheid kan je je hooguit in je eigen gevoel laten ontnemen maar nooit in werkelijkheid, je hebt de vrijheid altijd, zelfs als je hem niet voelt of even  niet ervaart.

Vrijheid IS, vrijblijvendheid is in wezen een restrictie in gedrag van werkelijke vrijheid, welk gedrag de werkelijke essentie van vrijheid in wezen beperkt.

Ieder woord heeft zo zijn eigen energie en vaak pik ik energie in gedrag op om pas nadien bij een woord uit te komen wat verheldert waarom bepaalt gedrag soms wat verstorend kan werken, je voelt dat een harmonie die zou kunnen ontstaan niet opgebouwd kan worden of verstoring veroorzaakt.

Het woord "aangaan" komt al schrijvend bij me op. "Aangaan", "het leven aangaan"

Met het woord "vrij" en "vrijheid" voel ik dat het leven wel degelijk "aangegaan" wordt, aangegaan impliceert de bijbehorende benodigde "actie".

Met "vrijblijvendheid" wordt het leven niet werkelijk aangegaan ...
De actie wordt gemist, de verbinding wordt onvoldoende of niet aangegaan en leven is beweging, actie.
Er wordt wel eens gezegd dat als iets voor jou bedoeld is het vanzelf wel komt, dat is een grote misvatting.

Je dient de juiste energie te genereren in jezelf om aan te trekken wat er bij hoort. Actie dus, hoe subtiel ook. Bij vanzelfsprekendheid en vrijblijvendheid wordt de benodigde actie gemist om de levendigheid in het leven te behouden. Bij deze twee elementen wordt vaak wel alleen in een beginstadium enige actie aangegaan tot men denkt te hebben wat men wil... maar op vrijblijvendheid en vanzelfsprekendheid kan niets blijven groeien en bloeien.

Binnen vrijblijvendheid mis ik de werkelijke verbinding die nodig is om in vrijheid volledig zichzelf te tonen.

Vrijblijvendheid veroorzaakt aldus wederzijds geen vrijheid, geen vrij blijven, hooguit veroorzaakt het de gevolgen van onvoldoende verbinding ... en dat kan niet de vrijheid blijheid opleveren die inter-menselijke verbinding oplevert ......

Doe hier vrij en blij mee wat je goed dunkt .... ;-)
Ik wens je een genoeglijk weekend ...

Liefs

Yvonne


vrijdag 27 januari 2012

Vrijheid

..

Vrijheid ... is leven wie je BENT,
jezelf (weer) hervinden in je eigen leven
jezelf weer herkennen in alles wat je bent en doet,
en in alles wat je nalaat.

Vrijheid is jouw werkelijkheid,
niet meer automatisch voldoen aan regels of verwachtingen,
voelde je je niet vrij dan leefde je de koers van anderen
en daar vaart niemand wel bij.

Varen we de koers (verwachtingen) van anderen,
dan voelen we onvrede, we voelen ons niet vrij
we voelen ons gevangen hunkeren naar vrijheid
en uiteindelijk vechten we ons (helaas niet) vrij.

We hunkeren dan nog steeds naar iets onbepaalds
naar die verbondenheid waarnaar we zochten
en we gaan weer zoeken
maar vinden nooit ... buiten ons zelf ... onszelf.

Vaak hielden we onze mond vanwege de "lieve vrede"
maar we brandden van binnen, raakten geïrriteerd
we leefden onbewust boos het pad van verwachtingen
we willen VRIJ.

We willen er graag bij horen
trachten verbondenheid via de ander te ervaren
Uiteindelijk waren we al verbonden,
we ZIJN al onderdeel van het geheel.

soms dachten we onze route te moeten varen
via de verwachting van die ander
maar zonder onze verbinding met ONZE kern,
zullen we altijd zoekende blijven.

Je was en je BENT al vrij
maar je liet je argeloos vangen in je eigen web
je zei ja tegen de ander, waar nee soms jouw weg was
Nee is net als ja, gewoon gewoon neutraal en regelmatig JOUW weg

Voel wie je bent, neem daar de rust voor
pak die 3 seconden om voor even heel diep naar binnen te gaan
je te verbinden met je eigen bron, te ervaren wie je werkelijk bent
geen regels of verwachtingen van buiten bepalen,
voel wie JIJ bent, zo simpel is het, jij bepaalt,

jij bent je droom, jij bent je verlangen.
Jij bepaalt in verbinding met jezelf
daar waar je voelt wat goed voor JOU is
en ontdekt wie jij werkelijk bent

Pas je niet meer aan aan verwachtingen, omstandigheden of je eigen gemakzucht
doorbreek je patroon en zeg gewoon nee,
maar vooral ook JA tegen jezelf en je dromen
herken jezelf, herken je droom, je verlangen en leef JEZELF .....

je bent liefde, je bent waarachtig.
je bent wie je in diepste kern bent,
voel wat jouw verlangens zijn.
ga weer de verbinding aan met JEZELF.

Voel wie je bent
geef uiting aan je realiteit
maak diep contact met jezelf
en voel, leef je verlangen, leef je droom

Geluk zit in jezelf
geen ander die jou gelukkig kan maken
geluk dat BEN je als je bij jezelf komt, bij jouw gevoel
en DAT is VRIJHEID

Vrijheid .. je droom leven, zonder dat iemand bepaalt
jouw droom die via verlangen zijn weg pas herkent
herken wie je bent, laat verwachtingen voor wat ze zijn
leef je droom, leef je liefde je BENT VRIJHEID.

Yvonne Mooijman

woensdag 30 november 2011

Bepaal weer ZELF wees weer trouw aan jezelf

Loyaliteit, loyaal zijn aan,
aan wie of wat ben ik loyaal?

Loyaliteit heeft te maken met trouw,
zoals je vroeger loyaal aan een werkgever diende te zijn
40 jaar trouwe dienst noemden ze dat wel.

Je diende organisaties of mensen trouw te blijven
soms zag je mensen trouw zijn aan situaties of verwachtingen
zelfs als die mensen of omstandigheden hen niet meer ondersteunden
ofwel dat een omgeving niet meer passend was in iemands ontwikkelingsproces.
Het heeft niet altijd te maken met goed of slecht
soms dienen zich twee of meer wegen aan en dien je jouw pad te volgen
en niet het "pad der verwachtingen".

Langdurige relaties werden als "trouw zijn" bestempeld.
Maar wanneer ben je trouw?
Trouw aan wie of wat?
En bestaat er eeuwige trouw?

Ben ik trouw als ik trouw ben aan een organisatie of werkgever die onvoldoende zorg draagt voor mijn welzijn?
Ben ik trouw als ik trouw ben aan een idee, als het niet overeenkomt met mijn idee?
Ben ik trouw als ik voldoe aan verwachtingen van anderen als het niet mijn pad blijkt te zijn?
Ben ik trouw als ik trouw ben aan een persoon als tijden veranderd zijn?
Ben ik trouw als ik mee ga in een gedachte of een idee wat niet het mijne is?
Ben ik trouw als ik ja en amen zeg?
Ben ik trouw aan mezelf als ik NEE zeg als ja het antwoord zou zijn?
Ben ik trouw aan mezelf als ik JA zeg las nee het antwoord zou zijn? 
Ben ik trouw als ik mee loop en mijn eigen pad niet volg?
Ben ik trouw aan mezelf als ik mijn angst voor verandering laat overheersen en ik daardoor blijf waar ik ben, of bij wie ik ben?
Ben ik trouw aan mezelf als ik doorga met waar ik nou eenmaal mee bezig was?

Trouw is de moed je angst voor verandering aan te gaan, de moed hebben je eigen levenspad te volgen, vanuit werkelijke liefde voor dit leven aan te gaan wat ik nodig heb op mijn pad en dienaangaande mijn keuzes te maken!
Het leven was en is bedoeld om liefde te kunnen verspreiden en verbinding aan te gaan.
 Trouw lijkt een moralistisch gegeven.
Je zou niet "goed" zijn als je niet trouw "zou zijn".

In mijn coachingspraktijk kom ik meer en meer mensen tegen die vast dreigen te lopen met het "thema trouw".

Het zijn vaak mensen die enerzijds zijn gaan voelen en ervaren en zijn gaan twijfelen om daar vervolgens over te gaan nadenken en er dan tegenaan te lopen dat ze verwachten aan morele verplichtingen te moeten voldoen, dus verwachten trouw te moeten blijven maar het één met het ander niet meer kunnen verenigen.

Het leven roept ons voortdurend keuzes op.
Je hebt ook altijd keuzes.

Zo kwam ik ooit een assurantie tussenpersoon tegen die ten koste van gezinnen al geruime tijd verzekeringen af sloot en zich niet meer kon verenigen met wat hij zag gebeuren. Verdienen aan het leed wat hij toebracht.

Hij kwam in spagaat te zitten tussen zijn loyaliteit/trouw aan zijn werkgever/maatschappij en zijn loyaliteit aan zijn eigen gevoel van rechtvaardigheid.

Uiteindelijk had hij de verantwoording voor zijn eigen energie-systeem en hij diende de juiste keuze voor zichzelf te maken.

Onafhankelijk of het nu gaat over een relatie met een werkgever, een partner, een huwelijks relatie, een idee over of iets eeuwig of langdurig dient te zijn, bij trouw is het van belang om TROUW aan JEZELF te zijn.

Ben je niet trouw aan jezelf, dan kom je onherroepelijk in de problemen.

Je systeem, je onderbewustzijn zal er alles aan doen om je in verwarring te brengen, soms kan het letterlijk ziek zijn tot gevolg hebben, verwarring krijg je om er voor te zorgen dat je gedwongen wordt helderheid te krijgen voor jezelf!

Je voelt je als het ware in een spagaat zitten, twee dingen gaan tegelijkertijd aan je trekken als het ware.

Ambivalentie wordt dat ook wel genoemd.je kan je verscheurd voelen, als of er twee paarden aan je trekken, maar dan vanaf verschillende kanten. En het ene paard hoeft niet slecht te zijn, het kunnen twee dingen zijn waartussen je JOUW pad dient te kiezen.

Enerzijds zit je in de spagaat tussen trouw zijn aan jezelf, anderzijds zijn het ideeën over hoe je zou dienen te doen volgens regels van de maatschappij, regel door anderen opgesteld.

Regels kunnen verhelderend lijken, je moet dit, er wordt verwacht dat, het is handig om enz.

Veel regels zijn gemaakt om anderen te "verplichten" te doen wat door anderen gewenst wordt.

Als je echt van iemand houdt, als er echte liefde is, als een relatie voldoening schenkt, als je baas op de juiste manier met je omgaat, als een idee werkelijk bij jou past, dan blijken er geen regels nodig of zelfs zinvol, want het "regelt" zich vanzelf.

Trouw zijn aan regels, trouw zijn aan anderen, trouw zijn aan organisaties, trouw zijn aan ... wat dan ook ...... ?

Kies er voor TROUW te zijn aan JEZELF!

Ben je niet trouw aan jezelf?
Je zal energieverlies kunnen ervaren, verwarring kunnen ervaren, lastige keuzes ervaren.

Denk niet te veel maar VOEL, Voel bij jezelf van binnen ..... voel aan je energiesysteem waar je blij van wordt, wat je energie geeft.
Voel welke keuze je energie onttrekt als je het tegen beter weten in doet.

Kies je er voor aan verwachtingen van anderen te voldoen? Dan zal je systeem in de weerstand schieten, je zal je willen ontworstelen, en terecht, want je zit in je eigen gevangenis .... zet je eigen deur open en wees weer VRIJ!

Vanuit vrijheid kan je je pas verbinden met wat echt bij je hoort.
Creëer je eigen leven ..... wees vooral trouw aan jezelf .... VOEL!
Pas dan ben je werkelijk jezelf, pas dan ervaar je vrijheid
Pas dan weer hecht je geloof aan JEZELF.

Hoe trouw ben ik aan mezelf?
Ben ik trouw aan mezelf?

Lief zijn voor jezelf


© Yvonne Mooijman

vrijdag 1 juli 2011

Leren, nieuwe dingen, en ontspanning

Wil je vooruit, wil je leren, wil je nieuwe dingen in je op kunnen nemen?

Ontspan, geef je systeem de ruimte om op te nemen.
Verkramping sluit of, ontkramping geeft ruimte om op te nemen.

Te hard gewerkt?
Doe eens even NIETS, ontkramp en leef daarna vrijelijk weer verder

Veel succes!

© Yvonne Mooijman

zaterdag 21 mei 2011

Vriendschap - liefde - relaties -1

Vriendschap – liefde – relaties

In de loop van de jaren heb ik leuke en vaak diepgaande gesprekken gehad over wat vriendschap, liefde en relaties voor iemand kan inhouden.

Vaak interessant om te ontdekken wat mensen zo al niet kunnen invullen en soms frappant wat mensen daar soms aan verwachtingen over hebben.

Een aantal jaren geleden had ik een kort gesprek met iemand over vriendschap, helaas hebben we het niet helemaal uit kunnen diepen, maar een paar elementen kwamen wel aan bod..

Er werd toen even kort door de bocht ingevuld dat “vriendschap” zou betekenen dat de ander “alles wat gevraagd wordt” voor je zou doen.

Nou, die ging me wel erg kort door de bocht, dat zou in de praktijk betekenen dat je je volledig zou dienen weg te cijferen en dat je eigen mening niet meer van toepassing zou zijn.

Het is een thema dat voor veel mensen speelt (als ik zie hoe vaak dit thema ook in coaching en counseling aan de orde blijkt te komen).
Liefde, vriendschap en relaties zijn thema's waar eigenlijk niemand “omheen komt” en die voor velen toch een bepaalde lading met zich mee draagt als er door verwachtingen scheve verhoudingen ontstaan.

Vrijwel alle mensen hebben in wat voor een vorm dan ook behoefte aan liefde, vriendschap en relaties. Tegelijkertijd blijken ze vaak “enorm tegen zichzelf aanlopen”, namelijk tegen hun eigen verwachtingen die zij dan aan die liefde, vriendschap en relaties denken te hebben moeten koppelen.

Ik ben heel openhartig in die gesprekken en ik kan soms met verbazing reageren op wat een ander verwacht van zijn omgeving. Ik deel dan vaak mijn gevoelens en vertel dan dat dingen soms helemaal niet verwacht worden, terwijl de ander enorm aan het knokken kan zijn met zichzelf vanwege verwachtingen die hij of zij zelf toeschreef terwijl ze helemaal niet van toepassing bleken te zijn.

Een mooi voorbeeld was het behoorlijk diepgaande gesprek wat ik een keer had met iemand die al jaren de neiging had om zich af te sluiten en dit ook nog behoorlijk nodig had voor zichzelf.
Vanuit zijn angst om zich onvoldoende te kunnen blijven afsluiten, ging hij relaties slechts zeer oppervlakkig aan, “want”, zo zei hij, “mensen verwachten van alles van me waar ik niet aan tegemoet kan komen.” Zijn boosheid kon groot zijn naar al die verwachtingen die alle mensen in zijn ogen wel niet aan hem toeschreven. (Uiteindelijk bleek hij zelf degene die aan al die anderen toeschreef dat ze verwachtingen hadden richting hem, terwijl die verwachtingen meestal niet eens aanwezig waren, de uitzonderingen daargelaten natuurlijk)

Toen ik ging doorvragen was hij zelf degene die erg veel dingen in bleek te vullen aan verwachtingen die anderen “mogelijk zouden hebben.”

Tot mijn verbazing bleken de voorbeelden die hij noemde in ieder geval zeker niet van toepassing op mij, al wat hij verwachtte dat ik zou kunnen verwachten van hem, was volstrekt niet in overeenstemming met mijn verwachting en ik vertelde hem dat.

Even door vragend, zei ik hem “stel dat ik nu een verwachting zou hebben gehad waaraan jij niet zou willen of kunnen voldoen, dan kan je toch gewoon zeggen dat dat niet is wat je wil?'
Ik vertelde hem dat ik zelf ook had moeten leren “grenzen stellen” en “leren nee zeggen.”

Heel verbaasd vertelde hij dat hij er altijd van uit was gegaan dat hij aan alle wensen tegemoet zou moeten komen als hij vrienden zou zijn (dat was de reden waarom hij ook ooit had besloten “geen vrienden te worden met mensen.”
Grappig genoeg beschouwde hij mij wel als een vriendin, terwijl ik degene was die hem ronduit zei dat ik zou weigeren te doen wat hij allemaal van mij zou vragen en verwachten, omdat ik wel zelf bepaal wat ik doe en dat niet een “vriend” dat voor mij zou moeten gaan uitmaken. Ik zou dan namelijk meer een sloofje zijn en beslist geen vriend in mijn ogen. Grappig zoals echt goede gesprekken zich kunnen ontwikkelen!
Het mooie was dat juist “openheid”, iets wat hij “altijd af had gehouden” de basis was voor dit gesprek en dat dit de gelegenheid aan hem gaf om zijn zienswijze (die voor hem voordien niet bleek te werken) te herzien.

De openheid had er kunnen komen zei hij omdat ik ok was met zoals hij was, ik had hem niet afgewezen om wie hij was en om wat hij deed of niet deed.

Het “ er gewoon mogen zijn zoals hij was”, en ook “nee mogen zeggen” en aangeven hoe iets voor hem voelde (zonder de ander daarmee af te wijzen) bleek een heel nieuwe zienswijze voor hem.

“Nee leren zeggen”, “niet aan alle verwachtingen hoeven voldoen en toch vrienden kunnen zijn”, hoe doe je dat nou?

Ik zal hier binnenkort verder over schrijven … deel 2

© Yvonne Mooijman



Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

zaterdag 10 oktober 2009

Vrijheid en Verantwoordelijkheid - Wetten en wetmatigheden

Vrijheid en verantwoordelijkheid - wetmatigheden en wetten.

De natuur heeft haar wetmatigheden.

Liefde is er één van.

Wetten echter werden / worden "in het leven geroepen" door hen die onvoldoende geloof en vertrouwen hebben in onze oorspronkelijke natuurlijke wetmatigheid, namelijk liefde en verantwoordelijkheid voor ons zelf en liefde en verbondenheid met en voor de ander (= de "zelfs niet" "andere" zelf, want we zijn één in oorsprong).

Vrijheid kunnen en durven toestaan in jezelf is een blijk van hoogste Liefde voor zichzelf en de ander.

Mogen wij leven in Vrijheid en Liefde

Wij zijn in staat te leven in Liefde en Vrijheid.

Vanuit Liefde ervaar je je verbondenheid, en verantwoordelijkheid nemen is inherent aan Liefde.


Take Care
Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

zaterdag 14 februari 2009

Valentijnsdag .... ik wens je ......verbondenheid


..
Ik wens je ....vrijheid en verbondenheid.
Verbondenheid, onze ultieme wens......

Pas geleden schreef ik over “Vrijheid” als ultieme wens.

Ik denk dat de meest ultieme manier van vrijheid is ….. je in vrijheid verbonden weten en voelen. Iets nieuws?
Welnee, in oorsprong zijn we al één, zijn we helemaal niet gescheiden, nooit gescheiden geweest zelfs.
Dat we afgescheidenheid misschien zo voelden, het was een illusie, een gedachtespinsel.

In oorsprong zijn we allemaal één.
We voelen het soms nog op een moment dat we verliefd zijn, als het gegeven is als we de liefde voor een ander voelen.
Maar waarom voelen we het dàn pas?
Omdat we op die momenten pas weer ècht met ons eigen gevoel en onze diepste kern verbonden zijn, buiten die momenten om bestaat die verbondenheid gewoon, ook al ervaren we hem misschien niet.

De verbondenheid (met anderen) zit namelijk in ons zelf. Het is het herkennen van al die anderen in onszelf, net als het onszelf herkennen in al die anderen.
Veel mensen zijn bang om te voelen, bang om (weer) teleurgesteld te worden. Dat is gebaseerd op gedachten. Gedachten onderscheiden niet alleen, ze scheiden soms ook. Scheiden ons dan van onze bron.

Dit "ons afgescheiden voelen" gebeurt op het moment dat we aan het onderscheiden een waardeoordeel koppelen. We ”raken dan overtuigd” van een aanname dat we alleen zijn en afgescheiden zijn, in de steek gelaten zijn, we voelen ons alleen.
Je bent waarschijnlijk ooit teleurgesteld geworden en wil je daarvoor afschermen, je bent volop bezig dat te vermijden.

Wat kunnen we leren van hen die gelukkig zijn?

Ze denken in overeenkomsten, niet in afgescheidenheid.
Ze overstijgen de illusie van de afgescheidenheid, ze durven de verschillen te onderzoeken en te overbruggen door hun liefde.

Ze geven liever, ze némen niet maar durven ontvangen.
Ze durven aan te geven wat ze nodig hebben in de wetenschap dat de ander in liefde durft te geven wat haalbaar en wenselijk is, of de weg daarvoor vrij wenst te maken in zichzelf.

Ze gaan de wisselwerking met zichzelf en anderen aan, in de wetenschap dat een ander zich mogelijk nog minder verbonden met zichzelf voelt.

Ze hebben tijd, ze hebben aandacht, ze hebben oprechte belangstelling en zullen dit tonen.
Ze maken oprechte complimenten.
Ze durven zich kwetsbaar op te stellen door hun liefde te uiten, in welke vorm dit ook zal zijn.

Ze weten dat liefde aanwezig is, waar ze soms nog niet geuit kan worden.
Ze maken zich niet afhankelijk van een ander om gelukkig te zijn.
Ze gaan er zelf voor.

Ze gaan de wisselwerking met de ander aan, in de wetenschap dat we al één waren, we niets te verliezen hebben alleen maar te winnen.
Ze hebben daardoor vertrouwen in zichzelf en zelfs in anderen die dat zelf niet hebben.

Ze kunnen goed alleen zijn en kunnen tevens goed samen zijn.
Je krijgt energie van hen.

Waarom (nog) bang?
Je hebt niets te verliezen.
Misschien heb je het nog nooit zo ervaren, maar "stel dat" je alleen maar te winnen hebt?

Durf je de uitdaging met jezelf aan?
Durf te winnen in de wetenschap dat er geen verlies bestaat.

Een fijne Valentijnsdag toegewenst.

Yvonne Mooijman



Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

donderdag 12 februari 2009

Vrij zijn …. Onze ultieme wens ….

..
Ken je het gevoel, plotseling iets niet meer willen, plotseling iets niet meer aankunnen. Je af “moeten” sluiten, mensen niet meer toe “kunnen” laten, soms niet meer in staat te reageren op een manier die je directe omgeving als beschaafd zou kunnen beschouwen. De enige ultieme wens die je op dat moment nog overblijft … laat me alléén, laat me vooral met rust.

En toch is juist je grootste wens … vrijheid, zelfbeschikkingsrecht!

Belemmerende overtuigingen, ook welke voor ons nog onbewust zijn, beheersen iemands leven, overheersen zelfs iemands leven. Belemmerende overtuigingen kunnen resulteren in angst of de noodzaak voelen zich te moeten afsluiten, of af te zonderen.
De huidige situatie van leven is geen keuze van leven, het is een zeer beperkend gevolg van een onderliggende overtuiging. De bestaande situatie is een gevolg van de overtuiging. Het gevolg is dat er geen vrijheid van handelen meer is, het is geresulteerd in een overlevingsstrategie waarvan men zich genoodzaakt voelt het leven te leven zoals het nu geleefd word. Veelal wordt aangenomen dat men voor dit gedrag bewust kiest. Het gedrag is zeer beperkt, men kan namelijk niet meer anders kiezen. Het is als het ware de beste overlevingstrategie geworden. En natuurlijk kiest iemand het beste wat op dat moment in zijn vermogen ligt. Dus het idee dat het een eigen keuze is, is gedeeltelijk waar. Echter men is tijdelijk het vermogen verloren om betere keuzes te kiezen.. Wil men weer werkelijke vrijheid dan zal men genoodzaakt zijn inzicht te verkrijgen in de onderliggende belemmerende overtuiging. (De belemmering van de overtuiging resulteert in een tijdelijke concrete belemmering om vrijuit te kunnen leven!).

Iedere belemmerende overtuiging van iemand kan onder ogen gezien worden, mits men dit op de juiste manier en eventueel onder begeleiding doet. Uiteindelijk is men in staat een ooit (ooit onbewust) gemaakte overtuiging die belemmerende resultaten heeft bewust te worden. De overtuiging kan los gelaten worden en omgebogen worden naar een overtuiging die vrijheid weer bekrachtigt. Gezonde overtuigingen maken mensen mogelijk hun totale potentieel aan mogelijkheden weer te gebruiken. Uiteindelijk kan men vrij zijn, echt vrij zijn!

© Yvonne Mooijman


Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling