Reframing – herkaderen.
Op het moment dat mensen het moeilijk hebben, niemand uitgezonderd, denken we op een manier die ons tijdelijk niet ondersteunt.
Nou kunnen de omstandigheden zo zijn dat er van alles tegen zit, je je haren uit je kop kan trekken, je bij God niet meer weet hoe ergens uit te komen.
Ooit, jaren geleden overkwam het mij dat ik behoorlijk vast zat in mijn omstandigheden.
Ik was emotioneel volkomen op, volkomen uitgeput, ik was gevloerd zogezegd, al leek ik aan de buitenkant nog recht overeind te staan.
Ik herinner me twee specifieke momenten waarop ik dit heel intens ervaren heb.
Het feit dat ik dit nu schrijf betekent dat ik er doorheen ben gekomen, wat overigens geen garantie betekent dat ik dat niet opnieuw tegen kom.
Het zijn van die momenten die “de donkere nacht van de ziel” worden genoemd zoals Gregg Braden dat beschreef in een van zijn boeken. Hij schreef oa. “Het verloren gebed” en "de Goddelijke matrix, de grenzeloze kracht van het bewustzijn" .
Zoals Gregg schreef zou de eerste keer de moeilijkste zijn. Ik moet zeggen nu ik zo terug kijk wist ik die tweede keer dat ik die eerste keer overwonnen had, ondanks dat ik toentertijd geen flauw benul had hoe dat ik daar uit kon komen zelfs me af vroeg of ik daar uit zou kunnen komen.
Het kan je overkomen dat je denkt het leven aardig onder controle te hebben, en ineens blijkt er van alles plotseling te wiebelen, valt uiteen of staat op zijn grondvesten te schudden.
De grote kunst is om te herkennen vanuit welk kader je je eigen situatie bekijkt.
Soms zoek je verschillende kaders om eens door heen te kijken, en geven ze je allen nog geen ruimte tot oplossing.
Op 1 van die ogenblikken weet ik nog dat ik “op was van ellende” mentaal niet wist hoe tot een oplossing te komen, en ondanks dat alles wist ik dat er een oplossing zich zou aandienen, ik had alleen geen flauw benul hoe en wanneer. Ik was me slechts bewust dàt ergens een oplossing verscholen moest liggen. Diep van binnen bleek ik ergens mee contact te maken wat me die kennis gaf. Ergens leek ik met de oplossing verbonden, leek ik de kennis te ervaren onderdeel te zijn van een groter intelligent systeem waar we allemaal deel van uitmaken en wist ik dat er, waar dan ook een oplossing was.
Ik ben in die tijd tot een beschrijving voor mezelf gekomen wat "geloven", "ergens in geloven" zou kunnen betekenen.
Ik geloofde ergens in, ik geloofde in een mij totaal onbekende oplossing die zich nog te ontvouwen had maar die ik gelijktijdig niet zag, nog niet waar kon nemen.
Nou heeft geloven voor mij beslist niets met kerkelijk geloven te maken heeft, verre van dat, ondanks dat ik RK. kerkelijk ben opgevoed, waarvan ik alleen het spirituele aspect wat overigens in ieder "geloof" de gemeenschappelijke kern lijkt te zijn heb meegenomen.
Het woord "geloven" is voor mij meer een “vanuit een diepe bron weten” dat binnen dit groter geheel toch nog ergens mijn oplossing verborgen moet liggen.
Ik beschreef het voor mezelf dat “geloven” dat “weten” dus zo iets moest zijn als er toch mee verbonden zijn en weten, ondanks .... dat alle feiten en omstandigheden geweldig bezig waren mij van het tegendeel te overtuigen.
Zo'n moment realiseer ik me nu tijdens het schrijven, had ik ook toen ik in 1995 een whiplash opliep, 8 maanden gevloerd om uiteindelijk via een stervensbegeleiding (die ik spontaan deed), op het pad van therapeutisch werken uit kwam. Via de persoon die op sterven lag werd ik opmerkzaam gemaakt op de NEI-therapie die net ontwikkeld was.
Als gevolg van die glazen winkelruit waar ik tegenop liep, kwam ik in de gelegenheid tijd te mogen besteden tijdens iemands stervensproces en ineens “was” ik op de plaats van mijn bestemming.
Ik besloot de weg te bewandelen die mij via een NEI-behandeling terug bracht in mijn energie en als gevolg daarvan besloot ik deze kennis toe te gaan passen en werd ik NEI-therapeut.
Op momenten dat de energie ontbreekt door uitputting, kan het dan zijn dat je(/ik) het even(/of wat langer, dan even) voor je gevoel bij het begrip “grip op het leven” kan komen.
Het leek voor mij of de uitputting me dwong alle grip los te laten en “het leven” en “anderen” me te laten leiden op mijn “pad. Diep van binnen lag dit pad op mijn weg, soms is het “loslaten van het willen weten hoe” wat maakt dat je "de overgave" in kan. OVERGAVE .... BLIJKT EEN GEWELDIGE OPLOSSING, aangezien we het beetje GRIP wat ons op onze plek houdt, los kunnen laten!!
Zoals ook Gregg Braden benoemde, "laat je alsjeblieft leiden door je hartsverbindingen", zoals ik deed tijdens dat stervensproces, ik kreeg ineens als het ware alle toevalligheden voorgeschoteld.
Ik bleek JUIST daardoor in staat nieuwe ervaringen in te gaan.
Dat proces is dus heel dubbel in gevoel. Vandaar mijn filosoferen indertijd wat nou geloven in dit kader betekende.
Echt “in mezelf en MIJN CAPICITEITEN geloven” en dus “geloven om onderdeel te zijn van een ons overkoepelende intelligentie” die me tegelijkertijd ervaringen in weet te sturen waar ik verre van blij mee kon of kan zijn om vervolgens mijn weg verder te vinden.
Soms hoor je mensen wel eens achteloos opperen, dat je alles meemaakt om te “leren”.
Nou, ik ben tot de conclusie gekomen dat het dat mogelijk niet zo zou kunnen zijn.
Het reikt wat te ver om dit nu uit te werken, maar ik ben voor mezelf meer tot het idee gekomen dat we mogelijk meer “ervaringen” ingaan.
*&#$ ervaringen vaak en mooie ervaringen vaak en alles wat daar zo ongeveer tussenin ligt.
Ik denk dat het het denken in “leren” ons teveel vanuit ons denken stuurt, vanuit mijn gevoel krijg ik zo nu en dan / regelmatig allerlei impulsen om nog eens te kijken en te testen of ik nou wel echt geloofde wat ik zei te geloven.
Kruis naar kracht zeggen ze wel eens, nou ......
Zou toch kunnen zijn.
Alleen die kracht dient wel weer bijeengeraapt te moeten worden.
We zijn allen één, we hebben elkaar, geloven we daar echt in, of voelen we ons soms zo verrekte afgescheiden en alleen staan.
Inmiddels heb ik door de zwaarte van de omstandigheden waarin ik met veel cliënten heb mogen werken wel gezien wat herkaderen kan brengen.
Mensen blijken in staat om weer op te krabbelen, althans ik ben in de gekste omstandigheden weer overeind gekomen, en heel goed overeind gekomen zelfs, krachtiger dan voorheen, nadat ik in oorsprong echt niet kon verzinnen hoe!
Het lukte me dus telkens weer. Ik heb daar wel wat specifieker over geschreven in “wacht niet tot op mijn begrafenis”
Eigenlijk heb ik tekens weer gebruik gemaakt van herkaderen, in mijn praktijk is dat een heel belangrijk onderdeel van mijn werk, het allergrootste eigenlijk, ik doe niets anders als het ware, in vele vormen.
Ik leer mensen zo goed mogelijk met hun energiesysteem om te gaan. Hadden we dat maar ooit op de kleuterschool kunnen leren, helaas zijn er weinig mensen die dit leren.
Om te kunnen herkaderen kan het nodig zijn andere mensen om je heen te hebben die bereid zijn
je daarin op weg te helpen. Dat is niet alleen nodig maar ook zeer wenselijk. Het allerbelangrijkste ook hierin is weer “het niet oordelen”, een niet oordelende houding naar degene die vast zit en uiteraard een niet oordelen naar wie dit nog niet aan kan. Ieder doet waar hij of zijn op dat moment toe in staat is en ook wat dat betreft komen mensen elkaar altijd tegen in elkaars ontwikkel-proces.
Vast zitten is geen zwakte, vastzitten is een slechts een ervaring ….
En ervaringen zijn er om tot nieuwe ervaringen te mogen komen.
We zijn allemaal dezelfde bron, niemand ontkomt aan ervaringen. We kunnen elkaar zo geweldig helpen door elkaar even de ruimte te geven, te ontladen er even te zijn voor elkaar, zodat je een door je huidige ervaring heen komt.
We zijn allemaal energie, soms mogen we even bij elkaar op adem komen. Dat is voor beiden altijd een mooie ervaring!
© Yvonne Mooijman
Posts tonen met het label Gregg Braden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gregg Braden. Alle posts tonen
zondag 18 september 2011
dinsdag 6 september 2011
vrijdag 5 augustus 2011
Boek: De Goddelijke Matrix - de grenzeloze kracht van bewustzijn.
De cover van het boek “de Goddelijke Matrix – de grenzeloze kracht van het bewustzijn” van Gregg Braden:
Wayne Dyer: “Ik beschouw Gregg Braden als een van onze grote visionaire geesten”.
Recente ontwikkelingen laten zien dat leven, bewustzijn en energie zijn verbonden in een allesomvattend web van energie. De grondlegger van de quantumfysica Max Planck noemde het “de Goddelijke Matrix” In dit paradigma doorbrekende boek beschrijft Braden hoe deze universele energie in onszelf beschikbaar is. Wie de samenhang begrijpt tussen de Goddelijke Matrix, bewustzijn en geloof kan wonderen verrichten! Met voorbeelden en ontroerende praktijk verhalen toont Braden dat het bewustzijn inderdaad eindeloos“ is. Het wordt slechts ingeperkt door ons eigen voorstellingsvermogen.
Dit boek laat zien dat je die grens kunt doorbreken.”
Deepak Chopra: “Gregg Braden is een zeldzame combinatie van wetenschapper, ziener en geleerde met talent om onze hersens aan het werk te zetten en tegelijk de wijsheid in ons hart te raken.”
Gregg Braden is ingenieur, spiritueel coach en net as Deepak Chopra een pionier in het slaan van bruggen tussen wetenschap en spiritualiteit. Hij schreef onder meer de bestsellers The God Code en The Spontanious Healing of Belief en werkte mee aan de cultfilm The Moses Code.
Zie www.greggbraden.com
Wayne Dyer: “Ik beschouw Gregg Braden als een van onze grote visionaire geesten”.
Recente ontwikkelingen laten zien dat leven, bewustzijn en energie zijn verbonden in een allesomvattend web van energie. De grondlegger van de quantumfysica Max Planck noemde het “de Goddelijke Matrix” In dit paradigma doorbrekende boek beschrijft Braden hoe deze universele energie in onszelf beschikbaar is. Wie de samenhang begrijpt tussen de Goddelijke Matrix, bewustzijn en geloof kan wonderen verrichten! Met voorbeelden en ontroerende praktijk verhalen toont Braden dat het bewustzijn inderdaad eindeloos“ is. Het wordt slechts ingeperkt door ons eigen voorstellingsvermogen.
Dit boek laat zien dat je die grens kunt doorbreken.”
Deepak Chopra: “Gregg Braden is een zeldzame combinatie van wetenschapper, ziener en geleerde met talent om onze hersens aan het werk te zetten en tegelijk de wijsheid in ons hart te raken.”
Gregg Braden is ingenieur, spiritueel coach en net as Deepak Chopra een pionier in het slaan van bruggen tussen wetenschap en spiritualiteit. Hij schreef onder meer de bestsellers The God Code en The Spontanious Healing of Belief en werkte mee aan de cultfilm The Moses Code.
Zie www.greggbraden.com
donderdag 4 augustus 2011
Hoop doet leven
Hoop.
Kortgeleden las ik ergens de vraag: “Kan je ook te veel hoop hebben?”
Vaak is de achtergrond van deze opmerking een geweldige angst om (mogelijk opnieuw) heftig teleurgesteld te worden. De angst voor teleurstelling overheerst dan en angst is de slechtste raadgever.
Angst verlaagt ons trillinggetal, verlaagt ons in energie en volgens de natuur wetmatigheden zijn we dan in staat overeenkomstige energie aan te trekken.
Hoop en vertrouwen bieden ons een heel wat nuttig energie met overeenkomstig nuttiger uitkomsten!
Vaak wordt bij angst “verstandelijk” ingevuld, dat je dan maar beter wat minder hoop zou kunnen hebben, omdat de kans om teleurgesteld te worden dan minder "zou zijn".
In wezen loop je jezelf te bedotten.
Diep van binnen hebben we die volle 100% hoop, het enige wat we doen is “die hoop” temperen in ons idee, terwijl die hoop er gewoon is en mag zijn. Die hoop is er niet minder op geworden, de angst voor teleurstelling heeft alleen de overhand gekregen in ons gevoel.
Gevoelens kunnen we niet onderstoppen, die zijn er gewoon! We kunnen proberen ze te negeren, te verdringen, maar ze laten zich niet verdringen en zullen beslist op ieder ongewenst moment de kop op steken. Dat gaat je letterlijk opbreken! Durf je gevoelens aan, onderken dat ze er zijn, ze zijn als een richtingaanwijzer voor je, je tonen waar je staat in het leven en hoe je omgaat met jezelf en je omstandigheden.
Hoop is een levenselixer!
Zonder hoop zijn we nergens!
Kunnen we teveel hoop hebben?
Ik denk het niet.
Gá voor de hoop, en dan bedoel ik niet alleen het passief “hopen” zonder actie.
Hoop voor de volle 100% en ga er voor en doe daarbij alle actie die nodig is !!!!
Hoop zonder actie is als hopen op de hoofdprijs zonder een lot te kopen!
Hopen op een wonder schiet alleen op als je bereid bent het wonder te creëren en mensen zijn tot wonderen in staat, als je ziet wat mensen in moeilijke situaties soms weten te volbrengen!
Kunnen we teleurgesteld worden?
Wel zeker te weten, maar is dat een reden om de hoop op te geven?
Belangrijker nog dan hoop is vertrouwen!
Vertrouwen op een goede afloop, vertrouwen of gezondheid, vertrouwen op .. doet er niet toe!
Vertrouwen is veel meer dan hopen, vertrouwen is bijna een zeker weten nog voordat de realiteit zich daaraan heeft kunnen aanpassen.
Het leven creëert zich aan de hand van de beelden van onze verwachtingen.
Hoopte je of verwachtte je een 6 op school, dan kwam er een 8 of 9 er zeker niet in.
Hoopte je op een 8 of 9 dan was de inzet naargelang, en dat laatste is wat het mogelijk maakt om dingen echt tot realisatie te brengen.
Ik denk dat we een enorm potentieel aan invloed hebben, simpelweg door hoe we ons focussen.
Onze focus wordt mede bepaald door onze hoop (inclusief bijbehorende actie).
Wil je onmogelijke dingen bereiken, waarvan denkt dat ze onbereikbaar zijn?
Durf te vertrouwen geloven dat we één groot intelligent systeem zijn, we zijn dat namelijk, onze handicap is vaak onze eigen mind.
Vandaag hoorde ik iemand zeggen, al die kinderen die gehandicapt zijn, ik zie er vaak zoveel vreugde. We hebben vaak van die verwachtingen over hoe het leven zou dienen te lopen.
Soms denk ik wel eens, dat we met zijn allen ooit hebben besloten welke ervaringen we in dit leven aan "wensten" te gaan. Al wat we mee maken zijn ervaringen. Zijn die goed of slecht?
Ik denk liever in “ze zijn er” en ze voelen soms aangenaam en soms heel ongemakkelijk, en soms afschuwelijk en oneerlijk.
Niemand die ons antwoord geeft over hoe het leven had dienen te lopen, het leven is soms héél oneerlijk verdeeld, gruwelijk oneerlijk zelfs.
We kunnen dan boos of gefrustreerd reageren, we kunnen de hoop opgeven, we kunnen vloeken en tieren, we kunnen alles doen wat in ons opkomt.
Belangrijk in het geheel is, waar we “wijzer” van worden.
Verzetten tegen de werkelijkheid, hoe graag we ook zouden willen, helpt ons alleen nog maar verder van huis.
Op de vraag:”Waarom overkwam mij (of ons) dit”, daar heeft nog niemand rechtstreeks antwoord op gekregen en de vraag blijkt ook nog nimmer tot een gewenst resultaat te hebben geleid en mensen kunnen soms ernstig in die vraag blijven hangen.
De vraag: “Wat kan ik vanuit de huidige bestaande situatie ondernemen” geeft in ieder geval een positieve actie en hoop, waardoor we het juiste gewenste plaatje kunnen aanbieden en een gewenst plaatje heeft altijd vreugde in zich,dat is niet een klinisch plaatje, dat is een duidelijk emotioneel plaatje waarin vreugde een grote rol speelt. Vreugde houdt altijd acceptatie van een situatie in, zelfs als je nog meer zou wensen!
Mensen zijn enorm sterk, zelfs onmetelijk als er ernst aan de man is.
Kinderen zijn daarin vaak een voorbeeld voor ons, zij zijn vaak veel veerkrachtiger dan wij vermoeden, hun hoop, geloof en vertrouwen is vaak onmetelijker dan dat van ons als volwassenen.
Wij lijken ons meer af te willen schermen voor teleurstelling.
Soms lijkt het leven een hink-stap-sprong, en soms twee stapjes terug en 1 vooruit.
Maar hoop geeft de richting en de bijbehorende actie de kracht!
Als we ons in de quantumfysica verdiepen, dan ligt er een onmetelijk potentieel in ons.
Dan blijkt dat hoop doet leven!
Voor wie meer belangstelling heeft voor bovengenoemd thema, kan ik het boek aanraden van Gregg Braden “De Goddelijke matrix – de grenzeloze kracht van het bewustzijn.”
© Yvonne Mooijman
Kortgeleden las ik ergens de vraag: “Kan je ook te veel hoop hebben?”
Vaak is de achtergrond van deze opmerking een geweldige angst om (mogelijk opnieuw) heftig teleurgesteld te worden. De angst voor teleurstelling overheerst dan en angst is de slechtste raadgever.
Angst verlaagt ons trillinggetal, verlaagt ons in energie en volgens de natuur wetmatigheden zijn we dan in staat overeenkomstige energie aan te trekken.
Hoop en vertrouwen bieden ons een heel wat nuttig energie met overeenkomstig nuttiger uitkomsten!
Vaak wordt bij angst “verstandelijk” ingevuld, dat je dan maar beter wat minder hoop zou kunnen hebben, omdat de kans om teleurgesteld te worden dan minder "zou zijn".
In wezen loop je jezelf te bedotten.
Diep van binnen hebben we die volle 100% hoop, het enige wat we doen is “die hoop” temperen in ons idee, terwijl die hoop er gewoon is en mag zijn. Die hoop is er niet minder op geworden, de angst voor teleurstelling heeft alleen de overhand gekregen in ons gevoel.
Gevoelens kunnen we niet onderstoppen, die zijn er gewoon! We kunnen proberen ze te negeren, te verdringen, maar ze laten zich niet verdringen en zullen beslist op ieder ongewenst moment de kop op steken. Dat gaat je letterlijk opbreken! Durf je gevoelens aan, onderken dat ze er zijn, ze zijn als een richtingaanwijzer voor je, je tonen waar je staat in het leven en hoe je omgaat met jezelf en je omstandigheden.
Hoop is een levenselixer!
Zonder hoop zijn we nergens!
Kunnen we teveel hoop hebben?
Ik denk het niet.
Gá voor de hoop, en dan bedoel ik niet alleen het passief “hopen” zonder actie.
Hoop voor de volle 100% en ga er voor en doe daarbij alle actie die nodig is !!!!
Hoop zonder actie is als hopen op de hoofdprijs zonder een lot te kopen!
Hopen op een wonder schiet alleen op als je bereid bent het wonder te creëren en mensen zijn tot wonderen in staat, als je ziet wat mensen in moeilijke situaties soms weten te volbrengen!
Kunnen we teleurgesteld worden?
Wel zeker te weten, maar is dat een reden om de hoop op te geven?
Belangrijker nog dan hoop is vertrouwen!
Vertrouwen op een goede afloop, vertrouwen of gezondheid, vertrouwen op .. doet er niet toe!
Vertrouwen is veel meer dan hopen, vertrouwen is bijna een zeker weten nog voordat de realiteit zich daaraan heeft kunnen aanpassen.
Het leven creëert zich aan de hand van de beelden van onze verwachtingen.
Hoopte je of verwachtte je een 6 op school, dan kwam er een 8 of 9 er zeker niet in.
Hoopte je op een 8 of 9 dan was de inzet naargelang, en dat laatste is wat het mogelijk maakt om dingen echt tot realisatie te brengen.
Ik denk dat we een enorm potentieel aan invloed hebben, simpelweg door hoe we ons focussen.
Onze focus wordt mede bepaald door onze hoop (inclusief bijbehorende actie).
Wil je onmogelijke dingen bereiken, waarvan denkt dat ze onbereikbaar zijn?
Durf te vertrouwen geloven dat we één groot intelligent systeem zijn, we zijn dat namelijk, onze handicap is vaak onze eigen mind.
Vandaag hoorde ik iemand zeggen, al die kinderen die gehandicapt zijn, ik zie er vaak zoveel vreugde. We hebben vaak van die verwachtingen over hoe het leven zou dienen te lopen.
Soms denk ik wel eens, dat we met zijn allen ooit hebben besloten welke ervaringen we in dit leven aan "wensten" te gaan. Al wat we mee maken zijn ervaringen. Zijn die goed of slecht?
Ik denk liever in “ze zijn er” en ze voelen soms aangenaam en soms heel ongemakkelijk, en soms afschuwelijk en oneerlijk.
Niemand die ons antwoord geeft over hoe het leven had dienen te lopen, het leven is soms héél oneerlijk verdeeld, gruwelijk oneerlijk zelfs.
We kunnen dan boos of gefrustreerd reageren, we kunnen de hoop opgeven, we kunnen vloeken en tieren, we kunnen alles doen wat in ons opkomt.
Belangrijk in het geheel is, waar we “wijzer” van worden.
Verzetten tegen de werkelijkheid, hoe graag we ook zouden willen, helpt ons alleen nog maar verder van huis.
Op de vraag:”Waarom overkwam mij (of ons) dit”, daar heeft nog niemand rechtstreeks antwoord op gekregen en de vraag blijkt ook nog nimmer tot een gewenst resultaat te hebben geleid en mensen kunnen soms ernstig in die vraag blijven hangen.
De vraag: “Wat kan ik vanuit de huidige bestaande situatie ondernemen” geeft in ieder geval een positieve actie en hoop, waardoor we het juiste gewenste plaatje kunnen aanbieden en een gewenst plaatje heeft altijd vreugde in zich,dat is niet een klinisch plaatje, dat is een duidelijk emotioneel plaatje waarin vreugde een grote rol speelt. Vreugde houdt altijd acceptatie van een situatie in, zelfs als je nog meer zou wensen!
Mensen zijn enorm sterk, zelfs onmetelijk als er ernst aan de man is.
Kinderen zijn daarin vaak een voorbeeld voor ons, zij zijn vaak veel veerkrachtiger dan wij vermoeden, hun hoop, geloof en vertrouwen is vaak onmetelijker dan dat van ons als volwassenen.
Wij lijken ons meer af te willen schermen voor teleurstelling.
Soms lijkt het leven een hink-stap-sprong, en soms twee stapjes terug en 1 vooruit.
Maar hoop geeft de richting en de bijbehorende actie de kracht!
Als we ons in de quantumfysica verdiepen, dan ligt er een onmetelijk potentieel in ons.
Dan blijkt dat hoop doet leven!
Voor wie meer belangstelling heeft voor bovengenoemd thema, kan ik het boek aanraden van Gregg Braden “De Goddelijke matrix – de grenzeloze kracht van het bewustzijn.”
© Yvonne Mooijman
Abonneren op:
Posts (Atom)