Relaties, zielsverwanten en spiegelen.

Een paar prachtige teksten die voor veel mensen zeer inzichtelijk zullen kunnen werken.

Ik verwijs als eerste graag naar de volgende blog over de zgn. schaduwvrouw

Aansluitend zal ik de volgende linken over de beleving van de zgn. runner geven en een link naar het  artikel "in gesprek met een runner", om zo mogelijk meerdere kanten van een en dezelfde werkelijkheid te kunnen belichten.

Denk er om tijdens het lezen, dat niets een kwestie is van "schuld", zelfs niet als mensen zeggen zich wel schuldig te "voelen".

Een gevoel van zich "schuldig" voelen, of een aanname "schuldig" te zijn, houdt mensen vaak onnodig "op hun plek", waar ze niet horen!

Het houdt mensen vaak in de "bevriezing".

Schuld is een overtuiging, een overtuiging is een "aanname", het kan daardoor mensen juist  ondermijnen doordat ze erdoor niet meer in beweging durven komen, bang om "gezien" te worden..

Alles binnen relaties heeft te maken met de persoonlijk-ontwikkelingsprocessen die mensen doormaken en al of niet wensen aan te gaan.

Voor iedereen binnen relaties heeft de betreffende relatie te maken met de eigen persoonlijke ontwikkelingsprocessen.

Durf ik alles wel onder ogen te komen, kan ik wel open en eerlijk zijn, wil ik dat zijn, durf ik dat aan, ben ik me al of niet bewust dat ik dingen soms zelfs "liever niet onder ogen kom", kortom ... binnen relaties kan en zal met zijn grootste persoonlijk ontwikkelingsprocessen tegen komen!!

Creeer nu rust in je tweelingziel-relatie.


Om het een en ander nog uitgebreider te verduidelijken wil ik de volgende link nog toevoegen  over spiegelen .


Het waren vier artikelen die ik onafhankelijk van elkaar kort geleden tegen kwam, ik zet ze alle vier in combinatie, graag even in het licht!

Alle artikelen geven inzicht in bepaalde relaties, onafhankelijk vanuit welke positie je het leest, zal het ieder inzicht kunnen geven van waar men "staat".

Veel succes!!

Liefs

Yvonne

Film As it is in heaven

..
Vanavond met een viertal mensen de DVD van deze film bekeken.
Ik had hem zelf al meermalen gezien. Hij blijft zo geweldig indrukwekkend, iedere keer weer.
Ook prachtig om zo in heel klein gezelschap samen te ervaren ... een aanrader.
Een heerlijke avond! 

.....

Het boek wat bij de film werd verkocht is ook verkrijgbaar: indien je op de afbeelding klikt kan je de beschrijving lezen.

De link voor de DVD staat helemaal onderaan in dit artikel!

In mijn praktijk kom ik geregeld tegen dat mensen zich vanuit pijnlijke ervaringen verhard hebben, mensen soms niet meer bij hun eigen gevoelens willen komen, "pijn willen vermijden", soms zelfs hun eigen gevoelens niet (meer) herkennen en anders omschrijven.
De weg terug naar gezond leven, is gevoelens weer toe te laten, ze een plek te geven.
Gevoelens zijn niet goed of slecht, ze kunnen wel pijn veroorzaakt hebben, om welke reden mensen soms niet meer willen voelen, en situaties uit de weg zullen gaan.

Soms raad ik aan, om specifiek naar een "gevoelige film te gaan kijken", te beleven en weer in aanraking te komen met wat we zoal aan gevoelens in onszelf tegenkomen.

Iedereen, ook mensen die gevoelens uit de weg gingen, werkelijk iedereen heeft behoefte aan werkelijk contact.
Niemand wenst de afstand die ze soms zelf gecreëerd hebben tot anderen.

Het is ongelooflijk hoe vaak ik hoor: "Al was het maar een arm om me heen!", meer hoef ik niet, maar die arm om me heen die mis ik zo!

Een film als deze kan mensen weer in contact brengen met hun eigen gevoelens en verlangens, ervaar ze voel ze en laat ze mogen zijn.
Ontkennen en uit de weg gaan roept nog meer afstand op.
Laat gevoelens toe, accepteer dat ze er gewoonweg zijn.

We creëren voornamelijk onze eigen pijn door onze eigen afwijzing over de werkelijkheid.
Zoals pijn bij verlies geweldig en overweldigend kan aanvoelen.
De eerste stap zal zijn, de werkelijkheid onder ogen te zien en het gevoel dat daarbij komt te accepteren.
Door naar ons gevoel geluisterd te hebben, zal het net als een rivier, weer doorstromen.
Pijnlijke gevoelens ontstaan door het vastzitten ervan .... het niet geaccepteerd hebben van deze gevoelens.

Het kan beter stromen dan vastzitten.
Een film als deze is een geweldige aanrader om gevoelens weer te laten stromen ...


">As it is in Heaven

Een film waarin prachtig allerlei gevoelens en emoties van mensen weergegeven wordt.
Prachtige muziek.

Een aanrader voor velen om via een film weer "in contact" met eigen gevoelens en emoties te komen, tot op je ziel geraakt te worden!

Nog een prachtige passage, waarin de tekst Nederlands ondertiteld is, een prachtige tekst!

Gabriella's song


En nog een kleine gevoelige passage:



De DVD is via de volgende link weer te bestellen:




Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Vriendschap - liefde en relaties - 5 - Uit contact gaan

Ik schreef al eerder dat ik best moeite kan hebben als mensen "uit contact gaan."

Gelukkig overkomt het me uiterst zelden, maar die keer dat het gebeurt raakt het me telkens weer diepgaand omdat ik de waarde van connection ken.

"Raken" wat is dat?

Voor mij is "raken" dat iets mij als persoon diep raakt, het heeft ergens een resonantie met mij, het raakt mijn leven, mijn gevoel, mijn innerlijk proces.

Als mensen "uit contact gaan", is er altijd een reden waarom ze uit contact gaan.

Deze redenen kunnen divers zijn en hebben hoe dan ook altijd hun oorsprong in hun proces, hun overtuigingen, tegelijkertijd heeft het een raakvalk met mijn ontwikkelingsproces.
Contact, hoe liefdevol en integer ook bedoeld, kan niet altijd ontvangen worden.

"In relatie" en we zijn altijd in relatie met elkaar, geven we betekenis aan iets wat er gebeurt, dat is onze eigen betekenis en die kan volkomen verschillen van de intentie van een ander.

Mensen kunnen ook heel divers reageren op zelfde gebeurtenissen, afhankelijk van hun emotionele staat.

Ben je diep bedroefd, of heel blij, boos of gefrustreerd, al deze emotionele staten leveren heel diverse reacties op bij mensen op dezelfde gebeurtenis.

Hoe kwam ik hier nu op?

Ik zat net naar aanleiding van een email die ik kreeg met een link, een lezing te volgen via internet waar "dialoog" en "discussie" aan de orde kwamen.

Vaak kunnen we als mensen verzeild raken in "discussie", het is dan "wel" of "niet", "goed" of "slecht", kortom we gaan uit dat wat onze reactie op een gebeurtenis was, de enige juiste en de enige mogelijke interpretatie zou zijn.

Ga je hier over discussiëren, dan ontstaat er al snel een welles nietes.

Dialoog is een andere manier van communiceren.

Dialoog houdt in dat je communiceert zonder "agenda", er hoeft geen bepaalde uitkomst uit te komen, het gaat uit vanuit het respect voor zowel overeenkomsten als verschillen en gaat dus ook niet uit van wel of niet, goed of fout. Er stroomt als het ware een energie in communicatie waarbij de ander niet hoeft overtuigd te worden en waarbij geen behoefte is om de ander te overtuigingen of te veranderen.

Het is een vorm van communicatie die in staat een omgeving te scheppen van vertrouwen, vertrouwen in de ander zoals hij is, vertrouwen in de overeenkomsten, die juist in een dialoog in zicht komen.

Op onze manier van communiceren, zoals we vaak geleerd hebben, zijn we vaak onbedoeld heel oordelend bezig, en is verwijdering vaak een gevolg van die communicatie.

Dialoog is een prachtige manier van "openstaan", er mogen zijn zoals je bent met al je gevoelens van onzekerheid, angst, vraagtekens verlangens of welke gevoelens dan ook.

Dialoog ..... het vraagt een vermogen om afstand te nemen van onze manier van leven met be- en veroordelen.

In dialoog zijn we mild, zacht, open en in verbinding ...... we komen er achter dat de "ander" simpelweg een andere "ik" is.

Ga eens na bij jezelf, hoe vaak oordeel je?
Ga het komende uur eens optellen, hoe vaak je stiekem, zonder dat je het in de gaten had, onbewust dat je het deed, oordeelt.

Als je oordeelde, richt je aandacht eens bewust in de richting van de ander en wordt je bewust dat de ander "net als jij is", gewoon een mens met zijn verlangens, onzekerheden, angsten, ongemakken, emotionele pijn en liefde.

Zeg een zacht in jezelf: Sorry, ik besef nu pas dat ook jij je kwetsbaar kan voelen, en dat je doet wat voor jou in jouw proces noodzakelijk was.

Heb compassie en wees mild ....pas daarna ben je in staat een dialoog aan te gaan .... en pas dan (zoals de dichter Rumi schreef ... voorbij de oordelen van goed of slecht daar is een plaats, pas daar ontmoeten wij elkaar. Pas daar kunnen we elkaar echt leren kennen en waarderen.

© Yvonne Mooijman

vervolg 6.

Terug naar deel 1

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Blijheid en spontaniteit

Het raakt me enorm als ik bij mensen ervaar dat ze hun blijheid lijken kwijtgeraakt.

Pijnlijke ervaringen, rouw en verlies kan hen soms zo hebben getekend dat zij er voorlopig van wensen uit te gaan "dit risico van verlies" niet meer mee te maken.

Zij geraken dan vaak in een emotioneel isolement.

Voor de omgeving is dit zeer lastig om mee om te gaan, omdat de omgeving op "onbewust niveau" de afwijzing oppikt, die er in verscholen ligt.

Afwijzing van de realiteit, afwijzing van de werkelijkheid.
En wij zijn werkelijkheid, en als omgeving voel je je dan ook vaak afgewezen, beoordeeld en veroordeeld, terwijl de be- en veroordeling nou net de oorzaak is van het emotionele probleem.

De huidige werkelijkheid wordt afgewezen, want die vertegenwoordig de pijn.

Zolang we onze werkelijkheid afwijzen, knokken we voornamelijk tegen onze eigen gevoelens!! En dat doet pas echt pijn!!

Durf de huidige situatie als uitgangspunt te nemen, durf je onmacht onder ogen te zien, durf te geloven dat de toekomst beter zal kunnen aanvoelen dan het nu doet.

Ga stapje voor stapje, nu de dingen doen, die je goed zouden kunnen doen.
Durf een stukje trots weer toe te laten, als het je gelukt is "even het verleden te vergeten" en weer een stukje leven opgepakt te hebben.
Stapje voor stapje, zal je merken, dat heel voorzichtig blijheid weer toegelaten is.

Durf weer oog te hebben voor je omgeving, die er al die tijd nog steeds voor je wil zijn, ondanks dat je het hen niet makkelijk hebt gemaakt misschien!

Durf eens hen die je het meest gesteund hebben, ondanks dat je dat best lastig vond, eens een compliment van dankbaarheid te tonen, en je zal ontdekking dat je de deur van het leven weer heel voorzichtig voor jezelf op een kier hebt gezet.

Durf de zon in je leven weer toe te laten!