Ooit kruisen onze wegen

Ergens ver van hier ben jij
onwetend van wat er is
nog ver van al wat mogelijk is

Weet dat alles mogelijk is
we onze weg weten te vinden
in al onze vrijheid en blijheid

Onze harten zijn reeds verbonden
nog voor we daarvan wisten
in liefde volgen we onze weg

Ooit kruisen onze wegen
in liefde openbaring en blij
onze ziel wist … en weet de weg.

© Yvonne Mooijman

Geraakt worden en ons onderbewuste

Soms worden we geraakt en weten we niet eens waardoor of door wie of door wat.

Ons onbewuste is voortdurend in verbinding met alles, ook met dàt wat voor ons nog niet bewust is.

Verdriet van anderen kan bij ons resoneren en ons daarmee raken, zelfs zonder dat we weten waar het mee te maken heeft.

In de trein (ik zit alleen nooit in de trein) kan je naast iemand zitten en op onbewust niveau geraakt worden door verdriet van een ander, die in je nabijheid zit.
Het hoeft niet eens in de directe nabijheid te zijn, je kan resoneren op iets wat ver van je af lijkt te staan maar het in wezen emotioneel niet ver van je af staat.

Ooit pikte ik zelfs onbewust op dat een goede vriend van me zeer ernstig ziek was, zonder dat ik hiervan op de hoogte was. Ik was ineens voortdurend met mijn gedachte bij hem. Pas achteraf besefte ik wat er gebeurd was.

Ooit reed ik op de fiets en ging mijn blik een bepaalde kant op en wist ik dat daar belangrijke dingen voor mij in het verschiet lagen, ik wist alleen nog niet wat.
Niet lang erna bleek ik vriendschap te sluiten met iemand die daar woonde. Pas veel later heb ik beseft wat er gebeurd was.

In wezen raken dingen ons omdat wij "in verbinding staan", "open staan" en herkennen wij diep in ons wat bij ons leeft.

We worden ook niet door iedereen geraakt, we worden geraakt met die thema's en mensen die als het ware bij onze golflengte passen. Het gebeurt ook niet voor niets.
Het is heel helend, want ons onderbewust-zijn maakt ons bewust van wat belangrijk voor ons is.

We kunnen geraakt worden door het verdriet bij anderen, eigenlijk we raken ook ons eigen gevoel aan. Het is heel helend om juist met die mensen die ons raken, in contact te gaan en ons gevoel te delen.
Dat delen van het gevoel is helend voor beiden, zelfs als we denken dat we die anderen daar helemaal niet mee helpen of zelfs het idee hebben dat we anderen maar zouden opzadelen met ons verdriet. Zeker mannen wordt geleerd even "flink" te zijn en alles zelf op te moeten lossen, terwijl het vaak flink kan zijn om in contact te gaan!. Ook voor mannen is het delen van groot belang. Het feit dat mensen elkaar raken, geeft de gelegenheid juist om samen dingen op te lossen die vaak in je eentje een te zware dobber zijn. Bovendien, we zijn niet voor niets met ons allen en niet in ons eentje op deze wereld gezet? Persoonlijke ontwikkeling en verbondenheid hebben veel met elkaar te maken.

We kunnen elkaar zo ontzettend makkelijk behulpzaam zijn, door met elkaar die dingen te delen die gedeeld kunnen worden. Gedeelde smart is inderdaad halve smart.
Niet dat daarmee het verlies gehalveerd wordt, maar het wordt draaglijker en je opent je weer voor het leven. Het leven gaat door ... blijft je kansen bieden (zelfs las je je daar nog voor afsluit!)... omarm ze ... en deel je verdriet, je staat niet alleen in verdriet ....

Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Werkelijk vertrouwen ....

Werkelijk vertrouwen is ...

... weten dat de natuur alles aan kan en werkelijk oplost,

... weten dat de natuur zijn wetmatigheden heeft

... weet je even niet wat te doen?


KIES TE VERTROUWEN ...


Werkelijk vertrouwen doet nimmer zeer

Werkelijke vertrouwen geeft ruimte

Werkelijk vertrouwen is gebaseerd op innerlijk weten

Werkelijk vertrouwen is weten dat we allemaal mensen zijn

Werkelijk vertrouwen weet dat we een spiritueel wezen zijn in een tijdelijke menselijke verpakking ... hooguit je verpakking voelt de neiging om tegen de natuur in, in te grijpen ...

Werkelijk vertrouwen brengt innerlijke balans

Werkelijk vertrouwen “weet” dat we allen één zijn.

Werkelijk vertrouwen weet vertrouwen te schenken

Werkelijk vertrouwen weet dat de ander alles in zich heeft

Werkelijk vertrouwen schept de basis en ruimte alles spontaan te laten ontplooien,

Werkelijk vertrouwen weet dat zielen niet gekwetst kunnen worden

Werkelijk vertrouwen is onze gezonde natuur ...

Werkelijk vertrouwen weet dat je jezelf en de ander slechts hoeft te .... voeden,

In vertrouwen gedeeld ....

Vanuit oprecht delen vermenigvuldigt zich geluk!


Yvonne Mooijman

Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling

Valentijnsdag .... ik wens je ......verbondenheid

..
Ik wens je ....vrijheid en verbondenheid.
Verbondenheid, onze ultieme wens......

Pas geleden schreef ik over “Vrijheid” als ultieme wens.

Ik denk dat de meest ultieme manier van vrijheid is ….. je in vrijheid verbonden weten en voelen. Iets nieuws?
Welnee, in oorsprong zijn we al één, zijn we helemaal niet gescheiden, nooit gescheiden geweest zelfs.
Dat we afgescheidenheid misschien zo voelden, het was een illusie, een gedachtespinsel.

In oorsprong zijn we allemaal één.
We voelen het soms nog op een moment dat we verliefd zijn, als het gegeven is als we de liefde voor een ander voelen.
Maar waarom voelen we het dàn pas?
Omdat we op die momenten pas weer ècht met ons eigen gevoel en onze diepste kern verbonden zijn, buiten die momenten om bestaat die verbondenheid gewoon, ook al ervaren we hem misschien niet.

De verbondenheid (met anderen) zit namelijk in ons zelf. Het is het herkennen van al die anderen in onszelf, net als het onszelf herkennen in al die anderen.
Veel mensen zijn bang om te voelen, bang om (weer) teleurgesteld te worden. Dat is gebaseerd op gedachten. Gedachten onderscheiden niet alleen, ze scheiden soms ook. Scheiden ons dan van onze bron.

Dit "ons afgescheiden voelen" gebeurt op het moment dat we aan het onderscheiden een waardeoordeel koppelen. We ”raken dan overtuigd” van een aanname dat we alleen zijn en afgescheiden zijn, in de steek gelaten zijn, we voelen ons alleen.
Je bent waarschijnlijk ooit teleurgesteld geworden en wil je daarvoor afschermen, je bent volop bezig dat te vermijden.

Wat kunnen we leren van hen die gelukkig zijn?

Ze denken in overeenkomsten, niet in afgescheidenheid.
Ze overstijgen de illusie van de afgescheidenheid, ze durven de verschillen te onderzoeken en te overbruggen door hun liefde.

Ze geven liever, ze némen niet maar durven ontvangen.
Ze durven aan te geven wat ze nodig hebben in de wetenschap dat de ander in liefde durft te geven wat haalbaar en wenselijk is, of de weg daarvoor vrij wenst te maken in zichzelf.

Ze gaan de wisselwerking met zichzelf en anderen aan, in de wetenschap dat een ander zich mogelijk nog minder verbonden met zichzelf voelt.

Ze hebben tijd, ze hebben aandacht, ze hebben oprechte belangstelling en zullen dit tonen.
Ze maken oprechte complimenten.
Ze durven zich kwetsbaar op te stellen door hun liefde te uiten, in welke vorm dit ook zal zijn.

Ze weten dat liefde aanwezig is, waar ze soms nog niet geuit kan worden.
Ze maken zich niet afhankelijk van een ander om gelukkig te zijn.
Ze gaan er zelf voor.

Ze gaan de wisselwerking met de ander aan, in de wetenschap dat we al één waren, we niets te verliezen hebben alleen maar te winnen.
Ze hebben daardoor vertrouwen in zichzelf en zelfs in anderen die dat zelf niet hebben.

Ze kunnen goed alleen zijn en kunnen tevens goed samen zijn.
Je krijgt energie van hen.

Waarom (nog) bang?
Je hebt niets te verliezen.
Misschien heb je het nog nooit zo ervaren, maar "stel dat" je alleen maar te winnen hebt?

Durf je de uitdaging met jezelf aan?
Durf te winnen in de wetenschap dat er geen verlies bestaat.

Een fijne Valentijnsdag toegewenst.

Yvonne Mooijman



Terug naar weblog persoonlijke ontwikkeling